Barnevelder

Barnevelder, hem et hem yumurta için yetiştirilen, Hollanda kökenli orta boy bir tavuk ırkıdır. Irk en çok iki özelliğiyle tanınır: çift kenarlı kahverengi tüy deseni ve orta ile koyu kahverengi arasında değişen yumurtalar. Bahçe kümeslerinde rahatlıkla yer bulur; sakin ve dengeli mizacı sayesinde hem insanlarla hem de diğer kümes hayvanlarıyla kolay geçinir.

En yaygın varyasyonda tüyler sıcak kızıl kahverengidir ve her tüyün kenarında yeşilimsi siyah bir bant bulunur; bu da kuşun gövdesinde pullu ya da kafes gibi bir görünüm yaratır. Tavuklar yaklaşık 2,7-3,2 kg, horozlar ise 3,2-3,6 kg ağırlığındadır ve ırk, yumurtacı tavuklar arasında orta boy kategorisinde yer alır. Bir Barnevelder tavuğu yılda ortalama 150-200 yumurta verir; en yüksek verim ilk iki veya üç sezonda görülür.

Barnevelderler, geliştirildikleri Hollanda ikliminin bir yansıması olarak soğuk ve nemli koşullara iyi uyum sağlar. Otlanma alanı bulduklarında aktif biçimde eşinip gagalarlar, ancak her gün açık meraya çıkamayan yetiştiriciler için kapalı bir gezinti alanında da sorunsuz idare ederler.

Kimlere uygun

Barnevelder, ilk kez tavuk yetiştirecek kişiler ve aileler için iyi bir seçimdir. Elde tutmaya elverişli kadar sakindir, soğuk ve nemli havada dayanıklıdır, bazı ticari yumurtacı ırklardaki gergin yapıdan uzak, üretken bir tavuktur. Koyu kahverengi yumurta isteyen ve süs amaçlı ama yine de makul sayıda yumurta bekleyen yetiştiriciler bu ırktan genelde memnun kalır. Maksimum yumurta verimi arayanlar içinse özel bir üretim melezi bu ırktan daha iyi sonuç verir.

Irk, adını Hollanda'nın orta kesimindeki Gelderland eyaletinde yer alan Barneveld kasabasından alır. Bölge uzun süredir kümes hayvancılığı ve yumurta ticaretinin merkeziydi; yerel çiftçiler soğuk aylarda iyi yumurtlayan ve pazarın değer verdiği koyu kahverengi yumurta üreten dayanıklı bir tavuk istiyordu.

Geliştirme çalışmaları 19. yüzyılın ikinci yarısında başladı. Hollanda'nın yerli tavukları, o dönemde Avrupa'ya getirilen daha iri Asya ırklarıyla melezlendi; bunlar arasında Cochin, Brahma ve Langshan tipi kuşlar ile daha sonra katkı sağlayan Hint tipi tavuklar da vardı. Yetiştiriciler kış verimi, koyu yumurta rengi ve sağlam çift amaçlı bir gövde için seçilim yaptı.

1. yüzyılın başlarına gelindiğinde tip artık oturmuştu ve Barneveld bölgesinden gelen kuşları tanımlamak için Barnevelder adı kullanılmaya başlandı. 1920'lerin başında Hollanda'da bir ırk kulübü kuruldu ve kısa süre sonra bugün ünlü olan çift kenarlı desenin standardı belirlendi.

Irk, 1920'ler ve 1930'larda Birleşik Krallık'a ve daha ötesine yayıldı; koyu renkli yumurtalar sergilerde ve yumurta ticaretinde büyük ilgi gördü. Daha sonra bantam (cüce) versiyonları geliştirildi. Bugün Barnevelder dünya çapında bahçe kümesi ve sergi kuşu olarak yetiştiriliyor, ancak ticari yumurtacı sürüler büyük ölçüde özel melez ırklara kaymış durumda.

Barnevelder, dik ama rahat duruşlu, geniş ve derin gövdeli bir kuştur. Sırt orta uzunlukta, göğüs dolgun, kuyruk ise orta açıyla taşınır. Genel görünüm ince yapılı bir yumurtacıdan çok, sağlam bir çiftlik tavuğunu andırır. Tek ibiği, kırmızı sarkıkları ve kulak memeleri, tüysüz sarı bacakları vardır.

Tüy ve renkler

İmza varyasyon çift kenarlı kahverengidir. Her vücut tüyü kızıl kahverengidir ve iki iç içe yeşilimsi siyah bant taşır; bu da kuşun üzerinde katmanlı, pullu bir etki yaratır. İyi ışıkta siyah bölgeler genellikle böcek yeşili bir parıltı gösterir. Horozlarda göğüs ve kuyrukta daha yoğun düz siyah bulunur, bu yüzden tam kenarlama en net şekilde tavuklarda görülür.

Kayıt kuruluşuna bağlı olarak siyah, beyaz, mavi (mavi kenarlı bir form) ve çil gibi başka tanınmış renkler de vardır. Bacaklar ve deri sarıdır. Kenarlı varyasyonun civcivleri soluk kahverengi tonlarda çıkar ve ilk birkaç ay içinde tüylenirken yetişkin desenini geliştirir.

Barnevelder, bahçe ırkları arasında en dengeli olanlardan biri olarak bilinir. Kuşlar genellikle sessiz, iyi huylu ve paniğe geç kapılan yapıdadır, bu da günlük elde tutma ve kümes kontrollerini kolaylaştırır. Birçok yumurtacı ırktan daha iyi kucağa alınmaya tahammül ederler, bu yüzden çocuklu haneler için sıkça önerilirler.

İnsanlara karşı ırk, yapışkan olmaktan çok yaklaşılabilir bir tavır sergiler. Elde büyütülen kuşlar yetiştiricisini takip edebilir ve elden yem alabilir, sürü içinde büyüyenler ise dost canlısı ama daha mesafeli kalır. Yabancılara karşı tetikte ama saldırgan değildirler.

Karışık bir sürüde Barnevelderler genelde hiyerarşinin ortasında yer alır. Baskıcı değildirler ve küçük kuşlara nadiren zorbalık ederler, ancak sakin yapıları daha atılgan bir ırkın onlara baskın çıkmasına izin verebilir. Güçlü uçucular değildirler ve orta yükseklikteki çitlerle sınırlı tutulabilirler. Ses çıkarma düzeyleri ortadır: tavuklar yumurtladıklarında haber verir ve rahatsızlığa tepki gösterir, ama sürekli ötüp durmazlar.

Barnevelderler birçok ırka kıyasla dayanıklı ve az istekli kuşlardır. Bakımlarının büyük kısmı düzenli beslenme, temiz su, kuru barınak ve parazit ile yaralanmaya karşı düzenli kontrollerden oluşur. Tüysüz bacakları ve sıkı tüylenmeleri sayesinde tüylü bacaklı ya da tepelikli ırklara göre daha az ilgi isterler.

Tımar

• Ayakları kontrol edin ve pullu bacak akarına karşı bacakları temiz tutun; bu durum kabarık, kabuklu pullar şeklinde kendini gösterir
• Özellikle sıcak aylarda, kloak çevresindeki tüy ve deriyi bit ve kırmızı akar için inceleyin
• Uzayan tırnak veya gaga sadece gerekliyse kesilmeli; serbest gezen çoğu kuş bunları doğal olarak aşındırır
• Kuşların kendi deri ve tüy bakımını yapabilmesi için kuru bir toz banyosu alanı sağlayın
• Sonbaharda, yumurtlama yavaşlarken eski tüylerin yenilendiği daha yoğun bir yıllık tüy dökümü bekleyin

Egzersiz

• Otlanma ve eşinme için günlük olarak bir gezinti alanı veya çitli bölgeye erişim sağlayın
• Yırtıcı hayvan ve çit koşulları elverdiğinde gözetimli serbest dolaşım zamanı tanıyın
• Doğal otlanma hareketini teşvik etmek için yem veya yeşillik serpin
• Mümkünse kuş başına birkaç metrekare dış mekan alanı hedefleyin

Ortam

Irk, Hollanda kökeni sayesinde soğuğa ve neme iyi dayanır, ancak barınağın kuru, cereyansız ve iyi tavan havalandırmalı kalması gerekir. Tek ibik, sert donlarda soğuk ısırığına açık olabilir, bu yüzden kümes içi nemi düşük tutun. Ağır gövde soğuktan çok sıcağı atmayı zorlaştırdığından, sıcak havalarda gölge ve taze su önemlidir.

Tam bir ticari kümes yemi, protein, enerji, vitamin ve mineral açısından dengelenmiş olduğundan her yaşam evresinde beslenmenin büyük kısmını oluşturmalıdır. Civcivler yüksek proteinli başlangıç yemiyle başlar, büyütme yemine geçer ve yumurtlama dönemine yaklaşırken yumurtacı yemine döner. Tavuklar özellikle yumurtlarken bol su içtiğinden, temiz ve taze su her zaman erişilebilir olmalıdır.

Ödüller ve takviyeler

Kuşların taşlıkta yemi öğütebilmesi için, özellikle tam tahıl yiyorlarsa ya da otlanıyorlarsa, serbest erişimli çözünmeyen kum taşı sunun. Yumurtlayan tavukların yumurta kabuğunu sağlam tutmak için genellikle ayrı verilen ezilmiş istiridye kabuğu şeklinde ek kalsiyuma ihtiyacı vardır. Yeşillikler, bahçe otları ve az miktarda tahıl veya un kurdu iyi bir takviyedir, ancak dengeli yemin beslenmenin temeli kalması için bunlar diyetin kabaca yüzde 10'unun altında tutulmalıdır.

Barnevelder, büyük kalıtsal sağlık sorunları olmayan, dayanıklı ve köklü bir ırktır; iyi bakılan kuşlar genellikle 7-10 yıl yaşar. Ortaya çıkan sorunların çoğu tüm bahçe kümes hayvanlarının paylaştığı gündelik sorunlardır: parazitler, solunum yolu enfeksiyonu ve yaşlı tavuklarda üreme sorunları. Soğuğa dayanıklılık iyidir, ancak tek ibik sert donlarda soğuk ısırığından etkilenebilir ve ağır gövde, sıcak stresini soğuktan daha büyük bir risk haline getirir.

Koruyucu bakım

• Solunum hastalığını sınırlamak için barınağı kuru, havadar ve temiz tutun
• Dış parazitleri düzenli olarak kontrol edin, kümes ve kuşları birlikte tedavi edin
• Yumurtlayan tavuklar için sürekli taze su ve serbest erişimli kalsiyum sağlayın
• Körlemesine değil, sonuçlara göre periyodik dışkı kontrolü ve solucan tedavisi yapın
• Sürüye katmadan önce yeni kuşları karantinaya alın
• Şişmanlığı önlemek için yaşlı, emekli tavukları bakım yemiyle besleyin

Barnevelderler standart bahçe barınaklarına sorunsuz uyum sağlar. Öncelik, düzenli havalandırmalı, kuru ve yırtıcılara karşı güvenli bir kümes ile dışarıda bir gezinti alanı veya gözetimli otlatma alanıdır. Ağır bir ırk olduklarından güçlü uçucu değildirler, bu yüzden orta düzeyde bir çit onları sınırlı tutar ve alçak tünekler onlara iyi uyar. Soğuğa dayanıklılıkları sayesinde barınmadaki asıl riskler kış soğuğundan çok nem, zayıf hava akışı ve yaz sıcağıdır.

Kurulum kontrol listesi

• Nemli zeminden yükseltilmiş, kuru ve iyi havalandırılan kümes
• Geniş alçak tünekler ve saman veya talaş gibi temiz altlık
• Kümesin sessiz, gölgeli bir kısmında yeterli sayıda yuva kutusu
• Kazıcı hayvanlara karşı gömülü veya etek çitli güvenli bir gezinti alanı
• Sürekli taze su ve korunaklı bir besleme noktası
• Toz banyosu için kuru bir alan
• Sıcak havalarda gölge ve ek su bulundurma

Barnevelder yumurtaları, standart tavuk kuluçka süresi olan yaklaşık 21 günü izler. Kuluçkaya yatmış bir tavuğun altında veya kuluçka makinesinde çıkarılabilirler. Modern hatlar güçlü bir kuluçkaya yatma içgüdüsü göstermediğinden, planlı kuluçkalar için kuluçka makinesi genellikle daha güvenilir bir yoldur. Temiz, doğru saklanmış, en fazla 7-10 günlük yumurtaları sivri ucu aşağı bakacak şekilde ve kuluçkaya koymadan önce serin oda sıcaklığında tutun.

Kuluçka adımları

1. Temiz, düzgün şekilli yumurtaları seçip saklayın ve oda sıcaklığına getirin
2. Yumurtaları yerleştirmeden önce kuluçka makinesini sıcaklık ve nem açısından sabitleyin
3. Yumurtaları yerleştirin ve 18. güne kadar günde birkaç kez çevirin
4. Berrak veya gelişmeyen yumurtaları ayıklamak için 7-10. günler arasında ışıkla muayene edin
5. 18. günde çevirmeyi durdurun, nemi artırın ve kilitleme dönemine başlayın
6. Civcivler 19-21. günler arasında gagalayıp çıkarken kuluçka makinesini kapalı tutun
7. Kuru ve tüylenmiş civcivleri, başlangıç yemi ve suyu olan sıcak bir civciv büyütme kutusuna taşıyın