ลินคอล์น

ลินคอล์นเป็นแกะขนยาว (longwool) พันธุ์ใหญ่ ให้ผลผลิตสองทาง มีถิ่นกำเนิดทางตะวันออกของอังกฤษ แกะตัวผู้ที่โตเต็มวัยอาจมีน้ำหนักเกิน 250 ปอนด์ ทำให้พันธุ์นี้ติดอันดับแกะที่หนักที่สุดในโลก จุดเด่นของพันธุ์นี้อยู่ที่ขนแกะ ซึ่งมีความยาว เป็นเงามัน ม้วนตัวเป็นปอยหรือลอนชัดเจน และมีความยาวเส้นขนมากกว่าแกะพันธุ์อื่นใด

ผู้เลี้ยงนิยมเลี้ยงลินคอล์นเพื่อผลิตขน เนื้อ และใช้ผสมข้ามพันธุ์ นักปั่นด้ายมือและช่างงานเส้นใยต่างชื่นชอบขนแกะพันธุ์นี้ในเรื่องความเงางามและความยาวของเส้นขน ขณะที่โครงร่างที่ใหญ่ก็ให้ซากเนื้อที่ดีเช่นกัน นอกจากนี้ยังมีการนำแกะลินคอล์นไปใช้ทั่วโลกเพื่อเพิ่มขนาดตัวและน้ำหนักขนให้กับฝูงแกะขนยาวและแกะลูกผสมพันธุ์อื่น

ด้านอุปนิสัย ลินคอล์นเป็นแกะที่อ่อนโยนและใจเย็น เคลื่อนไหวช้า จับบังคับง่าย และทนต่อการเข้าใกล้ของคน เหมาะกับผู้เลี้ยงที่ต้องการสัตว์นิ่งสงบมากกว่าสัตว์ที่ตื่นตกใจง่าย

เหมาะกับใคร

ลินคอล์นเหมาะกับผู้เลี้ยงที่มีพื้นที่และอาหารเพียงพอสำหรับแกะตัวใหญ่ และต้องการขนแกะคุณภาพสูงราคาดี นิสัยที่ใจเย็นทำให้ดูแลง่ายสำหรับเกษตรกรรายย่อยและคนทำงานด้านเส้นใย แต่ขนาดตัวที่ใหญ่และการดูแลขนยาวที่ต้องใส่ใจเป็นพิเศษทำให้ไม่เหมาะกับผู้ที่ต้องการฝูงแกะที่ดูแลน้อยและใช้แรงน้อย

ชื่อ "ลินคอล์น" มาจากมณฑลลิงคอล์นเชียร์ทางตะวันออกของอังกฤษ ซึ่งเป็นพื้นที่ที่เลี้ยงแกะขนยาวกันมาหลายศตวรรษบนทุ่งหญ้าลุ่มที่อุดมสมบูรณ์ แกะขนยาวรุ่นแรกเหล่านี้มีตัวใหญ่ กระดูกหนา และมีคุณค่าทั้งด้านขนและเนื้อ

ในยุคปฏิรูปการเกษตรของศตวรรษที่ 18 ผู้เพาะพันธุ์ได้ปรับปรุงแกะลิงคอล์นเชียร์ดั้งเดิมให้มีรูปร่างสม่ำเสมอมากขึ้น การผสมกับแกะเลสเตอร์สายพันธุ์ปรับปรุงของโรเบิร์ต เบคเวลล์ ช่วยให้โครงร่างกระชับขึ้นและคุณภาพเนื้อดีขึ้น ในขณะที่ยังคงรักษาขนยาวหนาไว้ได้

เมื่อถึงศตวรรษที่ 19 ลินคอล์นได้รับการยอมรับให้เป็นสายพันธุ์ที่ชัดเจนและกลายเป็นหนึ่งในแกะขนยาวที่ทรงอิทธิพลที่สุด มีการส่งออกไปยังหลายประเทศ เช่น อาร์เจนตินา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และสหรัฐอเมริกา เพื่อนำไปเพิ่มขนาดตัวและน้ำหนักขนให้กับฝูงแกะท้องถิ่น และช่วยสร้างแกะลูกผสมสายพันธุ์ใหม่

ปัจจุบันลินคอล์นยังคงเป็นแกะที่ค่อนข้างหายาก และถูกจัดอยู่ในบัญชีเฝ้าระวังขององค์กรอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ แต่ก็ยังมีผู้ผลิตเส้นใยและผู้เพาะพันธุ์แกะสายเลือดบริสุทธิ์ที่รักษาประเพณีการเลี้ยงแกะขนยาวนี้ไว้

ลินคอล์นมีลำตัวกว้างเป็นทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ยืนบนขาสั้นแต่แข็งแรง หัวมีลักษณะใหญ่ ปากกว้าง และทั้งตัวผู้กับตัวเมียมักไม่มีเขา มีปอยขนลักษณะเฉพาะห้อยปกคลุมหน้าผาก ภาพรวมของแกะพันธุ์นี้คือสัตว์ตัวหนัก ลำตัวค่อนข้างเตี้ย สร้างมาเพื่อรองรับขนแกะปริมาณมาก

ขนและสี

ขนแกะคือเอกลักษณ์ของสายพันธุ์นี้ ขนขึ้นเป็นปอยยาวเป็นลอน เงางาม และสามารถให้ผลผลิตขนต่อปีราว 12 ถึง 20 ปอนด์ สีมาตรฐานคือสีขาว แต่ก็มีการเพาะพันธุ์ลินคอล์นสีธรรมชาติตั้งแต่เทาเงินไปจนถึงเกือบดำ สำหรับนักปั่นด้ายมือที่ต้องการเส้นใยมีสีตามธรรมชาติ ใบหน้าและขาโดยปกติจะไม่มีขนปกคลุม เพราะขนแกะหนาส่วนใหญ่จะรวมอยู่บริเวณลำตัว

ลินคอล์นขึ้นชื่อเรื่องอุปนิสัยที่นิ่งและอารมณ์ดี เคลื่อนไหวช้า ไม่รีบร้อน และคุ้นเคยกับคนได้เร็ว ทำให้การจับบังคับตามปกติ การตัดขน และการตรวจสุขภาพทำได้ไม่ยาก แกะพันธุ์นี้ไม่ตื่นตูมหรือแตกตื่นง่ายเหมือนแกะบางพันธุ์ที่เลี้ยงบนภูเขา

ภายในฝูง ลินคอล์นอยู่ร่วมกันได้ดีและกินหญ้าอย่างสงบเป็นกลุ่ม เมื่ออยู่กับผู้เลี้ยงก็ทนทานและจูงด้วยอาหารได้ง่าย ต่อสุนัขและปศุสัตว์อื่นก็มักจะสงบเสงี่ยม แม้จะเป็นเช่นนั้น เช่นเดียวกับแกะทุกพันธุ์ ลินคอล์นต้องการความปลอดภัยจากการอยู่รวมฝูง จึงควรเลี้ยงเป็นกลุ่มมากกว่าเลี้ยงตัวเดียว แกะตัวผู้มีขนาดใหญ่และควรระมัดระวังตามปกติในช่วงฤดูผสมพันธุ์ แต่โดยรวมแล้วสายพันธุ์นี้ถือเป็นหนึ่งในแกะตัวใหญ่ที่ดูแลจัดการได้ง่ายที่สุด

การดูแลขน

• ตัดขนอย่างน้อยปีละครั้ง ผู้เลี้ยงบางรายตัดขนปีละสองครั้งเพื่อควบคุมความยาวของเส้นขนไม่ให้มากเกินไป
• ตรวจขนแกะเป็นประจำว่ามีขนพันกัน มีเศษพืชติด หรือชื้นแฉะหรือไม่ โดยเฉพาะบริเวณหลังและก้น
• หากจะขายขนให้นักปั่นด้ายมือ ควรตัดแต่งขอบขนและเก็บรักษาขนอย่างพิถีพิถัน เพราะขนคือมูลค่าหลักของสายพันธุ์นี้
• ตัดกีบเท้าตามตารางเวลาสม่ำเสมอเพื่อป้องกันกีบยาวเกินไปและปัญหาที่เท้า

การออกกำลังกาย

• จัดเตรียมพื้นที่หญ้าให้เพียงพอ เพราะลินคอล์นเป็นแกะตัวหนักที่ต้องการพื้นที่เคลื่อนไหวและหากิน
• หมุนเวียนแปลงหญ้าเพื่อรักษาคุณภาพอาหารสัตว์และลดปริมาณปรสิต
• ปล่อยให้เข้าถึงพื้นที่โล่งได้ทุกวัน แทนการขังในพื้นที่แคบ

สภาพแวดล้อม

ลินคอล์นเหมาะกับฟาร์มพื้นที่ราบที่มีหญ้าอุดมสมบูรณ์และพื้นดินไม่แฉะจนเกินไป ขนแกะที่หนาช่วยป้องกันความหนาวเย็นและความชื้นได้ดี แต่ก็เก็บความชื้นไว้ได้เช่นกัน ดังนั้นพื้นที่สะอาด ระบายน้ำดี และมีที่กำบังแห้งจะช่วยลดปัญหาผิวหนังและเท้า รั้วต้องแข็งแรงพอที่จะกักแกะตัวใหญ่และมีแรงเอาไว้ได้

แกะลินคอล์นเป็นสายพันธุ์ตัวใหญ่ที่หากินตามธรรมชาติเป็นหลัก สารอาหารส่วนใหญ่มาจากทุ่งหญ้า ทุ่งหญ้าที่ดีในช่วงฤดูเจริญเติบโตและหญ้าแห้งคุณภาพดีในฤดูหนาวเป็นพื้นฐานของอาหาร เนื่องจากตัวใหญ่และให้ขนหนัก จึงต้องการพลังงานและโปรตีนเพียงพอเพื่อรักษาสภาพร่างกายโดยไม่ให้อ้วนเกินไป อาหารข้นควรเก็บไว้ให้ในช่วงที่ความต้องการสูงขึ้นเท่านั้น ไม่ใช่ให้เป็นประจำทุกวัน

ขนมและอาหารเสริม

จัดเตรียมแร่ธาตุเสริมเฉพาะสำหรับแกะและน้ำสะอาดให้พร้อมตลอดเวลา อาจต้องเสริมซีลีเนียมและแร่ธาตุอื่นในพื้นที่ที่ดินขาดแคลนสารเหล่านี้ หากจะให้เมล็ดพืชหรือหญ้าอ่อนใหม่ ควรเริ่มให้ทีละน้อยเพื่อป้องกันปัญหาทางเดินอาหารและท้องอืด

ลินคอล์นเป็นแกะที่แข็งแรงและอายุยืน โดยทั่วไปมีอายุขัย 10 ถึง 12 ปี ปัญหาสุขภาพหลักมักเกี่ยวข้องกับขนที่หนาและโครงร่างที่ใหญ่มากกว่าจุดอ่อนทางพันธุกรรม การตัดขนสม่ำเสมอ การควบคุมปรสิต และการดูแลเท้าช่วยให้แกะส่วนใหญ่มีสุขภาพดี

การดูแลป้องกัน

• ตัดขนทุกปีและตัดแต่งขอบขนเพื่อรักษาความสะอาด
• ตัดกีบเท้าเป็นประจำและตรวจดูสัญญาณเริ่มต้นของโรคเท้าเน่า
• วางแผนถ่ายพยาธิและหมุนเวียนแปลงหญ้าโดยอิงจากการตรวจอุจจาระ
• ฉีดวัคซีนป้องกันโรคจากเชื้อคลอสตริเดียมตามคำแนะนำของสัตวแพทย์ในพื้นที่
• ให้แร่ธาตุที่เหมาะสม โดยหลีกเลี่ยงทองแดงเกินขนาด

ลินคอล์นเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุประมาณ 7 ถึง 12 เดือน แม้ว่าโดยทั่วไปแล้วแม่แกะมักได้รับการผสมพันธุ์ครั้งแรกเมื่ออายุราว 18 เดือน เพื่อให้ร่างกายที่มีขนาดใหญ่พัฒนาเต็มที่ก่อน การผสมพันธุ์เป็นไปตามฤดูกาล มักอยู่ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง เพื่อให้ลูกแกะคลอดในฤดูใบไม้ผลิ ระยะตั้งท้องอยู่ที่ประมาณ 145 ถึง 150 วัน

จำนวนลูกต่อครอกมักอยู่ที่หนึ่งถึงสองตัว ลูกแฝดพบได้บ่อยในแม่แกะที่มีสภาพร่างกายดี ส่วนลูกแฝดสามพบได้น้อยกว่า ลูกแกะลินคอล์นตัวใหญ่ตั้งแต่แรกเกิด จึงควรดูแลให้แม่แกะมีสภาพร่างกายดีและเฝ้าสังเกตอย่างใกล้ชิดในช่วงคลอด โดยทั่วไปแม่แกะเป็นแม่ที่เอาใจใส่ลูกดีและมีน้ำนมเพียงพอ ลูกแกะจึงเติบโตได้เร็วเมื่อกินนมแม่ควบคู่กับทุ่งหญ้าที่ดี เนื่องจากสายพันธุ์นี้มีขนาดตัวใหญ่ การคัดเลือกพ่อแม่พันธุ์อย่างระมัดระวังและการจัดการสภาพร่างกายจึงช่วยรักษาอัตราการคลอดและการเติบโตให้สม่ำเสมอ