โชว์เรเซอร์
โชว์เรเซอร์เป็นสายพันธุ์อเมริกันที่สวยงามซึ่งพัฒนามาจากเรซิงโฮเมอร์เพื่อใช้ในการประกวด เป็นที่ยกย่องด้านรูปร่างที่กล้าหาญและสมดุล
- Size
- ปานกลาง
- Lifespan
- 10–15 years
- Origin
- สหรัฐอเมริกา
- Temperament
- มั่นใจ
- Standard colors
- ดำ ขาว และสีสวาด and 11 more
Characteristics
โชว์เรเซอร์ colors and patterns
What each club's breed standard says about every โชว์เรเซอร์ color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.
Breed standards describe the โชว์เรเซอร์ in ดำ ขาว สีสวาด ลาเวนเดอร์ เงิน น้ำตาล ดัน กากี แดงเถ้า เหลือง ครีม คราม โดมิแนนต์โอปอล และรีเซสซีฟโอปอล. Standard patterns: สีพื้น กริซเซิล สแปลช เช็คเกอร์ ทีเช็ค บาร์ ไร้บาร์ สเปรด และไพด์.
| Color or pattern | NPA | BDRG |
|---|---|---|
| ดำ | ตามมาตรฐาน (“Spread Black; Blue Bar; Blue Check; Dark Check; Black Check; Indigo/Andulusian; Splash or Pied; Mismark”) | ตามมาตรฐาน (“Schwarz; Schwarz-gescheckt; Blau ohne Binden; Blau mit Binden; Blau-gehämmert; Blau-dunkelgehämmert; Blau-dunkel; Andalusierfarbig”) |
| ขาว | ตามมาตรฐาน (“Grizzle; Splash or Pied; Mismark”) | ตามมาตรฐาน (“Weiß; Blau-gescheckt ohne Binden; Blau-gescheckt mit Binden; Blau-gehämmert-gescheckt; Blau-dunkelgehämmert-gescheckt; Blau-dunkel-gescheckt”) |
| สีสวาด | ตามมาตรฐาน (“Blue Bar; Blue Check; Dark Check; Black Check; Grizzle; Indigo/Andulusian; Splash or Pied; Mismark”) | ตามมาตรฐาน (“Blau ohne Binden; Blau mit Binden; Blau-gehämmert; Blau-dunkelgehämmert; Blau-dunkel; Andalusierfarbig; Blau-gescheckt ohne Binden”) |
| ลาเวนเดอร์ | No ruling | ตามมาตรฐาน (“Aschfahl; Aschfahl-gescheckt”) |
| เงิน | ตามมาตรฐาน (“Dilute”) | ตามมาตรฐาน (“Blaufahl ohne Binden; Blaufahl mit Binden; Blaufahl-gehämmert; Blaufahl-dunkelgehämmert; Blaufahl-gescheckt ohne Binden; Blaufahl-gescheckt mit Binden”) |
| น้ำตาล | No ruling | ตามมาตรฐาน (“Braunfahl ohne Binden; Braunfahl mit Binden; Braunfahl-gehämmert; Braunfahl-dunkelgehämmert; Braunfahl-gescheckt ohne Binden”) |
| ดัน | ตามมาตรฐาน (“Dilute”) | ตามมาตรฐาน (“Dun; Dun-gescheckt; Blaufahl ohne Binden; Blaufahl mit Binden; Blaufahl-gehämmert; Blaufahl-dunkelgehämmert; Indigofahl mit Binden (reinerbig)”) |
| กากี | ตามมาตรฐาน (“Dilute”) | ตามมาตรฐาน (“Khakifahl ohne Binden; Khakifahl mit Binden; Khakifahl-gehämmert; Khakifahl-dunkelgehämmert; Khakifahl-gescheckt ohne Binden”) |
| แดงเถ้า | ตามมาตรฐาน (“Red Bar; Red Check; Grizzle”) | ตามมาตรฐาน (“Rotfahl ohne Binden; Rotfahl mit Binden; Rotfahl-gehämmert; Rotfahl-dunkelgehämmert; Dominant Rot; Rotfahl-gescheckt ohne Binden”) |
| เหลือง | No ruling | ตามมาตรฐาน (“Dominant Gelb; Dominant Gelb-gescheckt; Gelbfahl ohne Binden; Gelbfahl mit Binden; Gelbfahl-gehämmert; Gelbfahl-dunkelgehämmert”) |
| ครีม | ตามมาตรฐาน (“Dilute”) | ตามมาตรฐาน (“Gelbfahl ohne Binden; Gelbfahl mit Binden; Gelbfahl-gehämmert; Gelbfahl-dunkelgehämmert; Gelbfahl-gescheckt ohne Binden; Gelbfahl-gescheckt mit Binden”) |
| คราม | ตามมาตรฐาน (“Indigo/Andulusian”) | ตามมาตรฐาน (“Indigo ohne Binden; Indigo mit Binden; Indigo-gehämmert; Indigo-dunkelgehämmert; Indigo-dunkel; Indigofahl mit Binden (reinerbig)”) |
| โดมิแนนต์โอปอล | ตามมาตรฐาน (“Dominant Opal”) | No ruling |
| รีเซสซีฟโอปอล | ตามมาตรฐาน (“Recessive Opal”) | No ruling |
| Patterns | ||
| สีพื้น | No ruling | ตามมาตรฐาน (“Schwarz; Dun; Weiß”) |
| กริซเซิล | ตามมาตรฐาน (“Grizzle”) | ตามมาตรฐาน (“Blau-schimmel mit Binden; Blaufahl-schimmel mit Binden; Rotfahl-schimmel mit Binden; Gelbfahl-schimmel mit Binden; Indigo-schimmel mit Binden”) |
| สแปลช | ตามมาตรฐาน (“Splash or Pied; Mismark”) | No ruling |
| เช็คเกอร์ | ตามมาตรฐาน (“Blue Bar; Blue Check; Dark Check; Black Check; Red Bar; Red Check”) | ตามมาตรฐาน (“Blau-gehämmert; Blaufahl-gehämmert; Rotfahl-gehämmert; Gelbfahl-gehämmert; Braunfahl-gehämmert; Khakifahl-gehämmert; Indigo-gehämmert”) |
| ทีเช็ค | ตามมาตรฐาน (“Blue Bar; Blue Check; Dark Check; Black Check”) | ตามมาตรฐาน (“Blau-dunkelgehämmert; Blau-dunkel; Blaufahl-dunkelgehämmert; Rotfahl-dunkelgehämmert; Gelbfahl-dunkelgehämmert; Braunfahl-dunkelgehämmert”) |
| บาร์ | ตามมาตรฐาน (“Blue Bar; Blue Check; Dark Check; Black Check; Red Bar; Red Check”) | ตามมาตรฐาน (“Blau mit Binden; Blaufahl mit Binden; Rotfahl mit Binden; Gelbfahl mit Binden; Braunfahl mit Binden; Khakifahl mit Binden; Indigo mit Binden”) |
| ไร้บาร์ | No ruling | ตามมาตรฐาน (“Blau ohne Binden; Blaufahl ohne Binden; Rotfahl ohne Binden; Gelbfahl ohne Binden; Braunfahl ohne Binden; Khakifahl ohne Binden; Indigo ohne Binden”) |
| สเปรด | ตามมาตรฐาน (“Spread Black; Indigo/Andulusian”) | ตามมาตรฐาน (“Dominant Rot; Dominant Gelb; Aschfahl; Andalusierfarbig; Dominant Rot-gescheckt; Dominant Gelb-gescheckt; Aschfahl-gescheckt”) |
| ไพด์ | ตามมาตรฐาน (“Splash or Pied; Mismark”) | ตามมาตรฐาน (“Blau-gescheckt ohne Binden; Blau-gescheckt mit Binden; Blaufahl-gescheckt ohne Binden; Blaufahl-gescheckt mit Binden; Schwarz-gescheckt; Dun-gescheckt”) |
| Color or pattern | NPA |
|---|---|
| ดำ | ตามมาตรฐาน (“A bull eye or solid black eye is permissible in Whites and Splashes.”) |
| มุก | ตามมาตรฐาน (“False pearl eyes are acceptable in brown birds.”) |
| น้ำตาลเข้ม | ตามมาตรฐาน (“A bull eye or solid black eye is permissible in Whites and Splashes.”) |
| แดง | ตามมาตรฐาน (“Bright blood to dark red or chestnut preferred.”) |
| ส้ม | ข้อบกพร่อง (“Gravel, pale, broken or odd marked eyes are a serious fault.”) |
| Patterns | |
| ตาสองสี | ข้อบกพร่อง (“Gravel, pale, broken or odd marked eyes are a serious fault.”) |
| Color or pattern | NPA |
|---|---|
| ดำ | ตามมาตรฐาน (“dark in standard blue colors to amber in reds, to flesh color in Dilutes, Whites”) |
| เขาสัตว์ | ตามมาตรฐาน (“dark in standard blue colors to amber in reds, to flesh color in Dilutes, Whites”) |
| ชมพู | ตามมาตรฐาน (“dark in standard blue colors to amber in reds, to flesh color in Dilutes, Whites”) |
| Color or pattern | NPA |
|---|---|
| แดง | ตามมาตรฐาน (“Feet and legs should be dark to bright red.”) |
What the rulings mean
- ตามมาตรฐาน
- Described by the club's breed standard.
- ข้อบกพร่อง
- Named by the club's breed standard as a fault: the animal can be shown but is penalized.
Sources
Each ruling comes from the club's published breed standard or color list.
เกี่ยวกับนกพิราบโชว์เรเซอร์
โชว์เรเซอร์คือนกพิราบอเมริกันขนาดกลางที่พัฒนามาจากนกพิราบแข่งความเร็วเพื่อใช้ประกวดโดยเฉพาะ เด่นด้วยทรงตัวหนาแน่นได้สัดส่วนและนิสัยสงบมั่นใจ
โชว์เรเซอร์เป็นนกพิราบบ้าน (Columba livia domestica) ที่ผู้เลี้ยงในสหรัฐอเมริกาพัฒนาขึ้นเพื่อการประกวด ไม่ใช่เพื่อการแข่งบิน สายพันธุ์นี้สืบเชื้อสายมาจากนกพิราบแข่งความเร็ว แต่ผู้เพาะพันธุ์เลือกคัดตามรูปลักษณ์แทนที่จะเน้นความเร็วในการบิน ผลลัพธ์ที่ได้คือนกขนาดกลาง ลำตัวหนาแน่นได้สัดส่วน ท่าทางยืนตัวตรงและนิ่ง
ต่างจากนกพิราบแข่งความเร็วตรงที่โชว์เรเซอร์ไม่ถูกนำไปปล่อยแข่งขัน แต่จะถูกตัดสินจากทรง ได้แก่ รูปหัว สัดส่วนลำตัว ความลึกของอก และความสมดุลโดยรวม นกสายพันธุ์นี้มักนิ่งและจับต้องง่าย ซึ่งเหมาะกับการตรวจดูอย่างใกล้ชิดตามที่การประกวดต้องการ
สายพันธุ์นี้ถูกใจผู้เลี้ยงที่ต้องการนกพิราบร่างกายแข็งแรงนิสัยดีไว้ในเล้าและบนโต๊ะประกวด มันทนทาน ผสมพันธุ์ง่าย และปรับตัวเข้ากับเล้าที่มีการดูแลจัดการได้ดี ผู้ที่เพิ่งเริ่มเลี้ยงนกพิราบประกวดมักพบว่าโชว์เรเซอร์เป็นสายพันธุ์ที่เริ่มต้นได้ไม่ยาก
| คุณลักษณะ | รายละเอียด |
|---|---|
| ถิ่นกำเนิด | สหรัฐอเมริกา |
| ขนาด | กลาง |
| อายุขัย | 10 ถึง 15 ปี |
| กลุ่ม / บทบาท | นกพิราบประกวด (สายพันธุ์จากนกพิราบแข่งความเร็ว) |
| เข้ากันได้ดีกับ | เพื่อนร่วมเล้าและผู้เลี้ยงที่ใจเย็น ทนต่อการจับต้องบ่อยครั้ง |
เหมาะกับใคร
โชว์เรเซอร์เหมาะกับผู้เลี้ยงที่มีเล้านกพิราบและต้องการนกที่สงบ ดูดีสำหรับการประกวดหรือความเพลิดเพลินส่วนตัว ถือเป็นตัวเลือกที่ดีสำหรับสายพันธุ์ประกวดตัวแรก เพราะแข็งแรงและผสมพันธุ์ไม่ยุ่งยาก มันไม่ใช่นกสำหรับบินหรือแข่งขัน ผู้ที่ต้องการนกพิราบสำหรับการแข่งบินควรพิจารณานกพิราบแข่งความเร็วแทน
ประวัติและที่มา
โชว์เรเซอร์ถูกพัฒนาขึ้นในสหรัฐอเมริกาจากสายพันธุ์นกพิราบแข่งความเร็ว โดยผู้เพาะพันธุ์คัดเลือกตามทรงตัวและรูปลักษณ์มากกว่าความสามารถในการบิน
โชว์เรเซอร์มีต้นกำเนิดในสหรัฐอเมริกา สายพันธุ์ตั้งต้นคือนกพิราบแข่งความเร็ว ซึ่งเป็นนกทำงานที่เพาะไว้เพื่อความเร็วและความสามารถในการหาทางกลับบ้านในระยะไกล ผู้เลี้ยงชาวอเมริกันที่ชื่นชอบโครงร่างของนกพิราบแข่งเริ่มคัดเลือกนกตามรูปลักษณ์แทนผลการแข่งขัน
การคัดเลือกต่อเนื่องหลายชั่วอายุทำให้ได้นกที่ตัวหนาและรูปแบบสม่ำเสมอกว่านกพิราบแข่งที่ใช้งานจริง ผู้เพาะพันธุ์กำหนดลักษณะหัวใหญ่ อกลึก และท่ายืนตัวตรงมากขึ้น ซึ่งล้วนเป็นจุดเด่นบนโต๊ะประกวด สายพันธุ์นี้จึงแยกออกจากนกพิราบแข่งความเร็วทั้งในแง่จุดประสงค์ และค่อยๆ แยกในแง่รูปทรงด้วย
โชว์เรเซอร์กลายเป็นสายพันธุ์ประกวดที่แยกออกมาต่างหากในวงการนกพิราบของสหรัฐอเมริกา มันถูกนำไปประกวดตามมาตรฐานความสมบูรณ์แบบที่กำหนดหัว ลำตัว ท่วงท่า และสัดส่วนในอุดมคติ และถูกตัดสินตามมาตรฐานนั้นแทนการทดสอบการบินใดๆ
สายพันธุ์นี้ยังคงเป็นสายพันธุ์อเมริกันเป็นหลัก ผู้เลี้ยงที่นำนกไปประกวดตามงานแสดงนกพิราบและผู้ที่ชื่นชอบเป็นงานอดิเรกต่างให้ความสำคัญกับขนาดและนิสัยที่นิ่งของมัน ประวัติของสายพันธุ์นี้ยังคงผูกพันใกล้ชิดกับตระกูลนกพิราบแข่งความเร็วที่มันสืบเชื้อสายมา
รูปลักษณ์และมาตรฐานสายพันธุ์
โชว์เรเซอร์เป็นนกพิราบขนาดกลางถึงใหญ่ หัวกว้าง อกลึก ยืนตัวตรง เพาะพันธุ์เพื่อความสมดุลและขนเรียบเนียนในหลากหลายสี
โชว์เรเซอร์ถูกสร้างมาเพื่อความสมดุลและความหนาแน่นของรูปร่าง ลำตัวเต็มอิ่มได้สัดส่วนกลม ยืนตัวค่อนข้างตรงบนขาความยาวปานกลาง อกกว้างและลึก หลังลาดเอียงเล็กน้อยลงไปถึงหาง หัวเป็นหนึ่งในลักษณะเด่นของสายพันธุ์ คือกว้าง เต็ม และโค้งลื่นตั้งแต่จะงอยปากไปจนถึงกระหม่อม
ปีกแนบไปกับลำตัวอย่างเป็นระเบียบ ขนปลายปีกพาดอยู่บนหรือใกล้หาง ขนแน่นและเรียบ ทำให้นกดูมีเส้นสายสะอาดตาเป็นระเบียบ โดยรวมแล้วให้ความรู้สึกถึงนกพิราบที่แน่นหนา ได้สัดส่วนดี ไม่มีขนประดับที่เกินจริง
| ลักษณะ | มาตรฐาน |
|---|---|
| ความสูง / ขนาด | นกพิราบขนาดกลาง |
| น้ำหนัก | ประมาณ 350 ถึง 450 กรัม ขึ้นอยู่กับสายเลือดและเพศ |
| ขน | ขนแนบเนื้อ เรียบ แข็ง ไม่มีหงอน ไม่มีขนฟู และไม่มีขนที่เท้า |
| สี | หลากหลาย ได้แก่ บลูบาร์ บลูเช็ก แดง แอชเรด เงิน ดำ และขาว |
| ดวงตา | สดใสและชัดเจน สีของตาแปรผันตามสีขน |
ขนและสีสัน
โชว์เรเซอร์ประกวดในหลากหลายสีและลวดลายที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษนกพิราบแข่งความเร็ว สีที่พบบ่อยได้แก่ บลูบาร์ บลูเช็ก แอชเรด แดง เงิน ดำ และขาว รวมถึงลายด่างและลายเกรียซเซิล ไม่ว่าจะเป็นสีใด ขนต้องสะอาด เป็นมัน และแนบกับลำตัว สีตาโดยทั่วไปจะสอดคล้องกับสีขน นกที่มีสีเข้มมักมีตาสีเข้มตามไปด้วย
อุปนิสัยและพฤติกรรม
โชว์เรเซอร์เป็นนกพิราบที่สงบ ตื่นตัว และมั่นใจ จับต้องง่าย ปรับตัวเข้าเล้าได้เร็ว และอยู่ร่วมกับนกตัวอื่นได้ดี
โชว์เรเซอร์ขึ้นชื่อเรื่องความนิ่งและสง่างาม มันตื่นตัวและรับรู้สภาพแวดล้อมรอบตัว แต่ไม่ค่อยตื่นตกใจง่าย จึงตรวจดูและนำไปประกวดได้สะดวก นกจะเชื่องเร็วเมื่อได้รับการสัมผัสอย่างสม่ำเสมอ และจะอยู่นิ่งในมือได้เมื่อคุ้นเคยกับการถูกจับ
ในเล้า สายพันธุ์นี้เข้าสังคมได้ดีและอยู่ร่วมกับเพื่อนร่วมเล้าอย่างสงบสุข คู่ผสมพันธุ์จะจับคู่และเลี้ยงลูกโดยไม่มีปัญหามากนัก ต่อหน้าคน โชว์เรเซอร์มีความมั่นใจมากกว่าจะก้าวร้าว แม้ว่าพ่อพันธุ์ในช่วงผสมพันธุ์อาจหวงรังบ้างในบางครั้ง สายพันธุ์นี้แทบไม่สนใจการบินระยะไกล และพอใจที่จะอยู่ใกล้เล้า
| ลักษณะนิสัย | คะแนน |
|---|---|
| ความอ่อนโยน / ความเชื่อง | 3 |
| พลังงาน | 3 |
| ความสามารถในการฝึก | 3 |
| การส่งเสียง | 2 |
| การผลัดขน | 3 |
การดูแลและการเลี้ยงดู
โชว์เรเซอร์ต้องการเล้าที่สะอาดและแห้ง ให้อาหารและน้ำสะอาดทุกวัน ตรวจดูแลขนตามปกติ และจับต้องบ่อยเพื่อให้เชื่องและพร้อมประกวด
การดูแลขนและร่างกาย
- ตรวจเท้าและเล็บทุกเดือน และตัดเล็บเมื่อยาวเกินไป
- ตรวจขนหาเหา ไร และความเสียหายทุกครั้งที่จับต้องนก
- จัดอ่างน้ำตื้นให้อาบสัปดาห์ละหนึ่งถึงสองครั้งเพื่อรักษาความสะอาดของขน
- เช็ดบริเวณปากและตุ่มจมูกหากมีคราบสกปรกสะสม
- กันนกที่เตรียมประกวดให้ห่างจากสิ่งที่อาจทำให้ขนเปื้อนหรือหักก่อนงาน
การออกกำลังกาย
- จัดเล้าและกรงบินให้กว้างพอสำหรับการเคลื่อนไหวอย่างอิสระและการบินระยะสั้น
- ให้นกเข้าถึงกรงบินหรือพื้นที่ปล่อยได้ทุกวันเพื่อออกกำลังปีก
- หลีกเลี่ยงการเลี้ยงแออัด ซึ่งทำให้เกิดความเครียดและขนสึกหรอ
- ปล่อยนกบินรอบเล้าได้เฉพาะเมื่อพื้นที่ปลอดภัย เพราะสายพันธุ์นี้ไม่ได้เพาะไว้เพื่อการแข่งขัน
สภาพแวดล้อม
เลี้ยงโชว์เรเซอร์ในเล้าที่แห้ง ไม่มีลมโกรก มีการระบายอากาศดีและมีแสงธรรมชาติ จัดรังให้แต่ละคู่และคอนเกาะที่ระดับความสูงต่างกัน รักษาพื้นและบริเวณรังให้สะอาดเพื่อลดโรค และป้องกันเล้าจากหนู แมว และนกล่าเหยื่อ
โภชนาการและการให้อาหาร
โชว์เรเซอร์เจริญเติบโตดีด้วยอาหารเมล็ดผสมสำหรับนกพิราบที่สมดุล ร่วมกับกรวดย่อยอาหารและน้ำสะอาด ให้ในปริมาณที่พอเหมาะและปรับตามช่วงผสมพันธุ์หรือผลัดขน
ให้โชว์เรเซอร์กินอาหารเมล็ดสำหรับนกพิราบคุณภาพดีที่ผสมเมล็ดพืชและถั่วหลายชนิด เช่น ข้าวโพด ข้าวสาลี ถั่วลันเตา ข้าวบาร์เลย์ และข้าวฟ่าง ซึ่งให้คาร์โบไฮเดรตและโปรตีนที่นกซึ่งไม่บินไกลต้องการ จัดน้ำสะอาดให้ตลอดเวลาและแยกกรวดย่อยอาหารไว้ต่างหาก เพื่อให้นกบดอาหารและได้รับแร่ธาตุ กรวดผสมแร่ธาตุเล็กน้อยช่วยเรื่องคุณภาพเปลือกไข่ในช่วงผสมพันธุ์
| ช่วงวัย | ปริมาณต่อวัน | จำนวนมื้อ |
|---|---|---|
| นกโตเต็มวัย ระยะปกติ | ประมาณ 30 ถึง 35 กรัมต่อตัว | 1 ถึง 2 |
| คู่ผสมพันธุ์ | เพิ่มขึ้น 20 ถึง 30 เปอร์เซ็นต์ ให้โปรตีนแบบเลือกกินเอง | 2 |
| ช่วงผลัดขน | เพิ่มขึ้นเล็กน้อย เน้นโปรตีนและเมล็ดที่มีน้ำมันสูง | 2 |
| ลูกนกหย่านม | เข้าถึงอาหารผสมเนื้อนุ่มได้อย่างอิสระ | 2 ถึง 3 |
ขนมและอาหารเสริม
ให้ผักใบเขียวที่ปลอดภัยและเมล็ดพิเศษเป็นครั้งคราวในปริมาณน้อยเป็นของว่าง ไม่ใช่อาหารหลัก ในช่วงผสมพันธุ์และผลัดขน อาหารเสริมวิตามินและแร่ธาตุในน้ำหรืออาหารช่วยเรื่องคุณภาพไข่และการงอกของขน จัดกรวดย่อยอาหารและแหล่งแคลเซียมให้ตลอดทั้งปี หลีกเลี่ยงการเปลี่ยนอาหารกะทันหันในปริมาณมาก เพราะอาจรบกวนระบบย่อยอาหาร
สุขภาพและอาการป่วยที่พบบ่อย
โชว์เรเซอร์เป็นสายพันธุ์แข็งแรงที่มีอายุขัยประมาณ 10 ถึง 15 ปี ความเสี่ยงด้านสุขภาพหลักคือปรสิตและการติดเชื้อทั่วไปในนกพิราบ ซึ่งจัดการได้ด้วยเล้าที่สะอาดและการดูแลตามปกติ
โชว์เรเซอร์เป็นนกพิราบที่แข็งแรงและมีสุขภาพดีโดยทั่วไป เมื่อเล้าสะอาดถูกสุขลักษณะ ได้อาหารสมดุล และควบคุมปรสิตอย่างสม่ำเสมอ นกมักมีอายุขัย 10 ถึง 15 ปี ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่ในสายพันธุ์นี้เป็นอาการป่วยทั่วไปของนกพิราบมากกว่าจะเฉพาะเจาะจงกับสายพันธุ์เอง การสังเกตความเปลี่ยนแปลงของมูล ความอยากอาหาร หรือสภาพขนตั้งแต่เนิ่นๆ ช่วยจับปัญหาส่วนใหญ่ได้ก่อนที่จะลุกลามไปทั่วเล้า
| อาการป่วย | สัญญาณ | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| แคงเกอร์ (โรคทริโคโมนิเอสิส) | มีตุ่มเนื้อสีเหลืองในลำคอ กลืนลำบาก | พบบ่อยในลูกนก รักษาได้ แพร่ผ่านน้ำ |
| ค็อกซิดิโอซิส | มูลเหลวหรือเป็นสีเขียว น้ำหนักลด ซึมเซา | เกี่ยวข้องกับเล้าที่เปียกชื้นหรือสกปรก |
| พยาธิ (พยาธิตัวกลม พยาธิเส้นขน) | สภาพร่างกายไม่ดี น้ำหนักลดทั้งที่กินได้ปกติ | ควบคุมด้วยการถ่ายพยาธิสม่ำเสมอและพื้นเล้าสะอาด |
| ปรสิตภายนอก (เหา ไร) | ขนเสียหาย กระสับกระส่าย เห็นตัวแมลง | พบระหว่างจับต้องนก รักษาทั้งตัวนกและเล้า |
| การติดเชื้อทางเดินหายใจ | จาม มีน้ำมูก หายใจลำบาก | แย่ลงจากการระบายอากาศไม่ดีและความแออัด |
การดูแลป้องกัน
- รักษาเล้าให้สะอาด แห้ง และระบายอากาศได้ดี
- ให้น้ำสะอาดทุกวันและล้างภาชนะใส่น้ำบ่อยครั้ง
- ทำโปรแกรมควบคุมปรสิตและถ่ายพยาธิอย่างสม่ำเสมอ
- กักโรคนกใหม่หรือนกที่กลับเข้าเล้าก่อนนำเข้ารวมฝูง
- ฉีดวัคซีนป้องกันพารามิกโซไวรัสในพื้นที่ที่แนะนำหรือกำหนดให้ทำ
การฝึกและการจับต้อง
โชว์เรเซอร์ถูกฝึกส่วนใหญ่เพื่อความเชื่องและการโพสท่าประกวดมากกว่าการบิน โดยใช้การจับต้องอย่างนุ่มนวลซ้ำๆ และกิจวัตรที่สงบ
เนื่องจากโชว์เรเซอร์เป็นนกสำหรับการประกวด การฝึกจึงเน้นให้นกคุ้นเคยกับคน คุ้นกับการถูกจับต้อง และยืนได้ดีในกรงประกวด นิสัยที่สงบของสายพันธุ์นี้ทำให้เรื่องนี้ไม่ยาก การฝึกสั้นๆ บ่อยครั้งได้ผลดีกว่าการฝึกครั้งละนานๆ และการจับต้องอย่างเงียบสงบและสม่ำเสมอสร้างความไว้ใจได้เร็วกว่าการบังคับ นกที่คุ้นเคยกับคนจะอยู่นิ่งในกรงตัดสินแทนที่จะดิ้นรน
พื้นฐานการฝึก
- ใช้เวลาอยู่ใกล้เล้าทุกวันเพื่อให้นกคุ้นกับการมีคนอยู่ใกล้
- เริ่มอุ้มและจับนกอย่างนุ่มนวล พยุงลำตัวและปีกไว้ให้มั่นคง
- ฝึกวางนกในกรงประกวดและปล่อยให้มันสงบนิ่ง
- ใช้ไม้สำหรับตัดสินกระตุ้นให้นกเคลื่อนไหวและโพสท่าอย่างสงบ
- ฝึกซ้ำเป็นช่วงสั้นๆ ในสัปดาห์ก่อนการประกวดเพื่อให้นกคุ้นกับกิจวัตรนี้
ที่อยู่อาศัยและการจัดเล้า
โชว์เรเซอร์ต้องการเล้าที่สะอาด แห้ง ระบายอากาศดี มีกล่องรัง คอนเกาะ และกรงบินติดกับเล้า ปลอดภัยจากผู้ล่าและความชื้น
โชว์เรเซอร์ถูกเลี้ยงในเล้าที่มีการจัดการดูแล ไม่ใช่ปล่อยให้เดินเพ่นพ่านอิสระ เล้าที่ดีต้องแห้ง ไม่มีลมโกรกในระดับคอน และระบายอากาศดีด้านบน เล้าควรมีพื้นที่ให้นกแต่ละตัวเคลื่อนไหวได้พอ และมีกล่องรังสำหรับแต่ละคู่ กรงบินหรือพื้นที่ปล่อยที่ติดกับเล้าช่วยให้นกออกกำลังกายและอาบน้ำในที่โล่งได้ ขณะยังปลอดภัยจากผู้ล่าและโรค
| ปัจจัย | คำแนะนำ |
|---|---|
| พื้นที่ต่อตัว | อย่างน้อย 0.3 ถึง 0.5 ลูกบาศก์เมตรของปริมาตรเล้า |
| การระบายอากาศ | มีลมไหลเวียนสม่ำเสมอเหนือระดับคอน ไม่มีลมโกรกโดนตัวนก |
| กล่องรัง | หนึ่งกล่องต่อหนึ่งคู่ผสมพันธุ์ พร้อมกล่องสำรอง |
| คอนเกาะ | คอนแยกตัวจัดวางที่ความสูงต่างกัน |
| พื้น | แห้ง ทำความสะอาดง่าย ใช้วัสดุรองพื้นหนาหรือตะแกรงคลุมมูล |
| แสง | แสงธรรมชาติพร้อมมุมที่มีร่มเงากำบัง |
รายการตรวจก่อนจัดเล้า
- ลวดตาข่ายกันผู้ล่าและประตูที่ล็อกแน่นหนาทั้งเล้าและกรงบิน
- แบ่งพื้นที่แยกสำหรับพ่อแม่พันธุ์ ลูกนก และนกป่วยหากมี
- ภาชนะให้น้ำและอาหารสะอาด ยกสูงเพื่อลดการปนเปื้อน
- ภาชนะใส่กรวดและแร่ธาตุเติมให้เต็มและแห้งอยู่เสมอ
- จัดอ่างน้ำตื้นให้อาบตามตารางสม่ำเสมอ
- ระบบระบายน้ำดีเพื่อให้พื้นแห้งสนิทหลังฝนตกหรือทำความสะอาด
การฟักไข่และเลี้ยงลูกนก
คู่โชว์เรเซอร์ฟักไข่สองฟองนานประมาณ 17 ถึง 19 วัน ผลัดกันกกไข่ และป้อนลูกนกด้วยน้ำนมในกระเพาะก่อนหย่านมเมื่ออายุประมาณสี่ถึงหกสัปดาห์
โชว์เรเซอร์ผสมพันธุ์ง่ายและเป็นพ่อแม่ที่เอาใจใส่ลูก แม่พันธุ์มักวางไข่สองฟองห่างกันสองสามวัน และพ่อแม่ทั้งสองผลัดกันกกไข่ โดยพ่อพันธุ์มักกกในช่วงกลางวันและแม่พันธุ์กกตอนกลางคืน ไข่จะฟักหลังจากประมาณ 17 ถึง 19 วัน ในช่วงวันแรกๆ พ่อแม่ป้อนลูกนกด้วยน้ำนมในกระเพาะ ซึ่งเป็นสารคัดหลั่งเข้มข้นที่ผลิตโดยนกทั้งสองตัว ก่อนจะเปลี่ยนไปป้อนเมล็ดพืชที่นุ่มขึ้น
| ปัจจัย | ค่า |
|---|---|
| จำนวนไข่ต่อครอก | ปกติ 2 ฟอง |
| ระยะฟักไข่ | ประมาณ 17 ถึง 19 วัน |
| การพลิกไข่ | พ่อแม่ทำเองตามธรรมชาติ |
| อุณหภูมิในเล้า | สบาย ไม่มีลมโกรก พ่อแม่ให้ความอบอุ่นเอง |
| การออกจากรัง | ลูกนกออกจากรังเมื่ออายุประมาณ 4 สัปดาห์ |
| การหย่านม | ประมาณอายุ 4 ถึง 6 สัปดาห์ |
ขั้นตอนการฟักไข่
- จับคู่นกที่เข้ากันได้ และจัดกล่องรังพร้อมชามรังให้แต่ละคู่แยกกัน
- จัดหาวัสดุรองรัง เช่น ก้านยาสูบ ฟาง หรือใบสน
- ปล่อยให้พ่อแม่ทั้งสองกกไข่โดยไม่รบกวน ตรวจไข่เพียงสั้นๆ เท่านั้น
- ยืนยันการฟักช่วงวันที่ 17 ถึง 19 และปล่อยให้พ่อแม่ป้อนอาหารเอง
- ดูแลให้พ่อแม่มีอาหารและน้ำเพียงพอระหว่างเลี้ยงลูก
- หย่านมลูกนกด้วยอาหารผสมเนื้อนุ่มขึ้นเมื่อมันเริ่มกินเองได้ ราวอายุ 4 ถึง 6 สัปดาห์
คำถามที่พบบ่อย
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับโชว์เรเซอร์ครอบคลุมเรื่องขนาด นิสัย ระดับการดูแล อายุขัย ความเหมาะสมสำหรับผู้เริ่มต้น และว่าสามารถนำไปบินได้หรือไม่
โชว์เรเซอร์ตัวใหญ่แค่ไหน
เป็นนกพิราบขนาดกลาง ตัวใหญ่และหนักกว่านกพิราบแข่งความเร็วที่เป็นต้นตระกูล โดยทั่วไปหนักประมาณ 350 ถึง 450 กรัม ขึ้นอยู่กับสายเลือดและเพศ
นิสัยของโชว์เรเซอร์เป็นอย่างไร
สงบ ตื่นตัว และมั่นใจ สายพันธุ์นี้จับต้องง่ายและปรับตัวเข้าเล้าได้เร็ว จึงเหมาะกับการประกวดและการจับต้องเป็นประจำ
โชว์เรเซอร์เลี้ยงยากไหม
ไม่ยาก มันแข็งแรงและผสมพันธุ์ง่าย สิ่งที่ต้องการหลักๆ คือเล้าที่สะอาดและแห้ง อาหารเมล็ดที่สมดุล น้ำสะอาด และการควบคุมปรสิตอย่างสม่ำเสมอ
โชว์เรเซอร์มีอายุขัยเท่าไร
หากดูแลดี มีอายุขัยประมาณ 10 ถึง 15 ปี
โชว์เรเซอร์เหมาะกับผู้เริ่มต้นหรือไม่
เหมาะ ความแข็งแรง ผสมพันธุ์ง่าย และนิสัยที่นิ่งทำให้เป็นสายพันธุ์แรกที่ดีสำหรับผู้ที่เพิ่งเริ่มเลี้ยงนกพิราบประกวด
โชว์เรเซอร์บินหรือแข่งขันได้หรือไม่
ไม่ได้เพาะไว้เพื่อการแข่งขัน แม้จะสืบเชื้อสายมาจากนกพิราบแข่งความเร็ว แต่ถูกคัดเลือกตามทรงตัวและเลี้ยงไว้สำหรับการประกวด ไม่ใช่การบินแข่งขัน
โชว์เรเซอร์มีที่มาจากไหน
มันถูกพัฒนาขึ้นในสหรัฐอเมริกาจากสายพันธุ์นกพิราบแข่งความเร็ว โดยผู้เลี้ยงคัดเลือกตามรูปลักษณ์มากกว่าความสามารถในการบิน