Australorp

Australorp, Avustralya'da geliştirilen ve öncelikle kahverengi yumurta üreticisi olarak değer gören çift amaçlı bir tavuk ırkıdır. Tavuklar verimli ve istikrarlı yumurtlar; ırk, yirminci yüzyılın başlarında düzenlenen yumurta yarışmalarında adını duyurmuştur. İsim, ırkın türetildiği İngiliz soyuna işaret eden "Australian Orpington" ifadesinin kısaltmasıdır.

Kuşlar orta boyda ve sağlam yapılıdır; duruşları sakin, tüyleri sık ve parlaktır. En yaygın varyant, güneş ışığında yeşilimsi bir parıltı veren düz siyah renktir. Horozlar genellikle 3,6-3,9 kg, tavuklar ise 2,7-3,2 kg civarında ağırlığa ulaşır; bu da onları hantal olmadan iri gösterir.

Irkın en önemli özelliklerinden biri huyudur. Australorp'lar dost canlısı, uysal ve iyi huyludur; bu da onları kolayca tutulabilir kılar ve ailelerle ilk kez tavuk yetiştirecek kişiler için mantıklı bir seçim haline getirir. Kapalı alanlara iyi uyum sağlarlar, ama serbest bırakıldıklarında da keyifle otlanıp yem ararlar.

Kimlere uygun

Australorp, sakin ve dramsız bir kuştan düzenli kahverengi yumurta bekleyen yetiştiriciler için uygundur. Yumuşak huyunun önemli olduğu banliyö bahçelerinde iyi çalışır ve soğuğa birçok hafif yumurtacı ırktan daha iyi dayanır. Gösterişli bir sergi kuşu ya da hızlı gelişen bir etlik ırk arayanlar başka yerlere bakabilir, ama istikrarlı yumurta ve kolay bir mizaç söz konusu olduğunda bu ırkı geçmek zordur.

Irkın kökeni, on dokuzuncu yüzyılın sonu ile yirminci yüzyılın başında İngiltere'den Avustralya'ya getirilen Siyah Orpingtonlara dayanır. Avustralyalı yetiştiriciler, bu soyun boyutunu ve dayanıklılığını korurken yumurtlama performansını geliştirmeyi hedeflemiş, sergi özellikleri yerine verimi ön planda tutmuştur.

1920'lerde Australorp tavukları yumurta yarışmalarında uluslararası ilgi topladı. Irk, bir yıl içinde yüksek sayıda yumurta üretmesiyle tanındı ve bu deneme sonuçları onu birinci sınıf bir üretim ırkı olarak sağlamlaştırdı.

"Australorp" adı, Avustralya'daki üretim hattını orijinal İngiliz Orpingtonundan ayırt etmek için kullanılmaya başlandı. Genellikle "Australian" (Avustralyalı) ile "Orpington" sözcüklerinin birleşimi olarak okunur ve hem geliştirildiği ülkeye hem de ana ırka işaret eder.

Irk, Avustralya'dan diğer ülkelere yayıldı; buralarda kanatlı standartlarına dahil edilerek hem üretim amaçlı hem de sergi kuşu olarak yetiştirildi. Siyah varyant en tanınan olma özelliğini korur, ancak bazı bölgelerde başka renk varyantları da bulunur.

Australorp, orta uzunlukta bacaklar üzerinde taşınan yuvarlak ve derin bir gövdeye sahiptir; bu da ona iri ama dengeli bir görünüm kazandırır. Tüyler gevşek ve kabarık değil, yumuşak ve vücuda sık oturan bir yapıdadır. Tek ibik, sakallıklar ve kulak memeleri kırmızıdır; ibiğin dişleri belirgin şekillidir. Genel izlenim, sakin ve sağlam bir üretim kuşudur.

Tüy ve renkler

Klasik Australorp düz siyahtır ve doğrudan ışıkta tüyler sırt ile eyer bölgesinde yeşilimsi bir böcek parıltısı gösterir. Deri ve taban derisi beyaz, gaga ise koyu renklidir. Bazı kanatlı standartları mavi ve beyaz varyantları da tanır, ancak açık ara en yaygın yetiştirilen renk siyahtır. Bacaklar temizdir (tüysüzdür) ve koyu arduvaz ile siyah arası bir renktedir.

Australorp'lar iyi huylu ve sessizdir. Daha uysal tavuk ırkları arasında yer alırlar; bu da onları kolayca kucağa almayı, muayene etmeyi ve çocukların yanında bulundurmayı kolaylaştırır. Birçoğu gerçek anlamda evcilleşir ve özellikle yem söz konusu olduğunda yetiştiricisine yaklaşır.

Yabancılara karşı ürkek değil, kayıtsızdır; diğer tavuklarla olan ilişkilerinde ise kavga çıkarmadan hiyerarşinin ortasında yer almayı tercih eder. Karışık sürüler genellikle Australorp'ları iyi kabul eder ve bu ırk küçük kuşlara nadiren zorbalık yapar. Horozlar genelde dengeli davranır, ancak bireysel huy farklılık gösterebilir.

Irk özellikle gürültücü değildir. Tavuklar yumurtladıktan sonra alışılmış sesleri çıkarır, ama bunun dışında sakindirler; bu da banliyö ortamlarında işe yarar. Alan verildiğinde aktif şekilde yem arar, kapalı tutulduklarında ise gezinti alanına veya kümese sessizce uyum sağlarlar.

Australorp'lar dayanıklı ve az istekli kuşlardır. Bakımlarının temelini temiz ve kuru bir barınak, düzenli yem/su temini ve parazitlere karşı düzenli kontrol oluşturur. Sık tüylenme özel bir bakım gerektirmez, ancak kuşların kendilerini temizleyebilecekleri imkanlara sahip olması faydalıdır.

Tımar

• Kuru bir toz banyosu alanı sağlayın; tavuklar toz banyosu yaparak kendilerini temizler, bu da akar ve bit gibi parazitleri kontrol altında tutar.
• Dış parazit belirtileri için kloak çevresi tüylerini ve alt bölgeyi birkaç haftada bir kontrol edin.
• Aşırı uzayan tırnak veya gagayı yalnızca gerekliyse kesin; aktif olarak yem arayan kuşlarda bu nadiren gerekir.
• Rutin tutma sırasında ayak ve bacaklarda pullu bacak akarı veya yaralanma belirtisi olup olmadığını inceleyin.

Egzersiz

• Kuşların yem aramasına imkan tanıyan bir gezinti alanına veya gözetimli serbest dolaşım süresine günlük erişim sağlayın.
• Kuş başına en az 1 metrekare gezinti alanı hedefleyin, mümkünse daha fazlasını sağlayın.
• Kuşların doğal şekilde tünemesi ve hareket etmesi için farklı yüksekliklerde tüneme çubukları yerleştirin.
• Doğal eşeleme ve hareketi teşvik etmek için yem veya yeşillikleri etrafa serpiştirin.

Ortam

Australorp'lar yoğun tüylenmeleri sayesinde soğuğa iyi dayanır, ancak sıcak havada gölge ve havalandırmaya ihtiyaç duyarlar. Kümesi kuru ve rüzgarsız tutun, tüneme seviyesinin üzerinde iyi bir hava akışı sağlayın. Yumurtlama için korunaklı bir yuva alanı oluşturun ve geceleri kilitlenebilen bir kümes ile güvenli çitlerle sürüyü yırtıcılardan koruyun.

Beslenmenin temelini eksiksiz bir ticari kanatlı yemi oluşturmalıdır. Protein oranı ve formülasyon yaşa göre değişir: civcivler başlangıç yemine, büyüme dönemindekiler geliştirici yeme, yumurtlayan tavuklar ise kalsiyum takviyeli yumurtacı yemine ihtiyaç duyar. Her zaman temiz su bulundurulmalı, yem ararken bitki materyali tüketen kuşların sindirimine yardımcı olması için çözünmeyen çakıl taşı sağlanmalıdır.

İkramlar ve takviyeler

İkramlar, rasyonu dengesizleştirmemek için toplam alımın yaklaşık yüzde 10'unun altında kalmalıdır. Yeşil yapraklı sebzeler, sebze artıkları ve az miktarda tahıl veya un kurdu uygun seçeneklerdir. Sağlam yumurta kabuğunu desteklemek için yumurtlayan tavuklara ayrıca ezilmiş istiridye kabuğu veya başka bir kalsiyum kaynağı sunun ve tam yem dışında bir şey yiyen kuşlar için çakıl taşı sağlayın.

Australorp'lar genellikle sağlıklı ve dayanıklıdır; iyi bakımla tipik yaşam süreleri 6-10 yıldır. Irka özgü kayda değer bir kusurları yoktur ve karşılaşılan sağlık sorunlarının çoğu bahçe sürülerinde genel olarak görülen yaygın kanatlı sorunlarıdır. Tavuğun üretken yılları boyunca yoğun yumurtlama, yaşlandıkça üreme sorunlarına katkıda bulunabilir.

Koruyucu bakım

• Kümesi temiz, kuru ve iyi havalandırılmış tutun.
• Dış parazitleri sınırlamak için bir toz banyosu alanı sağlayın.
• Düzenli parazit kontrolleri yapın ve veteriner tavsiyesine göre kurt ilacı uygulayın.
• Sürüye katmadan önce yeni kuşları karantinaya alın.
• Yumurtlayan tavukları desteklemek için dengeli yem ve kalsiyum sağlayın.

Australorp'lar, barınak kuru, güvenli ve havalandırmalı olduğu sürece çoğu bahçe düzenine uyum sağlar. Yoğun tüylenmeleri sayesinde soğuğa iyi dayanırlar, sıcak havada ise gölge, hava akışı ve sürekli suya ihtiyaç duyarlar. Geceleri kapatılan, yırtıcılara karşı dayanıklı bir kümes şarttır; gündüz yem araması için buna bir gezinti alanı veya serbest dolaşım eklenmelidir.

Kurulum kontrol listesi

• Kilitlenebilen kapılı, yırtıcıya dayanıklı çitli güvenli bir kümes.
• Yuva kutularının üzerinde konumlandırılmış yükseltilmiş tüneme çubukları.
• Daha sakin bir köşede temiz, altlıklı yuva kutuları.
• Zeminde kuru, düzenli olarak yenilenen altlık.
• Sıcak günler için gezinti alanında gölge ve temiz su.
• Tüneklere doğrudan rüzgar vermeyen, iyi bir tepe havalandırması.

Australorp yumurtaları standart tavuk kuluçka sürecini izler ve yaklaşık 21 günde çıkar. Yumurtalar kuluçkaya yatmış bir tavuğun altına veya bir kuluçka makinesine konabilir. Bu ırkın tavukları zaman zaman kuluçkaya yatar ve özenli birer anne olur, ancak kuluçka içgüdüsü bazı daha ağır ırklara göre daha zayıftır. Makinede kuluçka için istikrarlı sıcaklık, kontrollü nem ve son günlere kadar düzenli çevirme gerekir.

Kuluçka adımları

1. Temiz ve düzgün şekilli yumurtaları seçin, kuluçkaya yatırmadan önce sivri uçları aşağı bakacak şekilde saklayın.
2. Yumurtaları koymadan önce kuluçka makinesini sıcaklık ve nem açısından sabitleyin.
3. Yumurtaları 18. güne kadar günde en az üç kez çevirin.
4. Gelişimi kontrol etmek ve döllenmemiş yumurtaları ayıklamak için 7-10. günler arasında ışıkla muayene edin.
5. 18. günde çevirmeyi durdurun, nemi artırın ve kilitleme dönemine geçin.
6. Çıkım sırasında kapağı kapalı tutun ve civcivleri bir civciv büyütme kutusuna taşımadan önce kurumalarını bekleyin.