Hindi

Hindi, Phasianidae familyasına ait iri bir tavuksu kanatlıdır ve Kuzey Amerika'daki yaban hindisinden evcilleştirilmiştir. Evcil hindiler çiftliklerde ve bahçelerde et ve yumurta için, bazı durumlarda evcil hayvan olarak ya da sergileme amacıyla beslenir. Yerde yaşayan kuşlardır: gündüz yem arar, toz banyosu yapar, geceleri ise yerden yüksekte tünerler.

Ergin hindilerin boyutu çeşide göre büyük farklılık gösterir. Yerli ırklarda dişiler çoğunlukla 3,5 ila 6,5 kg, erkekler (baba hindi) ise 7 ila 10,5 kg arasında olur; ticari geniş göğüslü hatlar ise çok daha ağır gelişir. Hindiler dikkatli ve meraklıdır, bahçede insanları ve sürünün diğer bireylerini takip etme eğilimindedirler. Çeşitli seslerle iletişim kurarlar; en bilineni ergin erkeklerin çıkardığı glu glu sesidir.

Hindilerin gezinmek için açık alana, yırtıcılara karşı korumaya ve aşırı hava koşullarından barınağa ihtiyacı vardır. Sürü hayvanlarıdır ve tek başına tutulduklarında kötü durumda olurlar. Yeterli alan, dengeli yem ve temiz su sağlandığında bakımları kolaydır; ancak hızlı gelişen bazı et çeşitlerinin ömrü kısadır ve özel bakım gerektirir.

Hindi kimlere uygundur

Hindiler, bahçesi ya da merası olan, gece güvenli barınak sağlayabilen ve günlük bakıma zaman ayırabilen haneler ile küçük işletmelere uygundur. Tavuktan daha iri kanatlı isteyen ve sürü içinde arkadaşlık sağlayabilen yetiştiricilere uyar. Küçük kentsel parsellere, kapalı alanda evcil hayvan isteyenlere ya da kuşları yırtıcılardan koruyamayacak kişilere daha az uygundur.

Hindi çeşitleri iki geniş gruba ayrılır. Yerli ırklar doğal olarak çiftleşir, yavaş gelişir ve yıllarca yaşayabilir; ticari et hatları ise hızlı gelişim ve büyük göğüs için ıslah edilmiştir. Tanınan standart çeşitler arasında kabaca 10 farklı tip vardır ve bunlar büyük ölçüde tüy rengi ve deseni, ergin ağırlığı ve kullanım amacına göre ayrılır.

Renk çeşitleri arasında Siyah ve Beyaz Hollanda gibi düz renkler, Narragansett ve Royal Palm gibi desenli tipler ile metalik Bronz bulunur. Boyut da değişir: küçük gövdeli çeşitlerden çok iri geniş göğüslü ticari kuşlara kadar uzanır.

Çeşitler nasıl gruplanır

Çeşitler genellikle tüy rengine ve kullanım amacına göre gruplanır. Yerli ırklar doğal olarak ürer ve daha uzun ömürlüdür; geniş göğüslü hatlar ise ağırlıklı olarak hızlı et üretimi için yönetilir ve çoğu zaman suni tohumlamaya dayanır. Royal Palm ve Beltsville Small White gibi küçük çeşitler sınırlı alan ya da sergileme için tercih edilir.

Evcil hindi, Kuzey Amerika ve Meksika'nın bazı bölgelerine özgü yaban hindisinden gelir. Mezoamerika'daki yerli halklar hindileri en az 2.000 yıl önce evcilleştirmiş, et, yumurta ve tüy için yetiştirmişlerdir. Bugünkü güneybatı ABD halkları arasında ise ayrı bir evcilleştirme gerçekleşmiş, hindiler tüy ve tören amacıyla tutulmuştur.

İspanyol kâşifler 1500'lerin başında Meksika'da evcil hindilerle karşılaşmış ve kuşları Avrupa'ya götürmüştür. Hindi, İspanya'dan başlayarak 1500'ler boyunca Avrupa'ya hızla yayılmış ve kanatlı hayvan olarak yetiştirilmiştir. Sonraki yüzyıllarda çeşitli Avrupa renk çeşitleri gelişmiştir.

Daha sonra Avrupalı yerleşimciler evcil hindileri Atlantik'in ötesine, Kuzey Amerika'ya geri getirmiş ve bu soylar yerel kuşlarla karışmıştır. 1800'lerden 1900'lere kadar ıslahçılar, bugün tanınan standart yerli çeşitleri oluşturmuştur; bunların arasında Bronz, Bourbon Red, Narragansett ve Slate bulunur.

1. yüzyılda ticari ıslah, büyük göğüslü ve hızlı gelişen kuşlara yönelerek Geniş Göğüslü Beyaz gibi hatları ortaya çıkarmıştır. Bu hatlar artık ticari et üretimine egemendir; yerli ırklar ise daha küçük yetiştiriciler ve koruma programları tarafından sürdürülmektedir.

Hindilerin ağır bir gövdesi, güçlü bacakları ve geniş, yelpaze biçimli bir kuyruğu vardır. Baş ve boynun üst kısmı büyük ölçüde çıplaktır ve belirgin etli uzantılar taşır: gagaların üzerinde sarkan bir snood, boğaz altında bir sakalcık ve boyunda etli çıkıntılar. Baştaki deri, kuşun uyarılma durumuna göre kırmızı, beyaz ya da mavi renk alabilir.

Erkekler (baba hindi), dişilerden (ana hindi) belirgin biçimde iridir ve daha belirgin etli çıkıntılar, daha uzun bir snood ile göğüste kaba kıllardan oluşan bir sakal gösterir. Tüy rengi çeşitlere göre metalik bronzdan düz siyah ya da beyaza, gri çubuklu desenlere kadar değişir.

Görünüm ırklar arasında nasıl değişir

Çeşitler arasındaki temel farklar tüy rengi ile deseni ve ergin boyuttur. Bronz kuşlar bakır yanardönerliği gösterir, Slate kül grisidir ve Royal Palm siyah kenarlı beyazdır. Ticari Geniş Göğüslü Beyaz kuşlar, Midget White ya da Beltsville Small White gibi yerli tiplere göre çok daha ağır ve geniş göğüslüdür.

Hindiler sürü halinde yaşar ve belirgin bir gaga sırası kurar. Gündüz saatlerini yerde tohum, yeşillik ve böcek arayarak geçirir, tüylerini temiz tutmak için toz banyosu yapar ve geceleri güvenlik için yüksek tünekler arar. Yukarıdan gelen harekete karşı tetiktedirler ve şahin gibi tehditlere alarm sesi verirler.

Erkekler kuyruğunu yelpaze gibi açarak, gövde tüylerini kabartarak ve kanatlarını sürükleyerek gösteri yapar; buna çoğu zaman glu glu sesi eşlik eder. Dişiler, sürüyle ve palazlarla (yavru kuşlarla) bağı korumak için daha yumuşak ötüşler ve gıdaklamalar kullanır. Hindiler tanıdık insanları tanır, dostça ve meraklı olabilir, bazen yetiştiricilerini yakından takip eder. Üreme mevsiminde erkekler birbirine, zaman zaman da insanlara karşı iddialı olabilir.

Günlük bakım

• Her zaman, kolayca kirletemeyecekleri kaplarda taze ve temiz su sağlayın
• Yaşa uygun dengeli bir kanatlı yemi ile birlikte yem arama olanağı sunun
• Kuşları her sabah ve akşam yaralanma, hastalık ya da yırtıcı belirtileri için kontrol edin
• Kuşları güvenli bir alanda gezmeye bırakın ve akşam karanlığında içeri kapatın
• Kirlenmiş altlığı ve dışkıyı düzenli olarak temizleyin

Ortam

• Yerden yüksek sağlam tünekleri olan, yırtıcı geçirmez bir kümes ya da ahır
• İyi havalandırmalı, kuru ve esintisiz barınak
• Gündüz yem araması için çitli bir gezinme alanı ya da mera
• Sıcak havada gölge ve su; ıslak havada kuru zemin
• İri erginlerin ağırlığını taşıyacak kadar sağlam tünek çıtaları

Tımar ve elleme

Hindiler kendilerini gagalayarak ve toz banyosu yaparak tımarlar, bu yüzden düzenli yıkama yerine kuru bir tozlanma alanına ihtiyaç duyarlar. Kuşları sakince elleyin, gövdeyi ve kanatları destekleyin; yalnızca bacaklardan ya da kanatlardan kaldırmaktan kaçının. Tırnakları yalnızca gerekiyorsa kesin ve ayakları sert ya da ıslak zeminden kaynaklı yaralara karşı inceleyin.

Hindiler tahıl, tohum, yeşillik ve böcek yer; çoğu çiftlikte diyetin temeli, doğru protein, enerji, vitamin ve mineral dengesini sağlayan hazır bir kanatlı yemidir. Genç kuşlar yüksek proteinli bir başlangıç yemine ihtiyaç duyar ve kuşlar büyüdükçe protein düzeyi kademeli olarak düşürülür. Açık alanda gezen kuşlar, yem arayarak diyetlerini destekler; bu çeşitlilik ve böceklerden gelen doğal protein katar.

Hindiler sık su içtiği, özellikle sıcak havada içişleri arttığı için temiz su her zaman bulunmalıdır. Kuşlar bütün tahıl ya da yem tükettiğinde, kum taşı besinleri taşlıkta öğütmelerine yardımcı olur.

Yapraklı yeşillikler, kırılmış mısır ve un kurdu gibi ikramlar küçük miktarlarda sunulabilir, ancak dengeli yemin yerini almamalıdır. Kuşlar bütün tahıl ya da yem tükettiğinde çözünmeyen kum taşı sağlayın ve yumurtlayan dişilere bir kalsiyum kaynağı sunun. Su her gün değiştirilmeli ve dışkı ile kalıntıdan arındırılmalıdır.

İyi bakımla yerli hindiler çoğunlukla yaklaşık 5 ila 10 yıl yaşar. Geniş Göğüslü Beyaz gibi hızlı gelişen ticari et hatlarının verimli ömrü çok daha kısadır, çoğu zaman 1 ila 2 yıldan azdır; çünkü hızlı gelişim bacaklarını ve kalplerini zorlar. Hindilerde çoğu sağlık sorunu parazitlere, bulaşıcı hastalığa ya da kötü barınak koşullarına dayanır.

Temiz, kuru barınak, iyi havalandırma ve parazit kontrolü birçok sorunu önler. Hindiler özellikle kara baş hastalığına yatkındır; bu, yetiştiricilerin onları organizmayı taşıyabilen tavuklarla aynı yerde tutmaktan kaçınmasının nedenlerinden biridir.

Koruyucu bakım

• Barınağı temiz, kuru ve iyi havalandırılmış tutun
• Dış parazitleri sınırlamak için toz banyosu alanı sağlayın
• Yeni kuşları sürüye katmadan önce karantinaya alın
• Merayı yönetin ve parazit birikimini azaltmak için zemini dönüşümlü kullanın
• Hindileri tavuklarla aynı yerde tutma konusunda dikkatli olun

Hindiler, güvenli gece barınağı ile gündüz yem araması için çitli bir açık alanın birleşiminde tutulur. Barınak, kuşları yırtıcılardan ve hava koşullarından korur ve yerden yüksek tünek çıtaları sağlar. Hindiler iri ve hareketli olduğundan, hem içeride hem de gezinme alanında tavuktan daha fazla alana ihtiyaç duyarlar.

Havayı kuru tutmak ve solunum sorunlarını azaltmak için iyi havalandırma önemlidir; zemin ve altlık ise kuru kalmalıdır. Hindiler esinti ve nemden uzak tutulduğunda soğuğu makul ölçüde kaldırır, ancak sıcak havada gölge ve suya ihtiyaç duyarlar.

Kurulum kontrol listesi

• Güvenli kapı ve çitli, yırtıcı geçirmez kümes ya da ahır
• Ergin ağırlığına dayanacak sağlam tünek çıtaları
• Temiz, kuru altlık
• Yerden yüksek ve temiz tutulan yemlik ve suluklar
• Gölgeli, çitli gezinme alanı ya da mera
• Toz banyosu alanı

Hindiler genellikle ilk yılında cinsel olgunluğa ulaşır; dişiler ilk baharlarında çoğu zaman yaklaşık 7 aylıkken yumurtlamaya başlar. Yerli ırklarda erkekler ve dişiler doğal olarak çiftleşir. Geniş Göğüslü Beyaz gibi birçok ağır ticari hat, boyutu nedeniyle etkin çiftleşemez, bu yüzden döllü yumurta üretmek için suni tohumlama kullanılır.

Dişiler bir süre boyunca yumurta öbekleri yumurtlar ve kuluçkaya yatarak yumurtaları kuluçkalayabilir. Kuluçka, ister kuluçkaya yatan bir dişinin altında ister kuluçka makinesinde olsun, yaklaşık 28 gün sürer. Palazlar tüylü çıkar ve başlangıç yemi ile temiz suyun bulunduğu sıcak, kuru bir kuluçka bölmesine ihtiyaç duyar. Kendi sıcaklıklarını düzenleyecek kadar tüylenene dek ilk birkaç hafta ek ısıyla sıcak tutulurlar.

Hindi size uygun mu?

Hindilerin günlük bakıma, güvenli yırtıcı geçirmez barınağa ve yem araması için yeterli açık alana ihtiyacı vardır. Sürü hayvanıdırlar, bu yüzden birden fazla tutmayı planlayın. Zaman taahhüdü besleme, sulama, temizlik ve kuşları her gece içeri kapatmayı kapsar. Alan gereksinimleri tavuktan daha fazladır. Maliyetler barınak, çit, yem ve olası veteriner bakımını içerir. Ömür gerçek bir değerlendirme konusudur: yerli kuşlar yaklaşık 5 ila 10 yıl yaşayabilir, hızlı gelişen et hatları ise çok daha kısa yaşar. İster uzun ömürlü bir sürü tutmak ister et için kuş yetiştirmek olsun, hedeflerinize uyan tipi seçin.

Nereden edinilir

Hindiler güvenilir kuluçkahanelerden, yerli çeşitlerde uzmanlaşmış yetiştiricilerden ve bazen kanatlı barınakları ya da çiftlik sahiplendirmeleri yoluyla edinilebilir. Yerli ırklar için standart çeşitlerin korunmasında yer alan yetiştiricileri arayın. Kuşları iyi durum ile berrak göz ve burun delikleri açısından inceleyin ve satın almadan önce kuşların yaşı ile geçmişini sorun.