ซิลเวอร์ฟ็อกซ์

จิ้งจอกเงินเป็นกระต่ายบ้านพันธุ์ใหญ่ที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐอเมริกา กระต่ายโตเต็มวัยมักหนักระหว่าง 9 ถึง 12 ปอนด์ ซึ่งจัดอยู่ในกลุ่มกระต่ายตัวหนักทั้งที่เลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงและที่นำไปประกวด ชื่อสายพันธุ์มาจากลักษณะขนที่มีขนป้องกันปลายสีขาวกระจายอย่างสม่ำเสมอทั่วขนพื้นสีเข้ม ทำให้ขนดูเหมือนมีแสงเงินแวววาวปกคลุม

จุดเด่นที่สุดคือเนื้อขน เมื่อลูบขนจากหางไปทางหัว ขนจะตั้งชันและคงอยู่ในตำแหน่งนั้นแทนที่จะราบลงตามเดิม ซึ่งเป็นลักษณะที่พบได้น้อยในกระต่ายสายพันธุ์อื่น ขนยังยาวและหนากว่าขนกระต่ายทั่วไป ยิ่งเสริมให้รูปร่างของสายพันธุ์นี้ดูใหญ่โตและแน่นหนา

จิ้งจอกเงินขึ้นชื่อเรื่องนิสัยเชื่องและอารมณ์ดี ผู้เลี้ยงบรรยายว่ามันเป็นมิตร อ่อนโยน และใจเย็น ทำให้จับต้องได้ง่ายและเป็นตัวเลือกที่มั่นคงสำหรับบ้านที่ต้องการกระต่ายตัวใหญ่ที่มีนิสัยสงบ

เหมาะกับใคร

จิ้งจอกเงินเหมาะกับผู้เลี้ยงที่มีพื้นที่สำหรับกระต่ายตัวใหญ่และต้องการสัตว์ที่ใจเย็นจับต้องง่าย นิสัยที่มั่นคงของมันเหมาะกับครอบครัว และสายพันธุ์นี้ตอบสนองดีต่อการจับต้องอย่างนุ่มนวลเป็นประจำ เนื่องจากเป็นสายพันธุ์ตัวหนัก ผู้เลี้ยงจึงต้องมีกรงกว้างขวางและรู้สึกมั่นใจในการอุ้มพยุงน้ำหนักตัวมัน สายพันธุ์นี้หาได้ไม่ง่ายนัก ผู้สนใจอาจต้องติดต่อผู้เพาะพันธุ์เฉพาะทางแทนที่จะหาซื้อได้ตามร้านขายสัตว์เลี้ยงทั่วไป

จิ้งจอกเงินถูกพัฒนาขึ้นในสหรัฐอเมริกาช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 สายพันธุ์นี้ได้รับการยกย่องว่าเป็นผลงานของวอลเตอร์ บี. การ์แลนด์ จากเมืองนอร์ทแคนตัน รัฐโอไฮโอ ผู้พยายามสร้างกระต่ายตัวใหญ่ที่มีขนสีเงินแวววาวโดดเด่นพร้อมคุณภาพซากที่ดี

สายพันธุ์นี้ได้รับการรับรองครั้งแรกจากองค์กรเพาะพันธุ์กระต่ายแห่งชาติของสหรัฐอเมริกาในปี 1925 ในช่วงแรกมันถูกเรียกด้วยชื่ออื่น รวมถึงอเมริกัน เฮฟวี่เวท ซิลเวอร์ ก่อนที่ชื่อจิ้งจอกเงินจะกลายเป็นชื่อมาตรฐาน เป้าหมายคือการได้กระต่ายที่ใช้ประโยชน์ได้สองทาง ทั้งให้ขนคุณภาพดีและซากเนื้อที่มีปริมาณมาก ในขณะที่ยังคงจับต้องได้ง่าย

ขนสีเงินแวววาวที่ตั้งชันคือเป้าหมายหลักของการคัดเลือกพันธุ์ ผู้เพาะพันธุ์ให้ความสำคัญกับหนังขนนี้เพราะขนที่ตั้งชันมีลักษณะคล้ายขนของจิ้งจอกเงินขั้วโลก และขนที่หนาแน่นมีคุณค่าในทางปฏิบัติเมื่อครั้งที่ขนกระต่ายยังถูกใช้ในอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่ม เมื่อความต้องการขนกระต่ายลดลงตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 20 จำนวนของสายพันธุ์นี้ก็ลดฮวบลงอย่างมาก

ปัจจุบันจิ้งจอกเงินถือเป็นสายพันธุ์หายากและเคยอยู่ในบัญชีเฝ้าระวังการอนุรักษ์กระต่ายมรดกของสหรัฐอเมริกา กลุ่มผู้เพาะพันธุ์ที่ทุ่มเทจำนวนน้อยยังคงรักษาสายพันธุ์นี้ไว้ พร้อมทั้งใส่ใจอย่างต่อเนื่องกับขนตั้งชันและนิสัยใจเย็นที่เป็นเอกลักษณ์ของมันมาตั้งแต่แรก

จิ้งจอกเงินมีลำตัวใหญ่ มีกล้ามเนื้อ และเป็นทรงเนื้อเพื่อการค้า หลังกว้างและส่วนท้ายเต็ม หัวเต็มและหูตั้งชัน ภาพรวมให้ความรู้สึกถึงกระต่ายที่แน่นหนาและตัวหนักซึ่งมีโครงร่างสมดุลและแข็งแรง

ขนคือจุดเด่นที่สุดของสายพันธุ์นี้ ขนหนาแน่นและยาวกว่าขนกระต่ายทั่วไป และจะตั้งชันเมื่อลูบสวนทางกับการเรียงตัวของเส้นขน แล้วค่อย ๆ กลับสู่ตำแหน่งเดิมอย่างช้า ๆ แสงเงินแวววาวมาจากขนป้องกันปลายสีขาวที่กระจายอย่างสม่ำเสมอในขนพื้นสีเข้มกว่า

ขนและสี

สีดำเป็นสีของจิ้งจอกเงินที่ได้รับการยอมรับมานานที่สุดและพบมากที่สุด แสดงสีพื้นเข้มพร้อมแสงเงินสีขาวที่กระจายสม่ำเสมอทั่วตัว สีน้ำเงิน ช็อกโกแลต และไลแลคก็มีอยู่และผู้เพาะพันธุ์ได้พัฒนาต่อยอด แม้ว่าสีดำจะยังคงเป็นรากฐานของมาตรฐานสายพันธุ์ แสงเงินแวววาวจะพัฒนาขึ้นเมื่อลูกกระต่ายเติบโต ลูกกระต่ายจึงเกิดมาเป็นสีพื้นล้วนก่อน แล้วจึงค่อย ๆ ได้ลักษณะแวววาวคล้ายน้ำค้างแข็งในสัปดาห์ต่อมา การกระจายแสงเงินที่สม่ำเสมอและคงเส้นคงวาทั่วตัวเป็นที่ต้องการมากกว่าสีที่เป็นหย่อม ๆ

จิ้งจอกเงินขึ้นชื่อเรื่องนิสัยเชื่องและอารมณ์ดี โดยทั่วไปมันใจเย็นและทนต่อการจับต้องได้ดี กระต่ายหลายตัวจะสงบลงอย่างรวดเร็วเมื่อถูกอุ้มขึ้นและพยุงอย่างถูกวิธี ความมั่นคงนี้เป็นเหตุผลหนึ่งที่สายพันธุ์นี้มักถูกแนะนำให้กับครอบครัวและผู้ที่เพิ่งเริ่มเลี้ยงกระต่ายตัวใหญ่เป็นครั้งแรก

เมื่ออยู่กับคน จิ้งจอกเงินมักเป็นมิตรและช่างสงสัยเมื่อไว้ใจผู้เลี้ยงแล้ว การจับต้องอย่างนุ่มนวลเป็นประจำตั้งแต่อายุยังน้อยช่วยรักษานิสัยใจเย็นนี้ไว้ เมื่อเทียบกับสายพันธุ์ที่เบากว่าและตื่นตัวง่ายกว่า สายพันธุ์นี้มักไม่ค่อยขี้ตกใจหรือขี้กลัว

เมื่ออยู่กับสัตว์เลี้ยงอื่น จิ้งจอกเงินสามารถอยู่ร่วมกับสุนัขหรือแมวที่ใจเย็นได้ภายใต้การดูแล แต่ไม่ควรปล่อยกระต่ายไว้กับสัตว์นักล่าโดยไม่มีคนดูแล การจับคู่กับกระต่ายอีกตัวเป็นไปได้หลังจากแนะนำให้รู้จักกันอย่างระมัดระวังและค่อยเป็นค่อยไป และการทำหมันช่วยลดพฤติกรรมหวงถิ่น เนื่องจากเป็นสัตว์ที่ถูกล่า แม้แต่ตัวที่ใจเย็นก็อาจตกใจกับเสียงหรือการเคลื่อนไหวกะทันหันได้ ดังนั้นสภาพแวดล้อมที่สงบและคาดเดาได้จึงช่วยส่งเสริมพฤติกรรมที่ดี

การดูแลขน

• แปรงขนทุกสัปดาห์เพื่อกำจัดขนที่หลุดร่วงและรักษาขนหนาให้อยู่ในสภาพดี
• เพิ่มความถี่ในการแปรงเป็นหลายครั้งต่อสัปดาห์ในช่วงผลัดขนตามฤดูกาล
• ตรวจเล็บทุกประมาณสี่ถึงหกสัปดาห์และตัดเมื่อจำเป็น
• ตรวจหูและฟันเป็นประจำ ฟันที่ยาวเกินไปต้องได้รับการดูแลจากสัตวแพทย์
• หลีกเลี่ยงการอาบน้ำเพราะทำให้กระต่ายเครียด ให้เช็ดทำความสะอาดขนที่สกปรกเฉพาะจุดแทน

การออกกำลังกาย

• จัดเวลาอย่างน้อยสามถึงสี่ชั่วโมงต่อวันให้กระต่ายอยู่นอกกรงในพื้นที่ปลอดภัยที่จัดเตรียมไว้สำหรับกระต่าย
• จัดอุโมงค์ แท่นยืน และของเล่นแทะเพื่อให้กระต่ายกระฉับกระเฉง
• ดูแลช่วงเวลาที่อยู่กลางแจ้งและป้องกันจากสัตว์นักล่าและการหลบหนี
• จัดพื้นที่พื้นให้เพียงพอสำหรับกระต่ายตัวใหญ่ในการยืดตัว กระโดด และยืนตัวตรง

สภาพแวดล้อม

จิ้งจอกเงินต้องการกรงที่กว้างขวางและปลอดภัย ซึ่งต้องรักษาความสะอาดและความแห้งอยู่เสมอ เลี้ยงกระต่ายให้ห่างจากลมโกรกและความร้อนโดยตรง เนื่องจากขนที่หนาแน่นทำให้มันไวต่ออุณหภูมิสูง จัดพื้นผิวพักที่แข็งแรงแทนตะแกรงลวดเปล่าเพื่อปกป้องเท้า พร้อมทั้งมีมุมหลบซ่อนให้กระต่ายรู้สึกปลอดภัย

หญ้าแห้งคือรากฐานของอาหารจิ้งจอกเงิน เช่น หญ้าทิโมธีหรือหญ้าเมโดว์ ซึ่งควรเป็นสัดส่วนหลักของอาหารในแต่ละวัน หญ้าแห้งช่วยเรื่องการย่อยอาหารและช่วยกรอนฟันที่เติบโตตลอดเวลา เพลเลตธรรมดาในปริมาณที่วัดไว้และผักใบเขียวสดหนึ่งมื้อต่อวันช่วยเติมความสมบูรณ์ให้อาหาร น้ำสะอาดและสดใหม่ต้องมีให้ตลอดเวลา

ขนมและอาหารเสริม

ให้ขนมในปริมาณน้อยและนาน ๆ ครั้ง ตัวเลือกที่เหมาะสมได้แก่แครอทชิ้นเล็ก แอปเปิลไม่มีเมล็ด หรือสมุนไพรเล็กน้อยอย่างพาร์สลีย์หรือผักชี กระต่ายที่กินอาหารสมดุลจากหญ้าแห้ง ผัก และเพลเลตคุณภาพดีมักไม่ต้องการอาหารเสริมเพิ่มเติม การเปลี่ยนอาหารกะทันหันอาจทำให้เกิดปัญหาการย่อยอาหาร จึงควรเปลี่ยนอย่างค่อยเป็นค่อยไปในช่วงหลายวัน

จิ้งจอกเงินโดยทั่วไปเป็นสายพันธุ์ที่แข็งแรงและมีอายุขัยทั่วไปประมาณ 7 ถึง 10 ปีเมื่อได้รับการดูแลอย่างดี ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่พบได้ทั่วไปในกระต่ายบ้านมากกว่าจะเฉพาะเจาะจงกับสายพันธุ์นี้ และอาหารที่มีหญ้าแห้งเป็นหลักร่วมกับกรงที่สะอาดและมีขนาดเหมาะสมช่วยป้องกันปัญหาได้หลายอย่าง ขนที่หนาแน่นเพิ่มความเสี่ยงเฉพาะเรื่องความร้อนสูงเกินไปในสภาพอากาศอุ่น

การดูแลป้องกัน

• ให้หญ้าแห้งไม่จำกัดเพื่อสนับสนุนสุขภาพฟันและระบบย่อยอาหาร
• ตรวจความอยากอาหาร มูล และความตื่นตัวของกระต่ายทุกวัน
• ตรวจบริเวณก้นทุกวันในอากาศอุ่นเพื่อป้องกันหนอนแมลงวันไช
• รักษากรงให้สะอาดและแห้ง
• หาสัตวแพทย์ที่มีประสบการณ์ด้านกระต่ายไว้ล่วงหน้าก่อนเกิดปัญหา
• สอบถามเรื่องวัคซีนที่มีให้บริการในพื้นที่ของคุณ

เนื่องจากเป็นสายพันธุ์ตัวใหญ่ จิ้งจอกเงินต้องการพื้นที่มากกว่ากระต่ายตัวเล็ก กรงต้องมีขนาดให้กระต่ายกระโดดเต็มที่ได้หลายครั้ง ยืนตัวตรงเต็มที่ด้วยขาหลัง และยืดตัวนอนราบได้ พื้นแข็งแรงช่วยปกป้องเท้าจากแผลที่ข้อเท้า ซึ่งอาจเกิดกับกระต่ายตัวหนักที่อยู่บนตะแกรงลวดเปล่า ที่อยู่ต้องปลอดภัยจากสัตว์นักล่าและการหลบหนี มีการระบายอากาศที่ดีแต่ไม่มีลมโกรกเย็น ไม่ว่าจะเลี้ยงในบ้านหรือในที่กลางแจ้งที่มีที่กำบัง กระต่ายยังต้องการพื้นที่ออกกำลังกายที่กว้างขึ้นทุกวันด้วย

รายการอุปกรณ์ที่ต้องเตรียม

• กรงขนาดใหญ่ที่มีพื้นแข็งแรงและวัสดุรองพื้นนุ่ม
• ที่ใส่หญ้าแห้ง และชามหรือขวดน้ำและอาหารที่มีน้ำหนักไม่ล้มง่าย
• มุมหลบซ่อนหรือที่กำบังเพื่อความปลอดภัย
• กระบะทราย เพราะกระต่ายสามารถฝึกให้ขับถ่ายเป็นที่ได้
• ของเล่นแทะเพื่อป้องกันความเบื่อหน่าย
• ร่มเงาและตัวเลือกสำหรับความเย็นในอากาศอุ่น

กระต่ายจิ้งจอกเงินมักเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุประมาณ 6 ถึง 8 เดือน โดยสายพันธุ์ตัวใหญ่มักโตช้ากว่าสายพันธุ์ตัวเล็กเล็กน้อย ในการผสมพันธุ์กระต่าย ตัวเมียจะถูกนำไปหาตัวผู้ ไม่ใช่ในทางกลับกัน และการผสมพันธุ์ใช้เวลาสั้น ระยะตั้งท้องอยู่ที่ประมาณ 28 ถึง 31 วัน ก่อนคลอดไม่นาน ตัวเมียจะสร้างรังจากวัสดุรองพื้นและขนของตัวเอง

ครอกลูกมักมีขนาดใหญ่ และแม่จะให้นมลูกโดยทั่วไปวันละหนึ่งหรือสองครั้ง ลูกจิ้งจอกเงินเกิดมาเป็นสีพื้นล้วนก่อน แล้วจึงพัฒนาขนป้องกันสีเงินในสัปดาห์ต่อมา โดยลวดลายขนแบบตัวเต็มวัยจะชัดเจนขึ้นเมื่อโตขึ้น ลูกกระต่ายหย่านมเมื่ออายุประมาณ 6 ถึง 8 สัปดาห์ เนื่องจากสายพันธุ์นี้หายาก การเพาะพันธุ์จึงมักทำโดยใส่ใจกับการรักษาสายพันธุ์ไว้ พร้อมทั้งคงลักษณะขนตั้งชันและนิสัยใจเย็นไว้ ผู้ที่จะเพาะพันธุ์กระต่ายควรวางแผนดูแลลูกกระต่ายทุกตัวและปรึกษาสัตวแพทย์เรื่องแนวทางที่รับผิดชอบ