รอมนีย์
รอมนีย์เป็นแกะขนยาวเอนกประสงค์ที่แข็งแกร่ง เป็นที่ยกย่องด้านขนแกะคุณภาพและความสามารถในการปรับตัวเข้ากับทุ่งหญ้าที่เปียกชื้นและท้าทาย
- Size
- ขนาดใหญ่
- Lifespan
- 10–12 years
- Origin
- อังกฤษ
- Temperament
- สงบเสงี่ยม
- Standard colors
- ดำ ขาว และมัวริท
Characteristics
รอมนีย์ colors and patterns
What each club's breed standard says about every รอมนีย์ color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.
Breed standards describe the รอมนีย์ in ดำ ขาว และมัวริท.
| Color or pattern | AMERICAN ROMNEY |
|---|---|
| ดำ | ตามมาตรฐาน (“natural colored (black)”) |
| ขาว | ตามมาตรฐาน (“white”) |
| มัวริท | ตามมาตรฐาน (“moorit (brown)”) |
| เทา | No ruling |
| เงิน | No ruling |
| Patterns | |
| ลายจุด | ตัดสิทธิ์ (“black spots within the actual fleece for white animals”) |
| Color or pattern | AMERICAN ROMNEY |
|---|---|
| ดำ | ตามมาตรฐาน (“black”) |
| ชมพู | ตามมาตรฐาน (“pink”) |
What the rulings mean
- ตามมาตรฐาน
- Described by the club's breed standard.
- ตัดสิทธิ์
- The club's breed standard disqualifies an animal of this color or pattern.
Color changes
How a รอมนีย์'s colors can change over its life.
ดำchanges toเทา
ขน · ตามอายุ
ดำchanges toน้ำตาลเข้ม
ขน · ตามอายุ · from 0 to 52 weeks
ดำchanges toเทา
ขน · ค่อยเป็นค่อยไป
ดำchanges toน้ำตาล
ขน · เมื่อโดนแดด · can change back
ขาวchanges toลายจุด
ขน · ค่อยเป็นค่อยไป
ดำchanges toขาว
ขน · ตามสภาพร่างกาย · can change back
Sources
Each ruling comes from the club's published breed standard or color list.
เกี่ยวกับแกะพันธุ์รอมนีย์
รอมนีย์เป็นแกะขนยาวขนาดใหญ่จากอังกฤษ ทนทาน เลี้ยงง่าย ให้ทั้งขนแกะและเนื้อ เหมาะกับพื้นที่เลี้ยงที่ชื้นแฉะและหนัก
รอมนีย์เป็นแกะพันธุ์อเนกประสงค์ ให้ทั้งขนแกะยาวหนาและเนื้อคุณภาพดีจากตัวเดียวกัน จัดเป็นแกะพันธุ์ใหญ่ นิสัยสงบและเชื่อง เป็นหนึ่งในแกะที่ถูกส่งออกไปเลี้ยงทั่วโลกมากที่สุดสายพันธุ์หนึ่ง ฝูงแกะที่สืบเชื้อสายจากรอมนีย์อังกฤษกระจายอยู่ทั่วนิวซีแลนด์ ออสเตรเลีย อเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้ในปัจจุบัน
จุดเด่นที่ทำให้แกะพันธุ์นี้เป็นที่รู้จักคือความสามารถในการอยู่รอดบนพื้นที่ที่แกะพันธุ์อื่นมักปรับตัวไม่ได้ ต้นกำเนิดของรอมนีย์อยู่ที่พื้นที่ราบลุ่มชื้นแฉะทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ แกะกลุ่มนี้จึงมีภูมิต้านทานตามธรรมชาติต่อโรคเท้าเปื่อยและพยาธิภายในที่มักพบในทุ่งหญ้าเปียกชื้น ความสามารถในการปรับตัวนี้เองเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้สายพันธุ์แพร่ขยายออกไปไกลเกินกว่าถิ่นกำเนิดเดิม
แกะรอมนีย์กินหญ้าอย่างสม่ำเสมอและไม่รีบร้อน ปรับตัวเข้ากับระบบเลี้ยงแบบปล่อยทุ่งโล่งได้ดี รักษาน้ำหนักตัวได้แม้อาหารไม่มาก และดูแลคนเดียวได้ไม่ยากเพราะสงบนิ่งเวลาจับบังคับ
| ลักษณะ | รายละเอียด |
|---|---|
| ถิ่นกำเนิด | อังกฤษ (รอมนีย์มาร์ช มณฑลเคนต์) |
| ขนาด | ใหญ่ |
| อายุขัย | 10 ถึง 12 ปี |
| ประเภท / บทบาท | แกะขนยาวอเนกประสงค์ (ขนและเนื้อ) |
| เหมาะกับ | ฝูงเลี้ยงแบบปล่อยทุ่ง พื้นที่ชื้นแฉะ ระบบเลี้ยงต้นทุนต่ำ |
เหมาะกับใคร
รอมนีย์เหมาะกับผู้เลี้ยงที่มีพื้นที่ดินหนัก ชื้น หรือเป็นบึงที่แกะพันธุ์อื่นมักมีปัญหาเรื่องเท้าและพยาธิ นอกจากนี้ยังเหมาะกับคนปั่นด้ายมือและผู้ผลิตเส้นใยที่ต้องการขนแกะเส้นยาวเป็นเงางาม รวมถึงเกษตรกรรายย่อยที่อยากเลี้ยงแกะพันธุ์เดียวแต่ได้ผลผลิตทั้งขนและเนื้อ ด้วยนิสัยที่สงบ แกะพันธุ์นี้จึงเป็นตัวเลือกที่เหมาะกับผู้เริ่มเลี้ยงแกะเช่นกัน
ประวัติและที่มา
รอมนีย์มีถิ่นกำเนิดที่รอมนีย์มาร์ช มณฑลเคนต์ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ ได้รับการปรับปรุงสายพันธุ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก่อนแพร่ไปทั่วโลก
ชื่อสายพันธุ์มาจากรอมนีย์มาร์ช พื้นที่ราบลุ่มชายฝั่งที่ชื้นแฉะในมณฑลเคนต์ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ มีการเลี้ยงแกะบนผืนดินนี้มานานหลายศตวรรษ และสภาพบึงนั้นเองที่หล่อหลอมลักษณะของแกะท้องถิ่น มีเพียงแกะที่ทนต่อโรคเท้าเปื่อยและพยาธิในสภาพน้ำขังเท่านั้นที่รอดและสืบพันธุ์ต่อได้ แต่เดิมสายพันธุ์นี้เรียกว่าแกะรอมนีย์มาร์ช และก่อนหน้านั้นเรียกว่าแกะเคนต์
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้เพาะพันธุ์ได้ปรับปรุงแกะบึงท้องถิ่น ส่วนหนึ่งด้วยการผสมกับสายเลือดแกะขนยาวเลสเตอร์ เพื่อให้ได้ขนที่หนาขึ้น สม่ำเสมอขึ้น และซากเนื้อที่ดีขึ้น จนเกิดเป็นแกะอเนกประสงค์แบบที่รู้จักกันในปัจจุบัน ช่วงปลายศตวรรษเดียวกัน มีการตั้งสมาคมสายพันธุ์ขึ้นในอังกฤษเพื่อบันทึกสายเลือดและกำหนดมาตรฐานสายพันธุ์
ตั้งแต่ทศวรรษ 1850 เป็นต้นมา มีการส่งแกะรอมนีย์ไปต่างประเทศเป็นจำนวนมาก นิวซีแลนด์เป็นประเทศที่รับสายพันธุ์นี้ไว้อย่างจริงจัง และตลอดช่วงส่วนใหญ่ของศตวรรษที่ 20 รอมนีย์ก็เป็นแกะพันธุ์หลักของประเทศนั้น จนกลายเป็นฐานสำหรับการพัฒนาสายพันธุ์อื่นต่อไป นอกจากนี้ยังตั้งหลักได้ในออสเตรเลีย สหรัฐอเมริกา แคนาดา และบางส่วนของอเมริกาใต้
ปัจจุบันรอมนีย์ยังคงเป็นแกะพันธุ์หลักเชิงพาณิชย์ของนิวซีแลนด์ และมีการเลี้ยงทั่วโลกเพื่อขน เนื้อ และใช้เป็นฐานพันธุ์ที่แข็งแรงสำหรับผสมข้ามสายพันธุ์ ในถิ่นกำเนิดที่อังกฤษ สายพันธุ์นี้ยังคงผูกพันกับพื้นที่บึงที่เป็นจุดเริ่มต้นของมันอยู่เสมอ
ลักษณะภายนอก
รอมนีย์เป็นแกะขนาดใหญ่ รูปร่างหนาแน่น ไม่มีเขา มีขนยาวเป็นเงางามสีขาวและใบหน้าขาวสะอาด
รอมนีย์เป็นแกะตัวใหญ่ ลำตัวลึก หลังตรง โครงกว้างและมีกล้ามเนื้อดี ทั้งแกะตัวผู้และตัวเมียมักไม่มีเขา ใบหน้าโล่งไม่มีขนปกคลุมหนา หัวกว้าง และขาส่วนล่างตั้งแต่ข้อเข่าและข้อขาลงไปไม่มีขน ภาพรวมของแกะพันธุ์นี้คือตัวหนา ลำตัวค่อนข้างเตี้ย สร้างมาเพื่อแบกรับขนที่หนาและรักษาสภาพร่างกายได้แม้อยู่บนพื้นที่ขรุขระ
ขนแกะคือเอกลักษณ์ของสายพันธุ์นี้ เป็นขนยาวแท้ เส้นขนยาว มีลอนหรือหยักชัดเจนและเป็นเงางาม ขนงอกอย่างสม่ำเสมอและหนาแน่นพอที่จะกันฝนได้ ซึ่งเหมาะกับสภาพชื้นแฉะที่สายพันธุ์นี้ถูกคัดเลือกมาให้ทน
| ลักษณะ | รายละเอียด |
|---|---|
| ความสูง | ประมาณ 65 ถึง 75 ซม. ที่ไหล่ |
| น้ำหนัก | ตัวผู้ 110 ถึง 125 กก. ตัวเมีย 70 ถึง 90 กก. |
| ขน | ขนยาวเป็นเงางาม เส้นขนชัดเจน |
| สี | ขนสีขาว ใบหน้าและขาสีขาว (มีสายพันธุ์ย่อยที่มีสีอื่นด้วย) |
| ดวงตา | สีเข้ม อยู่บนใบหน้าที่โล่งไม่มีขน |
ขนและสี
รอมนีย์มาตรฐานมีขนสีขาว ใบหน้าและขาสีขาวสะอาด ความยาวเส้นขนต่อการงอกหนึ่งปีอยู่ที่ประมาณ 12 ถึง 20 ซม. เส้นใยมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางอยู่ในช่วงขนยาวปานกลางถึงหยาบ จึงเป็นที่นิยมในกลุ่มคนปั่นด้ายมือและใช้ทำเส้นด้ายหรือสิ่งทอที่ทนทาน นอกจากนี้ยังมีสายพันธุ์ย่อยที่ผู้เพาะพันธุ์คัดเลือกให้มีขนสีดำ เทา และน้ำตาลตามธรรมชาติไว้สำหรับตลาดเส้นใย
นิสัยและอุปนิสัย
รอมนีย์เป็นแกะที่สงบ นิสัยดี เชื่อง จับบังคับง่ายและกินหญ้าสม่ำเสมอ จึงดูแลในฝูงได้ไม่ยาก
รอมนีย์มีนิสัยที่คงที่และสงบ แกะพันธุ์นี้ใจเย็นและเป็นมิตร มักอยู่นิ่งระหว่างการจัดการตามปกติ เช่น การตัดขน การถ่ายพยาธิ และการตัดแต่งกีบเท้า ไม่ตื่นตกใจง่าย จึงลดความเครียดทั้งต่อตัวแกะเองและต่อผู้เลี้ยง
ในฝูง แกะพันธุ์นี้ชอบอยู่รวมกลุ่มและเคลื่อนไหวเป็นฝูงตามธรรมชาติของแกะทั่วไป รอมนีย์ไม่ก้าวร้าวต่อคน แม้แต่ตัวผู้ก็มักควบคุมได้ไม่ยาก แม้จะยังต้องระมัดระวังตามปกติกับพ่อพันธุ์ทุกตัว แกะกลุ่มนี้ตื่นตัวและกระตือรือร้นพอที่จะหากินได้ทั่วทุ่ง แต่ส่วนใหญ่ใช้เวลาไปกับการกินหญ้ามากกว่าการหาทางออกจากรั้วหรือหนี
ความสามารถในการเลี้ยงลูกเป็นจุดแข็งที่ใช้ได้จริง แม่แกะเอาใจใส่ลูกและมักคลอดได้เองโดยไม่ต้องช่วยมาก จึงเหมาะกับฝูงขนาดใหญ่ที่เลี้ยงแบบปล่อยทุ่ง
| ลักษณะ | คะแนน |
|---|---|
| ความผูกพันกับผู้เลี้ยง | 2 |
| พลังงาน | 3 |
| ความสามารถในการฝึก | 2 |
| ความช่างส่งเสียง | 2 |
| การผลัดขน (ต้องตัดขน) | 5 |
การดูแลและการจัดการ
รอมนีย์ต้องตัดขนทุกปี ตรวจกีบเท้าและพยาธิเป็นประจำ และต้องการทุ่งหญ้าที่ดี แต่ทนพื้นที่ชื้นแฉะได้ดีกว่าแกะพันธุ์ส่วนใหญ่
การดูแลขนและร่างกาย
- ตัดขนปีละครั้ง มักทำในฤดูใบไม้ผลิ เพราะขนยาวหนาไม่หลุดร่วงเอง
- ตรวจและตัดแต่งกีบเท้าตามรอบสม่ำเสมอ แม้สายพันธุ์นี้จะต้านทานโรคเท้าเปื่อยได้ดีแต่ก็ไม่ได้ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์
- ตัดขนรอบก้นก่อนคลอดและในช่วงเดือนที่อากาศร้อน เพื่อรักษาความสะอาดและลดความเสี่ยงแมลงวันวางไข่
- สังเกตอาการแมลงวันวางไข่ในช่วงอากาศร้อนชื้น และรักษาหรือตัดขนแกะที่ได้รับผลกระทบทันที
การออกกำลังกาย
- จัดพื้นที่ทุ่งโล่งให้เดินและกินหญ้าได้ทุกวัน เพราะสายพันธุ์นี้เหมาะกับการเดินหากินระยะไกล
- หมุนเวียนแปลงหญ้าเมื่อทำได้ เพื่อรักษาสภาพทุ่งหญ้าและตัดวงจรพยาธิ
- ไม่จำเป็นต้องมีโปรแกรมออกกำลังกายเฉพาะ เพียงมีพื้นที่คอกให้เพียงพอก็พอ
สภาพแวดล้อม
รอมนีย์เป็นหนึ่งในแกะไม่กี่พันธุ์ที่อยู่ได้ดีบนพื้นดินหนัก ชื้น หรือเป็นบึง แต่ก็ยังต้องการที่แห้งสำหรับนอน น้ำสะอาด ที่กำบังจากสภาพอากาศรุนแรง และรั้วที่แข็งแรง จำนวนแกะต่อพื้นที่ควรสอดคล้องกับคุณภาพของทุ่งหญ้า สายพันธุ์นี้ทนหนาวและความชื้นได้ดีกว่าความร้อนที่ยาวนาน ดังนั้นในเขตร้อนควรให้ความสำคัญกับร่มเงาและจังหวะการตัดขนเป็นพิเศษ
โภชนาการและการให้อาหาร
รอมนีย์กินหญ้าได้อย่างมีประสิทธิภาพและรักษาสภาพร่างกายได้ดีบนทุ่งหญ้า แต่ต้องเสริมอาหารช่วงท้องแก่ ให้นม และฤดูหนาว
รอมนีย์เป็นสัตว์กินหญ้าเป็นหลักและได้สารอาหารส่วนใหญ่จากทุ่งหญ้าที่ดี สายพันธุ์นี้ใช้อาหารได้อย่างมีประสิทธิภาพและรักษาน้ำหนักตัวได้แม้อาหารไม่มาก จึงเหมาะกับระบบเลี้ยงที่ใช้ต้นทุนต่ำ หลักการคือปรับอาหารให้ตรงกับช่วงการผลิต ให้เพียงพอสำหรับแม่แกะที่พักไม่ตั้งท้อง เพิ่มปริมาณในช่วงท้องแก่ และให้มากที่สุดในช่วงให้นมลูกเมื่อแม่แกะต้องเลี้ยงลูกด้วย
เมื่อทุ่งหญ้าขาดแคลนในฤดูหนาวหรือช่วงแล้ง ให้เสริมด้วยหญ้าแห้งหรือหญ้าหมักคุณภาพดี และเติมธัญพืชหรืออาหารข้นเฉพาะเมื่อความต้องการพลังงานสูงเท่านั้น น้ำสะอาดต้องมีให้ตลอดเวลา และแร่ธาตุเสริมเฉพาะสำหรับแกะช่วยรักษาสุขภาพได้ในทุ่งหญ้าส่วนใหญ่
| ช่วงชีวิต | ปริมาณต่อวัน | มื้ออาหาร |
|---|---|---|
| ช่วงพักไม่ตั้งท้อง | ทุ่งหญ้าดี ปล่อยกินเอง วัตถุแห้ง 1.5 ถึง 2 กก. | กินหญ้าต่อเนื่อง |
| ท้องแก่ | ทุ่งหญ้าบวกอาหารเสริม 0.3 ถึง 0.7 กก. ตามความจำเป็น | 1 ถึง 2 มื้อ บวกกินหญ้า |
| ให้นม | ทุ่งหญ้าที่ดีที่สุดบวกอาหารเสริมตามความต้องการ | กินหญ้าต่อเนื่อง บวก 1 ถึง 2 มื้อ |
| ลูกแกะที่กำลังโต | ทุ่งหญ้าคุณภาพสูง เสริมอาหารลูกแกะหรือธัญพืชหากขุนเนื้อ | กินหญ้าต่อเนื่อง |
ของว่างและอาหารเสริม
จัดแร่ธาตุก้อนเลียหรือแร่ธาตุเสริมสำหรับแกะให้เลือกกินได้เองตามความเหมาะสมกับดินในพื้นที่ เพราะการขาดแร่ธาตุ เช่น ซีลีเนียมหรือโคบอลต์ พบได้บ่อยในบางพื้นที่ จำกัดปริมาณธัญพืชให้พอดีกับช่วงการผลิตเท่านั้น เพราะธัญพืชมากเกินไปทำให้ระบบย่อยอาหารผิดปกติและอาจทำให้พ่อแม่พันธุ์อ้วนเกินไป
สุขภาพ
รอมนีย์เป็นสายพันธุ์ที่แข็งแรง ต้านทานโรคเท้าเปื่อยและพยาธิในพื้นที่ชื้นได้ดี มีอายุขัยประมาณ 10 ถึง 12 ปีเมื่อดูแลสุขภาพฝูงตามปกติ
รอมนีย์ถือเป็นหนึ่งในแกะพันธุ์ที่แข็งแรงทนทาน มีภูมิต้านทานตามธรรมชาติต่อโรคเท้าเปื่อยและพยาธิภายในที่สะสมบนทุ่งหญ้าเปียกชื้น คุณสมบัตินี้คือสิ่งที่ถูกคัดเลือกมาต่อเนื่องหลายชั่วอายุบนพื้นที่บึง หากดูแลดี รอมนีย์อาจมีอายุยืนราว 10 ถึง 12 ปี แม้แม่แกะในฝูงเชิงพาณิชย์มักถูกคัดออกเร็วกว่านั้นเมื่อผลผลิตลดลง
ความต้านทานนี้เป็นเรื่องสัมพัทธ์ ไม่ใช่การป้องกันได้เต็มร้อย สายพันธุ์นี้ยังต้องได้รับการดูแลสุขภาพตามมาตรฐานทั่วไปของแกะ และขนที่หนาทำให้การเฝ้าระวังพยาธิ แมลงวันวางไข่ และกีบเท้าเป็นเรื่องจำเป็น ไม่ใช่ทางเลือก
| อาการ | สัญญาณ | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| พยาธิภายใน | น้ำหนักลด ท้องเสีย ซีด ขนไม่เงางาม | สายพันธุ์นี้ต้านทานได้ดีกว่าค่าเฉลี่ย แต่ยังต้องเฝ้าระวังและถ่ายพยาธิตามความจำเป็น |
| เท้าเปื่อย / เท้าไหม้ | เดินกะเผลก มีกลิ่น กีบแยกชั้น | สายพันธุ์นี้ต้านทานได้ดี แต่พื้นที่ชื้นแฉะยังต้องตรวจและตัดแต่งกีบ |
| แมลงวันวางไข่ | กระวนกระวาย ขนเปื้อน มีตัวหนอนในขน | เสี่ยงสูงในอากาศร้อนชื้น ควรตัดขนรอบก้นและรักษาทันที |
| พิษท้องแก่ | แม่แกะท้องแก่ไม่กินอาหาร อ่อนแรง ซึม | เกี่ยวข้องกับการให้อาหารไม่พอในช่วงท้องแก่ ควรจัดการโภชนาการให้ดี |
| พิษทองแดง | อ่อนแรงฉับพลัน ตัวเหลือง ล้มลง | มักมาจากอาหารวัวหรือหมู ควรแยกแหล่งทองแดงออกจากแกะ |
การป้องกันโรค
- ฉีดวัคซีนตามโปรแกรมที่เหมาะกับพื้นที่ (ส่วนใหญ่คือโรคจากเชื้อคลอสตริเดียม)
- ตรวจนับไข่พยาธิในมูลและถ่ายพยาธิตามผลตรวจ แทนที่จะทำตามรอบเวลาตายตัว
- ตัดแต่งและตรวจกีบเท้าทุกครั้งที่รวมฝูง
- ตัดขนรอบก้นก่อนคลอดและในช่วงฤดูแมลงวันเพื่อลดความเสี่ยง
- จัดแร่ธาตุที่เหมาะกับพื้นที่เพื่อป้องกันภาวะขาดแร่ธาตุ
การผสมพันธุ์
แม่แกะรอมนีย์เลี้ยงลูกเก่งและคลอดง่าย มักออกลูกครอกละหนึ่งถึงสองตัวหลังตั้งท้องประมาณห้าเดือน
รอมนีย์เข้าสู่วัยผสมพันธุ์ได้ภายในปีแรก และมักผสมพันธุ์ครั้งแรกให้คลอดตอนอายุ 1 ถึง 2 ปี ขึ้นอยู่กับการเจริญเติบโตและระบบการเลี้ยงของฝูง เช่นเดียวกับแกะพันธุ์ส่วนใหญ่ในเขตอบอุ่น รอมนีย์เป็นสัตว์ที่ผสมพันธุ์ตามฤดูกาล เข้าสู่ช่วงติดสัดเมื่อกลางวันสั้นลงในฤดูใบไม้ร่วง และคลอดลูกในฤดูใบไม้ผลิ
ระยะตั้งท้องอยู่ที่ประมาณห้าเดือน (ราว 145 ถึง 150 วัน) แม่แกะมักออกลูกตัวเดียวหรือแฝดสอง ส่วนแฝดสามพบได้แต่ไม่บ่อย สายพันธุ์นี้ขึ้นชื่อเรื่องคลอดง่ายและเลี้ยงลูกเก่ง แม่แกะเอาใจใส่ลูกและมีน้ำนมดี จึงแทบไม่ต้องเลี้ยงลูกด้วยมือ ลูกแกะแข็งแรงและเติบโตสม่ำเสมอบนทุ่งหญ้า
สายพันธุ์นี้ยังนิยมใช้เป็นฐานแม่พันธุ์ในโปรแกรมผสมข้ามสายพันธุ์ โดยนำแม่แกะรอมนีย์ไปผสมกับพ่อพันธุ์สายเนื้อเพื่อผลิตลูกแกะสำหรับตลาด พร้อมคงความแข็งแรงและน้ำนมของฝ่ายแม่ไว้
| หัวข้อ | ค่า |
|---|---|
| ฤดูผสมพันธุ์ | ฤดูใบไม้ร่วง (ผสมพันธุ์ตามฤดูกาลแบบวันสั้น) |
| อายุที่ผสมพันธุ์ครั้งแรก | ประมาณ 1 ถึง 2 ปี |
| ระยะตั้งท้อง | ประมาณ 145 ถึง 150 วัน (ราว 5 เดือน) |
| จำนวนลูกต่อครอกทั่วไป | 1 ถึง 2 ตัว (แฝดสองพบบ่อย) |
| อายุหย่านม | ประมาณ 12 ถึง 16 สัปดาห์ |
| ความสามารถในการเลี้ยงลูก | ดีมาก คลอดง่าย น้ำนมดี |
คำถามที่พบบ่อย
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับแกะรอมนีย์ครอบคลุมเรื่องขนาด นิสัย การดูแล อายุขัย ความเหมาะสม และการหาซื้อ
แกะรอมนีย์ตัวโตเต็มที่มีขนาดเท่าไร
เป็นแกะพันธุ์ใหญ่ ตัวผู้โตเต็มวัยหนักประมาณ 110 ถึง 125 กก. ส่วนตัวเมียหนักประมาณ 70 ถึง 90 กก. สูงที่ไหล่ราว 65 ถึง 75 ซม.
รอมนีย์มีนิสัยอย่างไร
รอมนีย์ใจเย็น เป็นมิตร และเชื่อง อยู่นิ่งระหว่างตัดขนหรือทำงานประจำอื่นๆ ไม่ค่อยตื่นตกใจ จึงจัดการในฝูงได้ง่าย
รอมนีย์ดูแลยากไหม
เมื่อเทียบกับแกะพันธุ์อื่นถือว่าดูแลไม่ยาก ทนพื้นที่ชื้นแฉะและต้านทานโรคเท้าเปื่อยกับพยาธิได้ดีกว่าส่วนใหญ่ แต่ก็ยังต้องตัดขนทุกปี ตรวจกีบเท้า เฝ้าระวังพยาธิ และป้องกันแมลงวัน
แกะรอมนีย์มีอายุขัยเท่าไร
หากดูแลดี รอมนีย์มีอายุยืนได้ประมาณ 10 ถึง 12 ปี แม้แม่แกะพันธุ์ในฟาร์มเชิงพาณิชย์มักถูกเปลี่ยนเร็วกว่านั้นเมื่อผลผลิตลดลง
รอมนีย์เหมาะกับผู้เริ่มเลี้ยงหรือเกษตรกรรายย่อยไหม
เหมาะ นิสัยสงบ คลอดง่าย ทนทานบนพื้นที่ยาก และให้ผลผลิตทั้งขนและเนื้อ ทำให้เป็นตัวเลือกที่ใช้งานได้จริงสำหรับผู้เริ่มเลี้ยงและเกษตรกรรายย่อย
หาแกะพันธุ์รอมนีย์ได้ง่ายไหม
หาได้ง่าย เป็นหนึ่งในแกะพันธุ์ที่แพร่หลายที่สุดในโลก พบได้ทั่วไปในนิวซีแลนด์ ออสเตรเลีย สหราชอาณาจักร อเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้ จึงหาพ่อแม่พันธุ์ได้ไม่ยาก
ขนแกะรอมนีย์ใช้ทำอะไร
รอมนีย์ให้ขนยาวเป็นเงางามที่นิยมในกลุ่มคนปั่นด้ายมือ และใช้ทำเส้นด้ายหรือสิ่งทอที่ทนทาน สายพันธุ์ย่อยที่มีสียังให้ขนสีดำ เทา และน้ำตาลตามธรรมชาติด้วย