อิงลิชแองโกรา

อิงลิชแองโกร่าเป็นกระต่ายบ้านขนาดกลางที่เลี้ยงไว้เพื่อเก็บขนเป็นหลัก ขนปกคลุมเกือบทั้งตัว รวมถึงหูและใบหน้า ทำให้ตัวกระต่ายดูกลมและฟูเป็นก้อนนุ่ม กระต่ายโตเต็มวัยหนักประมาณ 2 ถึง 3.5 กิโลกรัม ขนของมันงอกยาวขึ้นเรื่อย ๆ ตลอดเวลาและต้องดูแลอย่างสม่ำเสมอ จึงไม่ใช่สัตว์เลี้ยงที่ดูแลง่าย

นิสัยเป็นจุดเด่นอย่างหนึ่งของสายพันธุ์นี้ อิงลิชแองโกร่ามีความผูกพัน อ่อนโยน และใจเย็น กระต่ายหลายตัวจะเก็บตัวกับคนแปลกหน้าจนกว่าจะคุ้นเคย เมื่อฝึกให้ชินกับการอุ้มตั้งแต่ยังเล็ก มันจะยอมให้จับต้องได้ดี ซึ่งสำคัญมากเพราะต้องแปรงขนบ่อยครั้ง นิสัยเงียบสงบทำให้มันเหมาะกับบ้านที่เงียบมากกว่าบ้านที่มีเสียงดังหรือคนพลุกพล่าน

อายุขัยของอิงลิชแองโกร่าอยู่ที่ 7 ถึง 12 ปี จึงเป็นสัตว์เลี้ยงที่ต้องผูกพันกันในระยะยาว การแปรงขนเป็นประจำ การควบคุมอาหารเพื่อป้องกันขนอุดตันในทางเดินอาหาร และสภาพแวดล้อมที่สงบ ล้วนตอบแทนผู้เลี้ยงที่ดูแลอย่างสม่ำเสมอทุกวัน

เหมาะกับใคร

อิงลิชแองโกร่าเหมาะกับผู้เลี้ยงที่ชอบแปรงขนและมีเวลาให้หลายครั้งต่อสัปดาห์ หรือทุกวันในช่วงผลัดขนหนัก เหมาะกับคนที่ต้องการกระต่ายเงียบสงบและขี้อ้อน มากกว่ากระต่ายที่ชอบเคลื่อนไหวตลอดเวลา ไม่เหมาะกับผู้ที่ไม่มีเวลาดูแลขนอย่างสม่ำเสมอ เพราะขนที่ถูกปล่อยปละจะพันกันเป็นก้อนอย่างรวดเร็วและอาจก่อปัญหาสุขภาพ

กระต่ายแองโกร่าเป็นกระต่ายขนยาวสายพันธุ์เก่าแก่ที่เชื่อมโยงกับตุรกี ชื่อนี้มาจากเมืองอังการา ซึ่งในอดีตเรียกว่าอังโกรา อันเป็นภูมิภาคเดียวกับที่มาของแพะอังโกราและแมวอังโกรา กระต่ายขนยาวจากแถบนี้เป็นที่ต้องการเพราะเส้นใยนุ่ม มาก่อนที่จะมีมาตรฐานสายพันธุ์อย่างเป็นทางการเสียอีก

กระต่ายแองโกร่าแพร่หลายเข้าสู่วงการเลี้ยงกระต่ายในยุโรปในศตวรรษต่อ ๆ มา ซึ่งผู้คนเลี้ยงไว้เพื่อเก็บขน แต่ละประเทศพัฒนาสายพันธุ์ของตนเอง และเมื่อเวลาผ่านไปความแตกต่างก็มากพอที่จะแยกเป็นสายพันธุ์แองโกร่าต่างหากได้ อิงลิชแองโกร่าเป็นหนึ่งในสายพันธุ์ที่แยกออกมาเช่นนี้ โดยถูกคัดให้มีขนาดเล็กลงและมีขนฟูรอบใบหน้าอย่างหนาแน่น

อิงลิชแองโกร่าเป็นสายพันธุ์แองโกร่าที่มีขนาดเล็กที่สุดในบรรดาสายพันธุ์ที่รู้จักกันทั่วไป ขนฟูหนาแน่นรอบใบหน้าและหูทำให้แตกต่างจากสายพันธุ์เฟรนช์และไจแอนต์ที่ตัวใหญ่กว่าและใบหน้าเรียบกว่า การคัดสายพันธุ์เน้นไปที่รูปร่างกะทัดรัด ขนหนาแน่นทั่วตัว และนิสัยอ่อนโยนที่เหมาะกับการแปรงขนด้วยมือ

ปัจจุบันสายพันธุ์นี้เลี้ยงกันทั้งในกลุ่มผู้ที่ปั่นด้ายจากขนกระต่ายเป็นงานอดิเรก และผู้ที่ต้องการกระต่ายไว้เป็นเพื่อน ประวัติความเป็นมาในฐานะสัตว์ให้เส้นใยยังคงส่งผลต่อการดูแลในปัจจุบัน เพราะขนที่เคยทำให้มันมีค่าก็เป็นสิ่งที่ต้องดูแลรักษาอย่างต่อเนื่องเช่นกัน

อิงลิชแองโกร่ามีลำตัวสั้นและอวบหนา ซ่อนอยู่ใต้ขนหนาแน่นเกือบมิด จุดเด่นที่สุดคือขนที่ปกคลุมหูและใบหน้าเกือบทั้งหมด เหลือเพียงด้านหน้าของใบหน้าและจมูกที่ค่อนข้างโล่ง ทำให้ตัวกระต่ายดูเหมือนก้อนขนกลม ๆ นุ่ม ๆ หูสั้นและมักมีพู่ขนที่ปลายหู

ขนและสี

ขนของอิงลิชแองโกร่านุ่มและเป็นมัน เส้นใยงอกยาวขึ้นเรื่อย ๆ โดยไม่หยุดที่ความยาวใดความยาวหนึ่ง มีให้เลือกหลากสีและลวดลาย ตั้งแต่ขาวล้วนไปจนถึงดำ น้ำเงิน ช็อกโกแลต และฟอว์น กระต่ายสีขาวพบได้ทั่วไป และอาจมีตาสีแดง (เผือก) หรือสีตาอื่นตามสายพันธุ์ เนื่องจากขนงอกต่อเนื่องตลอดเวลา จึงต้องเก็บเกี่ยวหรือแปรงออกเป็นประจำเพื่อให้ขนอยู่ในสภาพดี

อิงลิชแองโกร่ามีนิสัยเงียบและอ่อนโยน โดยทั่วไปกระต่ายพันธุ์นี้ใจเย็นและขี้อ้อน มักผูกพันกับผู้เลี้ยงที่จับต้องมันเป็นประจำ กระต่ายหลายตัวเก็บตัวกับคนแปลกหน้าหรือในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย และชอบความเป็นกิจวัตรที่คาดเดาได้มากกว่าการเปลี่ยนแปลงกะทันหัน

กับสมาชิกในครอบครัว สายพันธุ์นี้อ่อนโยนและอดทน จึงเหมาะกับบ้านที่มีเด็กโตซึ่งอยู่ในความดูแลและรู้วิธีอุ้มกระต่ายอย่างปลอดภัย ส่วนกับคนแปลกหน้า อิงลิชแองโกร่าอาจนั่งเฉย ๆ หรือถอยหนีแทนที่จะเข้าหา เมื่ออยู่ร่วมกับสัตว์เลี้ยงอื่น มันอยู่ร่วมกับสัตว์ที่ใจเย็นและคุ้นเคยกับกระต่ายได้ แต่ควรแนะนำให้รู้จักกันอย่างช้า ๆ และมีคนดูแลตลอด พร้อมทั้งป้องกันไม่ให้สุนัขหรือแมวที่อาจมองมันเป็นเหยื่อเข้าใกล้

เนื่องจากสายพันธุ์นี้ต้องแปรงขนบ่อยครั้ง นิสัยที่ยอมให้จับต้องจึงมีประโยชน์ในทางปฏิบัติด้วย กระต่ายที่คุ้นกับการถูกอุ้มตั้งแต่ยังเล็กจะดูแลง่ายกว่ามาก การค่อย ๆ ฝึกให้ลูกอิงลิชแองโกร่าคุ้นกับการอุ้มและแปรงขนตั้งแต่แรกจะคุ้มค่าตลอดช่วงชีวิตที่ยาวนานของมัน

การแปรงขนคือหัวใจของการดูแลอิงลิชแองโกร่า ขนที่งอกยาวต่อเนื่องจะพันกันเป็นก้อนหากไม่ดูแลอย่างสม่ำเสมอ ขนที่พันกันสามารถกักเก็บความชื้น ก่อให้เกิดปัญหาผิวหนัง และนำไปสู่ภาวะขนอุดตันในทางเดินอาหารหากกระต่ายกลืนเส้นขนที่หลุดร่วงเข้าไปขณะเลียทำความสะอาดตัวเอง

การแปรงขน

• แปรงขนหลายครั้งต่อสัปดาห์ และทุกวันในช่วงผลัดขนหนัก
• ใช้แปรงสลิกเกอร์หรือหวีซี่ห่างเพื่อยกและแยกขนลงไปถึงผิวหนัง
• ตรวจดูบ่อย ๆ บริเวณก้น ท้อง และหลังใบหู ซึ่งเป็นจุดที่ขนพันกันก่อน
• เก็บเกี่ยวหรือตัดขนทุกสองสามเดือนเพื่อให้ขนจัดการง่าย
• ตัดเล็บให้สั้นและตรวจฟันอยู่เสมอ เพราะฟันกระต่ายงอกยาวตลอดเวลา

การออกกำลังกาย

• ให้เวลาออกนอกกรงภายใต้การดูแลหลายชั่วโมงต่อวันในพื้นที่ปิดที่ปลอดภัย
• เปิดพื้นที่ให้กระโดด ยืดตัว และยืนสองขาได้
• ใช้อุโมงค์และของเล่นแทะที่ปลอดภัยเพื่อให้กระต่ายเคลื่อนไหว
• หลีกเลี่ยงพื้นเปียกหรือโคลน ซึ่งทำให้ขนสกปรกและพันกัน

สภาพแวดล้อม

จัดที่อยู่ให้สะอาด แห้ง ไม่มีลมโกรก และมีการระบายอากาศดี ความร้อนเป็นความเสี่ยงจริงสำหรับกระต่ายขนหนา จึงควรกันไม่ให้โดนแดดจัดหรืออยู่ในห้องที่ร้อน วัสดุรองนอนควรแห้งและปราศจากฝุ่น ควรทำความสะอาดกรงบ่อย ๆ เพื่อป้องกันไม่ให้ขนเปื้อนอุจจาระและปัสสาวะ

รากฐานของอาหารคือหญ้าแห้งไม่จำกัดปริมาณ เช่น หญ้าทิโมธีหรือหญ้าเมโดว์ ซึ่งควรเป็นสัดส่วนหลักของอาหารในแต่ละวัน หญ้าแห้งให้เส้นใยที่ช่วยให้ระบบย่อยอาหารเคลื่อนไหว ช่วยสึกกร่อนฟันที่งอกยาวตลอดเวลา และช่วยดันเส้นขนที่กลืนเข้าไปให้ผ่านลำไส้ไปได้ เม็ดอาหารกระต่ายชนิดธรรมดาในปริมาณที่วัดไว้ และผักใบเขียวหนึ่งมื้อต่อวัน ช่วยเสริมให้อาหารครบถ้วน ต้องมีน้ำสะอาดให้ตลอดเวลา

ขนมและอาหารเสริม

ให้ขนมในปริมาณน้อยและนาน ๆ ครั้ง ตัวเลือกที่เหมาะสมได้แก่ แครอทชิ้นเล็ก แอปเปิลที่เอาเมล็ดออกแล้ว หรือสมุนไพรสด อาหารที่มีเส้นใยสูงคือแนวทางป้องกันขนอุดตันที่สำคัญที่สุด จึงควรให้ความสำคัญกับหญ้าแห้งมากกว่าขนม ควรปรึกษาสัตวแพทย์ที่มีประสบการณ์ด้านกระต่ายก่อนให้อาหารเสริมใด ๆ เช่น ผลิตภัณฑ์สลายก้อนขนหรือมะละกอ แทนที่จะให้เป็นประจำเอง

เมื่อได้รับการแปรงขน อาหาร และที่อยู่อาศัยที่เหมาะสม อิงลิชแองโกร่าเป็นกระต่ายที่มีอายุยืน โดยทั่วไปอยู่ได้ 7 ถึง 12 ปี ความเสี่ยงด้านสุขภาพเฉพาะสายพันธุ์ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับขน เส้นขนที่กลืนเข้าไปสามารถสะสมในลำไส้ได้ และขนที่พันกันหรือเปื้อนสกปรกอาจนำไปสู่การติดเชื้อที่ผิวหนังหรือหนอนแมลงวันไชผิวหนัง กระต่ายยังมีความเสี่ยงทั่วไปร่วมกัน เช่น ฟันงอกเกินและระบบย่อยอาหารทำงานช้าลง

การป้องกันโรค

• แปรงขนเป็นประจำเพื่อป้องกันขนพันกันและลดปริมาณขนที่กลืนเข้าไป
• ให้อาหารที่เน้นหญ้าแห้งเป็นหลักเพื่อให้ลำไส้เคลื่อนไหวดี
• ตรวจบริเวณก้นทุกวันและรักษาให้สะอาดแห้ง โดยเฉพาะในอากาศร้อน
• สังเกตความอยากอาหารและการถ่ายอุจจาระ เพราะการเปลี่ยนแปลงมักเป็นสัญญาณเตือนแรก
• พาไปตรวจสุขภาพตามกำหนดกับสัตวแพทย์ที่มีประสบการณ์ด้านกระต่าย และสอบถามเรื่องวัคซีนที่มีในพื้นที่ของคุณ

จัดกรงให้กว้างพอที่กระต่ายจะยืดตัว ยืนสองขา และกระโดดได้หลายครั้ง กรงขนาดใหญ่หรือคอกในบ้านร่วมกับพื้นที่วิ่งเล่นที่ปลอดภัยทุกวันเป็นทางเลือกที่ดี เนื่องจากขนเปื้อนและพันกันง่าย พื้นที่อยู่อาศัยจึงต้องสะอาดและแห้งอยู่เสมอ หลีกเลี่ยงพื้นลวดตาข่าย ซึ่งอาจทำร้ายเท้าและเกี่ยวขน ใช้พื้นทึบพร้อมวัสดุรองนอนที่แห้งและปราศจากฝุ่นแทน

รายการตรวจสอบก่อนจัดที่อยู่

• คอกหรือกรงพื้นทึบพร้อมสลักล็อกที่แน่นหนา
• วัสดุรองนอนแห้งปราศจากฝุ่นและมีพื้นที่ทำธุระแยกต่างหาก
• มีหญ้าแห้งและน้ำสะอาดให้ตลอดเวลา
• มุมร่มเย็นห่างจากแดดจัดและเครื่องทำความร้อน
• พื้นที่วิ่งเล่นที่ปิดและปลอดภัยสำหรับออกกำลังกายทุกวัน

อิงลิชแองโกร่าเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ตั้งแต่อายุยังน้อย มักอยู่ที่ประมาณ 4 ถึง 6 เดือน แม้ผู้เพาะพันธุ์ที่รับผิดชอบมักรอจนตัวเมียโตเต็มที่ก่อนผสมพันธุ์ครั้งแรก กระต่ายเป็นสัตว์ที่ตกไข่จากการกระตุ้น การผสมพันธุ์เองเป็นตัวกระตุ้นให้ไข่ตก จึงมักนำตัวเมียไปยังกรงของตัวผู้แทนการทำกลับกัน เพื่อลดความขัดแย้งเรื่องอาณาเขต

ระยะตั้งท้องอยู่ที่ประมาณ 28 ถึง 32 วัน เมื่อใกล้ถึงกำหนดคลอด ตัวเมียจะสร้างรังโดยใช้วัสดุรองนอนและขนที่ถอนจากตัวเอง ลูกในครอกมักมีประมาณ 4 ถึง 8 ตัว เรียกว่าลูกกระต่าย ซึ่งเกิดมาตาบอด หูหนวก และไม่มีขน แม่กระต่ายให้นมลูก โดยทั่วไปวันละหนึ่งถึงสองครั้ง และลูกกระต่ายเติบโตอย่างรวดเร็ว

ลูกกระต่ายลืมตาเมื่ออายุประมาณ 10 วัน และเริ่มออกจากรังพร้อมกัดแทะอาหารแข็งภายในไม่กี่สัปดาห์ การหย่านมมักเกิดขึ้นเมื่ออายุประมาณ 6 ถึง 8 สัปดาห์ เนื่องจากขนของลูกกระต่ายพัฒนาไปพร้อมกับการเติบโต ผู้เพาะพันธุ์จึงสังเกตคุณภาพขนและนิสัยเมื่อคัดเลือกตัวที่จะเก็บไว้ การผสมพันธุ์ควรทำโดยผู้ที่พร้อมดูแลลูกกระต่ายและหาบ้านให้อย่างรับผิดชอบเท่านั้น