อเมริกันชินชิลลา

อเมริกันชินชิลล่าเป็นกระต่ายบ้านพันธุ์ใหญ่ที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐอเมริกา กระต่ายโตเต็มวัยมักหนักระหว่าง 9 ถึง 12 ปอนด์ ซึ่งจัดอยู่ในกลุ่มที่หนักกว่าในบรรดากระต่ายขนลายชินชิลล่าด้วยกัน ขนของมันมีลายอะกูติที่เป็นที่มาของชื่อกลุ่มชินชิลล่า เป็นลายเกลือพริกไทยที่เกิดจากขนแต่ละเส้นมีแถบสีหลายแถบ

เดิมทีสายพันธุ์นี้ถูกเลี้ยงเพื่อเอาเนื้อและขน จึงยังคงรูปร่างที่ลึกและเป็นก้อนตามจุดประสงค์นั้น ปัจจุบันมันถูกเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจและกระต่ายประกวดมากกว่า ขนาดและน้ำหนักของมันหมายความว่าต้องการพื้นที่และอาหารมากกว่าสายพันธุ์เล็ก แต่นิสัยของมันทำให้ผู้เลี้ยงที่พร้อมตอบสนองความต้องการเหล่านี้จัดการได้ไม่ยาก

อเมริกันชินชิลล่าถือเป็นสายพันธุ์หายาก จำนวนประชากรมีน้อยและติดอยู่ในบัญชีเฝ้าระวังการอนุรักษ์สายพันธุ์มรดก การหาซื้ออาจต้องใช้ความอดทนและติดต่อกับผู้เพาะพันธุ์เฉพาะทาง

เหมาะกับใคร

อเมริกันชินชิลล่าเหมาะกับผู้เลี้ยงที่มีพื้นที่สำหรับกระต่ายตัวใหญ่และสนใจสัตว์ที่นิ่งและอารมณ์สม่ำเสมอ นิสัยใจเย็นของมันเหมาะกับบ้านที่เงียบสงบและการจับต้องอย่างนุ่มนวล ผู้ที่ชื่นชอบสายพันธุ์หายากและสายพันธุ์มรดกมักเลือกมันด้วยเหตุผลนี้ มันไม่เหมาะกับผู้ที่ต้องการสัตว์เลี้ยงตัวเล็กที่ใช้พื้นที่น้อยหรือกระต่ายที่หาซื้อได้ง่ายในเวลาอันสั้น

ลายขนชินชิลล่าปรากฏขึ้นครั้งแรกในฝรั่งเศส ที่ซึ่งกระต่ายสแตนดาร์ดชินชิลล่าถูกพัฒนาขึ้นและนำออกแสดงต่อสาธารณะในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ลายนี้ได้รับความสนใจอย่างรวดเร็วเพราะคล้ายกับขนของสัตว์ฟันแทะชินชิลล่าจากอเมริกาใต้ และกระต่ายชินชิลล่าก็แพร่ไปยังอังกฤษแล้วจึงถึงสหรัฐอเมริกา

ในสหรัฐอเมริกา ผู้เพาะพันธุ์พยายามเพิ่มขนาดของกระต่ายชินชิลล่าที่นำเข้ามา การคัดเลือกให้มีโครงร่างใหญ่ขึ้นทำให้ได้สัตว์ที่หนักกว่า เหมาะกับการผลิตเนื้อและขนมากกว่ารูปแบบมาตรฐานที่เล็กกว่า สายพันธุ์ที่ใหญ่ขึ้นนี้จึงกลายมาเป็นอเมริกันชินชิลล่า

สายพันธุ์นี้ได้รับการรับรองจากสมาคมผู้เพาะพันธุ์กระต่ายแห่งอเมริกาในช่วงทศวรรษ 1920 ความต้องการขนกระต่ายลายชินชิลล่าสูงมากในช่วงนั้น และอเมริกันชินชิลล่าถูกเลี้ยงเป็นจำนวนมากตราบเท่าที่ตลาดนั้นยังคงอยู่

เมื่อความต้องการขนกระต่ายลดลง จำนวนการเพาะพันธุ์ก็ลดฮวบตามไปด้วย ปัจจุบันอเมริกันชินชิลล่าเป็นสายพันธุ์ที่พบได้ไม่บ่อยและอยู่ในการติดตามของกลุ่มอนุรักษ์ปศุสัตว์ที่ห่วงใยการรักษาสายพันธุ์มรดกไว้ การอยู่รอดของมันขึ้นอยู่กับชุมชนเล็ก ๆ ของผู้เพาะพันธุ์ที่ยังคงเลี้ยงและนำออกประกวดต่อไป

อเมริกันชินชิลล่ามีลำตัวหนักและกลมมนดี ไหล่และส่วนท้ายกว้าง รูปทรงโดยรวมเป็นแบบเชิงพาณิชย์ หมายถึงตัวลึกและมีเนื้อมาก ไม่ใช่ตัวยาวหรือเพรียว หูตั้งชันและยาวปานกลาง หัวเต็มและได้สัดส่วนกับลำตัว กระต่ายโตเต็มวัยมีเนื้อดีคลุมโครงร่าง สะท้อนถึงประวัติของสายพันธุ์นี้ในฐานะกระต่ายเนื้อ

ขนและสี

ขนคือลักษณะเด่นที่สุดของสายพันธุ์นี้ ขนป้องกันแต่ละเส้นมีแถบสี โดยโคนเป็นสีน้ำเงินเทาเข้ม แถบกลางอ่อนกว่า และปลายเข้ม ทำให้เมื่อมองจากระยะไกลขนดูเป็นสีเทาผสมกัน ส่วนท้องมีสีอ่อนกว่า และมักเห็นวงแหวนขนสีจางที่เรียกว่าติกกิ้งเมื่อเป่าขนให้แยกออก เนื้อสัมผัสหนาแน่นและดีดกลับเมื่อลูบสวนทางกับแนวขน ลายชินชิลล่าเป็นสีเดียวที่ได้รับการยอมรับสำหรับสายพันธุ์นี้

อเมริกันชินชิลล่าได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในกระต่ายพันธุ์ใหญ่ที่นิ่งที่สุด โดยทั่วไปมันใจเย็นและทนต่อการจับต้องได้ดี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้การเลี้ยงเป็นจำนวนมากในอดีตทำได้จริง และเป็นเหตุผลที่มันปรับตัวเข้ากับชีวิตในฐานะสัตว์เลี้ยงคู่ใจได้ดี กระต่ายส่วนใหญ่นิ่งและอารมณ์สม่ำเสมอมากกว่าจะตื่นตกใจง่าย

กับสมาชิกในครอบครัว อเมริกันชินชิลล่าที่ผ่านการเข้าสังคมมาดีมักจะผ่อนคลายและยอมรับการเอาใจใส่อย่างนุ่มนวล กับคนแปลกหน้ามันมักไม่กังวลนัก แม้กระต่ายทุกตัวจะต้องใช้เวลาปรับตัวกับคนใหม่ กับกระต่ายตัวอื่น นิสัยใจเย็นช่วยได้มาก แต่การแนะนำให้รู้จักกันยังต้องระมัดระวัง และกระต่ายเพศเดียวกันที่ยังไม่ทำหมันอาจเข้ากันไม่ได้ กระต่ายเป็นสัตว์ที่ถูกล่า เสียงดังกะทันหันหรือการจับที่หยาบจึงอาจทำให้แม้แต่ตัวที่นิ่งที่สุดตกใจได้

สายพันธุ์นี้ไม่ค่อยส่งเสียง การสื่อสารส่วนใหญ่ผ่านภาษากาย เช่น กระทืบเท้าหลังเมื่อตกใจ หรือนอนตะแคงผ่อนคลายเต็มที่เมื่อรู้สึกสบายใจ

การดูแลขน

• แปรงขนสัปดาห์ละครั้งเพื่อกำจัดขนที่หลุดร่วงและรักษาขนหนาให้อยู่ในสภาพดี
• เพิ่มความถี่ในการแปรงเป็นสองถึงสามครั้งต่อสัปดาห์ในช่วงผลัดขน ซึ่งเกิดขึ้นไม่กี่ครั้งต่อปี
• ตรวจเล็บทุกสองสามสัปดาห์และตัดเมื่อยาวเกินไป
• ตรวจหูและฟันเป็นประจำ ฟันกระต่ายเติบโตตลอดเวลาและต้องเฝ้าระวัง
• หลีกเลี่ยงการอาบน้ำทั้งตัวเพราะทำให้กระต่ายเครียด ให้เช็ดทำความสะอาดขนที่สกปรกเฉพาะจุดแทน

การออกกำลังกาย

• จัดเวลาหลายชั่วโมงต่อวันให้กระต่ายอยู่นอกกรงในพื้นที่ปลอดภัยที่จัดเตรียมไว้สำหรับกระต่าย
• ให้พื้นที่กระโดด ยืดตัว และยืนตรง เพราะกระต่ายตัวใหญ่ต้องการพื้นที่พื้นมากกว่ากระต่ายตัวเล็ก
• จัดอุโมงค์ กล่อง และของเล่นแทะเพื่อให้กระต่ายกระฉับกระเฉงและไม่เบื่อ
• ดูแลช่วงเวลาที่อยู่กลางแจ้งและป้องกันจากสัตว์นักล่าและการหลบหนี

สภาพแวดล้อม

อเมริกันชินชิลล่าอยู่ได้ดีที่สุดในพื้นที่สะอาดและแห้ง ปลอดภัยจากลมโกรกและความร้อน กระต่ายทนความหนาวได้ดีกว่าความร้อนมาก และอุณหภูมิที่สูงกว่าประมาณ 80 องศาฟาเรนไฮต์ต้น ๆ ถึงกลาง ๆ อาจเป็นอันตราย รักษาบริเวณที่อยู่ให้ร่มรื่นและมีอากาศถ่ายเทในช่วงอากาศอุ่น และจัดพื้นผิวพักที่แข็งแรงเพื่อปกป้องเท้า

รากฐานของอาหารกระต่ายคือหญ้าแห้ง เช่น หญ้าทิโมธีหรือหญ้าออร์ชาร์ด ที่ต้องมีให้กินตลอดเวลา หญ้าแห้งให้เส้นใยที่ช่วยให้ระบบย่อยอาหารทำงานและช่วยกรอนฟันที่เติบโตตลอดเวลา เพลเลตธรรมดาในปริมาณที่วัดไว้และผักใบเขียวล้างสะอาดหนึ่งมื้อต่อวันช่วยเติมเต็มอาหาร น้ำสะอาดต้องมีให้ตลอดเวลา เนื่องจากอเมริกันชินชิลล่าเป็นสายพันธุ์ใหญ่ ทั้งปริมาณหญ้าแห้งที่กินและปริมาณเพลเลตจึงมากกว่ากระต่ายตัวเล็ก

ขนมและอาหารเสริม

ขนมควรเป็นเพียงส่วนน้อยของอาหาร ผลไม้ที่ปลอดภัยสำหรับกระต่ายชิ้นเล็ก ๆ เช่น แอปเปิลไม่มีเมล็ดหรือกล้วย สามารถให้เป็นครั้งคราวได้ กระต่ายที่กินอาหารสมดุลจากหญ้าแห้งและเพลเลตมักไม่ต้องการอาหารเสริมเพิ่มเติม เริ่มให้อาหารใหม่ทีละน้อยและสังเกตอาการอุจจาระเหลวก่อนให้ต่อไป

อเมริกันชินชิลล่าโดยทั่วไปเป็นสายพันธุ์ที่แข็งแรงและมีอายุขัยทั่วไปประมาณ 5 ถึง 8 ปี สุขภาพที่ดีขึ้นอยู่กับอาหาร ความสะอาด และการป้องกันความร้อนเป็นหลัก ปัญหาร้ายแรงส่วนใหญ่ในกระต่ายเกิดจากสาเหตุด้านลำไส้ ฟัน หรือสภาพแวดล้อม มากกว่าจะเป็นข้อบกพร่องเฉพาะสายพันธุ์ การทำหมันช่วยลดความเสี่ยงของมะเร็งระบบสืบพันธุ์และอาจช่วยเรื่องพฤติกรรมและนิสัยการขับถ่ายด้วย

การดูแลป้องกัน

• ให้หญ้าแห้งไม่จำกัดเพื่อสนับสนุนสุขภาพลำไส้และฟัน
• จัดน้ำสะอาดและกรงที่สะอาดตลอดเวลา
• รักษากระต่ายให้เย็นและอยู่ในที่ร่มเมื่ออากาศอุ่น
• ตรวจฟัน เล็บ หู และเท้าตามตารางสม่ำเสมอ
• หาสัตวแพทย์ที่มีประสบการณ์ด้านกระต่ายไว้ก่อนเกิดเหตุฉุกเฉิน

ที่อยู่อาศัยของกระต่ายตัวใหญ่ต้องมีพื้นที่ให้มันนอนเหยียดตัวเต็มที่ หมุนตัว และยืนตรงบนขาหลังโดยไม่ชนส่วนบน พื้นแข็งแรงพร้อมวัสดุรองพื้นดูดซับดีกว่าลวดเปล่า ซึ่งอาจทำให้เกิดแผลที่อุ้งเท้าในสัตว์ตัวหนัก กรงต้องปลอดภัยจากสัตว์นักล่าหากเลี้ยงกลางแจ้ง และวางให้ห่างจากลมโกรกและแดดจัด อเมริกันชินชิลล่าเลี้ยงได้ทั้งในบ้านและนอกบ้าน ตราบใดที่ยังคงเย็น แห้ง และปลอดภัย

รายการอุปกรณ์ที่ต้องเตรียม

• กรงขนาดใหญ่ที่มีพื้นแข็งแรงพร้อมวัสดุรองพื้น
• ชามน้ำและอาหารที่มีน้ำหนักหรือขวดน้ำสะอาด
• พื้นที่กระบะทรายพร้อมทรายที่ปลอดภัยสำหรับกระต่าย
• ที่ใส่หญ้าแห้งหรือหญ้าแห้งที่มีให้ตลอดเวลา
• กล่องหลบซ่อนและของเล่นแทะที่ปลอดภัย
• ร่มเงาและการระบายอากาศสำหรับอากาศอุ่น

อเมริกันชินชิลล่าเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุหลายเดือน โดยสายพันธุ์ตัวใหญ่มักโตเต็มวัยช้ากว่าสายพันธุ์ตัวเล็กเล็กน้อย กระต่ายเป็นสัตว์ที่ตกไข่จากการกระตุ้น ดังนั้นตัวเมียจะถูกนำไปหากรงของตัวผู้ ไม่ใช่ในทางกลับกัน ระยะตั้งท้องอยู่ที่ประมาณ 28 ถึง 31 วัน แม่พันธุ์จะเตรียมรังและปูด้วยขนที่ถอนจากตัวเองไม่นานก่อนคลอด

ครอกลูกมักมีขนาดปานกลางถึงใหญ่ ลูกกระต่ายแรกเกิดตาบอดและไม่มีขน ต้องพึ่งพาแม่ทั้งหมด แม่มักให้นมวันละหนึ่งหรือสองครั้ง ซึ่งเป็นพฤติกรรมปกติของกระต่าย ไม่ใช่สัญญาณของการละเลย ลูกกระต่ายลืมตาเมื่ออายุประมาณ 10 วันและเริ่มลองกินอาหารแข็งไม่นานหลังจากนั้น การหย่านมมักเกิดขึ้นเมื่ออายุระหว่างหกถึงแปดสัปดาห์

เนื่องจากอเมริกันชินชิลล่าเป็นสายพันธุ์มรดกที่หายาก การเพาะพันธุ์จึงควรปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผู้ที่ตั้งใจรักษาลักษณะและสายเลือดของมันไว้ การจับคู่อย่างระมัดระวังและการจดบันทึกช่วยอนุรักษ์สายพันธุ์และหลีกเลี่ยงปัญหาที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มพันธุกรรมขนาดเล็ก