เป็ด
Anas platyrhynchos domesticus
สัตว์ปีกน้ำที่แข็งแรงและชอบอยู่รวมกลุ่ม เลี้ยงเพื่อไข่ เนื้อ และความคึกคักที่พวกมันเติมให้บ่อน้ำ
View เป็ด breedsScientific classification
The เป็ด's place in the tree of life, from domain down to species.
- โดเมนEukaryotaยูแคริโอต
- อาณาจักรAnimaliaสัตว์
- ไฟลัมChordataสัตว์มีแกนสันหลัง
- ชั้นAvesนก
- อันดับAnseriformesนกน้ำ
- วงศ์Anatidaeเป็ด ห่าน และหงส์
- สกุลAnasเป็ดผิวน้ำ
- ชนิดAnas platyrhynchosเป็ด
เป็ด colors, patterns and markings
Every color, pattern and marking the taxonomy records for เป็ด, by part of the body. Each breed page shows which clubs accept which ones.
เกี่ยวกับเป็ด
เป็ด(Anas platyrhynchos domesticus)เป็นสัตว์ปีกน้ำที่เลี้ยงไว้เพื่อไข่เนื้อกำจัดศัตรูพืชและเป็นเพื่อนส่วนใหญ่สืบเชื้อสายจากเป็ดมัลลาร์ดป่ามีอายุราว8ถึง12ปี
เป็ดบ้านเป็นสัตว์ปีกน้ำขนาดกลางที่มนุษย์เลี้ยงมานานหลายพันปีนอกจากเป็ดมัสโควีซึ่งสืบเชื้อสายจากบรรพบุรุษป่าคนละสายพันธุ์เป็ดบ้านทั่วไปสืบต้นตอมาจากเป็ดมัลลาร์ดป่าการคัดเลือกพันธุ์ทำให้ได้เป็ดที่ตัวหนักกว่าออกไข่มากกว่ามากและมีสีสันกับรูปทรงลำตัวหลากหลายกว่าญาติป่าของมัน
เป็ดเข้าสังคมเก่งทนทานและปรับตัวได้ดีเป็ดทนทั้งความหนาวและความร้อนได้ดีกว่าสัตว์ปีกหลายชนิดหากินแมลงหอยทากและวัชพืชอย่างขยันขันแข็งและเป็นที่นิยมในฟาร์มขนาดเล็กทั้งเพื่อไข่และการกำจัดศัตรูพืชตามธรรมชาติเป็ดต้องการน้ำสำหรับดื่มและสำหรับทำความสะอาดตารูจมูกและขนแม้บ่อว่ายน้ำเต็มรูปแบบจะช่วยได้แต่ไม่ใช่สิ่งจำเป็นอย่างเคร่งครัด
ในฐานะเพื่อนเป็ดควรเลี้ยงเป็นฝูงเล็กไม่ใช่ตัวเดียวเพราะเป็ดตัวเดียวจะเครียดเมื่อไม่มีพวกเดียวกันเป็ดเลอะเทอะกับน้ำและถ่ายมูลเปียกจำนวนมากจึงเหมาะกับบ้านที่มีพื้นที่กลางแจ้งมากกว่าการเลี้ยงในบ้าน
| คุณลักษณะ | รายละเอียด |
|---|---|
| ชื่อวิทยาศาสตร์ | Anas platyrhynchos domesticus (มัสโควี: Cairina moschata) |
| วงศ์ | Anatidae |
| ช่วงขนาดตัวเต็มวัย | ราว1ถึง5.5กก.(2ถึง12ปอนด์)ขึ้นกับสายพันธุ์ |
| ช่วงอายุขัย | 8ถึง12ปีบางครั้งนานกว่านั้น |
| อาหาร | กินได้ทั้งพืชและสัตว์:ธัญพืชผักใบเขียวแมลงพืชน้ำ |
| ระดับการดูแล | มือใหม่ถึงปานกลาง |
| เหมาะที่สุดสำหรับ | บ้านที่มีสนามสวนหรือฟาร์มขนาดเล็ก |
เป็ดเหมาะกับใคร
เป็ดเหมาะกับคนที่มีพื้นที่กลางแจ้งสามารถเลี้ยงได้อย่างน้อยสองหรือสามตัวรวมกันและไม่รังเกียจที่จะทำความสะอาดหลังสัตว์ปีกน้ำที่เลอะเทอะเป็ดตอบแทนผู้เลี้ยงที่ต้องการผลผลิตไข่สม่ำเสมอฝูงที่สงบไว้ชมและความช่วยเหลือในการกำจัดศัตรูพืชในสวนเป็ดไม่เหมาะกับอะพาร์ตเมนต์บ้านในร่มที่เป็นระเบียบหรือใครก็ตามที่เลี้ยงได้เพียงตัวเดียว
สายพันธุ์และประเภทของเป็ด
มีเป็ดบ้านที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางราว16สายพันธุ์มักจัดกลุ่มตามวัตถุประสงค์เป็นพันธุ์เนื้อหนักพันธุ์ไข่ดกพันธุ์สองประโยชน์และพันธุ์ประดับหรือแคระขนาดเล็ก
สายพันธุ์เป็ดบ้านต่างกันหลักๆที่ขนาดลำตัวปริมาณไข่สีและท่าทางพันธุ์หนักถูกพัฒนาเพื่อเนื้อและอุปนิสัยสงบพันธุ์เบากว่าเพื่อจำนวนไข่ที่สูงและพันธุ์แคระเล็กเพื่อการประดับหรือประกวดมีราว16สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับทั่วไปและแตกต่างกันมากพอที่ฝูงพันธุ์หนึ่งจะดูและมีพฤติกรรมต่างจากอีกพันธุ์อย่างชัดเจน
สีและลวดลายก็แยกสายพันธุ์เช่นกันตั้งแต่ขาวล้วนไปจนถึงเป็ดคายูกาสีดำเหลือบเขียวและลายขาวสลับสีที่ขาดตอนของแม็กพายและเวลช์ฮาร์เลควิน
| สายพันธุ์หรือประเภท | ขึ้นชื่อเรื่อง |
|---|---|
| ปักกิ่ง | เป็ดเนื้อขาวโตเร็วนิสัยสงบและพบทั่วไป |
| ไอส์เบอรี | พันธุ์เนื้อขาวดั้งเดิมของอังกฤษตัวใหญ่ |
| รูออง | พันธุ์หนักลายมัลลาร์ดใช้เพื่อเนื้อ |
| มัสโควี | เป็นคนละชนิดตัวใหญ่เกาะคอนได้และเงียบ |
| แซกโซนี | พันธุ์สองประโยชน์สีน้ำตาลอ่อนนวลและเทา |
| คายูกา | ขนสีดำเหลือบเขียวไข่สีเข้ม |
| เครสเต็ด | มีจุกขนบนหัว |
| สวีดิช | เป็ดสีน้ำเงินหรือดำทนทานมีลายขาวที่อก |
| บัฟฟ์ | พันธุ์สองประโยชน์สีน้ำตาลอ่อน |
| อินเดียนรันเนอร์ | ลำตัวตั้งตรงทรงขวดเป็ดไข่ดกที่วิ่งแทนการเดินเตาะแตะ |
| คากีแคมป์เบลล์ | หนึ่งในเป็ดไข่ดกที่สุด |
| แม็กพาย | เป็ดไข่พันธุ์เบาลายขาวดำ |
| เวลช์ฮาร์เลควิน | หากินเก่งและไข่ดี |
| คอลล์ | แคระตัวจิ๋วเดิมใช้เป็นเป็ดต่อส่งเสียงมาก |
| อีสต์อินดี | แคระดำตัวเล็กเหลือบเขียว |
| มัลลาร์ด | บรรพบุรุษป่าของเป็ดบ้านส่วนใหญ่เลี้ยงเพื่อประดับ |
วิธีจัดกลุ่มสายพันธุ์
ผู้เลี้ยงมักเลือกสายพันธุ์ตามวัตถุประสงค์พันธุ์หนักเช่นปักกิ่งไอส์เบอรีและรูองถูกเลือกเพื่อเนื้อหรือเป็นเป็ดหลังบ้านที่มั่นคงพันธุ์เน้นไข่เช่นคากีแคมป์เบลล์เวลช์ฮาร์เลควินและอินเดียนรันเนอร์ถูกเลือกเพื่อไข่รายวันพันธุ์เล็กเช่นคอลล์และอีสต์อินดีเลี้ยงเพื่อประกวดและเป็นเป็ดประดับสวนมากกว่าเพื่อผลผลิต
ประวัติของเป็ดบ้าน
เป็ดบ้านถูกทำให้เชื่องจากเป็ดมัลลาร์ดป่าโดยมีหลักฐานชัดเจนที่เก่าแก่ที่สุดของการเลี้ยงเป็ดในเอเชียตะวันออกเป็ดมัสโควีถูกทำให้เชื่องแยกต่างหากในอเมริกาก่อนการติดต่อกับยุโรป
เป็ดบ้านส่วนใหญ่สืบเชื้อสายจากเป็ดมัลลาร์ดป่าซึ่งเป็นชนิดที่พบทั่วซีกโลกเหนือมนุษย์เริ่มเลี้ยงมัลลาร์ดในกรงเพื่อไข่และเนื้อและตลอดหลายชั่วอายุฝูงที่เลี้ยงเหล่านี้เติบโตใหญ่ขึ้นและให้ผลผลิตมากกว่าต้นตอป่าจีนมีประเพณีการเลี้ยงเป็ดที่ยาวนานที่สุดและมีบันทึกดีที่สุดโดยเลี้ยงเป็ดจำนวนมากมานานกว่าหนึ่งพันปี
เป็ดมัสโควีมีประวัติแยกต่างหากมันถูกทำให้เชื่องอย่างอิสระในอเมริกากลางและอเมริกาใต้โดยชนพื้นเมืองก่อนชาวยุโรปมาถึงจึงต่างจากพันธุ์ที่สืบจากมัลลาร์ดทั้งขนาดเสียงและพฤติกรรม
จากเอเชียและอเมริกาการเลี้ยงเป็ดแพร่หลายไปทั่วนักปรับปรุงพันธุ์ยุโรปพัฒนาสายพันธุ์ท้องถิ่นที่โดดเด่นในช่วงศตวรรษที่สิบแปดและสิบเก้าผลิตเป็ดโต๊ะตัวหนักเช่นไอส์เบอรีในอังกฤษและรูองในฝรั่งเศสที่ตั้งชื่อตามภูมิภาคที่มันถูกปรับปรุง
ในช่วงปลายศตวรรษที่สิบเก้าและต้นศตวรรษที่ยี่สิบนักปรับปรุงพันธุ์ได้กำหนดมาตรฐานให้กับเป็ดหลายสายพันธุ์ที่เลี้ยงกันในปัจจุบันโดยตรึงสีขนาดและลักษณะการไข่และสร้างสายพันธุ์ไข่ดกเช่นคากีแคมป์เบลล์เป็ดปักกิ่งที่นำมาจากจีนกลายเป็นเป็ดเนื้อเชิงพาณิชย์ที่ครองตลาดในหลายส่วนของโลก
รูปร่างและลักษณะทางกายภาพของเป็ด
เป็ดเป็นสัตว์ปีกน้ำขนาดกลางมีจะงอยปากแบนกว้างเท้าพังผืดลำตัวกะทัดรัดและขนหนากันน้ำขนาดสีและท่าทางต่างกันมากตามสายพันธุ์
เป็ดบ้านทุกตัวมีโครงร่างลำตัวร่วมกันมันมีจะงอยปากแบนสำหรับกรองอาหารและน้ำขาสั้นที่อยู่ค่อนไปทางท้ายลำตัวเท้าพังผืดเต็มสำหรับว่ายน้ำและชั้นขนอุยหนาใต้ขนชั้นนอกที่กันน้ำต่อมน้ำมันใกล้หางผลิตสารเคลือบที่เป็ดกระจายตอนไซ้ขนซึ่งช่วยไม่ให้ขนเปียกชุ่ม
เป็ดตัวผู้(drake)และตัวเมีย(hen)มักดูต่างกันในพันธุ์ที่สืบจากมัลลาร์ดหลายพันธุ์ตัวผู้มีสีสดกว่าและตัวเมียสีน้ำตาลเรียบกว่าและหลายพันธุ์มีขนหางม้วนงอในตัวผู้เสียงก็ต่างกันเพราะตัวเมียมักร้องก้าบดังส่วนตัวผู้มีเสียงเบากว่าและแหบกว่า
| ลักษณะ | ช่วงทั่วไป |
|---|---|
| ขนาด | ยาวราว30ถึง70ซม.(12ถึง28นิ้ว) |
| น้ำหนัก | ราว1ถึง5.5กก.(2ถึง12ปอนด์) |
| สิ่งปกคลุมลำตัว | ขนกันน้ำเหนือขนอุยที่ให้ความอบอุ่น |
| สี | ขาวดำน้ำเงินน้ำตาลอ่อนน้ำตาลลายมัลลาร์ดลายด่าง |
| ลักษณะเด่น | จะงอยปากแบนเท้าพังผืดต่อมน้ำมันมักมีขนหางม้วนในตัวผู้ |
รูปร่างต่างกันอย่างไรระหว่างสายพันธุ์
ความแตกต่างระหว่างสายพันธุ์นั้นมากปักกิ่งและไอส์เบอรีตัวหนักและขาวคายูกาและอีสต์อินดีดำเหลือบเขียวส่วนแซกโซนีและบัฟฟ์มีโทนสีน้ำตาลอ่อนนวลพันธุ์เครสเต็ดมีจุกขนบนหัวและอินเดียนรันเนอร์ยืนเกือบตั้งตรงด้วยลำตัวยาวทรงขวดขณะที่เป็ดคอลล์เล็กพอที่จะกำไว้ในสองมือ
พฤติกรรมและอุปนิสัยของเป็ด
เป็ดเป็นสัตว์ฝูงที่เข้าสังคมสูงหากินตอนกลางวันอยู่ใกล้น้ำและสื่อสารด้วยเสียงก้าบเสียงพูดคุยเบาๆและท่าทางลำตัวโดยทั่วไปสงบกับคนเมื่อเลี้ยงด้วยความอ่อนโยน
เป็ดเป็นสัตว์ปีกฝูงและรู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่เป็นกลุ่มมันเคลื่อนไหวกินและพักผ่อนด้วยกันและเป็ดตัวเดียวจะกังวลและส่งเสียงดังภายในฝูงมีลำดับการจิกแบบหลวมๆและตัวผู้อาจแข่งขันกันในฤดูผสมพันธุ์
วันส่วนใหญ่ของเป็ดหมดไปกับการหากินมันงับน้ำตื้นและจิกดินเปียกด้วยจะงอยปากไล่ล่าแมลงหอยทากหนอนเมล็ดพืชและพืชอ่อนการได้เข้าถึงน้ำกระตุ้นการอาบน้ำและไซ้ขนตามธรรมชาติซึ่งรักษาสภาพขนให้ดี
เป็ดสื่อสารด้วยเสียงและท่าทางตัวเมียร้องก้าบดังเพื่อเรียกฝูงหรือส่งสัญญาณเตือนภัยส่วนตัวผู้เงียบกว่าเสียงพูดคุยเบาๆซ้ำๆมักหมายถึงความพอใจและการผงกหัวเป็นส่วนหนึ่งของการเกี้ยวพาราสีและการทักทายเป็ดที่เลี้ยงด้วยการจับต้องอย่างสงบตั้งแต่เล็กจะเชื่องและจะเดินตามผู้เลี้ยงที่คุ้นเคยแม้ส่วนใหญ่จะไม่ชอบให้อุ้ม
| ด้าน | โดยทั่วไป |
|---|---|
| การเข้าสังคม | เข้าสังคมมากต้องการเป็ดตัวอื่น |
| ระดับความกระตือรือร้น | หากินอย่างขยันในเวลากลางวัน |
| ความช่างส่งเสียง | ตัวเมียดังตัวผู้เบาต่างกันตามสายพันธุ์ |
| กับคน | สงบและเชื่องเมื่อเลี้ยงด้วยความอ่อนโยน |
| กับสัตว์อื่น | สงบกับเพื่อนในฝูงระวังนักล่า |
การดูแลเป็ด
เป็ดต้องการอาหารและน้ำสะอาดทุกวันที่พักกันนักล่าในเวลากลางคืนวัสดุรองพื้นแห้งและการทำความสะอาดน้ำกับพื้นที่อยู่อาศัยเป็นประจำเป็ดเป็นสัตว์ปีกที่ดูแลง่าย
การดูแลประจำวัน
- จัดน้ำดื่มสะอาดที่ลึกพอให้เป็ดจุ่มจะงอยปากทั้งอันและล้างตากับรูจมูกได้
- ให้อาหารสมดุลในตอนเช้าและตรวจดูตลอดวัน
- ปล่อยฝูงออกจากที่พักกลางคืนเพื่อหากินและอาบน้ำ
- เติมหรือเปลี่ยนน้ำอาบซึ่งสกปรกเร็ว
- เก็บไข่เพราะเป็ดมักไข่ในตอนเช้าตรู่
- ขังฝูงไว้ในที่ปลอดภัยตอนพลบค่ำเพื่อป้องกันนักล่า
สภาพแวดล้อม
- โรงเรือนที่ปลอดภัยระบายอากาศดีที่ล็อกกันสุนัขจิ้งจอกแรกคูนสุนัขและนกล่าเหยื่อ
- วัสดุรองพื้นแห้งเช่นฟางหรือขี้เลื่อยเปลี่ยนบ่อยเพราะเป็ดพาน้ำเข้ามา
- ลานหรือสนามกลางแจ้งที่มีร่มเงาและที่กำบังลม
- น้ำสำหรับอาบตั้งแต่อ่างไปจนถึงบ่อพร้อมการระบายน้ำที่ดีสำหรับพื้นเปียกโคลนที่เป็ดสร้างขึ้น
การดูแลขนและการจับต้อง
เป็ดดูแลตัวเองด้วยการอาบน้ำและไซ้ขนจึงไม่ต้องแปรงหรืออาบน้ำโดยผู้เลี้ยงตราบใดที่มีน้ำสะอาดจับเป็ดโดยประคองลำตัวและพับปีกแนบตัวอย่างเบามือและหลีกเลี่ยงการยกที่ขาหรือปีกตรวจเท้าและขาเป็นครั้งคราวว่ามีบาดแผลหรือบวมหรือไม่เพราะเป็ดใช้ชีวิตอยู่บนพื้น
โภชนาการและการให้อาหารเป็ด
เป็ดกินได้ทั้งพืชและสัตว์กินอาหารฐานธัญพืชผักใบเขียวแมลงและพืชน้ำอาหารสัตว์ปีกน้ำหรือสัตว์ปีกครบส่วนที่เหมาะกับช่วงวัยบวกการหากินและกรวดครอบคลุมความต้องการส่วนใหญ่
เป็ดเติบโตดีด้วยอาหารเม็ดครบส่วนที่คิดค้นสำหรับสัตว์ปีกน้ำหรือสัตว์ปีกเสริมด้วยสิ่งที่มันหากินลูกเป็ดต้องการอาหารเริ่มต้นโปรตีนสูงกว่าเป็ดกำลังโตต้องการอาหารสูตรโตและแม่เป็ดไข่ต้องการอาหารสูตรไข่ที่เติมแคลเซียมเพื่อเปลือกไข่แข็งแรงไนอาซินสำคัญเป็นพิเศษสำหรับลูกเป็ดและอาหารที่ทำสำหรับลูกไก่อาจต้องเสริมไนอาซินเพื่อป้องกันปัญหาขา
เป็ดต้องมีน้ำควบคู่ไปกับอาหารเสมอมันคาบอาหารคำหนึ่งแล้วจิบน้ำเพื่อกลืนดังนั้นแหล่งน้ำต้องอยู่ข้างที่ให้อาหารตลอดเวลา
| ช่วงวัย | อาหาร | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| ลูกเป็ด(0ถึง3สัปดาห์) | อาหารเริ่มต้นแบบร่วนโปรตีนสูง | ให้แน่ใจว่ามีไนอาซินเพียงพออย่าให้อาหารลูกไก่ผสมยาโดยไม่ตรวจสอบความเหมาะสม |
| ระยะโต(3ถึง18สัปดาห์) | อาหารสูตรโตโปรตีนต่ำกว่า | ลดโปรตีนเพื่อเลี่ยงปัญหาปีกและขาจากการโตเร็วเกินไป |
| แม่เป็ดไข่ | อาหารสูตรไข่ที่เติมแคลเซียม | จัดเปลือกหอยนางรมบดให้เลือกกินอิสระ |
| ตัวเต็มวัยไม่ไข่หรือตัวผู้ | อาหารบำรุงรักษาหรือสูตรไข่ | เลี่ยงการให้อาหารมากเกินไปเพื่อป้องกันโรคอ้วน |
ขนมควรมีปริมาณน้อยไม่เกินหนึ่งในสิบของอาหารและอาจรวมถั่วลันเตาผักใบเขียวหั่นหนอนนกและผักหั่นเป็ดที่ไม่หากินบนพื้นต้องเข้าถึงกรวดชนิดไม่ละลายเพื่อบดอาหารต้องมีน้ำสะอาดตลอดเวลาทั้งเพื่อดื่มและเพื่อรักษาจะงอยปากกับรูจมูกให้สะอาด
สุขภาพและโรคที่พบบ่อยของเป็ด
เป็ดเป็นสัตว์ปีกที่ทนทานปกติมีอายุ8ถึง12ปีแต่อาจมีปัญหาขาและเท้าการขาดไนอาซินปรสิตและปัญหาระบบสืบพันธุ์ในแม่เป็ดน้ำสะอาดที่อยู่แห้งและโภชนาการดีป้องกันโรคส่วนใหญ่
เป็ดเป็นหนึ่งในสัตว์ปีกเลี้ยงที่แข็งแรงกว่าชนิดอื่นมันต้านทานโรคหลายอย่างที่มีผลต่อไก่ส่วนหนึ่งเพราะมันคอยชะล้างรูจมูกและตาด้วยน้ำปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่สืบเนื่องมาจากสภาพที่ไม่ดีเช่นวัสดุรองพื้นเปียกน้ำสกปรกความแออัดหรืออาหารที่ไม่สมดุลด้วยสภาพแวดล้อมสะอาดและอาหารที่เหมาะสมเป็ดมักมีอายุยืนถึงวัยสิบกว่าปีโดยช่วงทั่วไปอยู่ที่8ถึง12ปี
| ภาวะ | อาการ | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| ฝ่าเท้าอักเสบ(บัมเบิลฟุต) | ฝ่าเท้าบวมเดินกะเผลกสะเก็ดสีเข้ม | เกิดจากบาดแผลและพื้นผิวแข็งหรือสกปรกต้องทำความสะอาดและดูแล |
| การขาดไนอาซิน | ขาอ่อนแรงหรือโก่งในลูกเป็ดไม่ยอมเดิน | ป้องกันได้ด้วยไนอาซินเพียงพอในอาหาร |
| ปีกบิด(แองเจิลวิง) | ขนปีกบิดออกด้านนอก | เชื่อมโยงกับการโตเร็วเกินไปจากอาหารโปรตีนสูง |
| ไข่ค้าง | แม่เป็ดเบ่งบวมซึม | ภาวะฉุกเฉินระบบสืบพันธุ์ในแม่เป็ดไข่ |
| ปรสิตภายในและภายนอก | น้ำหนักลดขนไม่ดีไรหรือเหา | จัดการด้วยที่อยู่สะอาดและการรักษาโดยสัตวแพทย์ |
การดูแลเชิงป้องกัน
- รักษาวัสดุรองพื้นให้แห้งและเปลี่ยนวัสดุที่สกปรกทันที
- จัดน้ำดื่มและน้ำอาบสะอาดทุกวัน
- ให้อาหารสมดุลเหมาะกับช่วงวัย
- ตรวจเท้าขาและขนเป็นประจำ
- กักโรคสัตว์ตัวใหม่ก่อนนำเข้าฝูง
- ปกป้องฝูงจากนักล่าและความเครียด
โรงเรือนและที่อยู่อาศัยของเป็ด
เป็ดต้องการที่พักกลางคืนกันนักล่าลานกลางแจ้งกว้างขวางมีร่มเงาวัสดุรองพื้นแห้งและน้ำสำหรับอาบเป็ดไม่เกาะคอนและชอบพักผ่อนบนพื้น
เป็ดใช้ชีวิตส่วนใหญ่กลางแจ้งและต้องการโรงเรือนที่ปลอดภัยเพียงเพื่อการนอนและกำบังจากสภาพอากาศกับนักล่าต่างจากไก่เป็ดส่วนใหญ่ไม่เกาะคอนเหนือพื้นจึงต้องการพื้นที่พื้นราบที่มีวัสดุรองพื้นนุ่มและแห้งแทนราวสูงมัสโควีเป็นข้อยกเว้นและจะเกาะคอนเมื่อมีโอกาส
พื้นที่กลางแจ้งควรมีที่ให้หากินร่มเงาสำหรับวันร้อนและแหล่งน้ำสำหรับอาบเป็ดทำให้พื้นรอบน้ำเป็นโคลนดังนั้นการระบายน้ำที่ดีและวิธีย้ายหรือทำความสะอาดน้ำจึงสำคัญมาก
| พารามิเตอร์ | คำแนะนำ |
|---|---|
| พื้นที่ | ราว0.4ตร.ม.(4ตร.ฟุต)ของพื้นโรงเรือนต่อเป็ดหนึ่งตัวบวกลานกลางแจ้งที่กว้างขวาง |
| อุณหภูมิ | ทนหนาวจัดร่มเงาและน้ำเมื่อเกิน25องศาเซลเซียส(77องศาฟาเรนไฮต์) |
| ความชื้น | ระบายอากาศดีเพื่อให้โรงเรือนแห้งไม่ชื้น |
| วัสดุรองพื้น | ฟางหรือขี้เลื่อยบนพื้นโรงเรือนรักษาให้แห้ง |
| แสงสว่าง | แสงกลางวันตามธรรมชาติแสงเสริมในฤดูหนาวช่วยการไข่ได้ |
รายการตรวจสอบการจัดเตรียม
- โรงเรือนกันนักล่าพร้อมสลักที่ปลอดภัยและช่องระบายอากาศที่มีตะแกรงปิด
- วัสดุรองพื้นแทนราวเกาะคอน
- ลานกลางแจ้งมีร่มเงาพร้อมที่ให้หากิน
- น้ำอาบเหนือพื้นผิวที่ระบายน้ำได้
- ที่ให้อาหารและที่ให้น้ำแยกกันวางเคียงข้าง
- รั้วที่ปลอดภัยกันนักล่าทั้งบนพื้นและทางอากาศ
การผสมพันธุ์และการเลี้ยงลูกเป็ด
เป็ดถึงวัยไข่ราว5ถึง7เดือนและไข่มีเชื้อฟักหลังการกกราว28วันหรือประมาณ35วันสำหรับมัสโควีลูกเป็ดเป็นสัตว์ที่เกิดมาพร้อมพัฒนาการเดินและกินได้ในไม่ช้าหลังฟัก
เป็ดส่วนใหญ่ถึงวัยเจริญพันธุ์และเริ่มไข่ราวอายุห้าถึงเจ็ดเดือนตัวผู้ผสมกับแม่เป็ดในฝูงและตัวผู้หนึ่งตัวรับใช้แม่เป็ดได้หลายตัวไข่มีเชื้อต้องการแม่เป็ดกกหรือตู้ฟักเพื่อให้ฟัก
การกกใช้เวลาราว28วันสำหรับพันธุ์ที่สืบจากมัลลาร์ดและราว35วันสำหรับมัสโควีบางพันธุ์เช่นคากีแคมป์เบลล์สูญเสียสัญชาตญาณการกกไข่ไปมากจากการคัดเลือกให้ไข่ดกขณะที่แม่มัสโควีเป็นแม่ตามธรรมชาติที่เชื่อถือได้
ลูกเป็ดเป็นสัตว์ที่เกิดมาพร้อมพัฒนาการหมายความว่ามันฟักออกมามีขนอุยปกคลุมลืมตาและเดินว่ายน้ำกับกินได้ภายในไม่กี่ชั่วโมงมันต้องการความอบอุ่นจากเครื่องกกหรือแม่ในสัปดาห์แรกอาหารเริ่มต้นไนอาซินสูงและน้ำตื้นที่ไม่ทำให้จมน้ำจนกว่าคุณสมบัติกันน้ำของมันจะพัฒนาลูกเป็ดเล็กหนาวง่ายหากเปียกเกินไปโดยไม่มีพ่อแม่คอยเคลือบน้ำมันขนอุยให้
| ตัวชี้วัด | ค่า |
|---|---|
| วัยเจริญพันธุ์ | ราว5ถึง7เดือน |
| ระยะการกก | ราว28วัน(มัสโควีราว35วัน) |
| จำนวนไข่ต่อครอกทั่วไป | แตกต่างตามสายพันธุ์และสภาพ |
| ไข่ต่อปี(เป็ดไข่ดี) | สูงถึงราว300ฟองในพันธุ์ไข่ดก |
| ลูก | ลูกเป็ดที่เกิดมาพร้อมพัฒนาการเคลื่อนไหวได้ในไม่ช้าหลังฟัก |
การเลือกและการหาเป็ด
เป็ดเหมาะกับผู้เลี้ยงที่มีพื้นที่กลางแจ้งเวลาสำหรับการดูแลประจำวันและความเต็มใจเลี้ยงหลายตัวรวมกันเป็นเวลา8ถึง12ปีตัวเป็ดราคาถูกแต่โรงเรือนรั้วและอาหารต่อเนื่องเป็นค่าใช้จ่ายที่ใหญ่กว่า
เป็ดเหมาะกับคุณหรือไม่
เป็ดต้องการสนามหรือทุ่งไม่ใช่ที่อยู่ในบ้านและต้องเลี้ยงเป็นกลุ่มอย่างน้อยสองหรือสามตัวการดูแลประจำวันใช้เวลาเพียงสั้นๆแต่ต้องทำทุกวันรวมถึงการเติมน้ำเปิดปิดที่พักและทำความสะอาดโคลนกับมูลเปียกที่เป็ดสร้างขึ้นค่าใช้จ่ายไม่มากเมื่อสร้างโรงเรือนแล้วแม้อาหารและการกันนักล่าจะสะสมตลอดหลายปีเป็ดมีอายุได้8ถึง12ปีหรือมากกว่าการเลี้ยงจึงเป็นพันธะหนึ่งทศวรรษไม่ใช่หนึ่งฤดูกาล
| รายการ | ค่าใช้จ่ายทั่วไป |
|---|---|
| ลูกเป็ดหรือเป็ดรุ่น | ราคาต่อตัวต่ำพันธุ์ประดับราคาสูงกว่า |
| โรงเรือนและลาน | ค่าใช้จ่ายเริ่มต้นสูงสุดแตกต่างตามขนาดและวัสดุ |
| รั้วและการกันนักล่า | ปานกลางขึ้นกับพื้นที่ที่ล้อมรั้ว |
| อาหาร | ค่าใช้จ่ายรายเดือนต่อเนื่องต่อตัว |
| วัสดุรองพื้นและกรวด | ค่าใช้จ่ายต่อเนื่องต่ำ |
| การดูแลโดยสัตวแพทย์ | เป็นครั้งคราวสัตวแพทย์สัตว์ปีกอาจคิดราคาสูงกว่า |
จะหาได้จากที่ไหน
เป็ดหาได้จากผู้เพาะพันธุ์ที่รับผิดชอบโรงฟักที่มีชื่อเสียงผู้เลี้ยงสัตว์ปีกท้องถิ่นและกลุ่มช่วยเหลือหรือหาบ้านใหม่ที่รับสัตว์ปีกน้ำที่ไม่ต้องการซื้อหลายตัวพร้อมกันเพื่อให้มันมีเพื่อนเลือกแหล่งที่ดูแลสัตว์สะอาดและแข็งแรงและสอบถามเรื่องการไข่กับอุปนิสัยของสายพันธุ์ก่อนตัดสินใจการรับเป็ดโตจากศูนย์ช่วยเหลือเป็นทางเลือกที่ดีสำหรับผู้เลี้ยงที่ไม่ต้องการเลี้ยงลูกเป็ด
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับเป็ด
คำถามทั่วไปเกี่ยวกับการเลี้ยงเป็ดครอบคลุมว่าเป็ดเป็นสัตว์เลี้ยงที่ดีหรือไม่มีอายุนานเท่าใดค่าใช้จ่ายเท่าไรดูแลยากแค่ไหนและเหมาะกับครอบครัวและมือใหม่หรือไม่
เป็ดเป็นสัตว์เลี้ยงที่ดีไหม
ใช่สำหรับบ้านที่เหมาะสมเป็ดเข้าสังคมเก่งสงบและน่าเพลิดเพลินและหลายตัวเชื่องด้วยการจับต้องอย่างอ่อนโยนเป็ดเหมาะกับบ้านที่มีพื้นที่กลางแจ้งและต้องเลี้ยงเป็นกลุ่มเล็กไม่ใช่ตัวเดียว
เป็ดมีอายุนานเท่าไร
เป็ดบ้านปกติมีอายุ8ถึง12ปีและบางตัวถึงวัยสิบกลางๆด้วยการดูแลที่ดีพันธุ์เนื้อหนักมักมีอายุสั้นกว่าพันธุ์ไข่และพันธุ์แคระที่เบากว่า
เลี้ยงเป็ดค่าใช้จ่ายเท่าไร
ตัวเป็ดเองราคาถูกโดยพันธุ์ประดับราคาสูงกว่าค่าใช้จ่ายที่ใหญ่กว่าคือโรงเรือนกันนักล่ารั้วและอาหารกับวัสดุรองพื้นต่อเนื่องตลอดชีวิตเป็ด
เป็ดเลี้ยงยากไหม
เป็ดค่อนข้างเลี้ยงง่ายและทนทานจัดอยู่ในระดับมือใหม่ถึงปานกลางงานหลักคือการเติมน้ำและทำความสะอาดทุกวันเพราะเป็ดเลอะเทอะกับน้ำและต้องมีที่พักปลอดภัยที่ล็อกทุกคืน
เป็ดเหมาะกับครอบครัวและมือใหม่ไหม
ใช่เป็ดอ่อนโยนแข็งแรงและให้อภัยความผิดพลาดของมือใหม่ทำให้เป็นตัวเลือกสัตว์ปีกตัวแรกที่ดีควรสอนเด็กให้จับต้องมันอย่างสงบและประคองลำตัว
เป็ดต้องมีบ่อน้ำไหม
บ่อเต็มรูปแบบช่วยได้แต่ไม่จำเป็นเป็ดต้องมีน้ำที่ลึกพอจุ่มจะงอยปากทั้งอันและล้างตากับรูจมูกและชอบน้ำอาบเช่นอ่างหรือสระตื้นมาก
เลี้ยงเป็ดตัวเดียวได้ไหม
ไม่ได้เป็ดเป็นสัตว์ฝูงและเป็ดตัวเดียวจะเครียดและส่งเสียงดังเลี้ยงอย่างน้อยสองหรือสามตัวรวมกันเพื่อให้มันมีเพื่อน