İngiliz Angora

İngiliz Angora, esas olarak yünü için beslenen orta boy bir evcil tavşan ırkıdır. Tüy, kulaklar ve yüz dahil olmak üzere neredeyse tüm vücudu kaplar ve hayvana yuvarlak, kabarık bir görünüm kazandırır. Yetişkin bireyler genellikle 2 ile 3,5 kilogram arasında tartılır. Yün sürekli uzar ve düzenli ilgi gerektirir, bu yüzden bakımı kolay bir evcil hayvan değildir.

Mizaç, ırkın en belirgin özelliklerinden biridir. İngiliz Angoralar sevecen, uysal ve sakindir; birçoğu yabancılara alışana kadar mesafeli durur. Küçük yaştan itibaren ellenmeye alıştırıldıklarında tutulmaya iyi tahammül ederler, bu da önemlidir çünkü sık sık taranmaları gerekir. Sakin doğaları, gürültülü veya hareketli bir eve göre sakin bir eve daha uygun olmalarını sağlar.

7 ila 12 yıllık ömrüyle İngiliz Angora, uzun soluklu bir sorumluluktur. Sık tarama, yün tıkanmasını önlemek için dikkatli beslenme ve sakin bir yaşam alanı ihtiyacı bir araya geldiğinde, bu ırk düzenli günlük bakım sağlayabilen sahiplere uygundur.

Kimlere uygun

İngiliz Angora, tarama işinden hoşlanan ve haftada birkaç kez, yoğun tüy dökümü dönemlerinde ise her gün zaman ayırabilen bir sahibe uygundur. Hareketli değil, sakin ve sevecen bir tavşan isteyenler için iyi bir seçimdir. Düzenli tüy bakımına vakit ayıramayacak kişiler için uygun değildir, çünkü ihmal edilen yün hızla keçeleşir ve sağlık sorunlarına yol açabilir.

Angora tavşanları, Türkiye ile ilişkilendirilen eski bir yün tipidir. İsim, tarihte Angora olarak anılan Ankara bölgesinden gelir; aynı bölge Angora keçisi ve Angora kedisiyle de anılır. Bu bölgeden uzun tüylü tavşanlar, resmi ırk standartları ortaya çıkmadan çok önce yumuşak lifleri nedeniyle değerliydi.

Angora tavşanları sonraki yüzyıllarda Avrupa'nın geniş çaplı tavşan yetiştiriciliğine yayıldı ve burada yünleri için üretildi. Farklı ülkeler kendi hatlarını geliştirdi, zamanla bunlar birbirinden ayrı Angora ırkları olarak tanınacak kadar farklılaştı. İngiliz Angora, ağır yüz tüyleriyle daha küçük bir boyuta doğru yetiştirilen bu ayrı tiplerden biri olarak ortaya çıktı.

İngiliz Angora, yaygın olarak tanınan Angora ırkları arasında en küçüğüdür. Yüz ve kulaklardaki yoğun tüyler, onu daha büyük ve düz yüzlü Fransız ve Dev tiplerinden ayırır. Seleksiyon, elle taramaya uygun yumuşak huylu, kompakt ve iyi yünlü bir hayvanı öne çıkarmıştır.

Günümüzde ırk hem yününü eğiren hobiciler hem de bir arkadaş tavşanı isteyen sahipler tarafından beslenmektedir. Lif hayvanı olarak geçmişi, bakım ihtiyaçlarını hâlâ şekillendirir, çünkü onu değerli kılan aynı tüy sürekli bakım da gerektirir.

İngiliz Angora, yoğun yünün altında neredeyse gizlenen kısa, tıknaz bir gövdeye sahiptir. En belirgin özelliği, kulakları ve yüzün büyük kısmını kaplayan, sadece yüzün ön kısmını ve burnu nispeten açıkta bırakan yündür. Bu, tavşana yumuşak, top gibi bir siluet kazandırır. Kulaklar kısadır ve genellikle uçlarında yün püskülleri taşır.

Tüy ve renkler

Yün yumuşak ve ipeksidir; lif belirli bir uzunlukta durmak yerine sürekli uzar. Düz beyazdan siyah, mavi, çikolata ve geyik rengi tonlarına kadar geniş bir renk ve desen yelpazesinde bulunur. Beyaz hayvanlar yaygındır ve hatlarına bağlı olarak ya yakut gözlü (albino) olabilir ya da farklı göz renklerine sahip olabilir. Yün sürekli uzadığından, iyi durumda kalması için düzenli olarak hasat edilmesi veya taranarak alınması gerekir.

İngiliz Angora sessiz, uysal bir mizaca sahiptir. Bu tavşanlar genellikle sakin ve sevecendir, düzenli olarak onları tutan bir sahiple istikrarlı bir bağ kurarlar. Birçoğu yeni insanlara veya tanıdık olmayan ortamlara karşı mesafelidir ve ani değişiklikler yerine öngörülebilir bir rutini tercih eder.

Aile üyeleriyle ırk naziktir ve tavşan tutmayı güvenli şekilde bilen, gözetim altındaki büyük çocukların olduğu haneler için uygundur. Yabancılara karşı bir İngiliz Angora sessizce oturabilir veya yaklaşmak yerine geri çekilebilir. Diğer evcil hayvanlarla, sakin ve tavşan konusunda deneyimli arkadaşlarla bir arada yaşayabilir, ancak tanıştırmalar yavaş ve gözetim altında yapılmalıdır; köpek veya kediler onu av olarak görebileceğinden korunmalıdır.

Irk sık tarama gerektirdiğinden, hoşgörülü bir mizaç pratik değerinin bir parçasıdır. Küçük yaştan itibaren ellenmeyi kabul eden tavşanların bakımı çok daha kolaydır. Genç bir Angorayı tutulmaya ve fırçalanmaya yavaşça alıştırmaya harcanan zaman, uzun yaşamı boyunca karşılığını verir.

Tarama, İngiliz Angora bakımının merkezinde yer alır. Sürekli uzayan yün, düzenli ilgi olmadan dolaşır ve keçeleşir; keçeleşmiş yün nem tutabilir, cilt sorunlarına yol açabilir ve tavşan kendini temizlerken gevşek lifleri yutarsa yün tıkanmasına neden olabilir.

Tarama

• Tüyü haftada birkaç kez, yoğun tüy dökümü dönemlerinde ise her gün tarayın
• Yünü cilde kadar kaldırıp ayırmak için sık dişli fırça veya geniş dişli tarak kullanın
• Keçeleşmenin ilk oluştuğu arka, karın ve kulak arkalarını sık sık kontrol edin
• Tüyü yönetilebilir tutmak için birkaç ayda bir hasat edin veya kısaltın
• Tırnakları kısa tutun ve dişleri kontrol edin, çünkü tavşan dişleri sürekli uzar

Egzersiz

• Güvenli, kapalı bir alanda her gün birkaç saat gözetimli kafes dışı zaman tanıyın
• Zıplamak, gerinmek ve dikilmek için yer sağlayın
• Tavşanı hareketli tutmak için tünel ve kemirmeye uygun eşyalar kullanın
• Yünü kirletip keçeleştiren ıslak veya çamurlu zeminden kaçının

Ortam

Tavşanı temiz, kuru, cereyansız ve iyi havalandırılan bir alanda barındırın. Isı, ağır yünlü bir hayvan için gerçek bir risktir, bu yüzden onu doğrudan güneşten ve sıcak odalardan uzak tutun. Altlık kuru ve tozsuz olmalı, yün dışkı ve idrar almasın diye kafes sık sık temizlenmelidir.

Beslenmenin temeli, timothy veya çayır otu gibi sınırsız kuru ottur ve günlük alımın büyük çoğunluğunu oluşturmalıdır. Ot, sindirim sistemini hareketli tutan, sürekli uzayan dişleri aşındıran ve yutulan yünü bağırsaktan geçirmeye yardımcı olan lifi sağlar. Ölçülü miktarda sade tavşan peleti ve günlük yapraklı yeşillik porsiyonu beslenmeyi tamamlar. Taze su her zaman bulunmalıdır.

Ödüller ve takviyeler

Ödülleri küçük ve seyrek tutun. Uygun seçenekler arasında küçük bir parça havuç, çekirdeksiz elma veya taze otlar bulunur. Yün tıkanmasına karşı en iyi savunma yüksek lifli bir beslenmedir, bu yüzden otu ödüllerin önüne koyun. Tüy topu veya papaya ürünü gibi herhangi bir takviyeyi rutin olarak eklemeden önce tavşan konusunda deneyimli bir veterinerle görüşün.

Uygun tarama, beslenme ve barınma ile İngiliz Angora, genellikle 7 ila 12 yıl yaşayan uzun ömürlü bir tavşandır. Irka özgü sağlık risklerinin çoğu tüyle bağlantılıdır. Yutulan yün bağırsakta birikebilir, keçeleşmiş veya kirlenmiş yün ise cilt enfeksiyonuna veya kurtlanmaya (miyaz) yol açabilir. Tavşanlar ayrıca diş büyümesi ve sindirim yavaşlaması gibi genel riskleri de paylaşır.

Koruyucu bakım

• Keçeleşmeyi önlemek ve yutulan yünü azaltmak için düzenli tarayın
• Bağırsakları hareketli tutmak için ot ağırlıklı bir beslenme uygulayın
• Arka bölgeyi her gün kontrol edin ve özellikle sıcak havalarda temiz, kuru tutun
• İştah ve dışkıyı izleyin, çünkü değişiklikler genellikle ilk uyarı işaretidir
• Tavşan konusunda deneyimli bir veterinerle düzenli kontroller planlayın ve bölgenizde uygulanabilecek aşılar hakkında sorun

Tavşanın gerinebileceği, dikilebileceği ve birkaç zıplama yapabileceği kadar geniş bir kafes sağlayın. Güvenli bir koşu alanına günlük erişimle birlikte kullanılan bir padok veya büyük iç mekan kafesi iyi sonuç verir. Yün kolayca kirlenip keçeleştiğinden, yaşam alanı temiz ve kuru kalmalıdır. Ayakları incitebilen ve yünü yakalayabilen tel zeminden kaçının; bunun yerine kuru, tozsuz altlıklı sağlam bir zemin kullanın.

Kurulum kontrol listesi

• Güvenli mandallı, sağlam zeminli padok veya kafes
• Kuru, tozsuz altlık ve ayrı bir tuvalet alanı
• Sürekli ot ve temiz su kaynağı
• Doğrudan güneşten ve radyatörlerden uzak, gölgeli, serin bir köşe
• Günlük egzersiz için güvenli, kapalı bir koşu alanı

İngiliz Angoralar genellikle 4 ila 6 aylık gibi genç bir yaşta cinsel olgunluğa ulaşır, ancak sorumlu yetiştiriciler genellikle ilk çiftleşmeden önce dişinin tam olarak büyümesini bekler. Tavşanlarda yumurtlama çiftleşmeyle tetiklenir. Bölgesel çatışmayı azaltmak için dişi, tersi yerine erkeğin kafesine götürülür.

Gebelik yaklaşık 28 ila 32 gün sürer. Doğum yaklaştıkça dişi, altlık ve kendi tüyünden kopardığı kürkle bir yuva yapar. Yavru sayısı genellikle 4 ila 8 arasında değişir; kör, sağır ve kürksüz doğan bu yavrulara kit denir. Dişi genellikle günde bir veya iki kez emzirir ve yavrular hızla büyür.

Yavrular yaklaşık 10 günlükken gözlerini açar ve birkaç hafta içinde yuvadan çıkıp katı besin denemeye başlar. Sütten kesme genellikle 6 ila 8 hafta civarında gerçekleşir. Yavrular büyürken yün tüyü geliştiğinden, yetiştiriciler hangi hayvanları saklayacaklarını seçerken tüy kalitesini ve mizacı izler. Üretim yalnızca yavrulara bakmaya ve onları sorumlu şekilde yeni sahiplere vermeye hazır kişiler tarafından yapılmalıdır.