ห่าน
Anser anser domesticus
สัตว์ปีกน้ำที่ช่างระวังและซื่อสัตย์ มีบุคลิกชัดเจนและอยู่เคียงข้างมนุษย์มายาวนาน
View ห่าน breedsScientific classification
The ห่าน's place in the tree of life, from domain down to species.
- โดเมนEukaryotaยูแคริโอต
- อาณาจักรAnimaliaสัตว์
- ไฟลัมChordataสัตว์มีแกนสันหลัง
- ชั้นAvesนก
- อันดับAnseriformesนกน้ำ
- วงศ์Anatidaeเป็ด ห่าน และหงส์
- สกุลAnserห่านสีเทา
- ชนิดAnser anserห่าน
ห่าน colors, patterns and markings
Every color, pattern and marking the taxonomy records for ห่าน, by part of the body. Each breed page shows which clubs accept which ones.
เกี่ยวกับห่าน
ห่านเป็นสัตว์ปีกน้ำขนาดใหญ่ที่เลี้ยงเพื่อไข่เนื้อขนอ่อนกำจัดวัชพืชและเป็นสัตว์เฝ้ายามและเพื่อน พันธุ์ส่วนใหญ่สืบจากห่านเกรย์แล็กป่าส่วนพันธุ์จีนสืบจากห่านหงส์
ห่านเป็นสัตว์ปีกน้ำลำตัวหนักในวงศ์ Anatidae ห่านบ้านเลี้ยงกันในฟาร์มที่ดินขนาดเล็กและบ้านชนบทเพื่อเนื้อไข่ฟองใหญ่ขนอ่อนที่นุ่มและนิสัยแทะเล็มหญ้าและวัชพืชนอกจากนี้ยังเลี้ยงเป็นสัตว์ประดับและสัตว์เฝ้ายามที่ตื่นตัวเพราะมันร้องเสียงดังต่อสิ่งแปลกหน้า
พันธุ์ตะวันตกส่วนใหญ่สืบจากห่านเกรย์แล็กป่า (Anser anser) ขณะที่พันธุ์เอเชียหลายพันธุ์เช่นห่านจีนสืบจากห่านหงส์ (Anser cygnoides) ห่านตัวใหญ่และอายุยืนกว่าสัตว์ปีกส่วนใหญ่พวกมันสร้างสายสัมพันธ์คู่ที่แน่นแฟ้นจำคนที่ดูแลได้และอยู่ใกล้ฝูงและอาณาเขตที่คุ้นเคย
ห่านไม่ใช่สัตว์ที่ลงทุนต่ำแบบไก่ไม่กี่ตัวมันต้องการหญ้าให้เข้าถึงทุกวันน้ำสะอาดที่ลึกพอจุ่มหัวได้ที่พักกลางคืนที่ปลอดภัยจากสัตว์ล่าและพื้นที่ให้เคลื่อนไหวหากเลี้ยงดีห่านทนทานให้ผลผลิตดีและอายุยืนหลายตัวเชื่องและตอบสนองต่อผู้เลี้ยง
| คุณลักษณะ | รายละเอียด |
|---|---|
| ชื่อวิทยาศาสตร์ | Anser anser domesticus (พันธุ์ที่สืบจากเกรย์แล็ก) บางชนิดจาก Anser cygnoides |
| วงศ์ | Anatidae |
| ช่วงขนาดตัวเต็มวัย | ราว 4 ถึง 11 กก. (ประมาณ 9 ถึง 24 ปอนด์) ขึ้นกับพันธุ์และเพศ |
| ช่วงอายุ | ราว 15 ถึง 25 ปี บางครั้งนานกว่านั้น |
| อาหาร | สัตว์กินพืชโดยหลักคือหญ้าและพืชใบเสริมด้วยธัญพืชและอาหารสำเร็จรูป |
| ระดับการดูแล | ปานกลางต้องมีพื้นที่หญ้าและน้ำทุกวัน |
| เหมาะที่สุดกับ | ที่ดินขนาดเล็กและบ้านชนบทที่มีพื้นที่กลางแจ้งปลอดภัยและมีหญ้า |
ห่านเหมาะกับใคร
ห่านเหมาะกับผู้เลี้ยงที่มีพื้นที่หญ้าล้อมรั้วที่พักกันสัตว์ล่าและมีเวลาดูแลรายวันมันเข้ากับฟาร์มขนาดเล็กที่ดินทำกินในบ้านและสวนชนบทมันไม่เหมาะกับการอยู่ในบ้านที่ดินในเมืองที่คับแคบหรือใครก็ตามที่ไม่สามารถจัดหาน้ำหญ้าและการป้องกันจากสุนัขจิ้งจอกและสุนัขได้เพราะห่านอยู่ได้สองทศวรรษหรือมากกว่าการเลี้ยงจึงเป็นข้อผูกพันระยะยาวไม่ใช่สัตว์ตามฤดูกาล
พันธุ์และชนิดของห่าน
มีห่านบ้านพันธุ์เด่นราวหนึ่งโหลตั้งแต่ห่านเนื้อลำตัวหนักไปจนถึงชนิดเบาที่ว่องไวและรูปแบบประดับพันธุ์ต่างกันที่ขนาดรูปร่างขนและนิสัย
พันธุ์ห่านบ้านมักจัดกลุ่มตามชั้นน้ำหนักคือพันธุ์หนักที่เพาะเพื่อเนื้อเป็นหลักพันธุ์กลางและพันธุ์เบาที่ว่องไวกว่าและหากินเก่งกว่ามีราวสิบสองพันธุ์ที่ยอมรับกว้างขวางในมาตรฐานสัตว์ปีกพวกมันต่างกันที่น้ำหนักตัวเต็มวัย (จากตัวเบาไม่กี่กิโลกรัมถึงห่านเนื้อลำตัวหนัก) ท่าทาง (ชนิดเอเชียที่ตั้งตรงเทียบกับชนิดยุโรปที่กว้างและเตี้ยกว่า) และขนซึ่งมีตั้งแต่ขาวล้วนไปจนถึงเทาน้ำตาลอ่อนและแบบมีลาย
บางพันธุ์ยังมีลักษณะเฉพาะเช่นปุ่มบนจะงอยปากของห่านสายเอเชียหรือขนหยิกของเซบาสโทพอลมีบางพันธุ์ที่แยกเพศได้จากสีหมายความว่าตัวผู้และตัวเมียสีต่างกันทำให้การแยกเพศลูกทำได้ง่าย
| พันธุ์หรือชนิด | เป็นที่รู้จักในเรื่อง |
|---|---|
| ตูลูส | พันธุ์เนื้อหนักขนาดใหญ่ลำตัวกว้างมักเป็นสีเทา |
| เอ็มเดน | พันธุ์ขาวหนักลำตัวสูงเลี้ยงเพื่อเนื้อ |
| แอฟริกัน | พันธุ์หนักมีปุ่มจะงอยปากและเหนียงเด่นชัด |
| อเมริกันบัฟฟ์ | พันธุ์กลางนิสัยสงบขนสีน้ำตาลอ่อน |
| เซบาสโทพอล | พันธุ์ประดับขนขาวยาวหยิก |
| พอเมอเรเนียน | พันธุ์กลางมักมีลายอานม้าเทาขาว |
| แซดเดิลแบ็ก | ขนมีลายหลังและปีกมีสี |
| ไชนีส | พันธุ์เบาว่องไวยืนตั้งตรงมีปุ่มจะงอยปาก |
| โรมัน | พันธุ์ขาวเล็กกระชับในอดีตรู้จักในฐานะห่านเฝ้ายาม |
| อียิปเชียน | สัตว์ปีกน้ำประดับสีเฉพาะตัว |
| พิลกริม | พันธุ์แยกเพศได้ตัวผู้ขาวตัวเมียเทา |
| เช็ตแลนด์ | พันธุ์พื้นเมืองแยกเพศได้ตัวเล็กทนทานจากอังกฤษตอนเหนือ |
เลือกพันธุ์ให้เข้ากับเป้าหมายของผู้เลี้ยงพันธุ์หนักเช่นตูลูสและเอ็มเดนเหมาะกับการผลิตเนื้อพันธุ์เบาว่องไวเช่นไชนีสและเช็ตแลนด์แทะเล็มและหากินเก่งกว่าพันธุ์แยกเพศได้เช่นพิลกริมทำให้แยกตัวผู้จากตัวเมียง่ายส่วนพันธุ์ขนหยิกหรือมีสีเช่นเซบาสโทพอลและอียิปเชียนเลี้ยงเพื่อรูปลักษณ์เป็นหลัก
ประวัติห่านบ้าน
ห่านเป็นสัตว์ปีกที่มนุษย์เลี้ยงมานานที่สุดชนิดหนึ่งพันธุ์ตะวันตกสืบจากห่านเกรย์แล็กป่าในยุโรปและตะวันออกใกล้ส่วนพันธุ์เอเชียสืบจากห่านหงส์การเลี้ยงย้อนไปหลายพันปี
ห่านเป็นสัตว์ปีกกลุ่มแรกที่มนุษย์เลี้ยงห่านตะวันตกบ้านสืบจากห่านเกรย์แล็กสายพันธุ์ป่าที่พบทั่วยุโรปและบางส่วนของเอเชียหลักฐานจากอียิปต์โบราณและจากวัฒนธรรมเกษตรยุคแรกของยุโรปแสดงว่าเลี้ยงห่านเพื่อเป็นอาหารและขนมาหลายพันปีก่อนสัตว์ปีกชนิดอื่นอีกมาก
ในโลกเมดิเตอร์เรเนียนโบราณห่านเป็นสัตว์ฟาร์มและสัตว์ในครัวเรือนที่พบเห็นทั่วไปมันปรากฏในศิลปะอียิปต์และนักเขียนโรมันคลาสสิกบรรยายการเลี้ยงเพื่อเนื้อไขมันและขนรวมถึงคุณค่าในฐานะสัตว์ส่งสัญญาณเตือนภัยเพราะเสียงร้องดังพันธุ์โรมันยังคงมีชื่อเสียงเป็นสัตว์เฝ้ายามในชื่อและประวัติของมัน
ในเอเชียตะวันออกสายการเลี้ยงที่แยกต่างหากให้กำเนิดห่านจากห่านหงส์ป่านกเหล่านี้ซึ่งปัจจุบันแทนด้วยพันธุ์ไชนีสและแอฟริกันจำแนกได้จากปุ่มที่โคนจะงอยปากและท่ายืนที่ตั้งตรงกว่าพวกมันถูกเลี้ยงแยกจากสายเกรย์แล็กยุโรป
จากพ่อแม่พันธุ์สองสายนี้ชนิดตามภูมิภาคพัฒนาขึ้นตลอดหลายศตวรรษเมื่อเกษตรกรคัดเลือกขนาดขนการวางไข่และความทนทานเมื่อถึงยุคใหม่พันธุ์ต่างๆได้ตั้งมั่นทั่วยุโรปเอเชียและต่อมาในทวีปอเมริกาและหลายพันธุ์ยังคงเลี้ยงกันอยู่ทุกวันนี้
ลักษณะของห่าน
ห่านเป็นสัตว์ปีกน้ำขนาดใหญ่คอยาวลำตัวหนักเท้าเป็นพังผืดและจะงอยปากแบนกว้างตัวเต็มวัยมีตั้งแต่ไม่กี่กิโลกรัมในพันธุ์เบาถึงกว่า 10 กก. ในพันธุ์หนักที่สุด
ห่านมีลำตัวแข็งแรงคอยาวขาสั้นอยู่ค่อนไปทางหลังและเท้าเป็นพังผืดเต็มสำหรับว่ายน้ำจะงอยปากกว้างแบนขอบหยักเหมาะกับการเล็มหญ้าขนหนาแน่นและกันน้ำห่านเคลือบน้ำมันเองและมีขนอ่อนนุ่มเป็นฉนวนอยู่ด้านล่างในพันธุ์ส่วนใหญ่ตัวผู้ (แกนเดอร์) ตัวใหญ่กว่าตัวเมีย (กูส) แม้ความต่างอาจเล็กน้อย
สีมีตั้งแต่ขาวล้วนไปจนถึงเทาน้ำตาลอ่อนและการผสมเช่นลายอานม้าพันธุ์สายเอเชียมีปุ่มกลมที่โคนจะงอยปากบนซึ่งมักใหญ่กว่าในตัวผู้
| ลักษณะ | ช่วงทั่วไป |
|---|---|
| ขนาด | ความยาวลำตัวราว 70 ถึง 90 ซม. ท่ายืนตั้งตรงสูงในชนิดเอเชีย |
| น้ำหนัก | ราว 4 ถึง 11 กก. (9 ถึง 24 ปอนด์) ขึ้นกับพันธุ์และเพศ |
| ขนหรือสิ่งปกคลุม | ขนกันน้ำหนาแน่นทับชั้นขนอ่อนฉนวน |
| สี | ขาวเทาน้ำตาลอ่อนและแบบมีลาย (เช่นอานม้า) |
| ลักษณะจำแนก | คอยาวเท้าพังผืดจะงอยปากแบนกว้างปุ่มจะงอยปากในพันธุ์เอเชียขนหยิกในเซบาสโทพอล |
ลักษณะแตกต่างกันมากระหว่างพันธุ์พันธุ์หนักเช่นตูลูสและเอ็มเดนลำตัวกว้างและลึกพันธุ์เบาเช่นไชนีสและเช็ตแลนด์เพรียวและตั้งตรงกว่าเซบาสโทพอลมีขนยาวหยิกส่วนพันธุ์แยกเพศได้เช่นพิลกริมแสดงตัวผู้และตัวเมียในสีต่างกัน
พฤติกรรมของห่าน
ห่านเป็นสัตว์ฝูงที่เข้าสังคมและฉลาดสร้างสายสัมพันธ์คู่ที่ยั่งยืนปกป้องอาณาเขตและสื่อสารตลอดเวลาผ่านเสียงร้องดังและท่าทางมันจำคนที่คุ้นเคยได้
ห่านเข้าสังคมสูงและอยู่เป็นฝูงโดยมีลำดับที่ชัดเจนในหมู่นกพวกมันสร้างสายสัมพันธ์คู่ที่แน่นแฟ้นและมักยั่งยืนและแกนเดอร์จะเฝ้าคู่และรังอย่างใกล้ชิดห่านตื่นตัวและเสียงดังจึงเลี้ยงเป็นสัตว์เฝ้ายามมานานพวกมันส่งเสียงร้องประสานดังต่อคนแปลกหน้าสุนัขหรือสิ่งผิดปกติ
พวกมันสื่อสารผ่านเสียงร้องหลากหลายและผ่านท่าทางโดยลดหัวยืดคอเป็นการข่มขู่ขู่ฟ่อเมื่อตกใจและร้องแกดๆเพื่อรักษาการติดต่อกับฝูงห่านจำคนที่ให้อาหารและจับต้องได้และมักสงบกับผู้เลี้ยงที่คุ้นเคยในฤดูผสมพันธุ์แกนเดอร์อาจก้าวร้าวและอาจท้าทายคนหรือสัตว์อื่นที่เข้าใกล้รังนอกฤดูนั้นห่านส่วนใหญ่สงบกว่าและแทะเล็มด้วยกันอย่างสงบ
| ด้าน | ทั่วไป |
|---|---|
| การเข้าสังคม | เข้าสังคมสูงต้องมีเพื่อนห่านด้วยกัน |
| ระดับความกระฉับกระเฉง | ตื่นตัวกลางวันใช้เวลาส่วนใหญ่แทะเล็มและหากิน |
| ความเสียงดัง | เสียงดังร้องง่ายต่อสิ่งรบกวน |
| กับคน | จำผู้เลี้ยงที่คุ้นเคยได้แกนเดอร์อาจปกป้องในฤดูผสมพันธุ์ |
| กับสัตว์อื่น | หวงอาณาเขตอาจท้าทายสุนัขและคนแปลกหน้าอยู่ร่วมกับสัตว์ปีกอื่นได้หากมีพื้นที่ |
การดูแลห่าน
ห่านต้องการหญ้าและน้ำสะอาดให้เข้าถึงทุกวันที่พักกลางคืนปลอดภัยจากสัตว์ล่าและการตรวจสภาพเป็นประจำมันเป็นนกกลางแจ้งที่ทนทานไม่ใช่สัตว์เลี้ยงในบ้าน
การดูแลรายวัน
- จัดให้เข้าถึงหญ้าเพื่อแทะเล็มเกือบตลอดวัน
- ให้น้ำดื่มสะอาดในภาชนะที่ลึกพอให้นกจุ่มหัวได้ทั้งหัว
- ให้อาหารเสริมเมื่อการแทะเล็มอย่างเดียวไม่พอโดยเฉพาะในฤดูหนาว
- ต้อนห่านเข้าที่พักปลอดภัยยามพลบค่ำและปล่อยออกในตอนเช้า
- ตรวจฝูงทุกวันหาอาการขาเป๋บาดเจ็บหรือนกที่ตามฝูงไม่ทัน
สภาพแวดล้อม
- ล้อมรั้วพื้นที่หญ้าให้กว้างพอเพื่อไม่ให้การแทะเล็มหมดและพื้นค่อนข้างแห้ง
- ให้เข้าถึงน้ำสำหรับอาบเมื่อทำได้ซึ่งช่วยให้ห่านรักษาขนให้สะอาด
- จัดร่มเงาในอากาศร้อนและโรงเรือนแห้งปลอดลมโกรกในตอนกลางคืน
- อย่าให้พื้นกลายเป็นโคลนถาวรซึ่งอาจทำให้เกิดปัญหาเท้า
การดูแลขนและการจับ
ห่านดูแลขนของตัวเองและไม่ต้องให้ผู้เลี้ยงอาบน้ำหรือตัดแต่งจับห่านโดยรัดลำตัวและปีกให้แนบกับตัวคุณและรองรับน้ำหนักไม่ใช่ยกที่คอหรือขาการจับที่นุ่มนวลตั้งแต่เล็กทำให้นกโตจับและตรวจได้ง่ายขึ้นจับให้สั้นและตรวจเท้าช่องขับถ่ายและสภาพลำตัวระหว่างการจับตามปกติ
โภชนาการของห่าน
ห่านเป็นสัตว์กินพืชที่แทะเล็มโดยหลักกินหญ้าและพืชใบเสริมด้วยธัญพืชและอาหารสัตว์ปีกน้ำสำเร็จรูปลูกห่านต้องการอาหารเริ่มต้นโปรตีนสูงและน้ำสะอาดตลอดเวลาจำเป็น
ห่านเป็นหนึ่งในสัตว์ปีกบ้านไม่กี่ชนิดที่อยู่ได้ด้วยหญ้าเป็นส่วนใหญ่ทุ่งหญ้าที่ดีให้อาหารส่วนใหญ่แก่ห่านโตตลอดฤดูเจริญเติบโตเมื่อหญ้าสั้นในฤดูหนาวหรือสำหรับนกที่วางไข่และกำลังโตอาหารจะเสริมด้วยธัญพืช (เช่นข้าวสาลี) และอาหารสัตว์ปีกน้ำหรือสัตว์ปีกสำเร็จรูปห่านยังกินกรวดเพื่อช่วยบดอาหารในกึ๋นน้ำจำเป็นไม่เพียงเพื่อดื่มแต่เพื่อกลืนและชะล้างอาหารจึงต้องมีอยู่คู่กับอาหารเสมอ
| ช่วงชีวิต | อาหาร | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| ลูกห่าน (0 ถึง 3 สัปดาห์) | อาหารเริ่มต้นเม็ดสำหรับสัตว์ปีกน้ำหรือลูกไก่บวกหญ้าอ่อน | โปรตีนสูงกว่าเพื่อการเติบโตช่วงแรกตรวจให้แน่ใจว่าอาหารไม่ผสมยาที่ไม่เหมาะกับสัตว์ปีกน้ำ |
| กำลังโต (3 สัปดาห์ถึงเต็มวัย) | อาหารช่วงโตและการแทะเล็มพร้อมธัญพืช | โปรตีนต่ำกว่าอาหารเริ่มต้นให้การแทะเล็มเข้ามาแทนเมื่อนกโตขึ้น |
| โตเต็มวัย (บำรุงรักษา) | หญ้าเสริมด้วยธัญพืชและอาหารสัตว์ปีกน้ำ | ปรับอาหารเสริมตามคุณภาพการแทะเล็มและฤดู |
| วางไข่ / ผสมพันธุ์ | อาหารพ่อแม่พันธุ์หรืออาหารไข่พร้อมการแทะเล็ม | แคลเซียมเพิ่มสำหรับตัวเมียที่วางไข่ |
ของว่างเช่นผักใบเขียวและผักหั่นให้ได้พอประมาณควบคู่กับการแทะเล็มตัวเมียที่วางไข่ได้ประโยชน์จากแหล่งแคลเซียมเช่นเปลือกหอยนางรมบดที่ให้แยกต่างหากที่สำคัญที่สุดคือให้มีน้ำดื่มสะอาดตลอดเวลาเปลี่ยนใหม่สม่ำเสมอและลึกพอให้นกจุ่มหัว
สุขภาพของห่าน
ห่านทนทานและอายุยืนโดยทั่วไปถึง 15 ถึง 25 ปีหากดูแลดีปัญหาที่พบบ่อยที่สุดคือการติดเชื้อที่เท้าปรสิตและการบาดเจ็บซึ่งส่วนใหญ่ป้องกันได้
ห่านเป็นนกที่แข็งแรงและหากเลี้ยงดีหลายตัวมีอายุ 15 ถึง 25 ปียืนกว่าสัตว์ปีกอื่นส่วนใหญ่ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่มาจากพื้นเปียกหรือสกปรกอาหารไม่ดีปรสิตหรือการโจมตีของสัตว์ล่ามากกว่าจากจุดอ่อนของพันธุ์ห่านที่แข็งแรงตื่นตัวกินและแทะเล็มสม่ำเสมอเคลื่อนไหวได้อิสระและมีตารูจมูกและเท้าที่สะอาด
| ภาวะ | อาการ | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| บัมเบิลฟุต (ติดเชื้อที่เท้า) | บวมร้อนหรือขาเป๋แผลที่ฝ่าเท้า | เชื่อมโยงกับพื้นหยาบหรือเปียกและสกปรกรักษาพื้นที่เหยียบให้สะอาดและแห้ง |
| ปรสิตภายในและภายนอก | น้ำหนักลดสภาพย่ำแย่ระคายเคือง | จัดการด้วยทุ่งหญ้าสะอาดและการตรวจตามปกติรักษาตามคำแนะนำของสัตวแพทย์ |
| บาดเจ็บและบาดแผลจากสัตว์ล่า | บาดแผลขาเป๋ขนหายไปกระวนกระวาย | โรงเรือนกลางคืนที่ปลอดภัยลดปัญหานี้ได้มาก |
| ไข่ค้าง (ตัวเมียที่วางไข่) | เบ่งนั่งงอตัวไม่ปล่อยไข่ | ต้องได้รับการดูแลจากสัตวแพทย์โดยเร็ว |
| ปีกเทวดา (นกอ่อน) | ขนปีกบิดออกด้านนอกระหว่างเติบโต | เชื่อมโยงกับอาหารรวยเกินไปในลูกห่านปรับสมดุลโปรตีนและการแทะเล็ม |
การดูแลเชิงป้องกัน
- รักษาโรงเรือนและทุ่งหญ้าให้สะอาดและแห้งเพื่อปกป้องเท้าและลดปรสิต
- ให้อาหารสมดุลตามอายุและฤดูและหลีกเลี่ยงอาหารรวยเกินไปในลูกห่าน
- ตรวจเท้าตาและสภาพลำตัวระหว่างการจับตามปกติ
- ขังนกอย่างปลอดภัยทุกคืนป้องกันสัตว์ล่า
- กักโรคนกใหม่ก่อนนำเข้าฝูงที่ตั้งมั่นแล้ว
ถิ่นอาศัยและโรงเรือนของห่าน
ห่านต้องการพื้นที่กลางแจ้งที่มีหญ้าล้อมรั้วน้ำสะอาดให้เข้าถึงและที่พักแห้งกันสัตว์ล่าสำหรับกลางคืนมันเป็นนกกลางแจ้งที่ทนหนาวได้ดีแต่ต้องมีร่มเงาและน้ำเมื่ออากาศร้อน
ห่านเลี้ยงกลางแจ้งพร้อมโรงเรือนปลอดภัยสำหรับกลางคืนและสภาพอากาศเลวร้ายพวกมันแทะเล็มตอนกลางวันแกนกลางของถิ่นอาศัยจึงเป็นหญ้าล้อมรั้วที่มีพื้นที่เดินการเข้าถึงน้ำสำหรับอาบเช่นบ่อหรืออ่างใหญ่ที่ทำความสะอาดได้ช่วยรักษาขนให้อยู่ในสภาพดีแม้น้ำดื่มสะอาดที่ลึกพอจุ่มหัวเป็นขั้นต่ำโรงเรือนกลางคืนป้องกันสุนัขจิ้งจอกสุนัขและสัตว์ล่าอื่นและควรแห้งระบายอากาศดีและปลอดลมโกรกห่านทนหนาวได้ดีแต่ต้องมีร่มเงาและน้ำมากในอากาศร้อน
| พารามิเตอร์ | คำแนะนำ |
|---|---|
| พื้นที่ | ลานหญ้ากว้างขวางห่านต้องการพื้นที่แทะเล็มและออกกำลังมากกว่าไก่ต่อตัว |
| อุณหภูมิ | ทนหนาวจัดร่มเงาและน้ำเพิ่มเมื่อเกินราว 25 องศาเซลเซียส (77 องศาฟาเรนไฮต์) |
| ความชื้น | รักษาพื้นและวัสดุรองพื้นให้แห้งหลีกเลี่ยงโคลนถาวร |
| วัสดุรองพื้น | ฟางสะอาดหรือวัสดุรองพื้นแห้งคล้ายกันในโรงเรือนกลางคืน |
| น้ำ | น้ำดื่มที่ลึกพอจุ่มหัวน้ำอาบเมื่อทำได้ |
| ที่พัก | โรงเรือนแห้งระบายอากาศดีกันสัตว์ล่าสำหรับกลางคืนและสภาพอากาศรุนแรง |
รายการตรวจสอบการจัดเตรียม
- รั้วรอบขอบชิดที่กันห่านไว้ข้างในและสัตว์ล่าไว้ข้างนอก
- โรงเรือนกลางคืนแห้งระบายอากาศดีกันสัตว์ล่าพร้อมวัสดุรองพื้นสะอาด
- หญ้าสำหรับแทะเล็มและพื้นที่ร่มเงาสำหรับวันที่อากาศร้อน
- น้ำดื่มสะอาดที่ลึกพอจุ่มหัวเปลี่ยนใหม่ทุกวัน
- น้ำอาบ (บ่อหรืออ่างใหญ่) ที่รักษาให้สะอาดได้เมื่อทำได้
การเพาะพันธุ์ห่าน
ห่านมักเริ่มผสมพันธุ์ในปีแรกหรือปีที่สองสร้างสายสัมพันธ์คู่และวางไข่เป็นชุดในฤดูใบไม้ผลิที่ฟักหลังการกกราว 28 ถึง 35 วันลูกห่านเดินได้ทันทีและตามพ่อแม่ตั้งแต่ฟักออกไม่นาน
ห่านมักถึงวัยผสมพันธุ์ในปีแรกหรือปีที่สองและจับคู่ก่อนฤดูวางไข่ในฤดูใบไม้ผลิแกนเดอร์หลายตัวผูกพันกับตัวเมียหนึ่งตัวหรือไม่กี่ตัวการวางไข่เป็นไปตามฤดูส่วนใหญ่ในฤดูใบไม้ผลิตัวเมียวางไข่เป็นชุดในรังบนพื้นตัวเมียกกไข่ขณะที่แกนเดอร์ยืนเฝ้าอยู่ใกล้การกกใช้เวลาราว 28 ถึง 35 วันขึ้นกับพันธุ์ลูกห่านฟักออกมาปกคลุมด้วยขนอ่อนเดินและกินได้ภายในหนึ่งวันและตามพ่อแม่อย่างใกล้ชิดรูปแบบที่เรียกว่าการพัฒนาแบบพร้อมทันทีห่านเป็นพ่อแม่ที่เอาใจใส่และกลุ่มครอบครัวมักอยู่ด้วยกันตลอดสัปดาห์แรกไข่ยังฟักด้วยเครื่องได้และลูกห่านที่ผู้เลี้ยงเลี้ยงมักติดตามคนได้ง่าย
| ตัวชี้วัด | ค่า |
|---|---|
| วัยเจริญพันธุ์ | โดยปกติปีแรกถึงปีที่สอง |
| ฤดูผสมพันธุ์ | ส่วนใหญ่ฤดูใบไม้ผลิ |
| ระยะการกก | ราว 28 ถึง 35 วัน |
| จำนวนไข่ต่อชุด | โดยทั่วไปหลายฟองต่อชุดแตกต่างตามพันธุ์ |
| ลูก | ลูกห่านแบบพร้อมทันทีเคลื่อนไหวและกินได้ภายในหนึ่งวัน |
| การเลี้ยงดูของพ่อแม่ | ตัวเมียกกไข่พ่อแม่ทั้งคู่เฝ้าและเลี้ยงลูก |
การเลือกห่าน
ห่านเหมาะกับผู้เลี้ยงที่มีหญ้าพื้นที่กลางแจ้งปลอดภัยและมีเวลาดูแลรายวันและพร้อมผูกพันกับนกที่อยู่ได้ 15 ถึง 25 ปีควรเลี้ยงห่านเป็นกลุ่มไม่ควรเลี้ยงตัวเดียว
ห่านเหมาะกับคุณไหม
ห่านต้องการการดูแลทุกวันตลอดปีปล่อยออกต้อนเข้าน้ำสดและตรวจการแทะเล็มและสภาพพวกมันต้องการพื้นที่หญ้าล้อมรั้วและโรงเรือนกันสัตว์ล่าจึงเหมาะกับบริบทชนบทและที่ดินขนาดเล็กมากกว่าสวนในเมืองที่คับแคบค่าใช้จ่ายรวมถึงโรงเรือนรั้วอาหาร (โดยเฉพาะในฤดูหนาว) และการดูแลจากสัตวแพทย์เป็นครั้งคราวข้อผูกพันที่ใหญ่ที่สุดคือเวลาห่านอยู่ได้ 15 ถึง 25 ปีการรับเลี้ยงจึงเป็นความรับผิดชอบระยะยาวไม่ใช่ตามฤดูกาลห่านเป็นสัตว์ฝูงและต้องเลี้ยงกับห่านอื่นอย่างน้อยหนึ่งตัวห่านตัวเดียวเป็นทางเลือกการเลี้ยงที่ไม่ดี
| รายการ | ค่าใช้จ่ายทั่วไป |
|---|---|
| ลูกห่านหรือนกโต | ต่ำถึงปานกลางต่อตัวพันธุ์หายากราคาสูงกว่า |
| โรงเรือนและรั้ว | ค่าใช้จ่ายครั้งเดียวปานกลางถึงสูงสำหรับโรงเรือนและลานที่ปลอดภัย |
| อาหารและวัสดุรองพื้น | ต่อเนื่องสูงกว่าในฤดูหนาวเมื่อการแทะเล็มไม่ดี |
| การจัดเตรียมน้ำและน้ำอาบ | ต่ำถึงปานกลางขึ้นกับว่ามีบ่อหรือไม่ |
| การดูแลจากสัตวแพทย์ | เป็นครั้งคราวเผื่องบสำหรับสัตวแพทย์ที่ดูแลนกได้ |
หาซื้อได้ที่ไหน
หาซื้อห่านจากผู้เพาะพันธุ์ที่น่าเชื่อถือซึ่งเลี้ยงนกในสภาพดีและบอกพันธุ์อายุและเพศได้ชมรมและงานแสดงสัตว์ปีกและสัตว์ปีกน้ำเป็นแหล่งดีในการหาผู้เพาะพันธุ์ที่ตั้งมั่นองค์กรกู้ภัยและหาบ้านใหม่บางครั้งมีห่านที่ต้องการบ้านใหม่ซึ่งเหมาะกับผู้เลี้ยงที่ยินดีรับนกโตซื้อมากกว่าหนึ่งตัวและหลีกเลี่ยงผู้ขายที่ไม่สามารถแสดงพ่อแม่พันธุ์หรือโรงเรือนที่แข็งแรงได้
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับห่าน
คำถามทั่วไปเกี่ยวกับการเลี้ยงห่านรวมถึงว่าเหมาะเป็นสัตว์เลี้ยงไหมอยู่ได้นานแค่ไหนราคาเท่าไรดูแลยากแค่ไหนและเหมาะกับครอบครัวและผู้เริ่มต้นไหม
ห่านเป็นสัตว์เลี้ยงที่ดีไหม
ห่านให้ความคุ้มค่าแก่ผู้เลี้ยงที่เหมาะสมมันฉลาดจำคนที่คุ้นเคยได้และเชื่องเมื่อจับต้องอย่างนุ่มนวลมันเป็นนกฝูงกลางแจ้งไม่ใช่สัตว์เลี้ยงในบ้านและเสียงดังและอาจปกป้องในฤดูผสมพันธุ์จึงเหมาะกับบ้านชนบทและที่ดินขนาดเล็กมากกว่าสวนในเมืองที่คับแคบ
ห่านอยู่ได้นานแค่ไหน
หากดูแลดีห่านหลายตัวอยู่ได้ราว 15 ถึง 25 ปีและบางตัวอยู่นานกว่านั้นซึ่งยืนกว่าสัตว์ปีกอื่นส่วนใหญ่มากการเลี้ยงห่านจึงเป็นข้อผูกพันระยะยาว
เลี้ยงห่านมีค่าใช้จ่ายเท่าไร
นกแต่ละตัวมักราคาไม่แพงแม้พันธุ์หายากราคาสูงกว่าค่าใช้จ่ายที่ใหญ่กว่าคือโรงเรือนและรั้วที่ปลอดภัยอาหารต่อเนื่อง (โดยเฉพาะในฤดูหนาวเมื่อการแทะเล็มไม่ดี) วัสดุรองพื้นและการดูแลจากสัตวแพทย์เป็นครั้งคราว
ห่านดูแลยากไหม
การดูแลอยู่ในระดับปานกลางห่านต้องการหญ้าให้เข้าถึงทุกวันน้ำสะอาดที่ลึกพอจุ่มหัวที่พักปลอดภัยตอนกลางคืนและการตรวจสุขภาพเป็นประจำมันทนทานเมื่อความต้องการเหล่านั้นได้รับการตอบสนองแต่ปล่อยไว้โดยไม่ดูแลรายวันไม่ได้
ห่านเหมาะกับครอบครัวและผู้เริ่มต้นไหม
ห่านเหมาะกับครอบครัวและผู้เริ่มต้นที่มีพื้นที่เหมาะสมและพร้อมเรียนรู้แกนเดอร์อาจก้าวร้าวในฤดูผสมพันธุ์จึงควรดูแลเด็กเล็กเมื่ออยู่ใกล้การจับที่นุ่มนวลและสม่ำเสมอตั้งแต่เล็กช่วยให้ได้นกโตที่จัดการได้ง่าย
เลี้ยงห่านตัวเดียวได้ไหม
ไม่ได้ห่านเป็นนกฝูงที่เข้าสังคมและควรเลี้ยงกับห่านอื่นอย่างน้อยหนึ่งตัวห่านตัวเดียวมีแนวโน้มเครียดและเหงา
ห่านต้องมีบ่อน้ำไหม
บ่อน้ำไม่จำเป็นแต่ห่านควรมีน้ำที่ลึกพอจุ่มหัวเพื่อรักษาตารูจมูกและขนให้สะอาดน้ำอาบเช่นบ่อหรืออ่างใหญ่ที่ทำความสะอาดได้ยิ่งดีเมื่อจัดหาได้