İran Kedisi (modern)

Modern İran kedisi, uzun ve akışkan tüyü, geniş yuvarlak başı ve sessiz tavırlarıyla tanınan orta boy bir uzun tüylü kedidir. Kedi ırkları arasında en eski tanınan tiplerden biridir ve dünya genelinde en bilinen soylu kediler arasında yer alır. Irk, kedi mizacı yelpazesinin sakin ucunda bulunur. İran kedilerinin çoğu aceleci olmayan bir tempoyla hareket eder ve yüksek hareketlilik aramak yerine ev düzenine yerleşir.

"Modern" nitelemesi, günümüzün sergi tipi İran kedisini, yani çok basık ya da aşırı yüz yapısına sahip olanı, daha eski ve daha ölçülü bebek yüzlü hatlardan ayırır. İkisi de aynı yoğun tüye ve sakin karaktere sahiptir. Yüz şekli başlıca tüy bakımını, göz yaşı lekelenmesini ve solunumu etkiler; bu da yavru seçerken önem taşır.

İran kedisi, yakınında kalan, elle temasa dayanan ve düzenli bir ortamdan hoşlanan bir arkadaş kedi isteyen kişilere uygundur. Asıl yükümlülük tüydür. Günlük fırçalama, ara sıra yapılan bir iş değil, olağan bakımın parçasıdır.

Kimlere uygun

İran kedisi, düşük enerjili ve sevecen bir kediye değer veren ve günlük tüy bakımına zaman ayırabilen evlere uyar. Apartman yaşamı ve evde vakit geçiren sahipler için iyi bir seçimdir. Hareketli, tırmanan ya da çok oyuncu bir kedi isteyen evlere veya tüy bakımını ve düzenli yüz temizliğini sürdüremeyecek kişilere daha az uygundur.

Irk adını, İran'ın tarihi adı olan Persia'dan alır; Avrupa'ya getirilen kedilere dair erken kayıtlarda uzun tüylü kediler burada geçer. Uzun tüylü kedilere duyulan Avrupa ilgisi, Yakın Doğu'dan ithalatın gelmesiyle 1600'ler ve 1700'lerde arttı. Erken uzun tüylüler gevşek biçimde gruplandırılmıştı ve henüz standart bir yapıya kavuşmamıştı.

Belirli bir ırk olarak İran kedisi, on dokuzuncu yüzyılın sonlarında İngiltere'de biçimlendi. Uzun tüylü kediler, 1871 Londra sergisi de dahil olmak üzere ilk düzenli kedi sergilerinde yer aldı ve yetiştiriciler tipi tanımlayan uzun tüy ile yuvarlak baş için seçim yapmaya başladı.

Yirminci yüzyıl boyunca ırk Avrupa ve Kuzey Amerika'ya yayıldı ve en kalabalık soylu kedilerden biri oldu. Yetiştiriciler giderek daha yuvarlak bir baş ve daha basık bir yüz yönünde seçim yaptı; bu da bugün görülen sergi ya da modern tipi ortaya çıkardı.

Çoğu zaman bebek yüzlü veya geleneksel İran kedisi olarak adlandırılan daha ölçülü hatlar, daha uzun bir burun bölgesini korudu ve basık yüzlü modern kedilerin yanı sıra hâlâ bulunabilmektedir. İkisi de aynı uzun tüylü temele dayanır.

İran kedisinin kısa ve kalın bacaklar üzerinde duran tıknaz, geniş göğüslü bir gövdesi vardır; bu da ona alçak ve sağlam bir siluet verir. Baş yuvarlak ve iridir; dolgun yanaklara, kısa ve geniş bir buruna, geniş aralıklı ve alçak yerleşimli küçük yuvarlak kulaklara sahiptir. Gözler iri, yuvarlak ve birbirinden uzak yerleşimlidir; bu da ırka açık bir ifade kazandırır. Modern sergi tipi belirgin biçimde basık bir yüz taşır; burun kırığı gözlerle aynı hizada veya yakınındadır.

Tüy ve renkler

Tüy, kedi ırkları arasında en uzun olanlardan biridir; daha uzun koruyucu kılların altında yumuşak ve yoğun bir alt kat bulunur. Belirgin bir yaka boynu çevreler ve kuyruk kısa ve dolgundur. Irk; beyaz, siyah, mavi, kırmızı ve krem gibi solid renklerin yanı sıra tekir, üç renkli, iki renkli, calico, dumanlı ve gölgeli desenlerden oluşan geniş bir renk yelpazesinde yetiştirilir. Soluk gövdeli ve daha koyu yüz, kulak, bacak ve kuyruklu pointed İran kedilerine çoğu zaman Himalayan denir. Tüyün uzunluğu ve yoğunluğu, düzenli fırçalama yapılmazsa keçelerin hızla oluşması anlamına gelir.

İran kedisi sessiz ve dengeli bir arkadaştır. Evine yakın bağlar kurar ve sürekli ilgi istemeden odadan odaya insanları takip etme eğilimindedir. İran kedileri kendi koşullarında seveceniktir ve çoğu zaman hareketli oyun yerine sıcak bir kucağı ya da sevdiği bir dinlenme köşesini seçer.

Aile içinde ırk uysal ve hoşgörülüdür; bu da onu kediyi sakin biçimde tutan düşünceli çocuklar için uygun kılar. Yabancılara karşı İran kedilerinin çoğu korkak olmaktan çok çekingendir ve yavaş yavaş ısınır. Genellikle diğer sakin evcil hayvanlarla iyi geçinir, ancak gürültücü hayvanlardan kaçınabilirler.

Irk düşük enerjilidir ve kısa süreli nazik oyunlarla yetinir. İran kedileri daha sessiz kediler arasındadır ve nadiren yüksek sesle miyavlar. İstikrarı tercih eder ve sık gürültü, değişiklik veya kargaşayı stresli bulabilirler; bu yüzden öngörülebilir bir ev onlara en çok yakışır.

Tüy bakımı

• Keçe ve düğümleri önlemek için tüyün tamamını her gün geniş dişli bir tarak ve bir slicker fırçayla fırçalayın.
• Basık yüz göz yaşının taşmasına ve lekelenmeye yol açtığı için gözleri ve yüz kıvrımlarını her gün yumuşak ve nemli bir bezle silin.
• Tüyü temiz tutmak ve yağlanmayı azaltmak için dört ila altı haftada bir yıkayın.
• Tırnakları iki ila üç haftada bir kesin ve bakım sırasında kulakları kontrol edin.
• Kirlenme tekrarlayan bir sorun hâline gelirse arka bölge çevresindeki tüyü kısaltın.

Egzersiz

• Kiloyu dengede tutmak için değnek oyuncakları veya yuvarlanan toplarla kısa günlük oyun seansları sunun.
• Yüksek tırmanma kuleleri yerine alçak ve kolay erişilen dinlenme yerleri ile tırmalama tahtaları sağlayın.
• Oyunu ırkın düşük enerji düzeyine uygun biçimde nazik ve kısa tutun.

Ortam

İran kedileri sakin ve istikrarlı bir evde iç mekân kedisi olarak en iyi durumdadır. Uzun tüy dış ortama uygun değildir ve basık yüz sıcakta zorlanabilir. Odaları uygun bir sıcaklıkta tutun, sessiz dinlenme köşeleri sağlayın ve sık bozulmalardan kaçının.

Ana bileşeni hayvansal protein olan, kedinin yaşam evresine uygun tam ve dengeli bir kedi maması verin. Kediler zorunlu etçildir ve kaliteli kedi mamalarının sağladığı taurine ihtiyaç duyar. İran kedileri düşük enerjili olduğundan, kilo alımını önlemek için porsiyon kontrolü önemlidir. Basık yüzlü kediler standart taneli mamayı almakta zorlanabilir; bu yüzden daha büyük ya da özel biçimli parçalar veya ıslak mama ile karışım yardımcı olabilir.

Taze su her zaman erişilebilir olmalıdır. Islak mama sıvı alımını destekler ve az su içen kedilere yardımcı olabilir.

Ödüller ve takviyeler

Ödülleri günlük kalorinin yaklaşık yüzde 10'unu geçmeyecek şekilde sınırlayın. Tam bir diyet genellikle ek takviye gerektirmez. Kıl yumağı çözümleri veya lif, ırkın yoğun tüy dökmesine yardımcı olabilir; yaşlı kedilerde eklem veya böbrek desteği önerilebilir, ancak herhangi bir takviyeyi yalnızca veteriner önerisiyle başlatın.

İyi bakımla İran kedilerinin çoğu 10 ila 15 yıl yaşar. Irk genel olarak dayanıklıdır, ancak bazıları doğrudan basık yüzlü yapıya bağlı birkaç bilinen sağlık sorunu taşır. Kalıtsal hastalık taraması yapan bir yetişticiden yavru seçmek, en ciddi sorunların riskini azaltır.

Koruyucu bakım

• Yıllık veteriner kontrolleri planlayın; yaşlı kediler için daha sık ziyaretler yapın.
• Temel aşıları ve parazit korumasını güncel tutun.
• Yetişticilerden ebeveynlerin PKD DNA testini ve HCM taramasını isteyin.
• Enfeksiyon ve lekelenmeyi sınırlamak için gözleri ve yüzü her gün temizleyin.
• Kilo ve su tüketimini izleyin; değişiklikler böbrek ya da başka bir hastalığın işareti olabilir.

İran kedisi zekidir ama gösteri yapmaya yönelik değildir; bu yüzden eğitim, hüner öğretmek yerine iyi ev alışkanlıklarını hedefler. Irk sabra ve düzene yanıt verir. İran kedileri kargaşadan hoşlanmadığı için eğitim en iyi sonucu kısa ve sessiz seanslarda verir. Çoğu, tuvalet kabı kullanımını kolayca öğrenir ve bu tüyü yoğun, basık yüzlü ırk için asıl öncelikler olan bakımı, tırnak kesimini ve taşıma kutusu kullanımını kabul etmeye alıştırılabilir.

Temel adımlar

1. Alçak kenarlı bir tuvalet kabını sessiz ve kolay erişilen bir yere koyun ve temiz tutun.
2. Bakımı erken tanıtın; kısa tarama seansları sırasında hareketsiz oturduğunda kediyi ödüllendirin.
3. Tırnak kesimi ve göz temizliğinin kabul edilmesi için patileri ve yüzü yavruluktan itibaren nazikçe tutun.
4. Kedinin veteriner gezilerinden önce isteyerek girmesi için içinde yatak bulunan bir taşıma kutusunu açık bırakın.
5. Nazik etkileşimi öğretmek ve mobilyaların tırmalanmasını caydırmak için kısa ve sakin oyun kullanın.

Sorumlu İran kedisi üretimi, sağlık taramasına ve basık yüzlü tipin gereklerine odaklanır. Dişiler genellikle yaklaşık 7 ila 12 ay arasında cinsel olgunluğa ulaşır, ancak birçok yetiştirici ilk çiftleşmeden önce tam bedensel olgunluğu bekler. Kediler uyarılmış ovülasyon gösterir; yani çiftleşmenin kendisi yumurtlamayı tetikler.

Gebelik yaklaşık 63 ila 67 gün sürer. Batınlar genellikle küçüktür, çoğu zaman iki ila dört yavru civarındadır. İran kedisi yavruları, ilerleyen aylarda uzayan kısa tüylerle doğar ve gözlerini ilk bir ila iki hafta içinde açar. Basık yüz bazı hatlarda emzirmeyi ve doğumu güçleştirebilir; bu yüzden yetiştiriciler dişileri yakından izler ve bir veterineri sürece dahil eder. Üretimden önce her iki ebeveyn de PKD ve HCM için taranmalıdır; yavrular normalde sütten kesilip aşıları yapıldıktan ve tuvalet eğitimi tamamlandıktan sonra, yaklaşık 12 ila 14 haftalıkken yeni evlerine gider.

Türkiye'de İran Kedisi (modern) cinsi bir kedi nasıl kaydedilir

İran Kedisi (modern) cinsi kedinizin adını, tüy rengini ve bir fotoğrafını girin, telefonunuzu bırakın ve kaydedin: ömür boyu ücretsiz bir dosya, çip numarası geldiğinde yerine oturur. Kedi kaydı ev kedisi ve gezgin kedi için aynıdır.

Veteriner belgesindeki on beş rakam şimdilik kimseyi göstermiyor. Onları United Pet Club'a ücretsiz kaydedin, telefonunuzu göstersinler: süresiz kayıt, her marka çip, İran Kedisi (modern) cinsi kedinizin tüm ömrü boyunca ücretsiz değişiklik. Çip kaydı iki dakika sürer.