Pilgrim

Hacı Kaz, Amerika Birleşik Devletleri'nde geliştirilmiş bir evcil kaz ırkıdır. Orta ağırlık sınıfına girmekte olup yetişkinlerin ağırlığı genellikle hafif ve ağır kaz grupları arasında yer almaktadır. Tanımlayıcı özelliği, cinsiyete göre belirlenen tüy rengidir: olgun erkek kazlar (gander) büyük ölçüde beyaz, olgun dişi kazlar ise beyaz işaretlerle birlikte gridir. Bu renk farkı yumurtadan çıkışta belirginleşir ve yetişkinlik boyunca sürer; bu sayede yetiştiriciler fiziksel muayene ya da kloaka bakımı yapmaksızın cinsiyeti ayırt edebilir.

Irk yerleşik ve dengeli bir mizaca sahiptir. Hacı Kazlar genellikle dost canlısı, nazik, sakin ve iyi huylu olarak tanımlanır; pek çok kaz ırkından daha az saldırgandır. Bu özellikleri, kazların insanlar ve diğer kümes hayvanlarıyla aynı alanı paylaştığı küçük çiftliklerde, kır evlerinde ve aile sürülerinde yaygın bir tercih haline gelmelerini sağlar.

Hacı Kazlar yabancı ot temizliği, et, yumurta ve süs amaçlı yetiştirilir. Çim üzerinde verimli otlarlar ve otlak mevsiminde yeterince alan sağlandığında kendi yem gereksinimlerinin önemli bir bölümünü karşılayabilirler.

Kime Uygundur

Hacı Kaz, sakin bir otlak kazı isteyen ve cinsiyeti renge göre belirlemeyi değerli bulan yetiştiricilere uygundur. Çim, başın daldırılabileceği kadar derin su ve barınak sağlayabilecek ilk kez kaz yetiştiricileri için elverişlidir. Meyveliklerin ya da otlakların yabancı ot temizliği için sessiz bir sürüye ihtiyaç duyanlar veya kazları çocukların yakınında yetiştirenler genellikle bu ırkı yönetilebilir bulmaktadır. Açık otlatma alanı olmayanlar için daha az uygundur; zira ırk düzenli otlak erişimiyle en iyi performansı gösterir.

Hacı Kaz bir Amerikan ırkıdır. 20. yüzyılın başında orta boy bir kazda cinsiyete göre renk ayrışmasını kalıcı kılmak amacıyla çalışan su kümes hayvanı yetiştiricisi Oscar Grow ile ilişkilendirilmektedir. Anlatımlar, ırkın adını ve Grow ailesinin 1930'ların Büyük Buhranı döneminde Iowa'dan Missouri'ye taşınmasını ırkın tarihiyle ilişkilendirmektedir.

Püsküllerin ve tüylerin renginin cinsiyete göre farklılaştığı kazlar daha önceki Avrupa sürülerinde bilinmekteydi ve bu özellik, Hacı Kaz standardize edilmeden önce de bölgesel sürülerde mevcuttu. Grow'un çalışmaları, bu özelliği tutarlı orta boy bir gövde yapısı ve sakin mizaçla bir araya getirerek tanınabilir bir ırk meydana getirdi.

Hacı Kaz, 1939 yılında Amerikan Kümes Hayvanları Derneği'nin Mükemmellik Standardına kabul edildi. Bu tanınma, yetiştiricilerin hedefleyebileceği boyut, renk ve form bakımından yazılı bir açıklama belirledi.

Irkın sayıları o tarihten bu yana dalgalanma gösterdi. Zaman zaman Amerika Birleşik Devletleri'ndeki hayvan koruma gruplarınca koruma gerektiren bir ırk olarak listelendi; bu durum küçük çaplı yetiştiriciler ve miras kümes hayvanı ırkı yetiştiricileri arasında yeniden ilgi uyandırdı.

Hacı Kaz, orta boy, iyi yuvarlaklaşmış bir gövdeye, orta uzunlukta bir boyuna ve düzgün bir göğse sahiptir. Kuş oldukça düz bir duruş sergiler; bazı hafif ırklarda görülen dik duruş bu ırk için geçerli değildir. Gagada yumru bulunmamaktadır. Karın, olgun hayvanlarda düzgün ya da hafif çift loplu olabilir.

En belirgin özellik cinsiyete göre renk farkıdır. Yetişkin erkek kazlar büyük ölçüde beyaz; gagaları ve bacakları açık renkli, gözleri mavidir. Yetişkin dişi kazlar gri olup genellikle yumuşak güvercin ya da eyer gridir; yüzlerinde ve altlarında beyaz bulunur, gözleri koyu, gagaları ve bacakları daha koyudur. Günlük yavru kazlar da birbirinden ayrılır: erkekler daha açık sarımsı ve açık gagalı, dişiler ise daha koyu gri-yeşil ve daha koyu gagalıdır.

Tüy Örtüsü ve Renkler

Tüyleme kıvrık ya da pürüzlü değil, sık ve düzgündür. Erkeğin beyazı temiz; gagası ve bacakları pembemsi ile turuncu arasındadır. Dişinin grisi açıktan ortaya uzanır ve yaşla birlikte genellikle genişleyen beyaz yüz işaretleriyle bütünleşir. Cinsiyet ile renk arasındaki güvenilir ilişki, Hacı Kazı diğer kaz ırklarının büyük çoğunluğundan ayıran özelliktir ve yetiştiriciler bu özelliği açık ve tutarlı biçimde korumak için seçim yapmaktadır.

Hacı Kaz yerleşik ve dengeli bir mizaca sahiptir. Irk yaygın olarak dost canlısı, nazik, sakin ve iyi huylu şeklinde tanımlanmaktadır. Hacı Kazlar, birkaç daha ağır ya da sinirli kaz ırkından daha az saldırgandır; bu da onların çocukların yanında ve karışık sürülerde yetiştirilmesinin başlıca nedenlerinden biridir.

Aile ve tanıdık bakıcılarla Hacı Kazlar yaklaşılabilir niteliktedir; erken yaştan itibaren düzenli ve sakin temas kurulduğunda evcilleşebilirler. Yabancılara karşı tetikte olup uyarı sesi çıkarırlar; kazların doğası gereği dikkatli oldukları bilinmektedir. Ancak sürekli saldırma eğiliminde değildirler. Üreme mevsiminde erkek kazlar, yuvaları ve yavruları daha güçlü biçimde koruyabilir; bu nedenle yetiştiriciler ilkbaharda daha savunmacı bir davranış beklemelidir.

Diğer evcil hayvanlar ve kümes hayvanlarıyla Hacı Kazlar, yeterince alan, yiyecek ve su sağlandığında genellikle sürüye sorunsuz adapte olur. Her kazda olduğu gibi sosyal düzeni kurarlar; besleme sırasında daha küçük kuşları kovalayabilirler. Kazlar sosyal hayvanlardır ve tek başına değil, çift ya da grup halinde tutulduklarında daha iyi uyum sağlarlar.

Hacı Kazlar, temel gereksinimleri karşılandığında dayanıklı ve bakımı kolay hayvanlardır. Otlatma kuşlarıdır; en iyi performansı çime günlük erişim, temiz içme suyu ve aşırı hava koşullarıyla yırtıcı hayvanlardan korunma imkânıyla gösterirler.

Tüy Bakımı

• Kazın başını daldırıp gözlerini ve burun deliklerini temizleyebileceği kadar derin su sağlayın.
• Özellikle sert veya ıslak zeminde ayak ve bacakları kesik, şişlik ya da bumblefoot belirtileri açısından kontrol edin.
• Muayene sırasında tüyleri dış parazitler bakımından inceleyin; iyi kondisyondaki kazlar büyük ölçüde kendi tüylerini temiz tutar.
• Gaga ve tırnakları yalnızca aşırı büyüme ya da yaralanma görüldüğünde kesin veya kontrol edin; bu durum nadiren gereklidir.
• Yılda bir kez yoğun tüy dökümü beklentisiyle hazırlıklı olun.

Egzersiz

• Otlakta ya da geniş bir çalışma alanında günlük otlatma ve yürüyüş imkânı tanıyın.
• Hem egzersiz hem de diyetin bir bölümünü sağlayan yiyecek arama için alan sağlayın.
• Mümkün olduğunca yüzme ve banyo yapmaları için havuz, küvet veya büyük su leğeni erişimi tanıyın.
• Sürüyü bir arada tutun; grup halinde hareket etmek ve yiyecek aramak kazlar için doğal bir davranıştır.

Ortam

Hacı Kazlar, kuru ve hava akımı olmayan bir barınak ile temiz altlık sayesinde soğuğa iyi dayanır. Sıcak havalarda gölge ve sürekli su erişimine ihtiyaç duyarlar. Çit, kazları içeride tutmak ve özellikle geceleri yırtıcı hayvanlar olan tilki ve köpekleri dışarıda bırakmak için kurulmalıdır; gece boyunca sürü güvenli bir ahıra kapatılmalıdır.

Hacı Kazlar verimli otlatıcılardır ve büyüme mevsiminde diyetlerinin büyük bir bölümünü çimden karşılayabilirler. Özellikle yavru kazlar, damızlık hayvanlar ve çimin kıt olduğu kışın otlak, formüle edilmiş bir yem ile desteklenmelidir. Su kümes hayvanı yemi ya da ilaçsız kümes hayvanı yemi kullanın; bazı ilaçlı civciv yemleri su kümes hayvanları için uygun değildir. Kuşların besinleri öğütebilmesi için çözünmeyen kesek sağlayın ve yemin yanında her zaman taze su bulundurun.

Lezzetler ve Takviyeler

Yapraklı yeşillikler, marul, lahana ve doğranmış sebzeler ölçülü miktarda uygun lezzetlerdir. Kış aylarında ekstra enerji için buğday gibi tam tahıllar sunulabilir. Damızlık kuşlar, yumurta üretimini desteklemek amacıyla eklenmiş kalsiyum içeren yemden veya ayrı bir ezilmiş istiridye kabuğu kaynağından faydalanır. Lezzetleri toplam diyetin küçük bir bölümünde tutun; böylece kuşlar dengeli bir rasyonda kalır.

Hacı Kaz, yaygın olarak bildirilen ırka özgü bir hastalık bulunmayan sağlam bir ırktır. İyi bakım koşullarında kuşlar genellikle 10 ile 15 yıl yaşar. Sağlık sorunlarının büyük bölümü, kalıtsal zayıflıktan değil; parazitler, ıslak ya da sert zemin, yetersiz beslenme ya da yırtıcı hayvan stresi gibi yönetim faktörlerinden kaynaklanmaktadır. Temiz su, kuru barınak ve iyi otlak, yaygın sorunların büyük çoğunluğunu önler.

Koruyucu Bakım

• Ayakları korumak için temiz, kuru altlık ve iyi drene edilmiş zemin sağlayın.
• Niasin ve kalsiyum ihtiyaçlarını karşılamak için su kümes hayvanlarına uygun yem verin.
• Göz ve burun deliklerini korumak amacıyla suyu temiz ve baş daldırmaya yetecek derinlikte tutun.
• Sürüye eklemeden önce yeni kuşları karantinaya alın.
• Özellikle gece boyunca barınağı yırtıcı hayvanlara karşı güvence altına alın.
• Kuşları her gün iştah, yürüyüş ya da dışkı değişiklikleri bakımından gözlemleyin.

Hacı Kazlar, bahçelere, padoklara ve küçük çiftliklere uygun otlak kuşlarıdır. Otlatma için açık çime, gece ve kötü hava koşullarında kuru ve havalandırmalı barınağa, içme ve banyo için suya ihtiyaç duyarlar. Barınağın görkemli olması gerekmez; ancak kuru kalmalı, hava akımı olmaksızın hava dolaşımına izin vermeli ve yırtıcı hayvanlara karşı güvenli biçimde kapanmalıdır. Basit bir alçak yataklı bölme ya da ahırın bir bölümü yeterince işe yarar.

Kurulum Kontrol Listesi

• Güvenli kapılı, yırtıcı hayvanlara karşı korumalı gece barınağı.
• Kuru altlık ve hava akımı olmaksızın iyi havalandırma.
• Başı daldırmaya yetecek kadar derin temiz içme suyu.
• Küvet, havuz ya da gölet gibi banyo suyu.
• Yazın gölge, rüzgar ve yağmurdan korunma.
• Zehirli bitkiler ve pestisit kalıntılarından arındırılmış otlatma alanı.
• Çitteki aralıklar için düzenli kontrol.

Hacı Kaz yumurtaları, broody bir kaz altında doğal yollarla ya da inkübatörde çıkarılabilir. Kazlar genellikle iyi annelerdir ve küçük sürülerde doğal kuluçka yaygındır. Yapay kuluçkada kaz yumurtaları, oturan bir kuşu taklit eden sabit sıcaklık, dikkatli nem, düzenli çevirme ile soğutma ve püskürtme dönemlerine ihtiyaç duyar. Irk cinsiyete göre renk ayrışması özelliği taşıdığından yavrular, yumurtadan çıktıktan kısa süre sonra rengine göre ayrılabilir.

Kuluçka Adımları

1. Temiz yumurtaları toplayın ve yerleştirmeden önce en fazla 7 ile 10 gün sivri ucu aşağı gelecek şekilde muhafaza edin.
2. Yumurtaları yaklaşık 37,5 °C (99,5 °F)'de kalibre edilmiş bir inkübatöre koyun.
3. Yumurtaları günde birkaç kez çevirin ve nem oranını yaklaşık yüzde 50 ile 55'te tutun.
4. Yaklaşık ikinci haftadan itibaren dönüp gelen kazı taklit etmek için yumurtaları her gün soğutun ve hafifçe püskürterek ıslatın.
5. Gelişimi kontrol etmek için yumurtaları mumlayın; net görünen ya da çürük olanları çıkarın.
6. 26 ile 28. günde çevirmeyi durdurun ve yumurtadan çıkış için nem oranını yükseltin.
7. Yumurtadan çıkan yavrular, sıcak bir kuluçka kutusuna taşınmadan önce inkübatörde kurumaya bırakın.