Nijerya Cücesi

Nigerian Dwarf, omuz yüksekliği 24 inçin bile altında kalan minyatür bir süt keçisi ırkıdır, ama verdiği süt miktarı ırkla ilk kez karşılaşanları genellikle şaşırtır. Yetişkin bireyler genellikle 75 lb civarındadır, bu da tam boyutlu bir süt keçisine bakamayacak yetiştiricilerin bile bu hayvanı rahatlıkla besleyebilmesi anlamına gelir. Küçük beden ile düzenli süt veriminin bu birleşimi, ırkın birkaç çiftlikten başlayıp ülke genelinde bahçelere ve hobi çiftliklerine yayılmasının başlıca nedenidir.

Yetiştiriciler Nigerian Dwarf'ı genellikle iki nedenden ötürü tutar. Bazıları yüksek yağ oranına ve hafif, tatlı bir lezzete sahip sütü ister. Bazıları ise huyunu önemser. Bu keçiler cana yakın ve sevecendir, insan yakınlığı ararlar ve çocuklara karşı genellikle nazik davranırlar. Kısırlaştırılmış bir erkek (wether) sakin bir arkadaş hayvanı olurken, dişiler (doe) sağım desteğinde kendini gösterir.

Keçiler sürü hayvanı olduğundan tek başına bir Nigerian Dwarf gelişemez. En az iki tane bulundurmayı planlayın. Birbirleriyle ve günlük bakımlarını üstlenen insanlarla uyum içindedirler, bu sosyal yapı da ırkı bakımı kolay hale getiren özelliklerden biridir.

Kimlere uygun

Nigerian Dwarf, alanı sınırlı olsa da taze süt isteyen ya da ailenin elle bakabileceği bir hayvan arayan yetiştiricilere uyar. Küçük gövde, standart bir keçiye göre daha düşük yem masrafı ve daha kolay bakım demektir. Irk; ilk kez keçi sahibi olacaklar, çocuklu aileler ve büyük bir hayvan olmadan süt üretimi isteyen küçük çiftlik sahipleri için uygundur. Yalnızca tek bir hayvan bakabilecek ya da uzun süre yalnız kalmaya tahammül edecek bir keçi arayanlar için doğru seçim değildir.

Irk, kökenini Batı Afrika'nın küçük keçilerinden alır. Bu hayvanlar 20. yüzyılın ilk yarısı ile ortalarına doğru Amerika Birleşik Devletleri'ne ulaştı; ilk ithal edilenlerin çoğu hayvanat bahçeleri ve özel koleksiyonlar üzerinden geldi. Daha sonra Pygmy keçisine dönüşecek olan daha iri ve tıknaz Batı Afrika Cüce keçi soyuyla birlikte geldiler ve bir süre bu iki tip birbirinden net biçimde ayrılmadı.

Amerikalı yetiştiriciler zamanla soyları amaç ve yapıya göre ayırdı. Daha uzun boylu, süt keçisi yapısına sahip, ince hatlı hayvanlar Nigerian Dwarf olarak geliştirildi; tıknaz ve ağır gövdeli hayvanlar ise Pygmy haline geldi. Nigerian Dwarf, bir et ya da süs hayvanının tıknaz yapısına değil, küçültülmüş bir tam boy süt keçisinin oranlarına doğru şekillendirildi.

1. yüzyılın ikinci yarısında ırk, standart bir dişinin yediğinden çok daha az yemle kullanılabilir miktarda süt verdiği için küçük çiftliklerde ve hobi arazilerinde taraftar topladı. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ırk dernekleri Nigerian Dwarf'ı ayrı bir süt keçisi ırkı olarak tanıdı ve bu tanıma boyut, yapı ve süt karakterinin standartlaşmasına katkı sağladı.

Irk, Afrika kökenli materyal üzerine kurulmuş bir Amerikan geliştirmesi olarak kalmaya devam ediyor. Küçük arazili ve bahçe hayvancılığının yükselişiyle birlikte popülerliği artmayı sürdürüyor.

Nigerian Dwarf, tıknaz bir süs keçisinden çok, küçültülmüş bir süt keçisi görünümündedir. Gövde dengeli, bacaklar düzdür ve genel yapı süt keçisi formunu yansıtır. Hem dişiler hem erkekler küçük yapılıdır ve genel izlenim düzgün, ince hatlı bir hayvandır. Bu ırktaki keçiler doğuştan boynuzsuz (polled) olabildiği gibi boynuzlu da olabilir; birçok yetiştirici oğlakları küçük yaşta boynuzsuzlaştırır.

Tüy ve renkler

Tüy incedir ve vücuda yakın durur, soğuk iklimlerde kışın biraz daha uzar. Renk, ırkın en değişken özelliklerinden biridir. Hayvanlar siyah, beyaz, altın ve çikolata renklerinde düz ya da çok renkli desenlerle görülür; birçoğunda benek, kulak ve burun çevresinde ağarma ya da roan alacalanması bulunur. Irkta mavi gözler görülür ve birçok yetiştirici tarafından değerli sayılır, ama kahverengi gözler de aynı derecede standarttır. Tek bir renk standart kabul edilmez, bu yüzden aynı doğumdan farklı renklerde oğlaklar çıkabilir.

Nigerian Dwarf, uysal ve sevecen huyuyla tanınır. Bu keçiler insan ilgisi arar, sahiplerinin peşinden dolaşır ve çoğu zaman kaşınmak ya da temas kurmak için yaklaşır. Bu yakınlık çocuklara da yansır; küçük boy sayesinde oyun sırasında bir çocuğu devirmesi pek olası değildir, yine de herhangi bir çiftlik hayvanının yanında gözetim her zaman akıllıcadır.

Yabancılara karşı ırk, ele alınmaya alıştıktan sonra korkak değil meraklıdır; küçük yaştan itibaren düzenli temas en sakin yetişkinleri ortaya çıkarır. Diğer keçilerle sosyaldirler ve sürü hiyerarşisine fazla gerginlik yaşamadan yerleşirler. Kümes hayvanları, koyun ve atlar gibi diğer çiftlik hayvanlarıyla genellikle uyum içinde yaşarlar; birbirine alışmış keçi çiftleri, insanlar evde olmadığında birbirlerine eşlik eder.

Tırmanan, zıplayan ve keşfeden oyuncu hayvanlardır. Bu merak sevimli olsa da sıkılan ya da yeterince uyarılmayan bir keçinin çitleri ve mandalları zorlayacağı anlamına gelir. Kısırlaştırılmış erkekler ve dişiler genellikle en tutarlı şekilde uysaldır; kısırlaştırılmamış erkekler ise itici davranabilir ve üreme mevsiminde güçlü bir koku geliştirebilir, bu yüzden çoğu evcil hayvan sahibi dişi ya da kısırlaştırılmış erkek tercih eder.

Tımar

• Aşırı uzamayı ve topallığı önlemek için tırnakları her 6 ila 8 haftada bir kesin
• Dökülen tüyleri almak için ara sıra fırçalayın, bahar dökümünde daha sık
• Elleme sırasında parazit veya tahriş belirtisi için kulak, göz ve deriyi kontrol edin
• Sağmal dişilerde meme temizliği ve silinmiş bir sağım tezgahı gerekir

Egzersiz

• Günlük dolaşma ve otlama için güvenli şekilde çevrili bir alan sağlayın
• Oyun için kütük, platform veya büyük kaya gibi tırmanma yapıları ekleyin
• Mümkün olduğunda çalı, yaprak ve yabani ot gibi bitkileri kemirmesine izin verin
• Birlikte hareket edip oynayabilmeleri için en az iki keçi bulundurun

Ortam

Nigerian Dwarf'ların yağmurdan, rüzgardan ve kardan koruyan kuru, rüzgarsız bir barınağa ihtiyacı vardır. Keçiler soğuğa nemden çok daha iyi dayanır, bu yüzden ısıtmadan çok kuru altlık önemlidir. Bu küçük ve çevik keçiler tırmandığı ve büyük bir hayvanı durduracak aralıklardan sıkışarak geçtiği için çitler sağlam olmalıdır. Her zaman temiz su ve keçilere özel formüle edilmiş bir mineral takviyesi sağlayın.

Nigerian Dwarf beslenmesinin temelini kaba yem oluşturur. İyi kaliteli çayır kuru otu veya mera, çalı ve yabani ot gibi bitkilerle desteklendiğinde kuru bir dişinin veya kısırlaştırılmış bir erkeğin çoğu ihtiyacını karşılar. Tahıl (keçi konsantresi), fazladan enerjiye ihtiyaç duyan hayvanlara, esas olarak sağmal dişilere ve büyüyen oğlaklara, serbest değil ölçülü miktarlarda verilir. Bulunduğunuz bölgeye uygun bakır ve selenyum içeren serbest bir keçi minerali, temiz suyla birlikte her zaman erişilebilir olmalıdır.

Ödüller ve takviyeler

Az miktarda havuç, elma, muz veya ayçiçeği çekirdeği, eğitim ödülü olarak işe yarar. Kaba yem alımını dengesizleştirmemesi için ödülleri diyetin küçük bir parçası olarak tutun. Eksiklik görülen bölgelerde bakır bolusu ve selenyum takviyesi gerekebilir, ancak bu iki mineral fazla alındığında zehirli olduğundan yalnızca bir veteriner hekimin önerisiyle uygulanmalıdır.

Nigerian Dwarf'lar bir keçi için genellikle dayanıklı ve uzun ömürlüdür; iyi bakım altında tipik ömür 12 ila 15 yıldır. Irktaki sağlık sorunlarının çoğu genetikten çok bakımla ilgilidir, bu da düzenli bakımın sorunların büyük kısmını önlediği anlamına gelir. Her tür keçi için en büyük ve sürekli tehdit, özellikle anemiye yol açan kırmızı mide kurdu gibi iç parazitlerdir.

Önleyici bakım

• Tırnakları her 6 ila 8 haftada bir kesin
• Toptan ilaç vermek yerine iç göz kapağı rengini kontrol ederek ilaçlama zamanını belirleyin
• CDT aşısını veteriner önerisine göre güncel tutun
• Özellikle kısırlaştırılmış erkekler için doğru serbest mineralleri ve dengeli kalsiyum-fosfor oranlı yemi sağlayın
• Tırnak hastalıklarını önlemek için altlığı ve zemini kuru tutun

Nigerian Dwarf'lar erken cinsel olgunluğa ulaşır; erkekler birkaç aylıkken bile döllenme yeteneği kazanabilir, bu yüzden erkek oğlaklar sıklıkla erken ayrılır ya da kısırlaştırılır. Çoğu yetiştirici, dişinin ilk çiftleşmesinden önce iyice büyümesini, genellikle 8 aylık veya daha büyük yaşa ve uygun bir ağırlığa ulaşmasını bekler. Birçok keçi ırkının aksine Nigerian Dwarf'lar yıl boyunca kızgınlık gösterir, bu yüzden oğlaklar her mevsimde doğabilir.

Gebelik yaklaşık 145 ila 153 gün, yani kabaca beş ay sürer. Irk verimli doğumlarıyla bilinir; ikiz ve üçüzler yaygındır, daha kalabalık doğumlar da mümkündür. Dişiler genellikle iyi anne olur, oğlaklarını fazla yardım almadan temizler ve emzirir; küçük oğlaklar hızla ayağa kalkıp memeyi bulur.

Oğlaklar birkaç hafta emzirilir ve günler içinde kuru ot ile tahıl kemirmeye başlar. Tercih edilirse boynuzsuzlaştırma ilk bir iki hafta içinde yapılır, evcil hayvan olarak yetiştirilecek erkek oğlaklar genellikle birkaç hafta sonra kısırlaştırılır. Irkın sosyal ihtiyaçları doğumdan itibaren geçerli olduğundan en az iki oğlağı birlikte tutmayı planlayın.