İngiliz Lop

İngiliz Lop, en eski süs tavşanı ırklarından biridir ve insan eliyle geliştirilen ilk sarkık kulaklı tavşan ırkı kabul edilir. İri bir hayvandır, yetişkinler genellikle 9 ila 11 pound (yaklaşık 4 ila 5 kg) ağırlığındadır. Irkı her şeyden önce tanımlayan özellik kulaklarıdır: çenenin epey altına kadar sarkar ve uçtan uca 21 inç veya daha fazla ölçülebilir.

Mizaç açısından İngiliz Lop uysal ve rahat bir tavşandır. Genellikle sessizce oturur, tutulmaya katlanır ve kendisiyle düzenli vakit geçiren insanlara kolayca bağlanır. Irkı yoldaş olarak cazip kılan bu gevşek yapı, aynı zamanda nadiren hareketli bir kaçış ustası olduğu anlamına gelir; yine de günlük hareket ve alana ihtiyacı vardır.

Büyüklük, uzun kulaklar ve sakin davranışın bir arada olması, geniş bir barınak sunabilecek ve nazik, tutarlı bakım sağlayabilecek bir sahip gerektirir. Yere sürtünen kulaklar dikkatle izlenmelidir, ırkın iriliği ise onu bir cep hayvanı olmaktan çıkarır.

Kimlere uygun

İngiliz Lop, geniş bir kafes, kafes dışında günlük zaman ve uzun kulakları yırtık veya kirlenme açısından kontrol edecek bir sahip sunabilen bir eve uyar. Uysal yapısı, hareketli değil sakin ve tutulabilir bir tavşan isteyen kişilere uygundur. Küçük ve sert davranan çocuklu haneler daha zayıf bir eşleşmedir, çünkü ırkın büyüklüğü ve yerde sürüklenen kulakları dikkatli tutuşu gerektirir.

İngiliz Lop, 1800'lerin başında İngiltere'de biçimlendi. Yetiştiriciler giderek daha uzun ve daha aşağı sarkan kulaklara sahip tavşanları seçti, ortaya çıkan sonuç bilinçli olarak geliştirilen ilk sarkık kulaklı ırk oldu. Bu nedenle sıklıkla tüm lop tavşanlarının atası olarak anılır.

Irk, İngiltere'de sergi ve gösteri amaçlı tavşan yetiştiriciliğinin yaygınlaştığı Viktorya döneminde dikkat çekti. Uzun kulaklar jürilemenin merkezindeki ölçüttü, en fazla kulak uzunluğuna ve açıklığına sahip hayvanlar sergilerde en çok ilgiyi topladı. Bazı kayıtlar, yetiştiricilerin genç hayvanlarda kulak büyümesini teşvik etmek amacıyla sıcak ortam ve özenli tutuş kullandığını anlatır.

İngiltere'den başlayarak ırk, tavşan yetiştiriciliği meraklılığının yayılmasıyla başka ülkelere ulaştı. Uzun kulakları daha sonra başka lop ırklarının geliştirilmesine katkı sağladı, sarkık kulaklı tavşanlar bir grup olarak soy çizgilerini bu erken İngiliz stokuna kadar götürebilir.

Bugün İngiliz Lop, üretim amacından çok sergi ve yoldaş hayvanı olarak tutulur. Daha küçük lop ırklarına göre daha az yaygındır ve tarihi konumu ile kendine özgü görünümü nedeniyle değer görür.

İngiliz Lop'u ayırt edilemez kılan özellik kulaklarıdır. Kafanın iki yanında gevşek biçimde sarkar, çenenin altına iner ve tavşan hareket ederken yerde sürüklenebilir. İyi sergi hayvanlarında uçtan uca (kafa boyunca) 21 inç veya daha fazla açıklık ölçümü tipiktir, uzunluk ırkın belirleyici özelliğidir.

Gövde iri ve biraz uzundur, boyutuna göre oldukça ince bir çerçeve üzerine oturur. Kafa geniştir, burun belirgin ve yuvarlaktır. Tüy kısa ve sıktır, gövdeye yassı yatar; bu da uzun tüylü ırklara kıyasla tımar ihtiyacını sınırlı tutar.

Tüy ve renkler

İngiliz Lop, siyah, mavi ve devetüyü gibi düz tonların yanı sıra beyazla başka bir rengi birleştiren alacalı desenler ve aguti ile gölgeli çeşitler dahil geniş bir renk ve desen yelpazesinde bulunur. Tüy kısa ve bakımı kolaydır, bu yüzden tüy bakımı uzunluğu yönetmekten çok düzenli fırçalamaya ve uzun kulakları temiz tutmaya odaklanır.

İngiliz Lop, en rahat tavşan ırklarından biri olarak bilinir. Yavaş hareket etme, bir yerde yerleşme ve fazla tepki göstermeden tutulmayı kabul etme eğilimindedir. Birçok birey ilgiden hoşlanır ve güvendikten sonra bir kucakta veya bir insanın yanında sakince oturur.

Aile üyeleriyle ırk sevecen ve dost canlısıdır. Zaman verildiğinde yabancılara da ısınabilir, ancak çoğu tavşan gibi ani hareket veya yüksek sesten çok sakin bir yaklaşımı tercih eder. Diğer tavşanlarla uyumlu arkadaşların yanında yaşayabilir, kademeli ve gözetimli tanıştırmalar en iyi sonucu verir. Kedi ve köpeklerin yanında tavşanın büyüklüğü bir miktar avantaj sağlar, ama temas yine de gözetim altında tutulmalıdır.

Irk, bir tavşanı doğru tutmayı öğrenmiş büyük çocuklar için yeterince naziktir. Uzun kulakları ve ağırlığı nedeniyle dikkatsiz kaldırma hayvanı yaralayabilir, bu yüzden küçük çocuklarla gözetim önemlidir.

Tımar

• Kısa tüyü haftada bir fırçalayın, mevsimsel tüy dökümü sırasında daha sık yapın, gevşek tüyleri temizleyin
• Uzun kulakları her gün yırtık, kir veya yara açısından kontrol edin, çünkü yerde sürüklenir ve kir toplar
• Balmumu veya kir birikirse kulak içini veterinerinizin onayladığı bir yöntemle nazikçe silin
• Tırnakları birkaç haftada bir kesin, ırkın iriliği tırnakların uzayabileceği anlamına gelir
• Özellikle sıcak havalarda arka ve alt bölgeyi kirlenmeye karşı kontrol edin

Egzersiz

• Güvenli, tavşana uygun hale getirilmiş bir alanda her gün en az birkaç saat kafes dışı zaman tanıyın
• Zıplama, gerinme ve keşif için yer sağlayın, bu kilo ve sıkılmayı kontrol altında tutar
• Irkın rahat temposuna uygun tüneller ve basit oyuncaklarla hafif hareket sunun

Ortam

İngiliz Lop, kulakları takmayacak sağlam ve düz bir zemine sahip geniş bir kafese ihtiyaç duyar. Barınağı temiz ve kuru tutun, hava akımından ve doğrudan güneşten uzak yerleştirin. Ilıman sıcaklıklar ırka uygundur, sıcakla başa çıkması zordur. Düz bir dinlenme yüzeyi kulakları yaralanmaya karşı korumaya yardımcı olur.

Ot kurusu, İngiliz Lop'un beslenmesinin temelidir ve her zaman erişilebilir olmalıdır. Timothy veya orchard grass gibi çayır otları, sindirim sistemini işler tutan ve sürekli büyüyen dişleri aşındırmaya yardımcı olan lifi sağlar. Ölçülü miktarda düz pelet ve günlük bir porsiyon taze yapraklı yeşillik diyeti tamamlar. Temiz su her zaman erişilebilir olmalıdır.

İkramlar ve takviyeler

İkramlar küçük ve seyrek olmalıdır. Bir dilim havuç, birkaç ot yaprağı veya çekirdeksiz küçük bir elma parçası ödül olarak işe yarar. Dengeli bir ot kurusu ve yeşillik diyetindeki bir tavşanın genellikle takviyeye ihtiyacı yoktur, bu yüzden herhangi bir şey eklemeden önce bir veterinere danışın. İri bir ırk fazla beslenirse kilo alabileceğinden, şekerli meyveyi sınırlı tutarak kiloyu dengede tutun.

İyi bakımla İngiliz Lop genellikle 5 ila 7 yıl yaşar. Çoğu sağlık kaygısı uzun kulakları ve iri gövdesiyle ilgilidir. Yerde sürüklenen kulaklar kolayca sıyrılır veya yırtılır ve kir toplayarak enfeksiyon riskini artırabilir. Tüm tavşanlar gibi, dişleri eşit aşınmazsa ırkta diş hastalığı gelişebilir, geniş kulak yüzeyi sıcaklık düzenlemesinde rol oynadığı için ırk sıcağa da duyarlıdır.

Önleyici bakım

• Tavşan konusunda deneyimli bir veterinerle düzenli kontroller planlayın
• Kulakları her gün inceleyin ve önerildiği gibi temizleyin
• Diş ve sindirim sağlığını desteklemek için sınırsız ot kurusu verin
• Sıcak havalarda barınağı serin ve gölgede tutun
• Bazı sağlık ve davranış sorunlarını azaltabilecek kısırlaştırmayı düşünün

Bir İngiliz Lop için barınak, hem büyüklüğünü hem kulaklarını hesaba katmalıdır. Kafes, tavşanın tam olarak uzanmasına ve birkaç adım zıplamasına yetecek kadar geniş olmalı, zemin kulakların takılmaması için sağlam ve düz olmalıdır. Tel zemin ayakları ve kulakları yaralayabileceğinden uygun değildir. Alan temiz ve kuru kalmalı, altlık düzenli değiştirilmeli ve tuvalet alanı taze tutulmalıdır.

İç mekan barınağı ırka iyi uyar, çünkü sıcaklığın yakından kontrolüne olanak tanır ve kulakları sert dış mekan yüzeylerinden korur. Dışarıda tutulursa tavşanın sağlam bir sığınağa, gölgeye ve sıcaktan, soğuktan ve yırtıcılardan korunmaya ihtiyacı vardır.

Kurulum kontrol listesi

• Sağlam zeminli geniş bir kafes
• Tavşana uygun kum içeren bir tuvalet kabı
• Ot kurusuna sürekli erişim ve ağır bir su kabı veya şişe
• Kulakları koruyan düz bir dinlenme paspası
• Gölgeli, hava akımından uzak bir konum
• Günlük egzersiz için tavşana uygun hale getirilmiş bir koşu alanı

İngiliz Loplar birkaç aylıkken cinsel olgunluğa ulaşır, iri ırklar bedenin olgunlaşmasına izin vermek için küçük ırklara göre genellikle biraz daha geç çiftleştirilir. Gebelik yaklaşık 31 gün sürer. Doğumdan önce dişi altlık ve tüyden bir yuva yapar, yavrular tüysüz ve gözleri kapalı doğar.

Litreler genellikle 5 ila 8 yavru içerir. Dişi yavruları emzirir, yavrular yaklaşık 10 günde gözlerini açar ve sonraki haftalarda katı yiyecek denemeye başlar. Yavrular tipik olarak yaklaşık 6 ila 8 haftalıkken sütten kesilir. Irk iri olduğundan yetiştiriciler dişinin durumunu yakından izler ve geniş, temiz bir yuva kutusu sağlar. Yavruların tutulması nazik olmalı, gelişmekte olan kulaklara özellikle dikkat edilmelidir.