Aslan Başı

Lionhead, başının çevresinde büyüyen uzun yün halkasıyla tanınan küçük bir evcil tavşan ırkıdır; bu özellik ırka adını verir. Vücut ağırlığı genellikle 1,3 ile 1,7 kg arasında değişir, bu da onu küçük yapılı evcil tavşan ırkları arasına sokar. Yele, yüzün çevresinde ve bazı hayvanlarda vücudun yanlarında da uzayan yünü ortaya çıkaran genetik bir mutasyonun sonucudur.

Irk, kompakt ve yuvarlak bir gövdeye, kısa bir başa ve genellikle 5-8 cm ölçüsünde dik kulaklara sahiptir. Yele dışında, gövdeyi kaplayan tüy kısa ve sıktır. Lionhead'ler üretim ya da çalışma hayvanı değil, evcil hayvan olarak beslenir; sakin ve sosyal bir yapıya sahip küçük bir tavşan isteyen sahipler arasında rağbet görür.

Çoğu Lionhead sevecen ve meraklıdır. Alıştıktan sonra nazik tutulmaya tahammül eder ve genellikle kendisini besleyen, tımar eden kişilere bağlanır. Günlük temas ve düzenli bir rutin, tavşanın yerleşmesine ve evde kendinden emin davranmasına yardımcı olur.

Kime uygun

Lionhead, düzenli tımar yapmaya ve günlük ilgiye zaman ayırabilecek sahiplere uygundur. Küçük boyutu, dar alanlı evlerde onu yönetilebilir kılar; yine de kafesinin dışında hareket edip egzersiz yapabileceği bir alana ihtiyaç duyar. Yele fırçalama gerektirdiğinden, ırk haftada birkaç dakikasını tüy bakımına ayırabilecek kişilere uyar. Tavşanı sakin şekilde tutabilen daha büyük çocukların bulunduğu haneler iyi bir eşleşmedir. Çok küçük çocuklar bu küçük gövdeyi kolayca düşürebilir ya da ürkütebilir, bu yüzden yetişkin gözetimi gerekir.

Lionhead, evcil tavşan ırkları arasında yakın zamanda ortaya çıkmış bir ırktır. Kökeni 1990'larda Belçika'ya dayanır; küçük yünlü ve cüce tavşanlarla çalışan yetiştiriciler, başlarının çevresinde uzun tüy şeridiyle doğan hayvanlar fark etmiştir. Bu özellik, yüz ve boyun çevresinde yoğunlaşan yün büyümesine yol açan ve genellikle yele geni olarak adlandırılan genetik bir mutasyondan kaynaklanır.

Yetiştiriciler yeleyi seçerek sabitlemeye çalışırken tavşanı küçük ve orantılı tutmaya özen gösterdi. Görünüm sabitlendikçe ırk, Belçika sınırlarının ötesinde de ilgi çekti. Hayvanlar Birleşik Krallık'a ihraç edildi; buradaki tavşan meraklıları 1990'ların sonlarında seçici çalışmayı sürdürüp tipi geliştirdi.

Birleşik Krallık'tan ırk, Amerika Birleşik Devletleri'ne ulaştı ve burada hem evcil hayvan sahipleri hem de sergi yetiştiricileri arasında taraftar kazandı. Her iki ülkedeki ulusal tavşan örgütleri daha sonra Lionhead'i tanıdı ve ideal yele, gövde ile tüyü tanımlayan yazılı standartlar yayımladı.

Yele belirli bir gen tarafından kontrol edildiğinden, yetiştirme programları onun nasıl kalıtıldığına yakından dikkat eder. Irkın tarihi, büyük ölçüde yetiştiricilerin sağlam ve küçük bir gövdeyi korurken tutarlı bir yele elde etmek için bu geni yönetme çabalarının kaydıdır.

Lionhead'in belirleyici özelliği, başı çevreleyip yüzü çerçeveleyen 5-7 cm uzunluğunda yumuşak bir yün şeridi olan yeledir. Bazı hayvanlarda tek bir yele bulunurken, bazılarında yanlarda da yün görülür. Gövde kompakt ve iyi yuvarlaklaşmış olup kısa, geniş bir baş ve kısa bir boyuna sahiptir. Kulaklar diktir ve genellikle 5-8 cm ölçülür.

Tüy ve renkler

Gövde tüyü kısa ve sıktır, yeleye kıyasla çok az bakım gerektirir. Uzun yün kolayca dolaşıp altlık malzemesini içine hapsedebildiğinden, tüyün en çok bakım isteyen kısmı yelenin kendisidir. Genç Lionhead'lerde genellikle daha fazla yün bulunur ve bu, hayvan olgunlaştıkça incelebilir. Irk, düz beyaz ve siyahtan agutiye, maviye, kaplumbağa desenine ve beyazı ikinci bir renkle karıştıran alaca işaretlere kadar geniş bir renk ve desen yelpazesinde görülür. Göz rengi genellikle tüy rengini takip eder; bazı beyaz hayvanlarda yakut renkli gözler görülür.

Lionhead'ler sevecen ve iyi huylu olmalarıyla bilinir. Çevrelerindeki insanlara güvendikten sonra birçoğu sahibinin yakınında bulunmaktan hoşlanır ve ilgi görmek için yaklaşır. Meraklıdırlar ve güvenli bir alan verildiğinde çevrelerini keşfederler. Özellikle genç tavşanlarda, hafif oyuncakları burnuyla itmek ya da havaya fırlatmak gibi oyun davranışları sık görülür.

Yabancılarla ve yeni ortamlarda bir Lionhead ilk başta temkinli davranabilir. Ani gürültü ya da hızlı hareket onu ürkütebilir, korkan bir tavşan kaçabilir ya da arka ayaklarıyla yere vurabilir. Sabırlı ve düşük tempolu tanıştırmalar bunu azaltır. İki tavşan doğru şekilde bağ kurduğunda ırk bir başka tavşanla birlikte yaşayabilir; birçok sahip onları uyumlu çiftler halinde barındırır. Köpek ve kedilerin yanında gözetim şarttır, çünkü tavşanlar av hayvanıdır ve kolayca strese girer.

Bireysel kişilik değişkenlik gösterir. Bazı Lionhead'ler dışa dönük ve kendinden eminken, bazıları ömür boyu çekingen kalır. Erken yaşta nazik tutuş ve öngörülebilir bir rutin, yerleşmiş ve sosyal bir tavşan için en iyi şansı verir.

Tımar

Ana bakım görevi yeledir; gövde tüyü çok daha az iş gerektirir.

• Dolaşma ve keçeleşmeyi önlemek için yeleyi haftada iki ile üç kez fırçalayın.
• Yılda birkaç kez yaşanan yoğun tüy dökümü dönemlerinde fırçalamayı günlük hale getirin.
• Kuyruk ve arka bölge çevresinde sıkışmış dışkı ya da yün olup olmadığını kontrol edin, gerektiğinde temizleyin.
• Tırnakları 4 ile 6 haftada bir kesin.
• Banyo yaptırmaktan kaçının; kirlenen tüyü nemli bir bezle nokta temizliği yaparak giderin, çünkü tam banyo tavşanları strese sokar.

Egzersiz

Tavşanların sağlıklı kalması ve sıkılmaması için günlük harekete ihtiyacı vardır.

• Her gün kafes dışında gözetim altında en az 3 ile 4 saat zaman tanıyın.
• Elektrik kablolarından ve zehirli bitkilerden arındırılmış, güvenli bir alan sağlayın.
• Hareketi teşvik etmek için tüneller, karton kutular ve kemirmeye uygun oyuncaklar sunun.
• Memnun ve hareketli bir tavşanın işareti olan küçük zıplama ve dönüşleri (binky) gözlemleyin.

Ortam

Kafesi temiz, kuru; doğrudan güneşten ve hava akımından uzak tutun. Tavşanlar soğuğa sıcaktan daha iyi dayanır ve yaklaşık 26 C üzerindeki sıcaklıklarda zorlanabilir. Her gün nokta temizliği yapın, kafesin tamamını haftada bir kez temizleyin. Tavşanı ev içinde ya da korunaklı, yırtıcılara kapalı bir dış mekanda barındırın.

Ot, bir tavşanın beslenmesinin temelidir ve her zaman erişilebilir olmalıdır. Timothy ya da çayır otu gibi ot türleri, sindirim sistemini hareket halinde tutan ve sürekli uzayan dişleri aşındırmaya yardımcı olan lifi sağlar. Ot, tavşanın günlük tükettiği besinin büyük çoğunluğunu oluşturmalıdır. Taze yeşil yapraklı sebzeler çeşitlilik ve nem katar, az ve ölçülü miktarda sade pelet ise ek besin öğeleri sunar. Kap ya da temiz bir biberonla sunulan taze su her zaman erişilebilir olmalıdır.

Ödüller ve takviyeler

Ödüller küçük ve seyrek olmalıdır. Ara sıra ödül olarak birkaç parça havuç ya da bir dilim elma sorun yaratmaz, ama meyve ve kök sebzeler şeker bakımından zengindir ve sınırlı tutulmalıdır. İyi ot ve çeşitli yeşilliklerle beslenen bir tavşanın genellikle takviyeye ihtiyacı olmaz. Herhangi bir takviyeyi eklemeden önce veterinerle görüşün, tohum, tahıl ya da ilave şeker yüklü hazır ödül karışımlarından kaçının.

İyi bakımla bir Lionhead genellikle 7 ile 10 yıl yaşar. Tüm tavşanlar gibi bu ırkın da sürekli uzayan dişleri ve düzenli lif alımına bağlı bir sindirim sistemi vardır, bu yüzden beslenme uzun vadeli sağlığı doğrudan etkiler. Yele, ırka özgü bir sorun daha ekler: tavşanlar kendilerini tımar eder ve yoğun bir yele daha fazla yün yutulmasına yol açabilir, lif alımı düşükse bu bağırsak tıkanıklığı riskini artırır.

Önleyici bakım

• Diş ve sindirimi desteklemek için sınırsız çayır otu verin.
• Yutulan yün miktarını sınırlamak için yeleyi düzenli fırçalayın.
• Özellikle sıcak havalarda sinek larvasına karşı korunmak için arka bölgeyi her gün kontrol edin.
• Yerel tavşan hastalıkları için önerilen aşıları veteriner tavsiyesiyle uygulayın.
• Bazı sağlık ve davranış sorunlarını azaltabilecek kısırlaştırma seçeneğini değerlendirin.
• Tavşan konusunda deneyimli bir veterinerle düzenli kontrolleri planlayın.

Bir Lionhead'in gerinebileceği, arka ayakları üzerinde durabileceği ve birkaç sıçrama yapabileceği kadar büyük bir kafese ihtiyacı vardır. Kafes, yaşam alanının tamamı değil temel kısmıdır; bu yüzden günlük olarak daha geniş bir koşu alanına ya da tavşana uygun hale getirilmiş bir odaya erişim, uygun barınmanın bir parçasıdır. Tel zeminler ayaklarda yara açabildiğinden, yumuşak altlıklı sağlam bir zemin ayakları korur. Alan kuru ve iyi havalandırılmış olmalı, ama hava akımına açık olmamalıdır.

Kurulum kontrol listesi

• Sağlam zeminli ve yumuşak altlıklı geniş bir kafes.
• Tavşanın kendini güvende hissedebileceği kapalı bir gizlenme alanı.
• Ot rafı ya da sürekli ot kaynağı.
• Her gün temizlenip doldurulan su kabı ya da biberonu.
• Tavşanların tuvalet eğitimi alabilmesi nedeniyle bir kum kabı.
• Zenginleştirme için güvenli kemirme oyuncakları ve tüneller.
• Herhangi bir dış mekan barınması için yırtıcılara kapalı bir bariyer.

Lionhead'ler yaklaşık 4 ile 6 ay arasında cinsel olgunluğa ulaşır; küçük dişiler genellikle daha büyük hayvanlardan biraz daha erken hazır olur. Sorumlu yetiştiriciler yele genine yakından dikkat eder, çünkü eşleştirme kararları yavruların ne kadar yün taşıyacağını etkiler. Çiftleşme kısa sürer ve dişiler bölgeci davranabildiğinden dişi, erkeğin kafesine tersi değil götürülür.

Gebelik yaklaşık 28 ile 33 gün sürer. Gebeliğin sonuna doğru dişi, altlık ve kendi vücudundan yolduğu tüylerden bir yuva yapar. Tipik bir yavru sayısı 2 ile 5 arasındadır; yavrular tüysüz, kör ve tamamen anneye bağımlı doğar.

Yavrular gözlerini yaklaşık 10 günlükken açar ve birkaç hafta sonra katı yiyeceği kemirmeye başlar. Sütten kesme genellikle 6 ile 8 haftalıkken gerçekleşir. Dişi günde yalnızca bir ya da iki kez emzirir; bu tavşanlar için normaldir, bu yüzden sessiz bir yuva ve rahatsız edilmeyen bir anne en iyi hayatta kalma oranını sağlar. İlk haftalarda yavrulara müdahale en aza indirilmelidir.