Περουβιανό Πάσο

Το Περουβιανό Πάσο είναι άλογο ιππασίας που διαμορφώθηκε στο Περού μέσα σε αρκετούς αιώνες. Είναι γνωστό κυρίως για έναν ομαλό βηματισμό τεσσάρων χρόνων με σταθερό ρυθμό, ο οποίος υπάρχει από τη γέννηση και δεν διδάσκεται. Οι αναβάτες εκτιμούν τη φυλή γιατί επιτρέπει πολλές ώρες στη σέλα χωρίς τους απότομους κραδασμούς ενός αλόγου που τροχάζει.

Η φυλή συνδυάζει δύο ιδιότητες που σπάνια συνυπάρχουν. Είναι ζωηρό και πρόθυμο κάτω από τη σέλα, με την ενέργεια και την προθυμία που οι Περουβιανοί εκτροφείς ονομάζουν brio, αλλά παράλληλα είναι ήρεμο και καλόβολο στον χειρισμό στο έδαφος. Ένα καλά εκτρεφόμενο Περουβιανό Πάσο κρατά το κεφάλι και τον λαιμό του σε όρθια, περήφανη στάση.

Η πιο χαρακτηριστική κίνηση της φυλής είναι το termino, μια προς τα έξω περιστροφική κίνηση των μπροστινών ποδιών από τον ώμο. Το termino απαντάται μόνο σε αυτή τη φυλή και δίνει στην κίνηση των μπροστινών ποδιών μια όψη σαν κολύμπι, ενώ το πίσω μέρος του αλόγου παραμένει χαμηλά και ωθεί προς τα εμπρός.

Σε ποιον ταιριάζει

Το Περουβιανό Πάσο ταιριάζει σε αναβάτες που θέλουν άνεση σε μεγάλες αποστάσεις, όπως όσοι κάνουν ιππασία σε διαδρομές ή περνούν πολλές ώρες στη σέλα. Ο ήρεμος χαρακτήρας του το κάνει διαχειρίσιμο και για αναβάτες με λιγότερη σωματική δύναμη, αν και η ζωηρή του διάθεση απαιτεί σταθερό χέρι. Η φυλή χρησιμοποιείται επίσης σε αγωνίσματα επίδειξης και σε παρελάσεις.

Η φυλή έχει τις ρίζες της σε άλογα που έφεραν οι Ισπανοί άποικοι στη Νότια Αμερική τον δέκατο έκτο αιώνα. Οι Ισπανοί κατακτητές έφτασαν στο Περού από το 1532, και μεταξύ των αλόγων που εισήγαγαν ήταν το ισπανικό Jennet, ένας τύπος γνωστός για τον ομαλό πλάγιο βηματισμό του, καθώς και άλογα ράτσας Barb και Ανδαλουσίας.

Το Περού δεν διέθετε το εκτεταμένο οδικό δίκτυο της Ευρώπης, και τα μεγάλα κτήματα ήταν διάσπαρτα σε παράκτιες κοιλάδες, ερήμους και ορεινές περιοχές. Οι ιδιοκτήτες χρειάζονταν άλογα που μπορούσαν να τους μεταφέρουν άνετα σε μεγάλες αποστάσεις με σταθερό ρυθμό. Οι εκτροφείς επέλεγαν, γενιά με τη γενιά, για τον ομαλό βηματισμό τεσσάρων χρόνων, για αντοχή και για πρόθυμο χαρακτήρα.

Για μεγάλο μέρος της εξέλιξής της, η φυλή εκτρεφόταν σχετικά απομονωμένη στα περουβιανά τσιφλίκια (haciendas). Χωρίς εκτεταμένες διασταυρώσεις, ο βηματισμός σταθεροποιήθηκε γενετικά και περνούσε αξιόπιστα στα πουλάρια. Αυτή η μακρόχρονη, κλειστή επιλογή εξηγεί γιατί ο βηματισμός εμφανίζεται φυσικά σχεδόν σε κάθε καθαρόαιμο Περουβιανό Πάσο.

Τον εικοστό αιώνα το άλογο διαδόθηκε πέρα από το Περού, και εκτροφείς στη Βόρεια Αμερική και αλλού ίδρυσαν μητρώα καταγωγής για την καταγραφή των γενεαλογιών. Το Περουβιανό Πάσο αναγνωρίζεται ως εθνικό σύμβολο του Περού. Δεν πρέπει να συγχέεται με το Paso Fino, μια ξεχωριστή φυλή με δικό της βηματισμό που αναπτύχθηκε σε άλλες περιοχές της Λατινικής Αμερικής.

Το Περουβιανό Πάσο είναι μεσαίου μεγέθους, ισορροπημένο άλογο, φτιαγμένο για αντοχή και όχι για ύψος. Έχει βαθύ θώρακα, δυνατούς επικλινείς ώμους και στρογγυλεμένη μυϊκή μάζα που στηρίζει τον συνεχή βηματισμό του. Ο λαιμός είναι αρκετά γεμάτος και κρατιέται τοξωτός, ενώ το κεφάλι είναι μεσαίου μεγέθους με έκφραση που οι εκτροφείς περιγράφουν ως άγρυπνη και περήφανη.

Η χαίτη και η ουρά είναι λεπτές και πλούσιες, και η ουρά φύεται χαμηλά και κρατιέται κοντά στο σώμα. Η κίνηση στο πίσω μέρος είναι χαμηλή και εκτεταμένη, ενώ τα μπροστινά πόδια εμφανίζουν την περιστροφική κίνηση termino που χαρακτηρίζει τη φυλή.

Τρίχωμα και χρώματα

Το Περουβιανό Πάσο απαντάται σε μεγάλη ποικιλία συμπαγών χρωμάτων, καθώς και σε κάποια αραιωμένα χρώματα και roan. Το καφέ (bay) και το κάστανο είναι συνηθισμένα, ενώ εμφανίζονται επίσης μαύρο, καφετί, γκρι, palomino και buckskin. Λευκά σημάδια στο πρόσωπο και στα πόδια είναι αποδεκτά. Το ίδιο το τρίχωμα είναι κοντό και λεπτό, ενώ η χαίτη, το μέτωπο και η ουρά μεγαλώνουν μακριές και μεταξένιες.

Το Περουβιανό Πάσο ξεχωρίζει για τον συνδυασμό brio και πραότητας. Το brio είναι ο όρος που χρησιμοποιούν οι εκτροφείς για την προς τα εμπρός ενέργεια, το θάρρος και την επιμονή του αλόγου. Κάτω από τη σέλα το άλογο είναι ζωηρό και αποκρίνεται γρήγορα, με εμφανή διάθεση να προχωρά.

Στο έδαφος και γύρω από ανθρώπους το ίδιο άλογο είναι συνήθως ήρεμο και καλόβολο. Η φυλή δημιουργεί ισχυρό δεσμό με όσους το φροντίζουν και τείνει να είναι πειθήνιο και πρόθυμο, κάτι που διευκολύνει τον καθημερινό χειρισμό. Με άλλα άλογα είναι γενικά κοινωνικό και προσαρμόζεται καλά σε ένα κοπάδι.

Με αγνώστους ένα αυτοπεποίθηκο Περουβιανό Πάσο είναι συνήθως άγρυπνο παρά νευρικό. Η αξιοπρεπής του στάση είναι μέρος του χαρακτήρα του όσο και της σωματικής του διάπλασης. Η φυλή ταιριάζει σε ιδιοκτήτη που μπορεί να κατευθύνει την ενέργειά του με σταθερό και δίκαιο χειρισμό.

Περιποίηση

• Βουρτσίστε το σώμα αρκετές φορές την εβδομάδα για να διατηρείται το τρίχωμα καθαρό και το δέρμα υγιές.
• Χτενίστε και ξεμπερδέψτε προσεκτικά τη μακριά χαίτη και ουρά για να αποφύγετε το σπάσιμο των τριχών.
• Καθαρίστε τις οπλές καθημερινά και ελέγξτε για πέτρες, συσσωρευμένα υπολείμματα και σημάδια θρους.
• Λούστε το άλογο όποτε χρειάζεται και στεγνώστε καλά τα πόδια για να αποφύγετε δερματικά προβλήματα.
• Ελέγχετε μάτια, ρουθούνια και δέρμα κατά την περιποίηση για πρώιμα σημάδια προβλημάτων.

Άσκηση

• Παρέχετε τακτική εργασία με αναβάτη ή στο χέρι, ώστε το άλογο να παραμένει σε φόρμα και ο βηματισμός καθαρός.
• Η καθημερινή παραμονή σε περίφραξη ή βοσκότοπο βοηθά τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική κατάσταση του αλόγου.
• Εναλλάξτε τη δουλειά ανάμεσα σε εξόδους σε διαδρομές και εκπαίδευση στο αναβατήριο, ώστε το άλογο να παραμένει ενδιαφερόμενο.
• Χτίστε σταδιακά τη φυσική κατάσταση πριν από πιο μακρινές διαδρομές.

Περιβάλλον

Το Περουβιανό Πάσο τα πηγαίνει καλά με πρόσβαση σε βοσκότοπο και υπόστεγο ή στάβλο για προστασία από τη ζέστη, τον άνεμο και τη βροχή. Προσαρμόζεται σε διάφορα κλίματα, αρκεί να έχει κατάλληλο καταφύγιο και σταθερή φροντίδα. Η παρέα άλλων αλόγων βοηθά αυτή την κοινωνική φυλή να παραμένει ήρεμη.

Η βάση της διατροφής του Περουβιανό Πάσο είναι η χορτονομή. Χόρτο ή βοσκή καλής ποιότητας πρέπει να αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινής πρόσληψης, περίπου 1,5 έως 2 τοις εκατό του σωματικού βάρους σε χορτονομή την ημέρα. Πολλά από αυτά τα άλογα έχουν καλό μεταβολισμό, οπότε τα συμπυκνωμένα τρόφιμα προστίθενται μόνο όταν η εργασία απαιτεί επιπλέον ενέργεια.

Πρέπει να υπάρχει πάντα διαθέσιμο φρέσκο, καθαρό νερό, μαζί με πηγή αλατιού ή μεταλλικών στοιχείων. Ταΐστε σε σταθερές ώρες και χωρίστε τις μεγαλύτερες μερίδες σε μικρότερα γεύματα για να υποστηρίξετε την πέψη.

Λιχουδιές και συμπληρώματα

Μικρές ποσότητες καρότου ή μήλου αποτελούν κατάλληλες λιχουδιές. Ένα ισορροπημένο συμπλήρωμα βιταμινών και μεταλλικών στοιχείων μπορεί να βοηθήσει όταν η χορτονομή από μόνη της δεν καλύπτει τις ανάγκες, και ο κτηνίατρός σας μπορεί να συμβουλέψει για προσθήκες σε ηλικιωμένα ή άλογα με έντονη εργασία. Εισαγάγετε κάθε αλλαγή στη διατροφή σταδιακά, μέσα σε μία εβδομάδα ή περισσότερο.

Το Περουβιανό Πάσο είναι μια ανθεκτική φυλή με μακρά διάρκεια εργασίας. Πολλά άτομα παραμένουν υγιή και δραστήρια μέχρι τα είκοσι και κάτι χρόνια τους, και προσδόκιμο ζωής 25 έως 30 ετών είναι σύνηθες με καλή φροντίδα. Η φυλή δεν έχει μία συγκεκριμένη γενετική διαταραχή, αλλά μοιράζεται τα συνηθισμένα προβλήματα υγείας των αλόγων γενικότερα.

Η τακτική κτηνιατρική φροντίδα, η προσοχή στη διατροφή και η καλή φροντίδα των οπλών είναι οι κύριοι παράγοντες που κρατούν αυτά τα άλογα υγιή σε όλη τη μακρά ζωή τους.

Προληπτική φροντίδα

• Προγραμματίστε ετήσιους ή εξαμηνιαίους κτηνιατρικούς ελέγχους και βασικούς εμβολιασμούς.
• Κάντε αποπαρασίτωση με βάση πρόγραμμα που καθορίζει ο κτηνίατρος, μαζί με κοπρανοεξετάσεις.
• Ελέγχετε και λιμάρετε τα δόντια τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο.
• Διατηρείτε τις οπλές κομμένες κάθε έξι έως οκτώ εβδομάδες.
• Παρακολουθείτε τη σωματική κατάσταση για να αποφύγετε τόσο την παχυσαρκία όσο και την υποσιτισμό.

Το Περουβιανό Πάσο είναι έξυπνο, πρόθυμο και δένεται γρήγορα με τον εκπαιδευτή του, γεγονός που το κάνει δεκτικό σε υπομονετικό χειρισμό. Επειδή ο βηματισμός τεσσάρων χρόνων είναι έμφυτος, η εκπαίδευση δεν τον δημιουργεί, αλλά βελτιώνει την ισορροπία, τον ρυθμό και τη συλλογή. Το brio του αλόγου του δίνει προς τα εμπρός ώθηση, οπότε η δουλειά επικεντρώνεται κυρίως στην κατεύθυνση αυτής της ενέργειας και στην οικοδόμηση ήπιων, σταθερών αντιδράσεων.

Η εργασία στο έδαφος χτίζει εμπιστοσύνη και σεβασμό πριν και παράλληλα με την εργασία με αναβάτη. Η φυλή ανταποκρίνεται άσχημα σε σκληρές, βίαιες μεθόδους και πολύ καλύτερα σε σαφή, δίκαια και επαναλαμβανόμενα σήματα.

Βασικά βήματα

1. Ξεκινήστε με χειρισμό και εργασία στο έδαφος για να μάθει το άλογο να οδηγείται, να στέκεται και να υποχωρεί.
2. Εισαγάγετε τον εξοπλισμό και αφήστε το να δεχτεί το βάρος του αναβάτη ήρεμα, σε σύντομες συνεδρίες.
3. Καθιερώστε την εκκίνηση, τη στάση και την κατεύθυνση στο βήμα πριν προσθέσετε τον βηματισμό.
4. Αναπτύξτε τον φυσικό βηματισμό με ελαφριά επαφή και σταθερό ρυθμό.
5. Προσθέστε μεταβάσεις, πλάγια εργασία και εξοικείωση με διαδρομές καθώς αυξάνεται η αυτοπεποίθηση του αλόγου.

Τα άλογα Περουβιανό Πάσο φτάνουν σε σωματική ωριμότητα γύρω στα τέσσερα με πέντε χρόνια, αν και συχνά δεν ξεκινούν την εκπαίδευση με αναβάτη πριν είναι αρκετά ώριμα για να αντεπεξέλθουν στην εργασία. Οι φοράδες συνήθως οχεύονται αφού έχουν αναπτυχθεί πλήρως, και οι εκτροφείς επιλέγουν για σωστή διάπλαση, καθαρό φυσικό βηματισμό και καλό χαρακτήρα.

Η κύηση διαρκεί περίπου 11 μήνες, και η φοράδα σχεδόν πάντα γεννά ένα μόνο πουλάρι. Τα δίδυμα είναι σπάνια στα άλογα και γενικά ανεπιθύμητα, καθώς εγκυμονούν υψηλό κίνδυνο για τη φοράδα και τα πουλάρια. Το νεογέννητο πουλάρι στέκεται όρθιο και θηλάζει μέσα στις πρώτες ώρες της ζωής του.

Ένα καθοριστικό χαρακτηριστικό της φυλής είναι ότι ο βηματισμός κληρονομείται αξιόπιστα. Επειδή το χαρακτηριστικό έχει σταθεροποιηθεί μέσα από αιώνες κλειστής εκτροφής, τα καθαρόαιμα πουλάρια εμφανίζουν αξιόπιστα τον ομαλό βηματισμό τεσσάρων χρόνων από μικρή ηλικία. Τα νεαρά άλογα απογαλακτίζονται, χειρίζονται νωρίς για να χτίσουν εμπιστοσύνη, και προετοιμάζονται σταδιακά για εργασία με σέλα καθώς μεγαλώνουν.