Siyah

Black hindi, evcil bir hindi türüdür (Meleagris gallopavo). Norfolk Black adıyla da yaygın biçimde tanınır; bu isim, tipin yerleştiği İngiliz ilçesinden gelir. Olgun kuşlar yoğun, parlak siyah tüylere sahip olup iyi ışıkta yeşil ya da bronz bir parlaklık sergiler. Yetişkinler iriyapılıdır: erkekler yaygın olarak 10 ila 13 kg, dişiler ise yaklaşık 6 ila 8 kg ağırlığa ulaşır.

Avrupa'nın standardize edilmiş en eski hindi ırklarından biridir. 16. yüzyılda Amerika'dan getirilen kuşlardan türemiş ve nesiller boyunca dayanıklı bir çiftlik ve sofra kuşuna dönüştürülmüştür. Geleneksel lezzetini koruyan yavaş olgunlaşan eti, mevsimlik pazarlarda sürekli talep görmesini sağlar.

Yetiştiriciler Black'i sakin ve iyi huylu olarak tanımlar. Kuşlar aktif biçimde mera yapar, değişken hava koşullarına dayanır ve karma çiftlik sürülerinde uyum içinde yaşar. Hızlı büyüyen ticari bir çeşit yerine kendi kendine yeten çift amaçlı saf ırk hindi isteyen küçük çiftlikler için pratik bir seçenektir.

Kime uygundur

Black hindi, mera alanı ve gece güvenli barınak sunabilen küçük çiftlik sahipleri, saf ırk yetiştiricileri ve yetiştiricilere uygundur. Yavaş büyütülen sofra kuşu ya da daha eski bir ırkı üretimde tutmaya çalışan herkes için doğru bir seçimdir. Ağır yetişkinler mera gerektirdiğinden küçük kentsel parseller için uygun değildir.

Evcil hindiler, Meksika ve Orta Amerika halklarının önce evcilleştirdiği kuşlardan on altıncı yüzyılın başlarında İspanyol tüccarlar aracılığıyla Avrupa'ya ulaştı. İspanyol stok kıta genelinde hızla yayıldı; koyu tüylü kuşlar çeşitli bölgelerde seçici yetiştirmeye konu oldu.

İngiltere'de bu ırk Doğu Anglia'da kök saldı. Norfolk ve çevre ilçeler siyah hindilerle özdeşleşti; Norfolk Black adı yaygın kullanım kazandı. Yüzyıllar boyunca sürüler kış ticareti için yürüyerek Londra pazarlarına sevk edildi; bu durum mera araması yaparak seyahat edebilen dayanıklı kuşların seçilmesini sağladı.

Black, Kuzey Amerika'ya erken dönem sömürgecilerle birlikte taşındı ve sonraki çeşitlerin geliştirilmesine katkıda bulundu. Irk, hem İngiltere'de hem de Amerika Birleşik Devletleri'nde resmi kanatlı hayvan standartlarıyla tanındı.

1. yüzyıl boyunca hızlı büyüyen ticari hindilerin yükselişi, Black de dahil olmak üzere saf ırk sayılarını azalttı. Küçük çiftlik sahipleri ve saf ırk kümes hayvanı gruplarının koruma çabaları, ırkı tarihi önemi ve geleneksel lezzetiyle üretimde tutmaktadır.

Black hindi, geniş gövdeli ve dolu, yuvarlak göğüslü ağır ve iyi orantılı bir kuştur. Öne çıkan özelliği tüylenmesidir: gövde boyunca tamamen siyahtır. İyi kondisyonda tüyler doğrudan ışıkta en belirgin biçimde görünen metalik yeşil ya da bronz bir parıltı taşır. Genç kuşlarda olgunlukla açılan kahverengimsi ya da bronz benekler bulunabilir.

Çıplak baş ve boyun derisi, ruh haline ve mevsime göre kırmızı, pembe ve mavimsi beyaz arasında renk değiştirebilir. Erkekler, gaganın üzerinde tipik hindi karunkülları, sakal torbası ve göğüste kaba siyah kıl tutamı sergilemektedir.

Tüy örtüsü ve renk

Ideal kuş, yetişkin tüylerinde beyaz ya da bronz bantlama olmaksızın eşit ve parlak siyahtır. Arka bacaklar ve ayaklar koyu olup Black'i bronz ve beyaz çeşitlerden ayırt etmede yardımcıdır. Dişiler erkeklerden daha küçük ve sade görünümlüdür; ancak aynı siyah tüy rengine ve koyu bacaklara sahiptir.

Black hindi, dengeli ve sakin bir mizaç olarak tanınır. Alışık oldukları bakıcıların yanında sakin ve iyi huyludur; bu özellik rutin besleme ve kontrolleri kolaylaştırır. Aktif mera araştırıcılarıdır ve alan tanındığında günlerinin büyük bölümünü hareket halinde geçirirler.

Irk uyanık olup değişimlere hızlıca tepki verir. Hindiler yabancılar, köpekler ya da havadan gelen kuşları görünce sık sık bağırır ve başlarını kaldırır; bu özellik onları avluların sesli erken uyarı sistemi gibi kılar. Tanıdık insanlarla temkinlilik azalır; kuşlar evcilleşir ve meraklı hale gelir.

Erkekler üreme döneminde bölgeci olabilir; birbirlerine ya da bakıcılara yönelik gösteriş ve poz kesme sergileyebilir. Dişiler genellikle daha sessizdir. Diğer kümes hayvanlarının yanında Black genel olarak barışçıldır; ancak iri yetişkinler çok daha küçük kuşlarla dar bir alanda bulundurulmamalıdır.

Bakım

Hindiler kendi tüylerini düzene sokar; kural olarak kırpma ya da kesme gerekmez. Bakım tüy çalışmasından çok temiz koşullara odaklanır.

• Dış parazitleri kontrol etmeye yardımcı kuru toz banyosu alanı sağlayın
• Pullu bacak akarı ve küçük yaralanmalar için ayak ve bacakları düzenli kontrol edin
• Tüyleri ve ayak sorunlarını korumak için altlığı kuru tutun
• Kavgaların ardından baş sarkıtlarını ve sakal torbasını kesik açısından izleyin

Egzersiz

• Mera yapmak için güvenli dış koşu ya da otlağa günlük erişim sağlayın
• İri bir kuşa uygun, alçak ve geniş tünekler verin
• Parazit yükünü azaltmak ve zemin temizliğini korumak için mümkünse meralar döngüye alınsın
• Erkeklerin teşhir yapabilmesi ve sürünün kalabalıklaşmaması için alan tanıyın

Ortam

Black, serin ve nemli İngiliz tipi hava koşullarıyla baş edebilen dayanıklı bir ırktır; bununla birlikte gece tünemek için kuru ve rüzgarsız bir barınak ile yırtıcılara karşı korumaya hâlâ ihtiyaç duyar. Barınak içinde kuş başına geniş zemin alanı ve baş seviyesinin üzerinde iyi havalandırma sağlayın. Sıcak havalarda gölge ve bol su önemlidir; iri koyu tüylü kuşlar ısıya daha az tolerans gösterir.

Hindiler, özellikle büyüme döneminde, tavuklardan daha yüksek protein gereksinimi duyar. Amaca yönelik hindi başlangıç yemi, ardından büyütme yemi ve kuşlar yaşlandıkça bakım ya da damızlık yemi kullanın. Otlakta mera yapmak kullanışlı yeşillik ve böcek sağlar; ancak dengeli yemi tamamlamalı, yerini almamalıdır. Mera yapan ve tahıl yiyen kuşlar için çözünmez çakıl verin; taze temiz su her zaman erişilebilir olmalıdır.

Ödül ve takviyeler

Az miktarda yapraklı yeşillik, sebze ve un solucanı kullanışlı ödüllerdir; doğal mera davranışını destekler. Toplam ödülü diyetin yaklaşık yüzde onunun altında tutun; dengeli yemi bozmamak için. Yumurtlayan dişiler için kabuk kalitesini korumak amacıyla ayrı bir kapta çözünür çakıl ya da istiridye kabuğu sunun.

Çiftlik yaşamı için seçilmiş saf ırk olarak Black hindi, et için değil üretim amacıyla tutulduğunda 5 ila 10 yıllık tipik ömrüyle hindi standartlarında sağlam ve uzun ömürlüdür. Sağlık üzerinde en büyük etkiyi iyi yetiştirme, temiz zemin ve yırtıcıya karşı korunaklı barınak yapar. İri kuşlar ıslak ya da sert zeminlerde kalıplarsa bacak ve ayak sorunlarıyla karşılaşabilir; bu nedenle kuru ve iyi yönetilen zemin önemlidir.

Koruyucu bakım

• Karaborsa'yı sınırlamak için hindileri ve tavukları ayrı zeminde tutun
• Barınakta kuru altlık ve iyi havalandırma sağlayın
• Veteriner tarafından belirlenmiş bir parazit kontrol planı uygulayın
• Temiz su ve küfsüz olarak depolanan yem sağlayın
• Sürüye yeni kuş katmadan önce karantinaya alın

Black hindi, gece ve hava koşullarından korunmak için sabit ve güvenli bir barınak ile gündüz mera için büyük çitli koşu ya da otlak kombinasyonunda en iyi gelişimi gösterir. Barınak yırtıcılara ve rüzgar ile yağmura karşı koruma sağlarken mera, iri yetişkinlerin mera ve teşhir için ihtiyaç duyduğu alanı sunar. Irk dayanıklı olduğundan öncelik, ek ısıdan ziyade kuruluk ve güvenliktir.

Kurulum kontrol listesi

• Derin temiz altlıklı kuru ve rüzgarsız barınak
• İri bir kuşu taşıyacak alçak ve geniş tünekler
• Yırtıcılara karşı güvenli duvarlar, çatı ve kapı kilitleri
• Koşu alanında gölge ve sürekli temiz su
• Kuru bir köşede toz banyosu alanı
• Mümkün olan her yerde tavuk sürüsünden ayrı mera

Black hindi yumurtaları, tavuk yumurtasından daha uzun süren yaklaşık 28 günde çıkar. Pek çok saf ırk yetiştiricisinin tercih ettiği yöntemle kuluçkacı hindi altında ya da zorlanmalı hava kuluçka makinesinde kuluçkalanabilir. Temiz yumurtaları toplayın, sivri ucunu aşağıya gelecek biçimde serin oda sıcaklığında en fazla yaklaşık bir hafta saklayın ve inkübasyona başlamadan önce oda sıcaklığına getirin. Sabit sıcaklık ve nem, başarılı kuluçkanın anahtarıdır.

Kuluçka adımları

1. Temiz ve iyi şekilli yumurtaları seçin; sivri ucu aşağıda, serin ortamda yaklaşık bir haftaya kadar saklayın
2. 37,5 derecede stabil hale getirilmiş kuluçka makinesine yumurtaları yerleştirin
3. Nemi yaklaşık yüzde 55'te tutun ve günde birkaç kez yumurtaları çevirin
4. Gelişmeyen yumurtaları çıkarmak için 7 ila 10. günlerde ışığa tutun
5. Yaklaşık 25. günde çevirmeyi bırakın ve kapanma için nemi yükseltin
6. Çıkan yavrucukları kuluçka makinesinde kuruyana kadar bırakın, ardından sıcak brüdere taşıyın