อเมริกันฟัซซีลอป

อเมริกันฟัซซี่ลอปเป็นกระต่ายขนาดเล็กที่เลี้ยงไว้เป็นเพื่อนคู่บ้าน มีขนหนาแบบขนแกะอยู่บนโครงหน้ากลมและหูตกแบบกระต่ายพันธุ์ลอป กระต่ายโตเต็มวัยส่วนใหญ่หนักราว 3-4 ปอนด์ จัดอยู่ในกลุ่มกระต่ายขนาดเล็กอย่างชัดเจน จุดที่ทำให้พันธุ์นี้ต่างจากฮอลแลนด์ลอปซึ่งเป็นญาติใกล้ชิดคือเนื้อขน แทนที่จะเป็นขนสั้นเรียบทั่วไป อเมริกันฟัซซี่ลอปมีเส้นขนคล้ายอังโกร่าปกคลุมทั้งตัว

นิสัยใจคอเป็นเหตุผลหลักที่หลายคนเลือกเลี้ยงกระต่ายพันธุ์นี้ อเมริกันฟัซซี่ลอปเป็นมิตร รักการอยู่ใกล้เจ้าของ และขี้เล่น มักเข้าหาคนมากกว่าจะหลบซ่อน หลายตัวชอบเล่นของเล่นแบบมีปฏิสัมพันธ์ ชอบสำรวจพื้นที่ใหม่ และชอบนั่งใกล้ๆ เจ้าของ ความอยากรู้อยากเห็นและความช่างเข้าสังคมทำให้กระต่ายพันธุ์นี้ตอบสนองดีเมื่อได้รับการจับต้องอย่างอ่อนโยนและสม่ำเสมอ

ขนแบบขนแกะทำให้กระต่ายพันธุ์นี้ต้องการการดูแลขนมากกว่ากระต่ายขนสั้น เจ้าของที่พร้อมแปรงขนเป็นประจำและคอยตรวจดูขนพันกันจะพบว่าเลี้ยงพันธุ์นี้แล้วคุ้มค่า ส่วนคนที่ต้องการสัตว์เลี้ยงที่ดูแลง่ายไม่ยุ่งยากควรชั่งน้ำหนักภาระเรื่องขนก่อนตัดสินใจเลือกพันธุ์นี้

เหมาะกับใคร

พันธุ์นี้เหมาะกับเจ้าของที่ต้องการกระต่ายที่ชอบมีปฏิสัมพันธ์กับคนและพร้อมแปรงขนอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้งหรือถี่กว่านั้น เข้ากับบ้านที่กระต่ายได้รับความสนใจทุกวันและมีเวลาออกมาวิ่งเล่นนอกกรง แต่ไม่เหมาะกับเจ้าของที่ต้องเดินทางบ่อยหรือต้องการสัตว์เลี้ยงที่แทบไม่ต้องดูแลขนเลย

อเมริกันฟัซซี่ลอปเป็นพันธุ์ที่ค่อนข้างใหม่ มีต้นกำเนิดในสหรัฐอเมริกา โดยพัฒนาต่อยอดจากฮอลแลนด์ลอป กระต่ายลอปตัวเล็กที่ได้รับความนิยมในหมู่นักเลี้ยงชาวอเมริกัน ผู้เพาะพันธุ์ต้องการเพิ่มลวดลายสีด่างให้ฮอลแลนด์ลอปจึงนำอิงลิชสปอตมาผสม ซึ่งทำให้เกิดขนแบบร่วงสลับชั้น

เพื่อดึงขนหนานุ่มที่ผู้เพาะพันธุ์ต้องการกลับคืนมา จึงนำเฟรนช์อังโกร่าเข้ามาผสมในสายพันธุ์ อังโกร่ามียีนขนแกะติดตัวมา การผสมข้ามสายจึงได้กระต่ายหูตกที่บางตัวมีขนแบบขนแกะแทนขนสั้นปกติ ผู้เพาะพันธุ์สังเกตเห็นว่ากระต่ายขนแกะหูตกเหล่านี้อาจกลายเป็นจุดเริ่มต้นของพันธุ์ใหม่ได้

ตลอดช่วงทศวรรษ 1980 การคัดเลือกสายพันธุ์อย่างต่อเนื่องทำให้ลักษณะขนแกะคงตัวควบคู่ไปกับรูปร่างกะทัดรัดและหูตก พันธุ์นี้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อคงขนาดเล็กและนิสัยเป็นมิตรของฮอลแลนด์ลอปไว้ พร้อมกับมีขนแกะที่สืบทอดมาจากอังโกร่า

สมาคมผู้เพาะพันธุ์กระต่ายอเมริกันรับรองอเมริกันฟัซซี่ลอปอย่างเป็นทางการในปี 1988 นับจากนั้นพันธุ์นี้ถูกเลี้ยงทั้งเพื่อการประกวดและเป็นสัตว์เลี้ยงในบ้าน และยังคงเป็นหนึ่งในกระต่ายขนแกะที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐอเมริกาเป็นหลัก

อเมริกันฟัซซี่ลอปมีลำตัวสั้น กะทัดรัด และมีกล้ามเนื้อ ทำให้รูปทรงโดยรวมดูกลมมน หัวกว้างและเต็ม อยู่ชิดกับหัวไหล่ ใบหน้าแบนซึ่งเป็นจุดเด่นของพันธุ์นี้ หูห้อยลงมาทั้งสองข้างของหัวแบบหูตก และมีขนปกคลุมหนาแน่น จุดที่จำได้ง่ายที่สุดคือขนแกะที่ปกคลุมลำตัวแทนที่จะเป็นขนสั้นทั่วไป

ขนและสี

ขนแกะคือลักษณะเด่นที่สุดของพันธุ์นี้ ควรหนาแน่นและยาวสม่ำเสมอราว 2 นิ้ว มีเนื้อขนพอที่จะทรงตัวได้ไม่แบนราบ เนื่องจากเป็นขนแกะ จึงต้องแปรงดูแลสม่ำเสมอเพื่อป้องกันขนพันกัน พันธุ์นี้มีสีให้ประกวดหลากหลาย แบ่งเป็นกลุ่มมาตรฐาน ได้แก่ อะกูติ ด่าง ปลายขาวจุดสี สีพื้น สีไล่เฉด และแถบสีกว้าง ลวดลายด่างจะมีจุดสีอยู่บนพื้นขาว ส่วนสีพื้นจะเป็นสีเดียวตลอดทั้งตัว

อเมริกันฟัซซี่ลอปขึ้นชื่อเรื่องนิสัยอ่อนโยนและร่าเริง เป็นมิตรและรักการอยู่ใกล้เจ้าของ หลายตัวมักเข้ามาขอความสนใจจากคนในบ้านเอง ขี้เล่นและอยากรู้อยากเห็น ชอบสำรวจสิ่งของใหม่ๆ และสนุกกับของเล่นที่ผลักดัน โยน หรือกัดเล่นได้

เมื่ออยู่กับสมาชิกในครอบครัว กระต่ายที่เข้าสังคมมาดีมักสงบและยอมให้อุ้มเมื่อกิจวัตรประจำวันคงที่ เมื่อเจอคนแปลกหน้า พฤติกรรมจะต่างกันไปตามตัว บางตัวมั่นใจและเข้าหาเร็ว บางตัวต้องใช้เวลาปรับตัวก่อน การแนะนำตัวอย่างช้าๆ และเงียบๆ ช่วยให้กระต่ายที่ขี้ตื่นรู้สึกผ่อนคลายขึ้น

เมื่ออยู่กับสัตว์เลี้ยงอื่น พันธุ์นี้อยู่ร่วมกับกระต่ายตัวอื่นได้หากจับคู่และผูกสัมพันธ์กันอย่างเหมาะสม และหลายตัวอยู่ได้ดีที่สุดเมื่อมีเพื่อนกระต่ายด้วยกัน ส่วนการอยู่ร่วมกับสุนัขหรือแมวต้องมีคนดูแลอยู่ด้วยเสมอ เพราะแม้แต่สัตว์ตัวใหญ่ที่เป็นมิตรก็อาจทำให้กระต่ายตัวเล็กตกใจหรือบาดเจ็บได้ เด็กๆ อยู่ร่วมกับพันธุ์นี้ได้ดีหากได้รับการสอนให้จับกระต่ายอย่างเบามือและประคองตัวกระต่ายเวลาอุ้ม

การดูแลอเมริกันฟัซซี่ลอปเน้นไปที่ขนแกะ ความต้องการเคลื่อนไหว และพื้นที่อยู่อาศัยที่ปลอดภัย ขนคือสิ่งที่ทำให้พันธุ์นี้ต่างจากกระต่ายขนสั้น และต้องการกิจวัตรแปรงขนที่สม่ำเสมอ

การแปรงขน

• แปรงขนแกะอย่างน้อยสัปดาห์ละ 2-3 ครั้ง และแปรงทุกวันช่วงผลัดขนหนัก เพื่อป้องกันขนพันกันเป็นก้อน
• ตรวจดูขนบริเวณสะโพกและท้อง ซึ่งเป็นจุดที่ขนพันกันง่ายที่สุด
• ตัดหรือค่อยๆ แกะขนที่พันกันก่อนที่จะรัดแน่นติดผิวหนัง
• ตัดเล็บให้กระต่ายทุกๆ สองสามสัปดาห์
• ตรวจหูเป็นประจำ เพราะทรงหูตกทำให้อากาศถ่ายเทน้อยลง และอาจซ่อนขี้หูสะสมหรือไรหูไว้

การออกกำลังกาย

• ให้เวลานอกกรงภายใต้การดูแลวันละหลายชั่วโมง
• จัดอุโมงค์ ของเล่นแทะ และสิ่งของให้ผลักดันหรือสำรวจ
• จัดพื้นที่ให้ปลอดภัยสำหรับกระต่าย เก็บสายไฟและพืชมีพิษออกให้พ้นทาง
• ใช้ช่วงเวลาทำกิจกรรมนี้สร้างความไว้ใจผ่านการมีปฏิสัมพันธ์อย่างอ่อนโยน

สภาพแวดล้อม

พันธุ์นี้เหมาะกับการเลี้ยงในบ้านมากที่สุด เพราะอุณหภูมิคงที่และขนแกะสะอาดแห้งอยู่เสมอ กระต่ายไวต่อความร้อน จึงควรให้พื้นที่อยู่อาศัยเย็นและอากาศถ่ายเทดี จัดกรงกว้างขวางที่มีพื้นทึบ มีที่หลบซ่อน หญ้าแห้งสด น้ำสะอาด และพื้นที่ขับถ่าย

อาหารที่ถูกต้องช่วยให้ระบบย่อยอาหารทำงานต่อเนื่องและเสริมสร้างขนแกะให้แข็งแรง พื้นฐานคือหญ้าแห้งไม่จำกัดปริมาณ เช่น ทิโมธีหรือหญ้าออร์ชาร์ด ซึ่งให้เส้นใยที่กระต่ายต้องการและช่วยสึกกร่อนฟันที่งอกยาวตลอดชีวิต ผักใบสดช่วยเพิ่มความหลากหลายและความชุ่มชื้น ส่วนเพลเลตปริมาณน้อยที่วัดสัดส่วนแล้วให้สารอาหารเข้มข้น ต้องมีน้ำสะอาดให้ตลอดเวลา

ขนมและอาหารเสริม

ให้ขนมแต่พอประมาณ ผักปลอดภัยชิ้นเล็กหรือสมุนไพรเล็กน้อยเป็นรางวัลที่ดี ส่วนผลไม้ควรจำกัดให้เป็นของแถมนานๆ ครั้งเพราะมีน้ำตาลสูง กระต่ายที่กินหญ้าแห้งคุณภาพดีไม่จำกัดและผักใบเหมาะสมมักไม่ต้องการอาหารเสริมเพิ่ม ควรเริ่มอาหารใหม่ทีละน้อยและสังเกตการเปลี่ยนแปลงของอุจจาระหรือความอยากอาหาร

หากเลี้ยงดูอย่างเหมาะสม อเมริกันฟัซซี่ลอปมักมีอายุขัย 5-8 ปี พันธุ์นี้ไม่มีโรคเฉพาะตัวที่เด่นชัด แต่หูตก ใบหน้าแบน และขนแกะทำให้มีจุดที่ต้องเฝ้าระวังอยู่บ้าง อาหารที่มีเส้นใยสูง การแปรงขนสม่ำเสมอ และกรงที่สะอาดช่วยป้องกันปัญหาส่วนใหญ่ที่พบบ่อยได้

การดูแลเชิงป้องกัน

• ให้หญ้าแห้งไม่จำกัดเพื่อช่วยระบบทางเดินอาหารเคลื่อนไหวและสึกกร่อนฟัน
• แปรงขนแกะเป็นประจำและดูแลบริเวณสะโพกให้สะอาด
• ตรวจฟัน หู และตาทุกครั้งที่แปรงขน
• รักษาความสะอาดของกรงและให้กระต่ายอยู่ในที่เย็นช่วงอากาศร้อน
• นัดตรวจสุขภาพประจำกับสัตวแพทย์ที่มีความชำนาญด้านกระต่าย

อเมริกันฟัซซี่ลอปเหมาะกับการเลี้ยงในบ้านซึ่งอุณหภูมิคงที่และขนแกะยังคงสะอาดแห้งอยู่เสมอ กรงควรกว้างพอให้กระต่ายยืดตัว ยืนตรง และกระโดดได้หลายครั้ง มีพื้นทึบเพื่อปกป้องเท้า กรงพื้นลวดอาจทำให้เท้าเป็นแผลและไม่แนะนำให้ใช้ กระต่ายยังต้องการเวลาออกมาสำรวจพื้นที่ที่กว้างขึ้นและปลอดภัยทุกวัน

รายการอุปกรณ์ที่ต้องเตรียม

• กรงกว้างขวาง พื้นทึบ ปูรองนุ่ม
• หญ้าแห้งไม่จำกัดและชามน้ำเซรามิกหนักหรือขวดน้ำแบบดูด
• ที่หลบซ่อนหรือกล่องมีฝาปิดให้กระต่ายหลบพัก
• กระบะทรายรองด้วยทรายทำจากกระดาษและโรยหญ้าแห้งด้านบน
• ของเล่นแทะที่ปลอดภัยและสิ่งของให้ผลักหรือสำรวจ
• มุมที่เย็น ร่ม และไม่มีลมโกรกสำหรับวางกรง

อเมริกันฟัซซี่ลอปมักโตพร้อมผสมพันธุ์เมื่ออายุราว 5-6 เดือน เช่นเดียวกับกระต่ายพันธุ์อื่น ตัวเมียจะถูกนำไปไว้ในกรงของตัวผู้เพื่อผสมพันธุ์ ไม่ใช่ในทางกลับกัน เพราะตัวเมียมักหวงถิ่น กระต่ายเป็นสัตว์ที่ตกไข่จากการกระตุ้น ดังนั้นการผสมพันธุ์เองเป็นตัวกระตุ้นให้ไข่ตก

ระยะตั้งท้องอยู่ที่ประมาณ 28-32 วัน ก่อนถึงกำหนดคลอด ควรจัดกล่องรังพร้อมวัสดุรองนุ่มให้แม่กระต่าย ซึ่งแม่จะดึงขนจากตัวเองมาปูรังเพิ่มเติม ลูกครอกของพันธุ์เล็กนี้มักมีขนาดไม่มาก โดยทั่วไปราว 3-5 ตัวต่อครอก

ลูกกระต่ายเกิดมาโดยไม่มีขนและตายังปิดอยู่ แม่จะให้นมวันละหนึ่งถึงสองครั้ง และลูกจะลืมตาเมื่ออายุประมาณ 10 วัน เริ่มลองกินหญ้าแห้งและเพลเลตภายในไม่กี่สัปดาห์ และมักหย่านมเมื่ออายุราว 6-8 สัปดาห์ เนื่องจากขนแกะถูกควบคุมด้วยพันธุกรรม การผสมพันธุ์กระต่ายขนแกะหูตกจึงต้องใส่ใจเรื่องพันธุกรรมของขน และการเพาะพันธุ์อย่างมีความรับผิดชอบต้องรวมถึงการคัดกรองฟันที่แข็งแรงและนิสัยที่ดีด้วย