Devon

Devon, Britanya Adaları'nın en eski et sığırı ırklarından biridir. Adını, modern ırklar henüz tanımlanmadan çok önce çok amaçlı bir çiftlik hayvanı olarak geliştiği İngiltere'nin güneybatısındaki Devon ilçesinden alır. Irk, açık kızıldan koyu yakut tonuna kadar değişen düz kırmızı postuyla tanınır. Bu renk, hayvana halk arasında verilen "Ruby Red" (Yakut Kırmızısı) lakabının kaynağıdır.

Yetişkin Devon sığırları iri yapılıdır. Olgun boğalar genellikle 900 ila 1.100 kg, inekler ise 500 ila 650 kg gelir. Irk, otu ve kaba yemi ete dönüştürme konusundaki verimliliğiyle bilinir; bu özellik onu otlak temelli ve mera ağırlıklı sistemler için pratik bir seçim haline getirir. Devon sığırları geniş bir iklim yelpazesine dayanabilir ve benzer boyuttaki birçok ırktan daha iyi sıcak ile soğuğa tahammül eder.

Mizaç, ırkın en belirgin özelliklerinden biridir. Devon sığırları sakin, uysal ve iyi huyludur; bu özellikler hem küçük hem de büyük işletmelerde sevk, çitleme ve günlük bakım işlerini kolaylaştırır. Tarihsel olarak ırk, hem güç hem de dengeli bir mizaç gerektiren çeki öküzü olarak da kullanılmıştır.

Kimlere uygun

Devon, sınırlı tahıl desteğiyle kaba yemden verim alabilen dayanıklı bir et sığırı arayan üreticilere uygundur. Uysal yapısı, sığırlarla doğrudan ilgilenen ve düşük stresli bir sürüyü önemseyen bakıcılar için idealdir. Irk ayrıca küçük ölçekli işletmecilerin ve koruma amaçlı otlatma programlarının da ilgisini çeker; bu tür programlarda azami vücut iriliğinden çok sakin mizaç ve iyi otlanma yeteneği önem taşır.

Devon, İngiltere'nin güneybatısındaki Devon ilçesinden gelir ve bu bölgede benzer tipte sığırların varlığı yüzyıllardır kayıtlıdır. Irkın erken tarihinin büyük bölümünde hayvan üç amaçlı kullanılmıştır: bir hayvanın birçok işi görmesi gereken çiftliklerde et, süt ve çeki öküzü kas gücü sağlamıştır.

Devon sığırları, Kuzey Amerika'ya getirilen ilk Avrupa sığırları arasındadır. Kayıtlara göre kızıl Devon sığırları, 17. yüzyılın başlarında İngiliz göçmenlerle birlikte günümüzdeki Massachusetts'te bulunan Plymouth kolonisine ulaşmıştır. Güçleri ve dengeli mizaçları, arazi temizleme ve yük taşıma işlerinde çeki öküzü olarak değer görmelerini sağlamış, ırk erken sömürge tarım ekonomisi içinde yayılmıştır.

Tarımın makineleşmesi ve süt ile et üretiminin uzmanlaşmasıyla birlikte Devon ırkı iki hatta ayrılmıştır. Bir hat süt verimi için seçilerek Milking Devon adını almış, diğeri ise öncelikle et üretimi için geliştirilmiştir. Bugün ırkla en çok özdeşleştirilen hat, kimi zaman Red Ruby veya North Devon olarak da anılan et hattıdır.

İngiltere'de ve daha sonra diğer ülkelerde kurulan ırk dernekleri, soy kütüğü kayıtları tutarak ırkın sürdürülmesini sağlamıştır. Devon, sıcağa dayanıklılığının ve otlanma becerisinin geniş alanlı otlatma sistemlerine uygun düştüğü Avustralya, Yeni Zelanda, Güney Afrika ve Güney Amerika'nın çeşitli bölgeleri dahil olmak üzere birçok yere ihraç edilmiştir.

Devon, derin ve geniş gövdesi, iyi uzunluğuyla sağlam yapılı bir et sığırıdır. İskelet aşırıya kaçmadan kaslıdır, sırt hattı güçlü bir bel üzerinde düzdür. Baş orta büyüklükte ve geniş alınlıdır. Geleneksel Devon sığırları boynuzludur, ancak doğuştan boynuzsuz (polled) hatlar da geliştirilmiştir. Bacaklar güçlü ve doğru yerleşimlidir; bu yapı, merada ve daha engebeli arazide yürümeye ve otlanmaya uygundur.

En belirgin özellik postudur. Devon sığırları vücudun tamamında tek tip kırmızıdır ve Ruby Red adı da buradan gelir.

Post ve renk

Post rengi ırk genelinde tutarlıdır ve bir Devon'u tanımanın en kolay yollarından biridir. Hayvanlar açık kestaneden koyu, derin yakut kırmızısına kadar değişebilir. Kıllar sıcak havada kısadır, soğuk havada ise kalınlaşır ve hafifçe kıvrılır; bu özellik ırkın farklı iklimlere dayanıklılığına katkıda bulunur. Burun ve deri genellikle açık renkli veya ten rengindedir, kuyruk püskülü ise genellikle vücutla uyumlu kırmızıdır.

Devon, sakin ve dengeli bir mizacıyla tanınır. Irk sakin, iyi huylu ve uysaldır; bu da günlük sevk işlerini, padoklar arası hareketi ve rutin veteriner müdahalelerini kolaylaştırır. Bu özellikler, insanlarla güvenli çalışmak için dengeli ve uyumlu bir hayvanın şart olduğu çeki öküzü döneminde de değer görmüştür.

Bakıcılarla ilişkilerinde Devon sığırları genellikle rutin temasa aşırı stres göstermeden uyum sağlar ve tutarlı, düşük baskılı bir yönetim tarzına iyi karşılık verir. İnekler dikkatli annelerdir ve buzağılarının yanında genellikle sakindir. Yabancı kişilerin yanında, iyi alıştırılmış Devon sığırları tepkisel olmaktan çok sakin kalma eğilimindedir. Sürü içinde diğer sığırlarla kolayca kaynaşır ve saldırganlıkla anılmazlar, ancak her ırktan boğa dikkatli yönetim gerektirir. Irkın sakin doğası, diğer çiftlik hayvanlarıyla karma otlatma için de makul bir seçenek oluşturur.

Devon, düşük girdiyle mera temelli sistemlerde iyi performans gösteren dayanıklı bir ırktır. Bakımın büyük kısmı iyi bir otlağın sürdürülmesi, temiz su sağlanması ve düzenli bir sürü sağlığı programının uygulanmasından oluşur.

Tımar

• Post bakımı asgari düzeydedir; kısa post mevsimlere göre dökülüp yenilenir
• Özellikle sıcak aylarda bit, sinek ve kene gibi dış parazitleri kontrol edin
• Topallığı önlemek için tırnakları gerektiğinde inceleyip kesin
• Boynuzlar varsa büyümelerini ve durumlarını takip edin

Hareket

• Açık mera, ırkın ihtiyaç duyduğu günlük hareketi sağlar
• Rotasyonlu otlatma, kaba yem kalitesini yüksek tutar ve otlatma baskısını dağıtır
• Sığırların gün boyunca hareket edebilmesi için suya ve gölgeye yürüyebilecekleri alan bırakın

Ortam

Devon sığırları hem sıcağa hem soğuğa dayanıklıdır, ancak ağaç, rüzgar kesici veya basit bir barınak gibi doğal ya da yapay sığınaklardan yine de fayda görürler. Sıcak iklimlerde gölge, soğuk veya nemli koşullarda ise kuru ve rüzgarsız bir alan sağlanmalıdır. Sağlam çitleme ve güvenilir su temini, başlıca altyapı ihtiyaçlarıdır.

Devon, otu ve kaba yemi ete dönüştürmedeki verimliliğiyle tanınır ve uygun koşullarda yalnızca merayla besiye alınabilir. Büyüme mevsiminde kaliteli bir otlatma, ot kıt olduğunda saman veya silajla desteklenerek çoğu hayvanın ihtiyacını karşılar. Tahıl isteğe bağlıdır ve daha çok kaba yem kısıtlı olduğunda büyümeyi sürdürmek veya sığırı besiye almak için kullanılır.

Ödül yemleri ve destekler

Bölgeye göre eksiklikler değiştiğinden, yerel toprak ve kaba yeme uygun mineral ve tuzu serbest erişimle sunun. Temiz ve taze su her zaman şarttır. Rasyondaki her değişiklik, rumen mikroplarının uyum sağlaması için birkaç gün içinde kademeli olarak yapılmalıdır.

Devon genel olarak sağlam yapılı ve uzun ömürlü bir ırktır. Birçok inek yıllarca verimli kalır ve tipik yaşam süresi 12 ila 15 yıldır. Sağlık sorunlarının çoğu ırka özgü kusurlardan çok mera hayvanlarında yaygın görülen durumlardır; iyi beslenme, parazit kontrolü ve düzenli veteriner bakımı sorunları az tutar.

Koruyucu bakım

• Veteriner hekim önerisiyle bölgesel bir aşı takvimi uygulayın
• Otlatma yönetimi ve parazit ilaçlarıyla düzenli bir parazit kontrol programı sürdürün
• Eksiklik kaynaklı hastalıkları önlemek için dengeli mineral desteği sağlayın
• Tırnakları ve vücut kondisyonunu düzenli aralıklarla kontrol edin
• Üreme, doğum ve tedavi kayıtlarını tutun

Devon sığırları ilk bir ila iki yıl içinde üreme olgunluğuna ulaşır ve düveler genellikle yaklaşık iki yaşında doğum yapacak şekilde aşımlanır. İnekler doğurganlıkları ve düzenli doğum yapmalarıyla tanınır, ırk genel olarak kolay doğumuyla bilinir; bu da doğumda müdahale gereksinimini azaltır.

Gebelik süresi yaklaşık dokuz ay, 283 güne yakındır ve inekler normalde yılda tek bir buzağı doğurur. İkiz doğumlar yalnızca ara sıra görülür. Buzağılar genellikle zorluk çekmeden doğar, kısa sürede ayağa kalkıp emmeye başlar. Devon inekleri yeterli süt veren, dikkatli annelerdir; ırkın sakin mizacı buzağıların yanındaki dengeli davranışlara da yansır. Buzağılar tipik olarak altı ila sekiz aylıkken sütten kesilir. İyi bir yönetimle inekler yıllarca üremeye ve buzağı yetiştirmeye devam edebilir, bu da ırkın uzun verimli yaşam süresini destekler.