Why low inbreeding isn't always the priority in purebred dog breeding
A look at why purebred dog breeding doesn't always prioritize low inbreeding coefficients, what pulls against it, and how pedigree data and genetic testing can shift that balance.
ضریب همخونپروری امکان اینکه دو نقل یک جین در یک حیوان به دلیل داشتن یک نیای مشترک عین یکدیگر باشند را تخمین میزند. عدد بلندتر معنایش خویشاوندی مشترک بیشتر میان پدر و مادر حیوان و معمولاً خطر بیشتر است، اما این تنها یکی از چندین فکتور است، نی یک آزمایش با نتیجه کامیاب یا ناکام.
یک COI که در یک نسل نگرانکننده باشد، شاید در نسل دیگری که نفوس بنیادگذارش طبیعتاً کوچکتر بوده، کاملاً معمولی باشد. مقایسه کردن COI یک جفتدهی با محدوده معمول همان نسل، از دیدن صرف فیصدی خام مهمتر است.
حد معیاری همگانی وجود ندارد. بسیاری پرورشدهندهگان میکوشند زیر اوسط نسل خود بمانند، که این اوسط از نسلی به نسل دیگر خیلی فرق دارد.
از شجرهنامه، با تعقیب نیاکان مشترک در طول نسلها. اکثر انجمنهای نسل و چند ابزار آنلاین میتوانند آن را از یک شجرهنامه ارائهشده محاسبه نمایند.
A look at why purebred dog breeding doesn't always prioritize low inbreeding coefficients, what pulls against it, and how pedigree data and genetic testing can shift that balance.