United Pet Club
กระต่าย

อิงลิชลอป

อิงลิช ล็อป (English Lop) เป็นกระต่ายที่สงบและรักใคร่ มีชื่อเสียงในเรื่องหูที่ยาวลู่ลงเป็นพิเศษและบุคลิกที่สบายๆ

Size
ขนาดใหญ่
Lifespan
5–7 years
Origin
อังกฤษ
Temperament
สงบเสงี่ยม
Standard colors
ดำ ขาว และเผือก and 18 more
Key Traits
สงบเสงี่ยมอ่อนโยนว่านอนสอนง่ายขี้อ้อนสบาย ๆ ไม่เครียด

Characteristics

Energy Level3
Trainability5
Good With Kids3
Good With Pets3
Grooming Needs1

Coat and grooming

How the อิงลิชลอป coat is built, and what that means when you groom it.

ชั้นของขน
ขนสองชั้น
เนื้อสัมผัสของขน
เรียบ
ความยาวขน
สั้น
การผลัดขน
ผลัดขนปานกลาง

Grooming guidance

  • ร้ายแรง: A อิงลิชลอป should not be shaved.

    ขนชั้นในกันความร้อนได้ดีพอ ๆ กับกันความหนาว ส่วนขนชั้นนอกปกป้องผิวหนังจากแดดและแมลงกัด การโกนขนทั้งชุดทิ้งเอาทั้งสองอย่างไป ขนมักงอกกลับมาเป็นหย่อม นุ่มลง หรือเปลี่ยนสี และในสัตว์บางตัวขนชั้นนอกไม่กลับมาเหมือนเดิมอีกเลย ให้แปรงขนชั้นในออกแทนการตัดทิ้ง

  • ข้อควรระวัง: A อิงลิชลอป should only be clipped by someone experienced with the species.

    ผิวหนังตรงนี้บางพอที่จะฉีกขาดใต้ใบมีดปัตตาเลี่ยน และสัตว์อาจตื่นตกใจเมื่อถูกจับให้อยู่นิ่ง การตัดขนหรือแกะปมควรปล่อยให้สัตวแพทย์หรือช่างที่ทำงานกับสัตว์ชนิดนี้เป็นประจำเป็นผู้ทำ

อิงลิชลอป colors and patterns

What each club's breed standard says about every อิงลิชลอป color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.

Breed standards describe the อิงลิชลอป in ดำ ขาว เผือก สีสวาด ไลแลค สตีล ชินชิล่า กระรอก โอปอล มุกควัน ช็อกโกแลต ซีล เซเบิล เชสต์นัทอะกูติ ฟอว์นเขม่า แดง ส้ม ครีม ฟอว์น ลิงซ์ และฟรอสตี้. Standard patterns: สีพื้น ไตรคัลเลอร์ พอยต์ กระดองเต่า โบรกเคน นาก เงินแซม และผีเสื้อ.

ขน: rulings by club
Color or patternARBABRC
ดำตามมาตรฐาน (“Black / Black Otter”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
ขาวตามมาตรฐาน (“Blue Eyed White”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
เผือกตามมาตรฐาน (“Ruby Eyed White”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
สีสวาดตามมาตรฐาน (“Blue / Blue Otter”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
ไลแลคตามมาตรฐาน (“Lilac / Lilac Otter”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
สตีลตามมาตรฐาน (“Steel”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
ชินชิล่าตามมาตรฐาน (“Black Chinchilla / Chocolate Chinchilla / Lilac Chinchilla / Sable Chinchilla / Smoke Pearl Chinchilla”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
กระรอกตามมาตรฐาน (“Blue Chinchilla”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
โอปอลตามมาตรฐาน (“Opal”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
มุกควันตามมาตรฐาน (“Smoke Pearl”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
ช็อกโกแลตตามมาตรฐาน (“Chocolate Chestnut Agouti / Chocolate / Chocolate Otter”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
ซีลตามมาตรฐาน (“Seal”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
เซเบิลตามมาตรฐาน (“Sable / Sable Point”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
เชสต์นัทอะกูติตามมาตรฐาน (“Black Chestnut Agouti”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
ฟอว์นเขม่าตามมาตรฐาน (“Tortoise”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
แดงตามมาตรฐาน (“Red”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
ส้มตามมาตรฐาน (“Orange”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
ครีมตามมาตรฐาน (“Cream”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
ฟอว์นตามมาตรฐาน (“Fawn”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
ลิงซ์ตามมาตรฐาน (“Lynx”)ตามมาตรฐาน (“Any colour”)
ฟรอสตี้ตามมาตรฐาน (“Frosted Pearl”)No ruling
Patterns
สีพื้นตามมาตรฐาน (“Solid Pattern”)No ruling
ไตรคัลเลอร์ตามมาตรฐาน (“Tri-color”)No ruling
พอยต์ตามมาตรฐาน (“Sable Point”)No ruling
กระดองเต่าตามมาตรฐาน (“Tortoise”)No ruling
โบรกเคนตามมาตรฐาน (“Broken Pattern”)No ruling
นากตามมาตรฐาน (“Otter”)No ruling
เงินแซมตามมาตรฐาน (“Silver (Fox)”)No ruling
ผีเสื้อNo rulingตามมาตรฐาน (“Marked (butterfly smut and shoulder spots)”)
ทิกด์No rulingNo ruling
เชดเด็ดNo rulingNo ruling
ตา: rulings by club
Color or patternARBA
สีสวาดตามมาตรฐาน (“Blue Eyed White”)
ชมพูแดงตามมาตรฐาน (“Ruby Eyed White”)
เทาNo ruling
น้ำตาลNo ruling

What the rulings mean

ตามมาตรฐาน
Described by the club's breed standard.

Color changes

How a อิงลิชลอป's colors can change over its life.

  • สีพื้นchanges toเงินแซม

    ขน · ตามอายุ · from 3 to 26 weeks

เกี่ยวกับกระต่ายอิงลิชลอป

อิงลิชลอปเป็นกระต่ายพันธุ์ใหญ่จากอังกฤษ อารมณ์นิ่งสงบ มีหูยาวห้อยลากพื้นเป็นเอกลักษณ์ และรักความใกล้ชิดกับเจ้าของ

อิงลิชลอปเป็นหนึ่งในกระต่ายพันธุ์แฟนซีที่เก่าแก่ที่สุด และเป็นกระต่ายหูตกสายพันธุ์แรกที่มนุษย์พัฒนาขึ้นมา ตัวเต็มวัยมีขนาดใหญ่ น้ำหนักโดยทั่วไปอยู่ที่ 9 ถึง 11 ปอนด์ (ประมาณ 4 ถึง 5 กิโลกรัม) จุดเด่นที่สุดของสายพันธุ์นี้คือหูที่ห้อยยาวเลยขากรรไกรลงมา วัดความยาวจากปลายหูข้างหนึ่งถึงอีกข้างได้ถึง 21 นิ้วขึ้นไป

ด้านนิสัย อิงลิชลอปเป็นกระต่ายที่ใจเย็นและเลี้ยงง่าย มักนั่งนิ่ง ยอมให้อุ้มจับโดยไม่ต่อต้าน และผูกพันกับคนที่ใช้เวลาด้วยเป็นประจำได้ไม่ยาก ความสงบนี้ทำให้มันไม่ค่อยหนีออกจากกรงหรือซุกซนจนควบคุมไม่ได้ แต่ก็ยังต้องการเวลาออกกำลังกายและพื้นที่ทุกวันเช่นเดิม

ด้วยขนาดตัว หูที่ยาว และนิสัยที่นิ่ง เจ้าของจึงต้องจัดที่อยู่ให้กว้างขวางและดูแลอย่างสม่ำเสมอ หูที่ลากพื้นต้องหมั่นตรวจดู และขนาดตัวที่ใหญ่ทำให้มันไม่เหมาะกับคนที่อยากได้กระต่ายตัวจิ๋ว

ข้อมูลโดยสรุป
คุณลักษณะรายละเอียด
ถิ่นกำเนิดอังกฤษ
ขนาดตัวใหญ่ (9 ถึง 11 ปอนด์ / 4 ถึง 5 กิโลกรัม)
อายุขัย5 ถึง 7 ปี
กลุ่ม/บทบาทกระต่ายแฟนซีและกระต่ายเลี้ยงเป็นเพื่อน
เหมาะกับครอบครัวที่ใจเย็น เด็กโตที่รู้จักดูแลสัตว์ เจ้าของที่เอาใจใส่

เหมาะกับใคร

อิงลิชลอปเหมาะกับบ้านที่มีพื้นที่กว้างให้เป็นกรงหรือคอก มีเวลาปล่อยออกจากกรงทุกวัน และเจ้าของที่ยอมตรวจหูยาวของมันดูว่ามีแผลหรือคราบสกปรกหรือไม่ นิสัยเชื่องของมันเหมาะกับคนที่ต้องการกระต่ายเงียบ ๆ จับง่าย มากกว่าคนที่ต้องการกระต่ายซุกซน ส่วนบ้านที่มีเด็กเล็กและซนมากอาจไม่เหมาะนัก เพราะขนาดตัวและหูที่ลากพื้นต้องอาศัยการอุ้มจับที่ระมัดระวัง

ประวัติและถิ่นกำเนิด

อิงลิชลอปถือกำเนิดขึ้นในอังกฤษช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 และถือเป็นกระต่ายหูตกสายพันธุ์แรกที่เกิดจากการคัดเลือกพันธุ์อย่างตั้งใจ

อิงลิชลอปเริ่มเป็นรูปเป็นร่างในอังกฤษช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1800 ผู้เพาะพันธุ์คัดเลือกกระต่ายที่มีหูยาวและห้อยต่ำลงเรื่อย ๆ จนกลายเป็นกระต่ายหูตกสายพันธุ์แรกที่ถูกพัฒนาขึ้นอย่างตั้งใจ ด้วยเหตุนี้จึงมักถูกเรียกว่าเป็นต้นตระกูลของกระต่ายหูตกทุกสายพันธุ์

สายพันธุ์นี้เป็นที่รู้จักมากขึ้นในยุควิกตอเรีย เมื่อการเลี้ยงกระต่ายเพื่อประกวดได้รับความนิยมในอังกฤษ ความยาวของหูคือเกณฑ์หลักในการตัดสิน กระต่ายที่มีหูยาวและกว้างที่สุดจะได้รับความสนใจมากที่สุดในสนามประกวด บางบันทึกเล่าว่าผู้เลี้ยงใช้ทั้งอุณหภูมิที่อบอุ่นและการดูแลอย่างพิถีพิถันเพื่อพยายามกระตุ้นให้หูของลูกกระต่ายยาวขึ้น

จากอังกฤษ สายพันธุ์นี้แพร่ไปยังประเทศอื่น ๆ ตามการขยายตัวของวงการเลี้ยงกระต่ายประกวด หูยาวของมันยังมีส่วนในการพัฒนากระต่ายหูตกสายพันธุ์อื่นในเวลาต่อมา และกระต่ายหูตกเกือบทุกสายพันธุ์ในปัจจุบันสืบสายไปถึงกระต่ายอังกฤษยุคแรกนี้

ทุกวันนี้อิงลิชลอปถูกเลี้ยงเพื่อประกวดและเป็นเพื่อนมากกว่าเพื่อการผลิต จำนวนของมันมีน้อยกว่ากระต่ายหูตกสายพันธุ์เล็กอื่น ๆ แต่ยังคงได้รับความสนใจจากตำแหน่งทางประวัติศาสตร์และรูปลักษณ์ที่โดดเด่น

ลักษณะรูปร่าง

อิงลิชลอปเป็นกระต่ายตัวใหญ่ ลำตัวยาว หัวกว้าง และมีหูยาวมากห้อยเลยขากรรไกร วัดความกว้างได้ถึง 21 นิ้วขึ้นไป

จุดที่ทำให้จำอิงลิชลอปได้ทันทีคือหู หูของมันห้อยหลวม ๆ อยู่สองข้างศีรษะ ลาดลงต่ำกว่าขากรรไกร และอาจลากพื้นเมื่อมันเดิน ความกว้างของหูเมื่อวัดจากปลายข้างหนึ่งถึงอีกข้าง 21 นิ้วขึ้นไปถือเป็นมาตรฐานของกระต่ายประกวดที่ดี และความยาวของหูคือคุณสมบัติหลักที่กำหนดสายพันธุ์นี้

ลำตัวมีขนาดใหญ่และค่อนข้างยาว บนโครงร่างที่ค่อนข้างเพรียวเมื่อเทียบกับขนาดตัว หัวกว้าง ปากมนหนา ขนสั้นและแน่น เรียบแนบลำตัว ทำให้ดูแลง่ายกว่าสายพันธุ์ขนยาว

มาตรฐานสายพันธุ์โดยสังเขป
ลักษณะรายละเอียด
น้ำหนัก9 ถึง 11 ปอนด์ (4 ถึง 5 กิโลกรัม)
หูยาวและห้อยลง กว้างจากปลายถึงปลาย 21 นิ้วขึ้นไป
ขนสั้น แน่น เรียบแนบตัว
สีสีพื้นเดียว ลายด่าง และลายอะกูติหรือลายไล่เฉดหลายแบบ
ตากลมโต สีเข้ากับสีขน

ขนและสี

อิงลิชลอปมีสีและลวดลายหลากหลาย ทั้งสีพื้นเดียวอย่างดำ น้ำเงิน และสีน้ำตาลอ่อน ลายด่างที่ผสมสีขาวกับสีอื่น รวมถึงลายอะกูติและลายไล่เฉด ขนสั้นดูแลง่าย การดูแลขนจึงเน้นการแปรงตามปกติและการทำความสะอาดหูยาวมากกว่าการจัดการความยาวของขน

อุปนิสัย

อิงลิชลอปมีนิสัยนิ่งสงบ อ่อนโยน และรักความใกล้ชิด ยอมให้อุ้มจับได้ดีและผูกพันกับเจ้าของที่ดูแลใกล้ชิด

อิงลิชลอปได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในกระต่ายที่นิ่งที่สุด มันมักเคลื่อนไหวช้า ๆ นั่งอยู่กับที่ และยอมให้จับโดยไม่ค่อยดิ้นรน กระต่ายหลายตัวชอบให้คนลูบและจะนั่งนิ่งบนตักหรือข้างตัวคนเมื่อไว้ใจแล้ว

กับสมาชิกในครอบครัวมันเป็นมิตรและอ่อนโยน และค่อย ๆ คุ้นเคยกับคนแปลกหน้าได้เมื่อให้เวลา แต่เช่นเดียวกับกระต่ายทั่วไป มันชอบการเข้าหาที่นุ่มนวลมากกว่าการเคลื่อนไหวฉับพลันหรือเสียงดัง เมื่ออยู่กับกระต่ายตัวอื่นมันอยู่ร่วมกับตัวที่เข้ากันได้ และการแนะนำให้รู้จักกันแบบค่อยเป็นค่อยไปพร้อมมีคนดูแลใกล้ชิดจะให้ผลดีที่สุด ส่วนแมวและสุนัข ขนาดตัวที่ใหญ่ของกระต่ายพันธุ์นี้ช่วยได้บ้าง แต่ก็ยังต้องมีคนคอยดูอยู่เสมอ

สายพันธุ์นี้เชื่องพอสำหรับเด็กโตที่เรียนรู้วิธีจับกระต่ายอย่างถูกต้องแล้ว เพราะหูที่ยาวและน้ำหนักตัวทำให้การอุ้มที่ไม่ระวังอาจทำให้กระต่ายบาดเจ็บได้ จึงต้องมีผู้ใหญ่ดูแลเมื่อเด็กเล็กเป็นคนจับ

คะแนนลักษณะนิสัย (1 = น้อย, 5 = มาก)
ลักษณะคะแนน
ความรักความผูกพัน5
พลังงาน2
ความฝึกง่าย3
การส่งเสียง1
การผลัดขน3

การดูแลและการทำความสะอาดขน

อิงลิชลอปต้องแปรงขนเป็นประจำ ตรวจหูทุกวัน ออกกำลังกายสม่ำเสมอ และมีที่อยู่กว้างขวางสะอาดในอุณหภูมิพอเหมาะ

การดูแลขนและหู

  • แปรงขนสั้นสัปดาห์ละครั้ง และแปรงถี่ขึ้นช่วงผลัดขน เพื่อกำจัดขนที่หลุดร่วง
  • ตรวจหูยาวทุกวันว่ามีรอยฉีกขาด สิ่งสกปรก หรือแผลหรือไม่ เพราะหูลากพื้นและสะสมสิ่งสกปรกได้ง่าย
  • เช็ดด้านในหูเบา ๆ หากมีขี้หูหรือคราบสกปรกสะสม โดยใช้วิธีที่สัตวแพทย์แนะนำ
  • ตัดเล็บทุกสองสามสัปดาห์ เนื่องจากขนาดตัวที่ใหญ่ทำให้เล็บยาวเร็ว
  • ตรวจบริเวณก้นและใต้ท้องว่ามีคราบสกปรกหรือไม่ โดยเฉพาะในช่วงอากาศร้อน

การออกกำลังกาย

  • ปล่อยออกจากกรงอย่างน้อยสองสามชั่วโมงต่อวัน ในพื้นที่ปลอดภัยที่จัดให้เหมาะกับกระต่ายแล้ว
  • จัดพื้นที่ให้กระโดด ยืดตัว และสำรวจได้ ซึ่งช่วยควบคุมน้ำหนักและลดความเบื่อ
  • มีอุโมงค์และของเล่นง่าย ๆ ให้เล่นเบา ๆ ให้เหมาะกับจังหวะที่นิ่งของสายพันธุ์นี้

สภาพแวดล้อม

อิงลิชลอปต้องการกรงขนาดใหญ่ พื้นแข็งเรียบที่ไม่เกี่ยวหูของมัน ที่อยู่ต้องสะอาดและแห้งอยู่เสมอ วางให้ห่างจากลมโกรกและแดดจัด อุณหภูมิพอเหมาะเหมาะกับสายพันธุ์นี้ที่สุด เพราะมันทนความร้อนได้ไม่ดี พื้นราบเรียบช่วยป้องกันไม่ให้หูบาดเจ็บ

โภชนาการและการให้อาหาร

อิงลิชลอปต้องกินหญ้าแห้งไม่จำกัดปริมาณ อาหารเม็ดในปริมาณที่กำหนด ผักใบสดทุกวัน และน้ำสะอาดตลอดเวลา

หญ้าแห้งคือพื้นฐานของอาหารอิงลิชลอปและควรมีให้กินได้ตลอดเวลา หญ้าแห้งจำพวกทิโมธีหรือหญ้าออร์ชาร์ดให้เส้นใยที่ช่วยให้ระบบย่อยอาหารทำงานต่อเนื่องและช่วยสึกกร่อนฟันที่งอกยาวตลอดชีวิต อาหารเม็ดชนิดธรรมดาในปริมาณที่วัดไว้และผักใบสดทุกวันช่วยเสริมให้อาหารครบถ้วน น้ำสะอาดต้องมีให้กินตลอดเวลาเช่นกัน

แนวทางการให้อาหารทั่วไป
ช่วงวัยปริมาณต่อวันมื้ออาหาร
วัยเด็ก (อายุต่ำกว่า 6 เดือน)หญ้าแห้งไม่จำกัด บวกหญ้าอัลฟัลฟาและอาหารเม็ดปริมาณน้อยวางหญ้าแห้งให้กินได้ตลอด ให้อาหารเม็ด 1 ถึง 2 มื้อ
วัยโตเต็มที่หญ้าแห้งไม่จำกัด อาหารเม็ดประมาณ 1/4 ถึง 1/2 ถ้วย ผัก 1 ถึง 2 ถ้วยวางหญ้าแห้งให้กินได้ตลอด ให้อาหาร 2 มื้อ
วัยชราหญ้าแห้งไม่จำกัด ปรับปริมาณอาหารเม็ด ผักตามความเหมาะสมวางหญ้าแห้งให้กินได้ตลอด ให้อาหาร 2 มื้อ

ขนมและอาหารเสริม

ขนมควรให้เป็นชิ้นเล็กและนาน ๆ ครั้ง แครอทฝาน สมุนไพรสักสองสามใบ หรือแอปเปิลชิ้นเล็กที่เอาเมล็ดออกแล้วใช้เป็นรางวัลได้ กระต่ายที่กินหญ้าแห้งและผักในสัดส่วนสมดุลมักไม่ต้องการอาหารเสริมเพิ่ม ควรปรึกษาสัตวแพทย์ก่อนให้อาหารเสริมใด ๆ และควรจำกัดผลไม้ที่มีน้ำตาลสูงเพื่อคุมน้ำหนัก เพราะสายพันธุ์ตัวใหญ่แบบนี้อ้วนง่ายหากได้กินมากเกินไป

สุขภาพ

อิงลิชลอปมีอายุขัยทั่วไป 5 ถึง 7 ปี และเสี่ยงต่อการบาดเจ็บที่หู หูติดเชื้อ ปัญหาฟัน และความไวต่อความร้อน

เมื่อได้รับการดูแลที่ดี อิงลิชลอปมักมีอายุขัย 5 ถึง 7 ปี ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับหูยาวและโครงตัวที่ใหญ่ หูที่ลากพื้นถลอกหรือฉีกขาดได้ง่ายและสะสมสิ่งสกปรก ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงต่อการติดเชื้อ เช่นเดียวกับกระต่ายทุกตัว สายพันธุ์นี้อาจเกิดโรคฟันได้หากฟันสึกไม่สม่ำเสมอ และไวต่อความร้อนเพราะพื้นผิวหูขนาดใหญ่มีบทบาทในการควบคุมอุณหภูมิร่างกาย

ปัญหาสุขภาพที่พบบ่อย
ภาวะอาการหมายเหตุ
หูบาดเจ็บหรือติดเชื้อแผลฉีกขาด สะเก็ดแผล มีของเหลวไหล สั่นหัว มีกลิ่นเกี่ยวข้องกับหูยาวที่ลากพื้น
โรคฟันน้ำลายไหล น้ำหนักลด กินอาหารน้อยลงเกิดจากฟันยาวเกินไปหรือสบฟันผิดปกติ
ภาวะลำไส้หยุดทำงานไม่กินอาหาร ไม่ถ่ายมูล นั่งหลังโก่งเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์ ต้องพบสัตวแพทย์ทันที
ภาวะเครียดจากความร้อนหายใจหอบ ซึม หายใจเร็วพื้นผิวหูขนาดใหญ่ทำให้สายพันธุ์นี้ไวต่อความร้อน

การป้องกันดูแลสุขภาพ

  • นัดตรวจสุขภาพเป็นประจำกับสัตวแพทย์ที่มีประสบการณ์เรื่องกระต่าย
  • ตรวจหูทุกวันและทำความสะอาดตามคำแนะนำ
  • ให้กินหญ้าแห้งไม่จำกัดเพื่อช่วยเรื่องฟันและระบบย่อยอาหาร
  • ให้ที่อยู่เย็นและมีร่มเงาในช่วงอากาศร้อน
  • พิจารณาทำหมัน ซึ่งช่วยลดปัญหาสุขภาพและพฤติกรรมบางอย่างได้

ที่อยู่อาศัยและกรงเลี้ยง

อิงลิชลอปต้องการกรงขนาดใหญ่ พื้นเรียบ สะอาด เย็นสบาย และไม่มีขอบคมที่จะเกี่ยวหูยาวของมัน

ที่อยู่ของอิงลิชลอปต้องคำนึงถึงทั้งขนาดตัวและหูของมัน กรงควรกว้างพอให้กระต่ายนอนเหยียดตัวเต็มที่และกระโดดได้หลายครั้ง พื้นต้องแข็งและเรียบเพื่อไม่ให้หูเกี่ยว พื้นลวดไม่เหมาะสมเพราะอาจทำให้เท้าและหูบาดเจ็บ พื้นที่ต้องสะอาดและแห้งอยู่เสมอ เปลี่ยนวัสดุรองพื้นเป็นประจำ และดูแลกระบะทรายให้สะอาด

การเลี้ยงในบ้านเหมาะกับสายพันธุ์นี้มาก เพราะควบคุมอุณหภูมิได้ใกล้ชิดกว่าและป้องกันหูจากพื้นผิวขรุขระกลางแจ้ง หากเลี้ยงกลางแจ้ง กระต่ายต้องมีที่กำบังที่แข็งแรง มีร่มเงา และป้องกันจากความร้อน ความเย็น และสัตว์นักล่า

ข้อกำหนดที่อยู่อาศัย
ปัจจัยคำแนะนำ
ขนาดกรงขั้นต่ำกว้างขวาง นอนเหยียดตัวและกระโดดได้หลายครั้ง ทางวิ่งยาวอย่างน้อย 4 ฟุต
พื้นแข็งและเรียบ ห้ามใช้พื้นลวด
อุณหภูมิพอเหมาะ หลีกเลี่ยงความร้อนเกินประมาณ 80 องศาฟาเรนไฮต์ (27 องศาเซลเซียส)
วัสดุรองพื้นนุ่ม ซับน้ำได้ดี เปลี่ยนเป็นประจำ
พื้นที่ออกกำลังกายมีพื้นที่ปลอดภัยที่จัดให้เหมาะกับกระต่ายให้เข้าใช้ได้ทุกวัน

รายการที่ต้องเตรียม

  • กรงขนาดใหญ่ที่มีพื้นแข็ง
  • กระบะทรายพร้อมทรายที่ปลอดภัยสำหรับกระต่าย
  • หญ้าแห้งให้กินได้ตลอดเวลาและชามหรือขวดน้ำที่มีน้ำหนักไม่ล้มง่าย
  • เบาะรองนอนที่เรียบเพื่อปกป้องหู
  • จุดวางกรงที่มีร่มเงาและไม่มีลมโกรก
  • พื้นที่วิ่งเล่นที่จัดให้เหมาะกับกระต่ายสำหรับออกกำลังกายทุกวัน

การผสมพันธุ์

อิงลิชลอปเข้าสู่วัยผสมพันธุ์เมื่ออายุหลายเดือน ตั้งท้องประมาณ 31 วัน และออกลูกครั้งละราว 5 ถึง 8 ตัวที่แม่กระต่ายเลี้ยงดูจนหย่านม

อิงลิชลอปเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุหลายเดือน โดยสายพันธุ์ตัวใหญ่มักผสมพันธุ์ช้ากว่าสายพันธุ์เล็กเล็กน้อยเพื่อให้ร่างกายเติบโตเต็มที่ก่อน ระยะตั้งท้องอยู่ที่ประมาณ 31 วัน ก่อนคลอดแม่กระต่ายจะทำรังจากวัสดุรองพื้นและขนของตัวเอง ลูกกระต่ายเกิดมาโดยไม่มีขนและตายังปิดอยู่

ลูกในครอกมักมีประมาณ 5 ถึง 8 ตัว แม่กระต่ายให้นมลูก ซึ่งลูกจะลืมตาได้เมื่ออายุประมาณ 10 วัน และเริ่มลองกินอาหารแข็งในสัปดาห์ถัดมา ลูกกระต่ายมักหย่านมเมื่ออายุประมาณ 6 ถึง 8 สัปดาห์ เนื่องจากสายพันธุ์นี้ตัวใหญ่ ผู้เพาะพันธุ์จึงต้องเฝ้าดูอาการของแม่กระต่ายอย่างใกล้ชิดและจัดกล่องทำรังที่กว้างขวางและสะอาด การจับลูกกระต่ายต้องทำอย่างนุ่มนวล โดยเฉพาะระวังหูที่กำลังเจริญเติบโต

ข้อมูลการผสมพันธุ์
ตัวชี้วัดค่า
วัยผสมพันธุ์หลายเดือน (สายพันธุ์ตัวใหญ่มักผสมช้ากว่าเล็กน้อย)
ระยะตั้งท้องประมาณ 31 วัน
จำนวนลูกต่อครอกประมาณ 5 ถึง 8 ตัว
ลืมตาประมาณ 10 วัน
อายุหย่านมประมาณ 6 ถึง 8 สัปดาห์

คำถามที่พบบ่อย

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับอิงลิชลอปครอบคลุมเรื่องขนาดตัว นิสัย การดูแล อายุขัย ความเหมาะสม และการหาซื้อ

อิงลิชลอปตัวโตเต็มที่มีขนาดเท่าไร

เป็นสายพันธุ์ตัวใหญ่ ตัวเต็มวัยมักหนัก 9 ถึง 11 ปอนด์ (ประมาณ 4 ถึง 5 กิโลกรัม) หูอาจกว้างจากปลายถึงปลายได้ถึง 21 นิ้วขึ้นไป ซึ่งเป็นจุดเด่นที่สุดของสายพันธุ์นี้

อิงลิชลอปเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงดีไหม

ดี หากอยู่ในบ้านที่เหมาะสม มันนิ่ง อ่อนโยน และรักความใกล้ชิด ยอมให้จับได้ดี เหมาะกับเจ้าของที่มีที่อยู่กว้างขวางและดูแลอย่างใส่ใจ รวมถึงตรวจหูทุกวัน

อิงลิชลอปเลี้ยงยากไหม

ขนสั้นดูแลง่าย แต่หูยาวต้องตรวจทุกวันว่ามีรอยฉีกขาดหรือสิ่งสกปรกหรือไม่ และสายพันธุ์นี้ต้องการที่อยู่กว้างขวางและการป้องกันความร้อน การดูแลจึงอยู่ในระดับปานกลาง ไม่ถึงกับยาก

อิงลิชลอปมีอายุขัยกี่ปี

เมื่อได้รับการดูแลที่ดีมักมีอายุ 5 ถึง 7 ปี อาหารที่มีหญ้าแห้งเป็นหลัก การพาไปพบสัตวแพทย์เป็นประจำ และการดูแลหูช่วยให้มันมีอายุยืนเต็มที่

อิงลิชลอปเลี้ยงคู่กับเด็กได้ไหม

เชื่องพอสำหรับเด็กโตที่เรียนรู้วิธีจับกระต่ายอย่างถูกต้อง ส่วนเด็กเล็กควรมีผู้ใหญ่ดูแลอยู่ด้วย เพราะขนาดตัวและหูที่ยาวทำให้ต้องอุ้มจับอย่างระมัดระวัง

ทำไมหูของมันถึงยาวขนาดนี้ และต้องดูแลเป็นพิเศษหรือไม่

หูยาวคือลักษณะที่สายพันธุ์นี้ถูกพัฒนาขึ้นมาโดยเฉพาะ เพราะหูลากพื้นจึงสะสมสิ่งสกปรกและฉีกขาดได้ง่าย ต้องตรวจทุกวันและจัดพื้นผิวที่อยู่ให้เรียบและสะอาด

หาซื้ออิงลิชลอปได้ง่ายไหม

หาได้ยากกว่ากระต่ายหูตกสายพันธุ์เล็ก ส่วนใหญ่เลี้ยงโดยผู้ที่ประกวดหรือเลี้ยงเป็นเพื่อน มักหาได้จากผู้เพาะพันธุ์กระต่ายโดยเฉพาะหรือชมรมสายพันธุ์มากกว่าร้านขายสัตว์เลี้ยงทั่วไป

No questions about the อิงลิชลอป yet. Be the first to ask.