Hollanda

Hollanda tavşanı, evcil tavşan cinsleri arasında en eski ve en kolay tanınanlardan biridir. Küçük yapılı, gövdesi toparlak bir hayvandır ve renk deseni son derece belirgindir: ön gövde ve yüzün büyük kısmı beyazdır, arka bölgeyi kaplayan renkli bir "eyer" ile yanaklar bu beyazlığı keser, burun üzerinde ise yukarı doğru uzanan beyaz bir blaze bulunur. Desen o kadar tutarlıdır ki diğer tavşanlardaki işaretlemeler tarif edilirken bu cins sık sık referans olarak kullanılır.

Yetişkin Hollanda tavşanları genellikle 1,5-2,5 kilogram (yaklaşık 3,5-5,5 pound) arasında tartılır. Cins, boyutundan ya da tüy uzunluğundan çok dengeli mizacıyla değer görür. Hollanda tavşanları genelde dost canlı, uysal ve sakin karakterlidir, ellenmeye de iyi tahammül ederler; çocuklu ailelerin bu cinsi sık tercih etmesinin nedenlerinden biri budur.

Cins Hollanda'da ortaya çıkmış, 19. yüzyılda İngiltere'de geliştirilerek bugünkü haline kavuşmuştur. Yetiştiriciler ve barınaklar aracılığıyla hâlâ kolayca bulunabilir ve tavşan yarışmalarının tanıdık isimlerinden biridir.

Kimlere uygun

Hollanda tavşanı, küçük ve yönetilebilir, mizacı dengeli bir tavşan isteyen sahiplere uygundur. Sakin yapısı, ilk kez tavşan bakacaklar ve aileler için makul bir seçim olmasını sağlar; ancak çocukların gözetim altında olması ve hayvana nazik davranmayı öğrenmesi gerekir. Tüm tavşanlarda olduğu gibi günlük ilgi, hareket alanı ve arkadaşlık ihtiyacı vardır; bu yüzden düşük temaslı bir evcil hayvan arayanlardan çok zaman ayırabilecek hanelere uyar.

Hollanda tavşanı adını, benzer desenli tavşanların yetiştirildiği ve alınıp satıldığı Hollanda'dan alır. 19. yüzyılda Avrupa anakarasından İngiltere'ye et pazarı için büyük sayıda tavşan gönderiliyordu. Bu sevkiyatlar arasında, sonradan cinsin temelini oluşturacak bantlı, iki renkli desene sahip hayvanlar da bulunuyordu.

İngiliz yetiştiriciler bu desen ve toparlak gövde yapısını seçerek 1800'lerin ortasından sonlarına doğru tavşanı tutarlı bir yarışma hayvanına dönüştürdü. Britanya'da meraklıların tavşan yarışmaları ve kulüpleri kurmasıyla birlikte cins, tanınan ilk türlerden biri oldu.

İngiltere'den başlayarak Hollanda tavşanı diğer ülkelere yayıldı ve dünya genelinde en yaygın tutulan cinslerden biri hâline geldi. 20. yüzyılın büyük bölümünde, daha yeni cinsler öne çıkana kadar en popüler yarışma tavşanları arasında yer aldı.

Bugün Hollanda tavşanı hem işaretlerinin doğruluğuna göre yakından değerlendirildiği bir sergi hayvanı, hem de bir ev arkadaşı olarak yetiştirilmeye devam ediyor. Mizaç ve görünüm için uzun süredir yapılan seçici yetiştiricilik, hem görünüşü hem davranışı öngörülebilir bir hayvan ortaya çıkarmıştır.

Hollanda tavşanının kısa, toparlak, iyi yuvarlanmış bir gövdesi, geniş bir kafası, orta uzunlukta dik kulakları ve güçlü, kısa bacakları vardır. Ancak cinsi asıl tanımlayan yapısından çok desenidir. Gövdenin ön yarısı, göğüs, ön ayaklar ve yüzde yukarı uzanan blaze beyazdır; gövdenin arka kısmı (eyer) ile yanaklar ise düz bir renk taşır. Arka ayaklarda "stop" adı verilen beyaz uçlar görülür.

Desen simetriktir ve yarışma hayvanlarında beyaz ile renkli alanlar arasındaki sınırların keskinliği ve düzgün yerleşimi değerlendirilir.

Tüy ve renkler

Tüy kısa ve sıktır, "flyback" dokusuna sahiptir; yani ters yönde okşandığında hızla eski konumuna döner. Bakımı azdır. Renkli alanlar, beyaz tabanla birlikte görülen çeşitli tanınmış varyasyonlarda ortaya çıkar: siyah, mavi, çikolata, gri (agouti), çelik ve kaplumbağa. Tüm varyasyonlarda beyaz kısımlar temiz beyaz kalır ve iki renk arasındaki kontrast doğru tipin bir parçasıdır.

Hollanda tavşanı, mizacı en dengeli tavşan cinslerinden biri olarak bilinir. Çoğu birey dost canlı, uysal ve sakindir, ev rutinine kolay uyum sağlar. Birçok cinse kıyasla düzenli ellenmeyi daha iyi kabul eder; ailelere sıkça önerilmesinin nedenlerinden biri budur.

Aile bireyleriyle, iyi sosyalleşmiş bir Hollanda tavşanı meraklıdır ve sabah erken saatler ile akşam gibi hareketli olduğu dönemlerde etkileşime girer. Yabancılarla ise genelde ilk başta daha çekingendir ve yaklaşması zaman alabilir. Tüm tavşanlar gibi bir av hayvanıdır, bu yüzden ani hareketler ve yüksek sesler onu ürkütebilir; sakin ve öngörülebilir bir yaklaşım güven inşa eder.

Diğer evcil hayvanlarla, Hollanda tavşanları bağ kurduğu bir tavşan arkadaşıyla bir arada yaşayabilir, avcı olmayan sakin kedi veya köpeklerle de bir arada bulunabilir; ancak tanıştırma yavaş ve gözetim altında yapılmalıdır. Çocuklara, tavşanı sürekli kucağa almak yerine gövdesini destekleyerek yerde etkileşim kurmayı öğretmek gerekir.

Hollanda tavşanı, tüy bakımı açısından az emek isteyen bir cinstir; ancak tüm tavşanlar gibi düzenli günlük bakıma, alana ve arkadaşlığa ihtiyaç duyar.

Tımar

• Gevşek tüyleri temizlemek ve yutulmasını azaltmak için haftada bir fırçalayın
• Mevsimsel tüy dökümü sırasında fırçalamayı haftada birkaç kereye çıkarın
• Tırnakları yaklaşık 6-8 haftada bir kontrol edip kısaltın
• Tavşan dişleri sürekli uzadığından kulakları ve dişleri düzenli olarak kontrol edin
• Tavşanları yıkamayın; kirlenen tüyleri nokta temizlikle giderin

Egzersiz

• Barınağın dışında, güvenli ve tavşan için düzenlenmiş bir alanda günde en az 3-4 saat zaman tanıyın
• Aktivite ve zenginleştirme için tüneller, kutular ve kemirme oyuncakları sağlayın
• Kemik ve kas sağlığını desteklemek için serbest harekete izin verin

Ortam

Hollanda tavşanını cereyansız ve sıcaklığı sabit bir alanda tutun. Tavşanlar sıcağa göre soğuğa daha iyi dayanır ve yaklaşık 28 santigrat derecenin (82 Fahrenheit) üzerinde risk altındadır. Barınağı doğrudan güneşten uzak tutun, sıcak havalarda gölge ve hava sirkülasyonu sağlayın.

Hollanda tavşanının beslenmesinin temeli, timothy veya çayır kurusu gibi otlardır ve bu ot her zaman erişilebilir olmalıdır. Ot, sağlıklı sindirim için gereken lifi sağlar ve sürekli uzayan dişleri aşındırır. Taze yapraklı yeşillikler çeşitlilik ve besin katar, az miktarda ölçülü sade pelet ise dengeyi tamamlar. Taze su her zaman bulunmalıdır.

İkramlar ve takviyeler

İkramlar beslenmenin yalnızca küçük bir kısmını oluşturmalıdır. Ara sıra küçük parçalar hâlinde meyve veya havuç verilebilir, ancak fazla miktarda şekerli besin bağırsak florasını bozar. Ot ağırlıklı ve çeşitli yeşilliklerle beslenen bir tavşanın genelde takviyeye ihtiyacı yoktur. Yeni bir besini kademeli olarak tanıtın ve yumuşak dışkı veya iştah azalmasına dikkat edin.

Hollanda tavşanı, genelde 5-8 yıl yaşayan ve iyi bakımla bazen daha uzun ömürlü olabilen sağlam bir cinstir. Sağlık sorunlarının çoğu tüm evcil tavşanlarda ortak görülür ve cinse özgü kusurlardan çok beslenme, diş aşınması ve sindirimle ilgilidir. Lif oranı yüksek, ot ağırlıklı bir beslenme en sık görülen sorunları önler.

Koruyucu bakım

• Diş ve bağırsak sağlığını desteklemek için sınırsız çayır otu verin
• Sorun çıkmadan önce tavşan konusunda deneyimli bir veteriner bulun
• Üreme kaynaklı kanserleri azaltmak ve davranışı iyileştirmek için tavşanı kısırlaştırın
• Sinek larvasını önlemek için barınağı temiz, arka bölgeyi kuru tutun
• Kademeli kilo kaybını erken fark etmek için tavşanı düzenli tartın

Hollanda tavşanının, gerinebileceği, ayağa kalkabileceği ve birkaç sıçrama yapabileceği kadar büyük bir barınağa, buna ek olarak günlük daha büyük bir egzersiz alanında zaman geçirmeye ihtiyacı vardır. Birçok sahip tavşanı evin içinde tutar; bu, hayvanı yırtıcılardan ve aşırı sıcaklıklardan korur. Dış mekânda barınma, yırtıcılara karşı tamamen güvenli, hava koşullarına dayanıklı ve gölgeli olmalıdır.

Yaşam alanında ayakları korumak için sert veya yumuşak bir zemin, bir saklanma kutusu, bir ot bölgesi, bir su kaynağı ve bir kum bölgesi bulunmalıdır; çünkü tavşanlar kum eğitimi alabilir.

Kurulum kontrol listesi

• Sert zeminli, geniş ve güvenli bir barınak
• Güvenlik için saklanma kutusu veya sığınak
• Kağıt bazlı kum ile kum kabı
• Sürekli ot ve taze su
• Zenginleştirme için kemirme oyuncakları ve tüneller
• Sıcak havalar için gölge ve hava sirkülasyonu

Hollanda tavşanları cinsel olgunluğa genelde 4-6 aylıkken ulaşır; küçük cinsler büyük cinslere göre daha erken olgunlaşır. Üretim genelde dişiyi erkeğin barınağına götürerek yönetilir, tersi değil; çünkü dişiler bölgeci davranır. Gebelik yaklaşık 28-31 gün sürer.

Dişi, doğuma yatak malzemesi ve kendi tüyünden bir yuva yaparak hazırlanır. Yavru sayısı genelde 4-8 arasındadır; yavrular tüysüz ve gözleri kapalı doğar. Dişi genelde günde bir veya iki kez emzirir, bu yüzden sürekli ilgiden çok bozulmamış bir yuva önemlidir. Yavrular yaklaşık 10. günde gözlerini açar ve birkaç hafta içinde katı besin denemeye başlar.

Yavrular genelde 6-8 haftalıkken sütten kesilir. Hollanda desenini üretmek zordur, çünkü işaretleri tam olarak tekrarlamak güçtür; iyi işaretli ebeveynlerden gelen bir yavru grubunda bile birçok yavru yarışma standardının altında kalır. Sorumlu yetiştiricilik, üretilen her hayvan için bir plan gerektirir; bu yüzden birçok sahip evcil hayvanını kısırlaştırmayı tercih eder.