Afrika Baykuşu

Afrika Baykuşu, yarış ya da iş amacı için değil sergilenmek üzere yetiştirilen küçük bir süs güvercinidir. Baykuşu andıran yuvarlak ve kısa yüzlü kafa yapısı nedeniyle süs güvercinleri arasında baykuş grubunda sınıflandırılır. Yetişkin bireyler tıknaz yapılıdır: kısa bir gövde, yüksek ve yuvarlak bir alın ile geniş bir kafaya oturan çok küçük bir gagaya sahiptirler.

Irkın en belirgin özelliği göğsün ön tarafından aşağı inen fırfırdır. Bu tüy şeridi iki yöne doğru büyüyüp ortada bir çizgide birleşir. Kısa yüzle birlikte bu özellik, Afrika Baykuşunu İngiliz Baykuşu gibi daha iri baykuş güvercinlerinden ve yakın akrabası Oriental Frill'den ayırır.

Irkın asıl cazibesi mizacında saklıdır. Afrika Baykuşları sevecen, yumuşak başlı ve sakin güvercinlerdir; dikkatli bir bakıcının elinde tuttuğu bir güvercinlikte kolayca yerleşirler. Ele alınmaya iyi tepki veren sessiz kuşlardır, bu da onları yönetilebilir bir sergi güvercini arayan yeni başlayan meraklılar için uygun kılar.

Kimlere uygun

Afrika Baykuşu, sergilemek ya da sadece güvercin beslemenin keyfi için küçük ve uysal bir kuş isteyen bakıcılara uygundur. Kısa gaga, ebeveynlerin yavruları besleme becerisini sınırladığından üretim yapmayı düşünenlerin daha uzun gagalı bir ırktan besleyici çiftler bulundurmaya hazır olması gerekir. Dayanıklı bir açık hava sürüsü ya da uçan bir ırk isteyenler için kullanım ya da yarış güvercinleri daha uygun bir seçimdir.

Afrika Baykuşu, Kuzey Afrika'nın kısa yüzlü baykuş güvercinlerinden gelişmiştir. Irkın çıkış yeri olarak Tunus kayıtlara geçmiştir; ilk örnekler bölgeden Akdeniz ticaret yollarıyla dışarı taşınmıştır. Baykuş güvercinleri ailesi oldukça eskidir, fırfırlı ve kısa yüzlü biçimleri yüzyıllardır Avrupa'da ve Yakın Doğu'da belgelenmiştir.

Irk, on dokuzuncu yüzyılda Avrupa'daki süs güvercinciliği çevrelerine girmiştir. Büyük Britanya ve Avrupa kıtasına yayılırken meraklılar, ilk ithal edilen örneklere göre daha kısa bir gaga, daha yuvarlak bir kafa ve daha düzgün bir fırfır için seçilim yapmıştır. Bu seçilim, bölgesel bir tipi tanımlanmış bir sergi ırkına dönüştürmüştür.

On dokuzuncu yüzyılın sonu ile yirminci yüzyılın başında ırk kulüpleri ve sergi standartları, kafa şekli, gaga uzunluğu, fırfır ve kabul edilen az sayıdaki renk gibi hakemlerin bugün hâlâ kullandığı ölçütleri belirlemiştir. Afrika Baykuşu bu dönemde baykuş grubunun daha küçük ve daha zarif üyelerinden biri haline gelmiştir.

Irk, günümüzde de yaygın bir güvercinlik kuşundan çok özel bir sergi güvercini olarak kalmıştır. Güvercin sergilerinde kuş sergileyen meraklılar ve görünüşüne, sakin doğasına ilgi duyan hobiciler tarafından beslenmektedir.

Afrika Baykuşu, küçük, düzenli ve yuvarlak hatlı bir kuş izlenimi verir. Kafa geniş ve yüksektir, alın belirgin biçimde kubbelidir; yüzün kısalığı ise bu tipin en belirleyici noktasıdır. Gaga kısa ve incedir, geniş kafanın alt kısmına yerleşir. Boyun kısa, gövde tıknaz olup kuş kısa bacakları üzerinde oldukça dik durur.

Fırfır, göğsün ön kısmından aşağı doğru iner; tüyler her iki yanda dışa doğru kıvrılarak ortada bir ayrım çizgisi oluşturur. Hakemlik değerlendirmesinde en çok ağırlığı düzgün ve dengeli bir fırfır ile gerçek anlamda kısa bir yüz taşır.

Tüy örtüsü ve renkler

Göğüs fırfırı dışında beden tüyleri kısa ve yatık durur. Beyaz, yaygın ve gözde bir renktir; ancak ırk mavi, gümüş, siyah ve kırmızı gibi düz renklerde ve desenli varyasyonlarda da görülür. Renkli kuşlarda göz genellikle turuncu ile kırmızı arasında bir tondayken beyaz kuşlarda göz koyu renklidir. Değerlendirmede net renk, kesintisiz bir fırfır ve gerçek anlamda kısa bir yüz, boyuttan daha çok önem taşır.

Afrika Baykuşu, süs güvercinleri arasında en sakin ırklardan biridir. Sevecen ve yumuşak başlı bir ırk olup çoğu birey düzenli olarak ele alınmaya panik yapmadan katlanır; sergilerde bu kadar sık görülmesinin bir nedeni de budur. Yerleşmiş bir kuş, elde de sergi kafesindeki tünekte de sakin durur.

Genç yaştan itibaren ele alınan bir Afrika Baykuşu, bakıcısının yanında evcil ve kendinden emin hale gelir. Yabancılara karşı saldırgan değil çekingendir ve karşı koymak yerine geri çekilmeyi tercih eder. Karışık bir güvercinlikte diğer güvercinlerle uyum içindedir, ancak kısa gagası yemlikte daha iri ve uzun gagalı ırklarla rekabet etmesi gerektiğinde onu dezavantajlı duruma düşürür.

Irk, güvercin standartlarına göre sessiz sayılır. Kuşlar kur yaparken ve yuvada yumuşak sesle öter, ancak gün boyunca ses çıkarmazlar. Sakin ve istikrarlı bir ele alış onları evcil tutar ve sergi öncesi stresi azaltır.

Günlük bakım, genel güvercin bakım uygulamalarını izler; ancak küçük ve kısa yüzlü bir kuşa özgü birkaç noktaya dikkat etmek gerekir. Fırfırlı göğüs ve kısa yüz, bakıcıların sıradan bir kullanım güvercinine göre tüy bakımını ve beslenmeyi daha yakından takip etmesini gerektirir.

Tüy bakımı

• Kuşların fırfırını ve beden tüylerini temiz tutabilmesi için haftada iki veya üç kez sığ bir banyo kabı sunun.
• Göğüs tüylerini birbirine yapıştıran kir ve kurumuş dışkı kalıntıları için fırfırı kontrol edin.
• Tırnaklar uzadığında kesin ve kısa gagada aşırı uzama veya hasar olup olmadığını kontrol edin.
• Rutin ele alış sırasında dış parazitleri kontrol edin ve gerektiğinde güvercinliği ilaçlayın.

Egzersiz

• Kuşların ferah bir güvercinlikte veya kapalı bir voliyerde her gün hareket etmesine izin verin.
• Irk güçlü bir uçucu değildir ve genellikle serbest uçurulmak yerine kapalı tutulur.
• Kuşların gerinip yürüyebilmesi ve banyo yapabilmesi için tünek ve zemin alanı sağlayın.

Ortam

Kuşları kuru, hava akımından korunan, iyi havalandırılan ve temiz kuru altlığa sahip bir güvercinlikte barındırın. Güvercinler soğuğa nemden daha iyi dayanır, bu yüzden öncelik güvercinliği kuru tutmaktır. Her çiftin kendine ait bir yuva kutusu edinebilmesi için yeterli alan bırakın ve kalabalıklaşmadan kaçının; kalabalık hem hastalık yayar hem de fırfırı yıpratır.

Afrika Baykuşu, diğer süs güvercinleriyle aynı temel beslenme düzenini paylaşır: bezelye, mısır, buğday, sorgum ve küçük taneli tohumlar gibi tahıl ve baklagillerden oluşan dengeli bir karışım. Kısa gaga küçük taneleri almayı kolaylaştırdığından, küçük tohum oranı yüksek karışımlar bu ırka daha uygundur. Sindirime ve yumurta kabuğu oluşumuna destek olması için suda çözünmeyen çakıl taşı ile bir mineral takviyesi ya da mineral bloğu sağlayın ve her zaman temiz, taze su bulundurun.

Ödül maması ve takviyeler

Ödül olarak az miktarda güvenli yeşillik ve ara sıra yağlı tohum verilebilir, ancak bunlar ana tahıl karışımının yerini tutmamalıdır. Üreme ve tüy değişimi dönemlerinde suya veya yeme eklenen bir vitamin ve mineral takviyesi kondisyonu destekler. Kilolu kuşlar hem üremede hem sergide zayıf performans gösterdiğinden, miktarları kuşları fazla kilolu değil çalışma kilosunda tutacak şekilde ayarlayın.

Afrika Baykuşu, kuru ve temiz bir güvercinlikte barındırıldığında dayanıklı küçük bir güvercindir; iyi bakılan bir kuş 8 ile 12 yıl arasında yaşar. Irktaki sağlık sorunlarının çoğu güvercinleri genel olarak etkileyen sorunlarla aynıdır, buna ek olarak kısa yüzle bağlantılı birkaç durum görülür. İyi bir bakım düzeni, yeni kuşların karantinaya alınması ve düzenli gözlem sorunların çoğunu önler.

Önleyici bakım

• Güvercinliği kuru, temiz ve iyi havalandırılmış tutun.
• Yeni gelen veya sürüye geri dönen kuşları sürüye katmadan önce karantinaya alın.
• Hastalığın görüldüğü bölgelerde paramiksovirüse karşı aşılama yapın.
• Yıl boyunca çakıl taşı, temiz su ve dengeli bir beslenme sağlayın.
• Veteriner hekim rehberliğinde düzenli aralıklarla iç ve dış parazit tedavisi uygulayın.

Afrika Baykuşunu eğitmek, uçuş veya performanstan çok evcilleştirme ve sergiye hazırlamayla ilgilidir. Irkın sakin ve uysal doğası işbirliğine yatkınlık sağlar; yavrukken sık sık ele alınan kuşlar istikrarlı ve kendinden emin yetişkinlere dönüşür. Çoğu bakıcının asıl hedefi, sergi kafesinde sakin duran ve bir hakem tarafından ele alınmayı kabul eden bir kuş yetiştirmektir.

Temel adımlar

1. Yavrular tüylenip dengeye kavuştuğunda kısa seanslarla nazikçe ele almaya başlayın.
2. Kuşu, sizi yemekle ilişkilendirmesi için yemliğin yanında elinize alıştırın.
3. Kuşu sergi tutuşuyla kaldırıp tutma alıştırması yaparak sakin kalmasını sağlayın.
4. Kuşun yerleşmeyi ve tünemeyi öğrenmesi için bir eğitim kafesi ya da sergi kafesi kullanın.
5. Uzun seanslar yerine sık aralıklarla kısa seanslar tekrarlayın ve kuş sakinken bitirin.

Afrika Baykuşu, kuru ve güvenli bir güvercin kulübesinde ya da kapalı bir voliyerde tutulan bir güvercinlik kuşudur. Irk genellikle serbest uçurulmadığından, barınağın kapalı bir alan içinde hareket etmeye, banyo yapmaya ve yuva kurmaya yetecek genişlikte olması gerekir. En önemli iki öncelik kuruluk ve havalandırmadır, çünkü nem ve durgun hava güvercinlikteki sağlık sorunlarının çoğuna yol açar.

Kurulum kontrol listesi

• Her üreme çifti için yuva malzemesiyle donatılmış bir yuva kutusu veya kabı
• Dinlenme için farklı yüksekliklerde tünekler
• Haftada birkaç kez sunulan sığ bir banyo kabı
• Zeminden yüksekte tutulan yemlikler ve temiz su kapları
• Çakıl taşı ve mineral takviyesi
• Tüm açıklıklarda yırtıcılara karşı tel örgü

Afrika Baykuşları genellikle bir kuluçkada iki yumurta bırakır ve kuluçkaya her iki ebeveyn de katılır. Yumurtalar, güvercinler için normal sayılan 17-19 günlük süre içinde açılır. Bu ırkta asıl güçlük beslemededir: çok kısa gaga, ebeveynlerin yavruları etkili biçimde beslemesini zorlaştırır, bu yüzden birçok yetiştirici yumurtaları veya yavruları iyi büyütülmeleri için daha uzun gagalı bir ırktan besleyici çiftlerin altına yerleştirir.

Kuluçka adımları

1. Çiftin yerleşip yumurtlamasına izin verin; yumurtalar genellikle bir gün arayla bırakılır.
2. Kuluçkayı her iki ebeveynin paylaşmasına izin verin veya yumurtaları güvenilir bir besleyici çiftin altına koyun.
3. Kuluçka süresi boyunca yumurtaların örtülü ve sıcak tutulduğundan emin olun.
4. 17 ile 19. günler arasında çıkışı gözlemleyin ve yavruları rahatsız etmeden bırakın.
5. Kursağın dolup dolmadığını kontrol ederek yavruların beslendiğinden emin olun; gelişim yavaşsa besleyici çifte aktarın.