Savanna

Savanna, Güney Afrika'da geliştirilmiş bir et keçisi ırkıdır. İri yapılı, sağlam gövdeli, tüm vücudu beyaz kıllarla kaplı ve derisi siyah olan bu hayvan, taşıdığı et miktarı ve zayıf otlaklarda bile kondisyonunu koruyabilmesiyle değer görür. Irk, yem kalitesinin mevsime göre değiştiği sıcak ve kurak bölgelerde hayatta kalabilecek şekilde seçilmiştir.

Savannalar sakin ve bağımsız hayvanlardır. Yakın bir bakım olmadan iyi otlarlar ve geniş meralarda kendi başlarının çaresine bakma eğilimindedir; üreticilerin bu ırkı tercih etmesinin başlıca nedeni de budur. Dişi keçiler doğurgandır ve oğlaklarını güçlü şekilde büyütecek kadar iyi süt verir; ırk hem saf hat olarak hem de et verimini ve dayanıklılığı artırmak amacıyla diğer keçilerle melezlemede damızlık teke ırkı olarak kullanılır.

Siyah deri üzerindeki beyaz kürk, ırkın belirleyici özelliğidir. Koyu renkli deri güçlü güneş ışığına karşı bir miktar koruma sağlarken, kısa kürk hayvanın sıcakla başa çıkmasına yardımcı olur. Bu özellikler Savanna'yı bir sergi ya da evcil hayvan ırkından çok, sıcak ve kurak bölgeler için pratik bir tercih haline getirir.

Kimlere uygun

Savanna, sıcak veya kurak bölgelerde kendi başına otlayabilen, az girdili bir keçi isteyen ticari et üreticilerine ve küçük ölçekli yetiştiricilere uygundur. Mera ya da çalılık arazide keçi yetiştirenler ve et verimiyle dayanıklılığı artırmak için melezleme yapanlar için iyi bir seçimdir. Süt keçisi ya da küçük bir arkadaş hayvanı arayan yetiştiriciler için daha az uygundur.

Savanna keçisi Güney Afrika kökenlidir ve ülkenin sıcak, çoğu zaman kurak koşullarına uygun bir et ırkı olarak geliştirilmiştir. Yetiştiriciler yerli Afrika keçileriyle çalışmış ve zorlu meralarda yaşarken iyi kas kütlesi taşıyabilen beyaz kürklü hayvanları seçmiştir.

Seçilim, görünümden çok pratik özelliklere odaklanmıştır. Zayıf otlaklarda kondisyonunu koruyan, düzenli olarak yavrulayan, sıcağa ve kuraklığa dayanan hayvanlar sürüde tutulmuş; zayıf kalan hayvanlar hem doğal koşullar hem de yetiştiriciler tarafından elenmiştir. Zamanla bu seçilim, koyu derili, güçlü yapılı, tek tip beyaz bir keçi ortaya çıkarmıştır.

Irk daha sonra Güney Afrika içinde tanınmış ve ülkenin et keçisi sektöründe Boer keçisiyle birlikte tanıtılmıştır. Boer, renkli başı ve ağır gövdesiyle bilinirken, Savanna düşük girdili sistemlerde dayanıklılığıyla öne çıkan, tamamen beyaz bir alternatif olarak konumlandırılmıştır.

Savannalar zamanla Güney Afrika dışındaki keçi yetiştiriciliği yapılan bölgelere de ihraç edilmiş ve genellikle yerel dişi keçilerle çiftleştirilen bir damızlık teke ırkı olarak kullanılmıştır. Bu programlarda amaç, genellikle mevcut sürülere et verimi, doğurganlık ve dayanıklılık kazandırmaktır.

Savanna, derin gövdeli ve güçlü bacaklı, ağır ve iyi kaslı bir keçidir. Genel görünümü, et taşımak için yapılmış sağlam ve işlevsel bir hayvan izlenimi verir. Tekeler dişilerden belirgin şekilde daha büyük ve ağırdır; geniş göğüslü ve kalın boyunludur.

Kürk, tüm vücutta kısa ve beyazdır. Derinin altı siyahtır; burun, tırnaklar, boynuzlar ve diğer çıplak bölgeler de koyu renklidir. Soğuk havalarda kısa bir kaşmir alt tüy belirebilir ve hava ısındıkça dökülür. Her iki cinsiyet de genellikle boynuzludur, boynuzlar geriye doğru kıvrıktır; kulaklar orta uzunlukta ve yana doğru sarkıktır.

Kürk ve renkler

Kabul edilen tek renk düz beyazdır. Beyaz kürk ile siyah deri, tırnak ve boynuzlar arasındaki kontrast, ırkın temel ayırt edici özelliğidir. Koyu deri güneş yanığını ve güçlü ışığın verdiği zararı azaltmaya yardımcı olurken, kısa yaz kürkü hayvanı serin tutar. Kışın kısa kaşmir tabaka ek koruma sağlar, ilkbaharda ise dökülür.

Savanna keçileri dengeli ve istikrarlı bir mizaca sahiptir. Ürkek değildirler ve bir rutine alıştıklarında genellikle sakin davranırlar; bu da onları ticari sürülerde yönetilebilir kılar. Aynı zamanda bağımsız ve kendine yeten hayvanlardır; bir padokta dolaşıp kendi başlarına beslenmekten memnundurlar.

İnsanlarla iyi ilişki kuran Savannalar sakindir, ama fazla temas talep etmezler. Çevrelerine karşı tetiktedirler ve algıladıkları tehditlerden uzaklaşırlar; bu, açık arazide işe yarayan bir özelliktir. Dişiler dikkatli analardır ve oğlaklarını korurlar.

Diğer keçilerle bir arada Savanna sosyaldir ve sürü hiyerarşisine fazla kavga etmeden uyum sağlar. Tekeler üreme mevsiminde daha güçlü ve daha atılgan hale gelir ve güvenli şekilde ele alınmalıdır. Savanna, ortak meralarda diğer çiftlik hayvanlarıyla da kolayca bir arada yaşar.

Savanna, günlük bakıma pek ihtiyaç duymayacak şekilde yetiştirilmiştir, ancak yine de sağlam bir temel yönetim gerektirir. Başlıca görevler çitleri sağlam tutmak, yağmur ve soğuğa karşı barınak sağlamak ve tırnaklarla iç parazitleri takip etmektir. Keçiler çevik hayvanlardır ve zayıf çitleri zorlarlar, bu yüzden bu konuyu baştan doğru kurmakta fayda vardır.

Tüy ve bakım

• Kürk kısa ve kendi kendini temizleyen türden olduğu için fazla bakım gerekmez
• Tırnakları her 6 ila 10 haftada bir, ya da uzama durumuna göre kesin
• Rutin ele alma sırasında kürk ve deriyi kene, bit ve yaralara karşı kontrol edin
• Kaşmir alt tüy ilkbaharda kendiliğinden döker ve nadiren müdahale gerektirir

Egzersiz

• Keçilerin doğal olarak hareket edip otlayabilmesi için otlak veya çalılık alanına serbest erişim sağlayın
• Mümkünse değişken arazi yapısına sahip bir mera veya padok sunun
• Normal otlama dışında yapılandırılmış bir egzersiz gerekmez

Ortam

Savannalar sıcak, kurak koşullarda en iyi şekilde gelişir ve sıcağa iyi dayanır. Yağmur, rüzgar ve soğuk gecelere karşı kuru, rüzgarsız bir barınağa ihtiyaç duyarlar; çünkü ırk sıcakla, uzun süreli yağış veya soğuktan daha kolay başa çıkar. Temiz su ve yerel toprağa uygun bir mineral kaynağı her zaman bulunmalıdır.

Savanna verimli bir otlayıcıdır ve besininin çoğunu otlama ve çalılıklardan yapraklanma yoluyla alır. İyi bir merada, ergin hayvanlar kurak dönemler dışında fazla ek yeme ihtiyaç duymayabilir. Beslenme mera, çalılık ve kaliteli kuru ot üzerine kurulmalı, kesif yem yalnızca otlak kıt olduğunda ya da hayvanların ihtiyacı arttığında eklenmelidir.

Gebeliğin son döneminde ve laktasyondaki dişiler, büyümekte olan oğlaklar ve çalışan tekeler, kuru ergin hayvanlara göre daha fazla enerji ve proteine ihtiyaç duyar. Temiz su kaynağı ve serbest erişimli mineraller yıl boyunca vazgeçilmezdir; çünkü mineral ihtiyaçları yerel topraklara göre değişir ve doğurganlığı ile büyümeyi etkileyebilir.

Ödül ve takviyeler

Ödül olarak az miktarda güvenli çalı yaprağı, yapraklı dallar ve biraz meyve veya sebze verilebilir; bunlar beslenmenin küçük bir parçası olarak kalmalıdır. En yararlı takviye, özellikle yerel topraklarda bakır veya selenyum eksikliği varsa, keçiye özel bir mineral karışımıdır; çünkü eksiklikler sağlığı ve üremeyi etkiler.

Savanna dayanıklılığıyla tanınır ve daha hassas ırkları etkileyen birçok soruna karşı dirençlidir. İyi bir yönetimle genellikle 8 ila 12 yıl yaşar. Sağlık sorunlarının çoğu kalıtsal bir zayıflıktan değil, çevre ve bakım koşullarından kaynaklanır; bu yüzden parazit kontrolü, kuru zemin ve dengeli mineraller her şeyden daha önemlidir.

Koruyucu bakım

• Rutin toptan ilaçlama yerine dışkı yumurta sayımına dayalı bir parazit kontrol planı uygulayın
• Tırnakları düzenli olarak kesin, ağılları ve barınakları kuru tutun
• Yerel topraklara uygun mineralleri yıl boyunca sağlayın
• Yerel tavsiyelere göre enterotoksemi ve tetanoz gibi klostridyal hastalıklara karşı aşılayın
• Yeni hayvanları sürüye katmadan önce karantinaya alın

Doğurganlık ve kolay üreme, Savanna ırkının merkezinde yer alır. Dişiler genç yaşta üreme çağına gelir ve güvenilir şekilde gebe kalır; ırk, az sorunla doğum yapmasıyla bilinir. İkizler yaygındır ve dişiler oğlaklarını fazla müdahale olmadan büyütecek kadar iyi süt verir; bu da işgücünü ve kayıpları düşük tutar.

Çiftleştirme, tekelerin dişilerle belirli bir süre bir arada tutulmasıyla ya da bir tekenin sürüyle birlikte gezdirilmesiyle yönetilebilir. Tekeler sezonda güçlü ve çalışkandır; tek bir teke önemli sayıda dişiye hizmet verebilir. Yaklaşık beş aylık bir gebelik süresinin ardından dişiler genellikle kendi başlarına doğurur ve yavrularıyla hızla bağ kurar.

Oğlaklar doğumdan kısa süre sonra hareketlenir ve annenin sütüyle birlikte erken yaşta otlağa erişerek iyi büyür. Genellikle üç ila dört aylıkken sütten kesilirler. Irk dayanıklılığını ve et özelliklerini yavrularına aktardığı için, Savanna tekeleri diğer ırklardaki et sürülerini iyileştirmek amacıyla yaygın şekilde kullanılır.