Buckeye

Buckeye, Amerika Birleşik Devletleri kökenli, hem et hem yumurta için yetiştirilen çift amaçlı bir tavuk ırkıdır. Adını geliştirildiği yer olan Ohio eyaletinden alır; Ohio'nun lakabı Buckeye State'tir. Irkın tüyleri koyu mahun kırmızısıdır, alt tüy rengi arduvaz grisidir ve soğuk havaya dayanmasını sağlayan bezelye tipi bir ibiği vardır.

Buckeye orta boyutlu, etli ve yuvarlak hatlı bir gövdeye sahiptir. Tavuklar kahverengi yumurta verir ve zaman zaman kuluçkaya yatar. Bu ırk, kuzey kışlarında donma riskini azaltan bezelye ibiğe sahip birkaç Amerikan tavuk ırkından biridir.

Buckeye'ler aktif yem arayıcılardır ve serbest alanda iyi gelişir; böcek avlar ve yiyecek bulmak için geniş alan tarar. Sakin ve iyi huylu bir mizaçla bilinirler, hem kapalı ortama hem de serbest dolaşıma kolay uyum sağlarlar, ancak hareket edecek alanı tercih ederler.

Kimlere uygun

Buckeye, sağlam ve kendi kendine yetebilen bir kuş isteyen soğuk bölge yetiştiricilerine uygundur. Güçlü yem arama içgüdüsü onu serbest dolaşım ve mera düzenleri için iyi bir seçim yapar, sakin mizacı ise aile sürüleri için uygundur. Hem et hem de düzenli kahverengi yumurta veren miras bir çift amaçlı ırk arayanlar için Buckeye pratik bir seçenektir.

Buckeye, 1890'ların sonu ile 1900'lerin başında Ohio'nun Warren kasabasından Nettie Metcalf tarafından yaratıldı. Metcalf, Ohio'nun soğuk kışlarına dayanabilecek, aynı zamanda et ve yumurta üretebilecek pratik bir çiftlik tavuğu istiyordu. Standart bir Amerikan tavuk ırkı geliştiren tek kadın olarak tanınır.

Metcalf, ırkı oluşturmak için Barred Plymouth Rock, Buff Cochin ve bazı siyah göğüslü kırmızı dövüş tavuğu hatlarını melezledi. Amacı, koyu kırmızı renkte, soğuk havaya ve aktif yem aramaya uygun gövde yapısına sahip, dayanıklı ve verimli bir tavuk elde etmekti.

Irk, 1904 yılında Amerikan Kümes Hayvanları Birliği'nin Standard of Perfection listesine kabul edildi. Buckeye'ler, yirminci yüzyılın başlarında küçük çiftliklerde çift amaçlı özellikleri ve kendi yemlerinin büyük kısmını kendileri bulabilmeleri sayesinde değer gördü.

Yirminci yüzyılın ortalarında ticari kümes hayvancılığının yaygınlaşmasıyla birlikte sayıları azaldı ve Buckeye nadir bir ırk haline geldi. Miras kümes hayvanı yetiştiricilerinin ve ırk örgütlerinin koruma çalışmaları, popülasyonun neredeyse yok olma noktasından toparlanmasına yardımcı oldu.

Buckeye'nin geniş ve derin bir gövdesi, düz bir sırtı ve et amacını yansıtan dolgun bir göğsü vardır. Tüyler gövde boyunca tekdüze mahun kırmızısıdır, alt tüy rengi arduvaz grisi olup kuyrukta ve alt tüylerde siyah görülür. Bezelye ibik başın üzerinde alçak durur, bu da donmaya maruz kalmayı sınırlar.

Yüz, ibik, sakallık ve kulak lobu kırmızıdır. Gaga boynuzsu ila sarı arasındadır, gözler koyu kızıl kahverengidir, bacaklar ve deri sarıdır. Genel görünüm uzun ve köşeli değil, tıknaz ve kaslıdır.

Tüy ve renkler

Buckeye, koyu mahun kırmızısı olan tek bir tescilli renkte bulunur. Bu ton, Rhode Island Red'inkinden daha koyudur ve tüyler gevşek değil, sık ve sıkı durur. Tüyler aralandığında arduvaz grisi alt renk görülür, kuyrukta yeşil parıltılı siyah bulunur. Sarı bacaklar ve deri, kırmızı gövdeyle kontrast oluşturur.

Buckeye'lerin iyi huylu ve dengeli bir mizacı vardır. Meraklı ve hareketlidirler, serbest alan verildiğinde günün büyük bölümünü yem arayarak geçirirler. Birçok yetiştirici, ırkın insanlara karşı uysal olduğunu ve ele alınmaya tolerans gösterdiğini bildirir; bu da onu aile sürüleri ve çocuklu yetiştiriciler için uygun kılar.

Diğer kuşlarla Buckeye genellikle barışçıldır, ancak horozlar üreme döneminde daha girişken olabilir. Irk, fare dahil böcek ve küçük avları isteyerek avlamasıyla tanınır; bu davranış onu birçok sakin çift amaçlı ırktan ayırır. Tavuklar zaman zaman kuluçkaya yatar ve ilgili anneler olurlar. Buckeye'ler özellikle gürültücü değildir, ama tetiktedirler ve rahatsızlık durumunda seslenirler.

Buckeye, standart kümes hayvanı bakımının ötesinde fazla bir şey istemeyen dayanıklı bir ırktır. Bezelye ibiği ve sık tüylenmesi onu soğuk iklimlere uygun kılar ve kışı birçok ırktan daha rahat geçirir. Sıcak havada gölge ve sürekli su ihtiyacı vardır.

Tüy ve deri bakımı

• Rutin ele alma sırasında tüylerde ve deride akar ve bit olup olmadığını kontrol edin
• Kuşların kendi tüylerini temizleyebilmesi için kuru bir toz banyosu alanı sağlayın
• Tırnakları veya gagayı yalnızca aşırı uzama durumunda kesin, bu serbest alanda nadir görülür
• Parazit belirtileri için kloak bölgesini ve bacakları düzenli aralıklarla inceleyin

Egzersiz

• Yem arama için günlük olarak geniş alana veya büyük bir gezinme alanına erişim sağlayın
• Mümkünse kuş başına en az 8 ila 10 fit kare (0,7 ila 0,9 metrekare) açık gezinme alanı ayırın
• Zemin örtüsünü korumak ve parazit birikimini azaltmak için gezinme alanlarını dönüşümlü kullanın
• Doğal hareketi teşvik etmek için tünek ve çeşitli arazi sağlayın

Ortam

Kuş yüksekliğinin üzerinde iyi havalandırmaya sahip, kuru ve rüzgarsız bir kümes sağlayın. Kuş başına yaklaşık 4 fit kare (0,37 metrekare) kümes zemin alanı ve her üç ila dört tavuk için bir yuva kutusu ayırın. Tünekler zeminden yükseltilmiş olmalıdır. Irk soğuğa iyi dayanır, ancak yine de rüzgardan, yağmurdan ve kardan korunmaya ihtiyaç duyar.

Buckeye'lere yaşam evrelerine uygun tam bir kümes hayvanı rasyonu verin. Civcivler başlangıç yemine, gelişme çağındaki kuşlar büyütme yemine, yumurtlayan tavuklar ise kalsiyum katkılı yumurtlama yemine ihtiyaç duyar. Buckeye'ler aktif yem arayıcılar olduğundan, serbest dolaşan kuşlar diyetlerini böcek, tohum ve yeşilliklerle destekler, ancak dengeli bir yem diyetin temeli olmalıdır. Her zaman temiz su sağlayın ve tahıl taneleri ya da doğal yem tüketen kuşlar için çözünmeyen çakıl taşı bulundurun.

İkramlar ve takviyeler

İkramları diyetin yaklaşık yüzde 10'unun altında kalacak şekilde ölçülü verin. Yeşillikler, kırık mısır ve un kurdu iyi kabul görür. Yumurtlayan tavuklar için kalsiyum kaynağı olarak ezilmiş istiridye kabuğunu serbest tüketime açık bırakın, tahıl taneleri veya doğal yem tüketen kuşlar için çakıl taşı sağlayın. Protein oranı düşük olduğundan ve diyeti dengesizleştirebileceğinden, karışık tahılı ana yem olarak kullanmaktan kaçının.

Buckeye, yaygın genetik bir bozukluğu olmayan sağlam bir ırktır. Bezelye ibiği donmaya karşı direnç sağlar, aktif alışkanlıkları ise formda kalmasına yardımcı olur. İyi bakımla bir Buckeye genellikle 6 ila 10 yıl yaşar. Sağlık sorunlarının çoğu ırka özgü değil, genel kümes hayvanı koşullarından kaynaklanır; bu yüzden parazit kontrolü ve temiz barınak, ırka özel tedaviden daha önemlidir.

Koruyucu bakım

• Hastalığı sınırlamak için kümesi kuru, havadar ve temiz tutun
• Kuşları parazit ve ayak sorunları açısından düzenli olarak kontrol edin
• Doğal parazit kontrolü için bir toz banyosu alanı sağlayın
• Yeni kuşları sürüye katmadan önce karantinaya alın
• Yıl boyunca dengeli yem, çakıl taşı ve temiz su sağlayın

Buckeye'ler, kuru ve yırtıcılara karşı güvenli olduğu sürece çeşitli barınak türlerine uyum sağlar. Hem kapalı gezinme alanlarına hem de serbest dolaşıma uygundur, ancak açık arazide yem aramasına izin verildiğinde daha iyi gelişir. Soğuğa dayanıklılığı sayesinde kışın ısıtmaya nadiren ihtiyaç duyulur, ancak rüzgar ve nemden korunma önemlidir. Sıcak iklimlerde öncelik gölge ve havalandırmaya kayar.

Kurulum kontrol listesi

• Tünek yüksekliğinin üzerinde havalandırmalı, kuru ve rüzgarsız kümes
• Gömme veya etek tel dahil, yırtıcılara karşı güvenli duvar, zemin ve gezinme alanı
• Zeminden yükseltilmiş tünekler
• Kümesin sakin ve daha karanlık bir bölümünde yuva kutuları
• Yağmurdan korunan temiz su ve yemlikler
• Gezinme alanında gölgeli bir toz banyosu alanı

Buckeye yumurtaları, tavuklarda standart olan yaklaşık 21 günde kuluçkalanır. Yumurtadan çıkma, kuluçkaya yatmış bir tavuğun altında ya da bir kuluçka makinesinde gerçekleşebilir. Buckeye tavukları kuluçkaya yatmaya eğilimlidir ve genellikle ilgili anneler olur, bu yüzden doğal kuluçka çoğu zaman bir seçenektir. Kuluçka makinesiyle yumurtadan çıkarmada, sıcaklığı ve nemi sabit tutun ve yumurtadan çıkmadan önceki son günlere kadar yumurtaları düzenli olarak çevirin.

Kuluçka adımları

1. Temiz ve düzgün şekilli yumurtaları seçin ve kuluçkaya koymadan önce sivri ucu aşağı bakacak şekilde en fazla 7 ila 10 gün saklayın
2. Kuluçka makinesini ısıtın ve yumurtaları koymadan önce sıcaklığın ve nemin sabit olduğunu doğrulayın
3. Yumurtaları yerleştirin ve çevirmeye başlayın, çevirmeleri takip etmek için her yüzü işaretleyin
4. Gelişimi kontrol etmek ve saydam ya da yaşama şansı olmayan yumurtaları çıkarmak için 7 ila 10. günler arasında ışıkla muayene edin
5. 18. günde çevirmeyi durdurun ve son günler için nemi yükseltin
6. Civcivlerin kuluçka makinesinde tamamen kuruyup açılmasına izin verdikten sonra sıcak bir civciv büyütme alanına taşıyın