คิง
คิง (King) เป็นนกพิราบใช้งานและประกวดของอเมริกันที่ตัวใหญ่และแข็งแรง ขึ้นชื่อเรื่องขนาดที่น่าประทับใจ อุปนิสัยสงบ และท่าทางสง่างาม
- Size
- ขนาดใหญ่
- Lifespan
- 8–12 years
- Origin
- สหรัฐอเมริกา
- Temperament
- สงบเสงี่ยม
- Standard colors
- ดำ ขาว และสีสวาด and 10 more
Characteristics
คิง colors and patterns
What each club's breed standard says about every คิง color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.
Breed standards describe the คิง in ดำ ขาว สีสวาด เงิน น้ำตาล ดัน กากี สำริด แดง แดงเถ้า เหลือง ครีม และคราม. Standard patterns: สีพื้น กริซเซิล ลายขอบ ลายประ เช็คเกอร์ ทีเช็ค บาร์ ไร้บาร์ สเปรด ไพด์ และอัลมอนด์.
| Color or pattern | NPA | BDRG |
|---|---|---|
| ดำ | ตามมาตรฐาน (“BLACK KING; BLUE KING; Andalusian King”) | ตามมาตรฐาน (“Schwarz; Kite; Schwarz-getigert; Schwarz-gescheckt; Blau ohne Binden; Blau mit Binden; Blau-gehämmert; Blau-dunkelgehämmert; Blau-dunkel”) |
| ขาว | ตามมาตรฐาน (“WHITE KING; Bar (Barred Grizzle); Check (Tortoiseshell); Spread (Mottled)”) | ตามมาตรฐาน (“Weiß; Vielfarbig; Agate Rot; Rezessiv Rot-getigert; Agate Gelb; Rezessiv Gelb-getigert; Schwarz-getigert; Blau-getigert mit Binden; Schwarz-gescheckt”) |
| สีสวาด | ตามมาตรฐาน (“BLUE KING; Andalusian King”) | ตามมาตรฐาน (“Blau ohne Binden; Blau mit Binden; Blau-gehämmert; Blau-dunkelgehämmert; Blau-dunkel; Andalusierfarbig; Blau-getigert mit Binden”) |
| เงิน | ตามมาตรฐาน (“SILVER BAR KING (DILUTE OF BLUE); SILVER KING (BROWN BAR)”) | ตามมาตรฐาน (“Blaufahl ohne Binden; Blaufahl mit Binden; Blaufahl-gehämmert; Blaufahl-dunkelgehämmert; Blaufahl-schimmel mit Binden”) |
| น้ำตาล | ตามมาตรฐาน (“BROWN KING; SILVER KING (BROWN BAR)”) | ตามมาตรฐาน (“Braun; Braunfahl mit Binden; Braunfahl-gehämmert; Braunfahl-dunkelgehämmert”) |
| ดัน | ตามมาตรฐาน (“DUN KING (DILUTE OF BLACK); SILVER BAR KING (DILUTE OF BLUE)”) | ตามมาตรฐาน (“Dun; Golddun; Blaufahl ohne Binden; Blaufahl mit Binden; Blaufahl-gehämmert; Blaufahl-dunkelgehämmert; Blaufahl-schimmel mit Binden”) |
| กากี | ทางเลือก (“RARE COLOR CLASS KING”) | ตามมาตรฐาน (“Khaki; Khakifahl mit Binden; Khakifahl-gehämmert; Khakifahl-dunkelgehämmert”) |
| สำริด | ทางเลือก (“RARE COLOR CLASS KING”) | ตามมาตรฐาน (“Kite; Golddun”) |
| แดง | ตามมาตรฐาน (“RECESSIVE RED KING”) | ตามมาตรฐาน (“Rezessiv Rot; DeRoy; Agate Rot; Rezessiv Rot-getigert; Rezessiv Rot-gescheckt”) |
| แดงเถ้า | ตามมาตรฐาน (“ASH RED BAR KING”) | ตามมาตรฐาน (“Rotfahl mit Binden; Rotfahl-gehämmert; Rotfahl-dunkelgehämmert; Dominant Rot”) |
| เหลือง | ตามมาตรฐาน (“YELLOW KING (DILUTE OF RED); ASH YELLOW BAR KING (DILUTE OF ASH RED)”) | ตามมาตรฐาน (“Rezessiv Gelb; Dominant Gelb; Vielfarbig; Agate Gelb; Rezessiv Gelb-getigert; Rezessiv Gelb-gescheckt; Gelbfahl mit Binden; Gelbfahl-gehämmert”) |
| ครีม | ตามมาตรฐาน (“ASH YELLOW BAR KING (DILUTE OF ASH RED)”) | ตามมาตรฐาน (“Gelbfahl mit Binden; Gelbfahl-gehämmert; Gelbfahl-dunkelgehämmert”) |
| คราม | No ruling | ตามมาตรฐาน (“Indigo ohne Binden; Indigo mit Binden; Indigo-gehämmert; Indigo-dunkelgehämmert”) |
| สีจาง | ทางเลือก (“RARE COLOR CLASS KING”) | No ruling |
| สีลดทอน | ทางเลือก (“RARE COLOR CLASS KING”) | No ruling |
| Patterns | ||
| สีพื้น | ตามมาตรฐาน (“WHITE KING; DUN KING (DILUTE OF BLACK); RECESSIVE RED KING; YELLOW KING (DILUTE OF RED); BLACK KING; BROWN KING”) | ตามมาตรฐาน (“Weiß; Schwarz; Dun; Braun; Khaki; Rezessiv Rot; Rezessiv Gelb”) |
| กริซเซิล | ตามมาตรฐาน (“Bar (Barred Grizzle); Check (Tortoiseshell)”) | ตามมาตรฐาน (“Blau-schimmel mit Binden; Blaufahl-schimmel mit Binden”) |
| ลายขอบ | ตามมาตรฐาน (“Andalusian King”) | No ruling |
| ลายประ | ตามมาตรฐาน (“Spread (Mottled)”) | ตามมาตรฐาน (“Agate Rot; Rezessiv Rot-getigert; Agate Gelb; Rezessiv Gelb-getigert; Schwarz-getigert; Blau-getigert mit Binden”) |
| เช็คเกอร์ | ตามมาตรฐาน (“CHECK COLOR CLASS KING; Check (Tortoiseshell)”) | ตามมาตรฐาน (“Blau-gehämmert; Blaufahl-gehämmert; Rotfahl-gehämmert; Gelbfahl-gehämmert; Braunfahl-gehämmert; Khakifahl-gehämmert; Indigo-gehämmert”) |
| ทีเช็ค | ตามมาตรฐาน (“CHECK COLOR CLASS KING”) | ตามมาตรฐาน (“Blau-dunkelgehämmert; Blau-dunkel; Blaufahl-dunkelgehämmert; Rotfahl-dunkelgehämmert; Gelbfahl-dunkelgehämmert; Braunfahl-dunkelgehämmert”) |
| บาร์ | ตามมาตรฐาน (“SILVER BAR KING (DILUTE OF BLUE); BLUE KING; SILVER KING (BROWN BAR); ASH RED BAR KING; ASH YELLOW BAR KING (DILUTE OF ASH RED); Bar (Barred Grizzle)”) | ตามมาตรฐาน (“Blau mit Binden; Blaufahl mit Binden; Rotfahl mit Binden; Gelbfahl mit Binden; Braunfahl mit Binden; Khakifahl mit Binden; Indigo mit Binden”) |
| ไร้บาร์ | ทางเลือก (“RARE COLOR CLASS KING”) | ตามมาตรฐาน (“Blau ohne Binden; Blaufahl ohne Binden; Indigo ohne Binden”) |
| สเปรด | ตามมาตรฐาน (“Andalusian King”) | ตามมาตรฐาน (“Dominant Rot; Dominant Gelb; Andalusierfarbig”) |
| ไพด์ | ทางเลือก (“RARE COLOR CLASS KING”) | ตามมาตรฐาน (“Schwarz-gescheckt; Rezessiv Rot-gescheckt; Rezessiv Gelb-gescheckt; Blau-gescheckt mit Binden”) |
| อัลมอนด์ | ทางเลือก (“RARE COLOR CLASS KING”) | ตามมาตรฐาน (“Vielfarbig; DeRoy”) |
| ลายโล่ | ทางเลือก (“RARE COLOR CLASS KING”) | No ruling |
| Color or pattern | NPA |
|---|---|
| มุก | ตามมาตรฐาน (“Pearl”) |
| น้ำตาลเข้ม | ตามมาตรฐาน (“Bull”) |
| ส้ม | ตามมาตรฐาน (“Bright orange”) |
| Color or pattern | NPA |
|---|---|
| ดำ | ตามมาตรฐาน (“Black; Blue black”) |
| เขาสัตว์ | ตามมาตรฐาน (“Horn color; Dark horn color; Flesh preferred, horn permissible”) |
| ชมพู | ตามมาตรฐาน (“Pinkish white; Flesh preferred, horn permissible”) |
| Color or pattern | NPA |
|---|---|
| แดง | ตามมาตรฐาน (“beet red in color”) |
กริซเซิลเงินแถบปีก
กริซเซิลเช็กเกอร์
กริซเซิลแถบปีก
| Color or pattern | NPA | BDRG |
|---|---|---|
| ดำ | No ruling | ตามมาตรฐาน (“Blau-schimmel mit Binden”) |
| ขาว | ตามมาตรฐาน (“Bar (Barred Grizzle)”) | ตามมาตรฐาน (“Blau-schimmel mit Binden”) |
| สีสวาด | No ruling | ตามมาตรฐาน (“Blau-schimmel mit Binden”) |
| Patterns | ||
| กริซเซิล | ตามมาตรฐาน (“Bar (Barred Grizzle)”) | ตามมาตรฐาน (“Blau-schimmel mit Binden”) |
| บาร์ | ตามมาตรฐาน (“Bar (Barred Grizzle)”) | ตามมาตรฐาน (“Blau-schimmel mit Binden”) |
กากี
กากีเช็กเกอร์
กากีเช็กเกอร์เข้ม
กากีแถบปีก
ครามเช็กเกอร์
ครามเช็กเกอร์เข้ม
ครามแถบปีก
ครามไม่มีแถบปีก
เงิน
| Color or pattern | NPA | BDRG |
|---|---|---|
| เงิน | ตามมาตรฐาน (“SILVER BAR KING (DILUTE OF BLUE)”) | ตามมาตรฐาน (“Blaufahl mit Binden”) |
| ดัน | ตามมาตรฐาน (“SILVER BAR KING (DILUTE OF BLUE)”) | ตามมาตรฐาน (“Blaufahl mit Binden”) |
| Patterns | ||
| บาร์ | ตามมาตรฐาน (“SILVER BAR KING (DILUTE OF BLUE)”) | ตามมาตรฐาน (“Blaufahl mit Binden”) |
เงินเช็กเกอร์
เงินเช็กเกอร์เข้ม
เงินไม่มีแถบปีก
ดำ
ดำลายจุดขาว
ดำลายด่าง
เดอรอย
แดง
แดงเถ้าเช็กเกอร์
แดงเถ้าเช็กเกอร์เข้ม
แดงเถ้าแถบปีก
แดงเถ้าสเปรด
แดงลายด่าง
แดงอะเกต
น้ำเงิน
น้ำเงินเช็กเกอร์
น้ำเงินเช็กเกอร์เข้ม
น้ำเงินแถบปีกลายจุดขาว
น้ำเงินแถบปีกลายด่าง
น้ำเงินไม่มีแถบปีก
น้ำตาล
น้ำตาลเช็กเกอร์
น้ำตาลเช็กเกอร์เข้ม
น้ำตาลแถบปีก
น้ำตาลหม่น
น้ำตาลหม่นทอง
ลายจุดขาว
สีขาว
เหลือง
เหลืองเถ้าเช็กเกอร์
เหลืองเถ้าเช็กเกอร์เข้ม
เหลืองเถ้าแถบปีก
| Color or pattern | NPA | BDRG |
|---|---|---|
| เหลือง | ตามมาตรฐาน (“ASH YELLOW BAR KING (DILUTE OF ASH RED)”) | ตามมาตรฐาน (“Gelbfahl mit Binden”) |
| ครีม | ตามมาตรฐาน (“ASH YELLOW BAR KING (DILUTE OF ASH RED)”) | ตามมาตรฐาน (“Gelbfahl mit Binden”) |
| Patterns | ||
| บาร์ | ตามมาตรฐาน (“ASH YELLOW BAR KING (DILUTE OF ASH RED)”) | ตามมาตรฐาน (“Gelbfahl mit Binden”) |
เหลืองเถ้าสเปรด
เหลืองลายด่าง
เหลืองอะเกต
อันดาลูเซียน
What the rulings mean
- ตามมาตรฐาน
- Described by the club's breed standard.
- ทางเลือก
- Registrable with the club but not described by its breed standard, such as an AKC alternate color.
Color changes
How a คิง's colors can change over its life.
อัลมอนด์changes toดำ
ขนนก · ค่อยเป็นค่อยไป
แดงchanges toสีสวาด
ขนนก · ตามอายุ
Sources
Each ruling comes from the club's published breed standard or color list.
รู้จักนกพิราบคิง
นกพิราบคิงเป็นพิราบพันธุ์ใหญ่จากสหรัฐอเมริกา เดิมพัฒนาเพื่อผลิตลูกนกเนื้อ ปัจจุบันเลี้ยงเพื่อประกวดและเป็นนกนิสัยสงบ จับต้องง่าย
นกพิราบคิงเป็นนกพิราบบ้าน (Columba livia domestica) พันธุ์ใหญ่ที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐอเมริกา จุดประสงค์แรกเริ่มคือเป็นพันธุ์เนื้อสำหรับผลิตลูกนกพิราบ หรือที่เรียกว่าสควอบ และจนถึงวันนี้ก็ยังเป็นพิราบที่มีน้ำหนักตัวมากที่สุดพันธุ์หนึ่งในบรรดาพิราบที่นักเลี้ยงนิยมกัน นกโตเต็มวัยมีอกกว้าง ลำตัวสั้นและหนา ยืนตัวตรง ท่าทางนิ่งและมั่นคง
พิราบคิงแยกออกเป็นสองสายในเวลาต่อมา สายยูทิลิตีคิง (Utility King) คือนกเนื้อที่ใช้งานจริง ตัวใหญ่กว่าและรูปทรงเรียบง่ายกว่า ส่วนสายโชว์คิง (Show King) เพาะตามมาตรฐานสายพันธุ์ที่เข้มงวดกว่าในเรื่องรูปทรงลำตัว ท่ายืน และคุณภาพขน และเป็นสายที่พบในงานประกวดนกพิราบ ทั้งสองสายมีนิสัยสงบเหมือนกัน ซึ่งเป็นเหตุผลที่ผู้เลี้ยงที่ต้องการนกเชื่อง จัดการง่าย เลือกพันธุ์นี้
พิราบคิงเป็นนกเงียบ ไม่ตื่นตกใจง่าย และยอมให้จับได้ดี บินไม่เก่งและมักอยู่ใกล้เล้า จึงเหมาะกับผู้เลี้ยงที่ขังนกในเล้าหรือกรงถาวร ไม่ใช่ผู้ที่เลี้ยงเพื่อแข่งบินหรือปล่อยบินอิสระ
| หัวข้อ | รายละเอียด |
|---|---|
| ถิ่นกำเนิด | สหรัฐอเมริกา |
| ขนาด | ใหญ่ |
| อายุขัย | 8 ถึง 12 ปี |
| กลุ่ม/บทบาท | พิราบเนื้อและพิราบประกวด (ผลิตลูกนกและส่งประกวด) |
| เหมาะกับ | ผู้เลี้ยงใจเย็น เล้ารวมหลายพันธุ์ และครอบครัวที่อยากได้นกจับง่าย |
เหมาะกับใคร
พิราบคิงเหมาะกับผู้ที่ต้องการพิราบตัวใหญ่ นิสัยอ่อนโยน สำหรับส่งประกวดหรือผลิตลูกนก มากกว่านกสำหรับบินหรือแข่ง ด้วยนิสัยสงบและยอมให้จับ ผู้เริ่มเลี้ยงและครอบครัวจึงเลี้ยงได้โดยไม่ยาก แต่เพราะตัวหนักและไม่ได้สร้างมาเพื่อบินไกล จึงต้องมีเล้าที่มิดชิดและลานเดินที่มีหลังคา แทนการปล่อยบินอิสระ
ประวัติและที่มาของนกพิราบคิง
พิราบคิงเกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกาช่วงต้นศตวรรษที่ 20 จากการผสมพิราบพันธุ์เนื้อหลายพันธุ์ เพื่อให้ได้นกตัวใหญ่ โตเร็ว สำหรับตลาดลูกนกพิราบ
พิราบคิงเป็นพันธุ์อเมริกันที่พัฒนาขึ้นในช่วงทศวรรษแรก ๆ ของศตวรรษที่ 20 นักเพาะพันธุ์ในเวลานั้นต้องการนกตัวหนักสำหรับตลาดสควอบ ซึ่งเป็นตลาดที่เลี้ยงลูกนกพิราบเพื่อขายเป็นเนื้อ พวกเขาจึงนำพิราบพันธุ์เนื้อที่มีอยู่แล้วหลายพันธุ์มาผสมกัน โดยอาศัยขนาดตัวและรูปทรงจากพันธุ์อย่างรันต์ (Runt) มอลทีส (Maltese) โฮเมอร์ (Homer) และดัชเชส (Duchess)
เป้าหมายคือพิราบที่โตเร็ว มีเนื้ออกมาก และผสมพันธุ์ได้สม่ำเสมอในที่เลี้ยง พิราบคิงที่ได้ตอบโจทย์ข้อเหล่านี้ และกลายเป็นนกผลิตสควอบมาตรฐานในฟาร์มและไร่ขนาดเล็กของอเมริกาจนถึงกลางศตวรรษที่ 20
เมื่อการค้าสควอบเชิงพาณิชย์ซบเซาลง นักเพาะพันธุ์หันมาสนใจการประกวดแทน สายพันธุ์จึงแยกออกเป็นสองแบบที่ได้รับการรับรอง ยูทิลิตีคิงยังคงรูปทรงแบบนกใช้งาน ตัวใหญ่และเรียบง่าย ส่วนโชว์คิงถูกปรับให้ลำตัวกลมขึ้น ยืนตัวสูงขึ้น และขนเรียบเนียนขึ้นตามเกณฑ์ตัดสินในงานประกวด
ทุกวันนี้นักเลี้ยงพิราบสวยงามทั่วโลกเลี้ยงพิราบคิงกัน สีที่พบมากที่สุดคือสีขาว และยังมีสีอื่น ๆ อีกหลายสี โดยส่งประกวดภายใต้มาตรฐานสายพันธุ์ที่สมาคมนกพิราบระดับชาติกำหนดไว้
ลักษณะภายนอกของนกพิราบคิง
พิราบคิงตัวหนัก ลำตัวสั้น อกกว้าง ยืนตัวตรง ขนสั้นแนบตัว มีทั้งสีขาวซึ่งพบมากที่สุด และสีอื่นอีกหลายสี
พิราบคิงมีลำตัวหนาและป้อม มองจากด้านข้างแล้วเกือบกลมเหมือนลูกบอล อกกว้างและกลมได้รูป หลังสั้น ยืนตัวสูงบนขาที่แข็งแรง ลำตัวตั้งเกือบเป็นแนวดิ่ง หัวใหญ่และเรียบ ไม่มีหงอนหรือขนแผงคอ จะงอยปากขนาดกลางและแข็งแรง โชว์คิงถูกเพาะให้โครงร่างกลมกว่าและยืนสูงสง่ากว่านกสายเนื้อ
| ลักษณะ | มาตรฐาน |
|---|---|
| ความสูง | ประมาณ 28 ถึง 33 ซม. เมื่อยืนตัวตรงเต็มที่ |
| น้ำหนัก | ราว 600 ถึง 900 กรัม นกสายเนื้อมักหนักกว่านี้ |
| ขน | สั้น เรียบ แนบตัว ไม่มีหงอนหรือขนแผง |
| สี | ขาว (พบมากที่สุด) รวมถึงดำ น้ำเงิน แดง เหลือง เงิน น้ำตาลอ่อน และลายแถบ |
| ตา | ม่านตาสีมุกหรือส้ม นกขาวมักมีตาสีเข้ม (บูลอาย) |
ขนและสี
สีขาวคือสีประจำพันธุ์ของพิราบคิง และเป็นแบบที่พบบ่อยที่สุดทั้งในการผลิตลูกนกและในงานประกวด นอกจากนี้ยังมีสีดำ น้ำเงิน แดง เหลือง เงิน และน้ำตาลอ่อนแบบสีพื้น รวมถึงลายแถบและลายตาราง ขนต้องแนบลำตัว สะอาด และหนาแน่น ไม่มีขนหลวมหรือบิดงอ นกที่สภาพดีจะมีผิวขนเรียบสม่ำเสมอตลอดอกและหลัง
นิสัยของนกพิราบคิง
พิราบคิงอ่อนโยน สงบ เชื่อง ไม่ตื่นตกใจง่ายและยอมให้จับ จึงนับเป็นพิราบพันธุ์ที่เลี้ยงสบายที่สุดพันธุ์หนึ่ง
พิราบคิงมีอารมณ์นิ่งและสม่ำเสมอ อ่อนโยน เชื่อง ปรับตัวได้เร็ว และยอมให้จับเป็นประจำได้ดีกว่าพันธุ์ขี้ตื่นหลายพันธุ์ นกจะเคลื่อนไหวอย่างมั่นใจ ไม่รีบร้อน และแทบไม่ดิ้นหรือกระพือปีกอย่างตกใจเมื่อถูกอุ้มขึ้นมา
พิราบคิงอยู่ร่วมในเล้ารวมได้ และไม่ก้าวร้าวกับพิราบตัวอื่น นอกจากการแย่งรังกันตามปกติในช่วงผสมพันธุ์ เมื่อคุ้นกับผู้เลี้ยงแล้วจะไม่ค่อยกลัวคน และไม่แสดงพฤติกรรมเกาะติดหรืออวดท่าอย่างพิราบสายบินสวยงาม ความสงบของนกทำให้เลี้ยงใกล้เด็กได้ หากจับอย่างเบามือและมีผู้ใหญ่ดูแล
ถ้าเทียบกับพิราบทั่วไป พันธุ์นี้ค่อนข้างเงียบ ส่งเสียงขันเบา ๆ ไม่ใช่เสียงดังตลอดเวลา และเพราะตัวหนักและบินไม่เก่ง พิราบคิงจึงชอบเดินและเกาะคอนต่ำมากกว่าจะบินขึ้นที่สูง ซึ่งยิ่งทำให้ดูเป็นนกที่ใจเย็น
| ลักษณะ | ระดับ |
|---|---|
| ความรักใคร่ | 3 |
| พลังงาน | 2 |
| การฝึกได้ | 3 |
| การส่งเสียง | 2 |
| การผลัดขน | 3 |
การดูแลและทำความสะอาดนกพิราบคิง
พิราบคิงต้องการเล้าที่สะอาด มิดชิด มีพื้นที่ออกกำลังทุกวัน และการตรวจขนกับเท้าเป็นประจำ ส่วนการดูแลขนมีแค่การอาบน้ำและกำจัดปรสิต
พิราบคิงเป็นพิราบที่ดูแลไม่ยุ่งยาก แต่ด้วยตัวที่ใหญ่และบินไม่เก่ง สุขภาพของนกจึงขึ้นอยู่กับเล้าที่ดูแลดีเป็นหลัก งานประจำวันคือน้ำสะอาด อาหารใหม่ วัสดุรองพื้นแห้ง และการมองสำรวจสภาพนกแต่ละตัวสั้น ๆ
การดูแลขนและร่างกาย
- วางอ่างน้ำตื้นให้นกอาบสัปดาห์ละสองถึงสามครั้ง เพื่อให้นกทำความสะอาดขนเอง
- ตรวจเท้าและขาว่ามีสะเก็ด แผล หรือมูลจับตัวแข็งระหว่างนิ้วหรือไม่
- ตรวจขนหาเหา ไร และก้านขนหักหรือบิด โดยเฉพาะก่อนงานประกวด
- ตัดเล็บและจะงอยปากที่ยาวเกินเฉพาะเมื่อกีดขวางการเดินหรือการกิน
- เก็บกวาดมูลออกจากรังและคอนเกาะเสมอเพื่อรักษาสภาพขน
การออกกำลัง
- จัดลานเดินหรือกรงกลางแจ้งที่มีหลังคาให้นกเดิน ยืดตัว และบินระยะสั้นได้
- อย่าพึ่งการปล่อยบินอิสระ พิราบคิงตัวหนัก บินไม่เก่ง และเสี่ยงต่อสัตว์นักล่าเมื่ออยู่นอกเล้า
- ติดคอนเกาะที่ระดับต่ำหลาย ๆ ระดับเพื่อกระตุ้นให้นกเคลื่อนไหว
- ให้นกออกมาที่ลานเดินได้ทุกวัน แทนการขังไว้ในเล้าอย่างเดียว
สภาพแวดล้อม
พิราบคิงอยู่ได้ดีที่สุดในเล้าที่แห้ง ไม่มีลมโกรก แต่ระบายอากาศดี หลังคาแน่นหนา และกันฝนกันลมได้ ในสภาพอากาศร้อนชื้นแบบไทย ฝนที่สาดเข้าเล้าและความอับชื้นคือปัญหาหลักที่ต้องป้องกัน จัดพื้นที่พื้นเล้าและช่องรังให้พอ นกตัวหนักจะได้ไม่เบียดกัน ซึ่งช่วยลดการทะเลาะและขนเสียหาย ปิดช่องเปิดทุกจุดให้แน่นหนาเพื่อกันแมว หนู เหยี่ยว และสัตว์นักล่าอื่น เพราะนกพันธุ์นี้หนีด้วยการบินได้ยาก
อาหารและการให้อาหารนกพิราบคิง
พิราบคิงกินอาหารผสมธัญพืชสำหรับพิราบ เสริมโปรตีนช่วงผสมพันธุ์ พร้อมกริตและน้ำสะอาด และควรคุมปริมาณไม่ให้อ้วนเกิน
พิราบคิงเติบโตได้ดีกับอาหารพิราบมาตรฐานที่เป็นธัญพืชและเมล็ดผสม เช่น ข้าวโพด ถั่วลันเตา ข้าวสาลี ข้าวฟ่าง และข้าวฟ่างหางหมา เนื่องจากเป็นพันธุ์ตัวใหญ่และอ้วนง่าย จึงต้องคอยดูปริมาณอาหารนอกฤดูผสมพันธุ์ ให้กริตชนิดไม่ละลายน้ำเพื่อช่วยบดอาหารในกึ๋น และมีแหล่งแร่ธาตุหรือเปลือกหอยนางรมเป็นแคลเซียม น้ำสะอาดต้องมีให้ตลอดเวลา
| ช่วงวัย | ปริมาณต่อวัน | จำนวนมื้อ |
|---|---|---|
| นกโตเต็มวัย ระยะบำรุงรักษา | ธัญพืชผสมประมาณ 30 ถึง 45 กรัมต่อตัว | 1 ถึง 2 |
| คู่พ่อแม่ที่กำลังเลี้ยงลูก | อาหารโปรตีนสูง (ถั่วลันเตา พืชตระกูลถั่ว) ให้กินได้ตามต้องการ | 2 หรือให้กินอิสระ |
| นกรุ่นหลังหย่านม | ประมาณ 25 ถึง 35 กรัม เพิ่มขึ้นตามการเติบโต | 2 |
| ช่วงบำรุงก่อนประกวด | ปริมาณปกติบวกเมล็ดพลังงานสูงที่ตวงไว้ | 2 |
ขนมและอาหารเสริม
ให้เมล็ดคำฝอย เมล็ดกัญชง หรือเมล็ดพืชน้ำมันในปริมาณเล็กน้อยเป็นของกินเล่น และเป็นพลังงานเสริมในช่วงอากาศเย็นหรือช่วงประกวด วิตามินและแร่ธาตุละลายน้ำสัปดาห์ละหนึ่งถึงสองครั้งช่วยนกที่กำลังผสมพันธุ์และนกที่กำลังผลัดขน กริตและแหล่งแคลเซียมควรมีให้ตลอดปี และเพิ่มแคลเซียมให้แม่นกที่เลี้ยงลูก
สุขภาพและอายุขัยของนกพิราบคิง
พิราบคิงแข็งแรงและอายุยืน 8 ถึง 12 ปี แต่ตัวที่หนักทำให้เสี่ยงโรคอ้วน ปัญหาเท้า รวมถึงปรสิตและโรคทางเดินหายใจที่พบทั่วไปในพิราบ
พิราบคิงเป็นพันธุ์ที่แข็งแรง อายุขัยทั่วไปอยู่ที่ 8 ถึง 12 ปีเมื่อเล้าอยู่ในสภาพดี ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่มาจากการจัดการมากกว่าตัวสายพันธุ์ ได้แก่ เล้าสกปรก ความชื้น การเลี้ยงแออัด และการให้อาหารมากเกิน เพราะพิราบคิงตัวหนักและไม่ค่อยบิน การคุมน้ำหนักและพื้นเล้าที่สะอาดจึงสำคัญกว่าในพันธุ์ตัวเบา
| โรค/ภาวะ | อาการ | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| โรคอ้วน | น้ำหนักมาก ผสมพันธุ์ไม่ดี ไม่ค่อยเคลื่อนไหว | จำกัดปริมาณอาหาร จัดลานเดินให้ขยับตัว |
| แคงเกอร์ (ทริโคโมนิเอซิส) | แผลเหลืองในลำคอ กลืนลำบาก | รักษาแต่เนิ่น ๆ ติดต่อผ่านน้ำดื่มที่ใช้ร่วมกัน |
| โรคติดเชื้อทางเดินหายใจ | จาม มีน้ำมูก หายใจลำบาก | ปรับปรุงการระบายอากาศ แยกนกป่วย |
| ปรสิตภายนอก (เหา ไร) | คัน ขนเสียหาย กระวนกระวาย | รักษาทั้งนกและเล้า ตรวจก่อนประกวด |
| ฝ่าเท้าอักเสบและแผลที่เท้า | ฝ่าเท้าบวมหรือมีสะเก็ด | รักษาคอนเกาะและวัสดุรองพื้นให้สะอาดและแห้ง |
การป้องกัน
- รักษาเล้าให้แห้ง ระบายอากาศดี และไม่มีมูลสะสม
- ให้น้ำสะอาดทุกวันและฆ่าเชื้อที่ให้น้ำเป็นประจำ
- ถ่ายพยาธิและกำจัดปรสิตตามตารางเวลา
- กักโรคนกใหม่หรือนกที่กลับจากภายนอกก่อนนำเข้าเล้า
- คุมน้ำหนักด้วยการตวงอาหารและให้ออกไปที่ลานเดิน
- ฉีดวัคซีนพารามิกโซไวรัสตามคำแนะนำในพื้นที่ของคุณ
การฝึกและการจับนกพิราบคิง
พิราบคิงสงบและเชื่องง่าย การฝึกจึงเน้นการจับอย่างนุ่มนวลและกิจวัตรในเล้า ไม่ใช่การบินหรือการกลับรัง ซึ่งพันธุ์นี้ไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อสิ่งนั้น
พิราบคิงไม่ใช่พันธุ์บินหรือพันธุ์กลับรัง การฝึกจึงเป็นเรื่องของการทำให้เชื่องและสร้างกิจวัตร ไม่ใช่การฝึกสมรรถนะ ด้วยนิสัยสงบ พันธุ์นี้เป็นพิราบที่ปรับตัวง่ายที่สุดพันธุ์หนึ่ง นกจะเรียนรู้ที่จะเชื่อมโยงผู้เลี้ยงกับอาหาร และเข้าออกเล้าตามเวลาที่กำหนด การจับอย่างเบามือเป็นประจำจะได้นกที่ยอมให้อุ้มขึ้นมาตรวจสุขภาพและส่งประกวด
ขั้นพื้นฐาน
- ปล่อยให้นกใหม่ปรับตัวในเล้าหนึ่งถึงสองสัปดาห์ก่อนเริ่มจับ
- ให้อาหารตรงเวลาทุกวัน นกจะได้จำกิจวัตรและคุ้นกับการมาของคุณ
- ป้อนเมล็ดที่นกชอบด้วยมือสักเล็กน้อยเพื่อสร้างความไว้ใจ
- ฝึกอุ้มและถือนกแต่ละตัวอย่างเบามือและสั้น ๆ แล้วปล่อย
- ค่อย ๆ เพิ่มเวลาจับก่อนฤดูประกวด นกจะได้นิ่งเวลาถูกกรรมการตรวจ
- เข้าหานกอย่างนิ่งและเงียบ ห้ามไล่หรือคว้านกในเล้าเปิด
ที่อยู่และเล้าสำหรับนกพิราบคิง
พิราบคิงต้องการเล้าแห้ง กันสัตว์นักล่าได้ มีลานเดินมีหลังคา พื้นที่ต่อตัวเพียงพอ และคอนเกาะกับรังที่สะอาด เพราะนกหนีภัยด้วยการบินไม่ได้
พิราบคิงเลี้ยงในเล้า ซึ่งเป็นที่อยู่มาตรฐานของนกพิราบ ไม่ใช่กรงเล็ก เพราะพันธุ์นี้ตัวหนักและบินไม่เก่ง เล้าและลานเดินต้องกันสัตว์นักล่าได้สนิท จัดพื้นที่ให้กว้าง เนื่องจากนกตัวหนักที่อยู่กันแออัดจะทะเลาะกัน มีปัญหาเท้า และขนเสียหาย การระบายอากาศที่ดีโดยไม่มีลมโกรกคือคุณสมบัติสำคัญที่สุดเพียงข้อเดียวในการรักษาเล้าให้ปลอดโรค โดยเฉพาะในหน้าฝนที่อากาศชื้นสูง
| รายการ | คำแนะนำ |
|---|---|
| พื้นที่พื้นเล้า | อย่างน้อย 0.3 ถึง 0.5 ตร.ม. ต่อตัว |
| ลานเดิน | กรงตาข่ายลวดมีหลังคา ต่อติดกับเล้า |
| ช่องรัง | ช่องกว้างหนึ่งช่องต่อคู่ผสมพันธุ์ |
| คอนเกาะ | คอนหรือชั้นเกาะเตี้ยและกว้าง เหมาะกับนกตัวหนัก |
| การระบายอากาศ | ลมถ่ายเทที่ระดับสูง ไม่มีลมโกรกระดับพื้น |
| อุณหภูมิ | หลบอากาศสุดขั้ว แห้งและไม่หนาวจัดในช่วงอากาศเย็น |
รายการตรวจสอบการจัดเล้า
- หลังคาแน่นกันน้ำ พื้นแห้ง มีวัสดุรองพื้นซับความชื้น
- ตาข่ายลวดถี่พอที่จะกันหนูและสัตว์นักล่า
- แยกจุดให้อาหารกับจุดให้น้ำเพื่อลดความสกปรก
- ช่องรังหนึ่งช่องต่อคู่ ติดตั้งระดับต่ำสำหรับนกตัวหนัก
- ถาดอาบน้ำที่เติมและยกออกได้สะดวก
- ที่ใส่กริตและแร่ธาตุยกขึ้นจากพื้นและเก็บให้แห้ง
การฟักไข่และการเพาะพันธุ์นกพิราบคิง
ไข่พิราบคิงฟักในเวลาประมาณ 17 ถึง 19 วัน พ่อแม่นกกกไข่และป้อนนมพิราบให้ลูกเอง ผู้เลี้ยงส่วนใหญ่จึงปล่อยให้คู่นกเลี้ยงลูกตามธรรมชาติ
พิราบคิงเป็นพ่อแม่นกที่ไว้ใจได้ ปกติจะกกไข่และเลี้ยงลูกเอง จึงแทบไม่ต้องใช้ตู้ฟัก แม่นกวางไข่ครั้งละสองฟอง และพ่อแม่ผลัดกันกก ระยะฟักประมาณ 17 ถึง 19 วัน หลังฟักออก พ่อแม่จะป้อนลูกด้วยนมพิราบ ซึ่งเป็นสารคัดหลั่งจากกระเพาะพักที่มีโปรตีนสูง ในช่วงวันแรก ๆ ก่อนจะเริ่มเสริมด้วยธัญพืชที่อ่อนตัวแล้ว เนื่องจากคิงเป็นพันธุ์สควอบตัวหนัก ลูกนกจึงโตเร็วและตัวใหญ่ภายในไม่กี่สัปดาห์
| รายการ | ค่า |
|---|---|
| อุณหภูมิ | ประมาณ 37.5 องศาเซลเซียส (99.5 องศาฟาเรนไฮต์) ในตู้ฟัก |
| ความชื้น | ราว 55 ถึง 60 เปอร์เซ็นต์ เพิ่มขึ้นเมื่อใกล้ฟัก |
| จำนวนวัน | 17 ถึง 19 วัน |
| การกลับไข่ | วันละหลายครั้ง จนถึง 2 ถึง 3 วันสุดท้าย |
ขั้นตอนการฟัก
- ปล่อยให้คู่นกกกไข่เองตามธรรมชาติเมื่อทำได้ เก็บไข่เฉพาะเมื่อจะให้นกคู่อื่นเลี้ยงแทนหรือใช้ตู้ฟัก
- รักษาเล้าให้เงียบและไม่รบกวนในช่วงกกไข่
- หากใช้ตู้ฟัก คุมอุณหภูมิและความชื้นให้คงที่ และกลับไข่ทุกวัน
- หยุดกลับไข่สองถึงสามวันก่อนวันที่คาดว่าจะฟัก
- ปล่อยให้ลูกนกเจาะเปลือกออกมาเอง อย่าดึงออกจากเปลือก
- ตรวจให้แน่ใจว่าพ่อแม่หรือคู่นกเลี้ยงเริ่มป้อนอาหารภายในไม่กี่ชั่วโมงหลังฟัก
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับนกพิราบคิง
รวมคำถามที่ผู้เลี้ยงถามบ่อยเรื่องพิราบคิง ทั้งขนาดตัว นิสัย ความยากง่ายในการเลี้ยง อายุขัย ความเหมาะสม และแหล่งซื้อนก
นกพิราบคิงตัวใหญ่แค่ไหน
พิราบคิงเป็นพันธุ์ใหญ่ น้ำหนักทั่วไปราว 600 ถึง 900 กรัม สายเนื้อมักหนักกว่านี้ นับเป็นพิราบตัวใหญ่ที่สุดพันธุ์หนึ่งที่นักเลี้ยงนิยม อกกว้างและยืนตัวตรงสูง
นกพิราบคิงเชื่องไหม จับง่ายไหม
เชื่อง พิราบคิงอ่อนโยน สงบ และเชื่อง ปรับตัวเร็ว ยอมให้จับเป็นประจำ และเป็นพิราบพันธุ์ที่เลี้ยงสบายที่สุดพันธุ์หนึ่ง เหมาะกับผู้เริ่มเลี้ยงและการให้เด็กจับโดยมีผู้ใหญ่ดูแล
นกพิราบคิงเลี้ยงยากไหม
ไม่ยาก การดูแลตรงไปตรงมา คือเล้าที่สะอาด แห้ง กันสัตว์นักล่าได้ ธัญพืชผสมทุกวันพร้อมกริตและน้ำ และการกำจัดปรสิตเป็นประจำ งานหลักคือคุมไม่ให้นกตัวหนักอ้วนเกินไป
นกพิราบคิงอายุยืนกี่ปี
เมื่อเลี้ยงและให้อาหารดี พิราบคิงมักมีอายุ 8 ถึง 12 ปี
นกพิราบคิงบินได้ไหม ปล่อยบินได้หรือเปล่า
แทบไม่ได้ พิราบคิงตัวหนักและบินไม่เก่ง จึงควรเลี้ยงในเล้าที่มีลานเดินมีหลังคา นกหนีสัตว์นักล่าด้วยการบินไม่ได้ และไม่ได้ใช้แข่งบินหรือปล่อยบินอิสระ
นกพิราบคิงเหมาะเลี้ยงเอาลูกนกไหม
เหมาะ พันธุ์นี้พัฒนาขึ้นในสหรัฐอเมริกาเพื่อผลิตสควอบโดยเฉพาะ ลูกนกโตเร็วและตัวใหญ่ และคู่นกที่นิสัยสงบยังเป็นที่ต้องการในฐานะพ่อแม่เลี้ยงให้พันธุ์อื่นด้วย
ซื้อนกพิราบคิงได้ที่ไหน
หาซื้อได้จากฟาร์มเพาะพิราบสวยงาม งานประกวดสัตว์ปีกและนกพิราบ และชมรมสายพันธุ์ สีขาวพบมากที่สุด ส่วนสีดำ น้ำเงิน แดง และสีอื่น ๆ หาได้จากผู้เพาะพันธุ์เฉพาะทาง
From the community
Ask about the คิงNo questions about the คิง yet. Be the first to ask.