ยอร์กเชียร์

สุกรยอร์กเชียร์เป็นสุกรขาวขนาดใหญ่ที่พัฒนาขึ้นในมณฑลยอร์กเชียร์ทางตอนเหนือของประเทศอังกฤษ ในหลายประเทศทั่วโลก พันธุ์นี้เป็นที่รู้จักในชื่อ Large White และชื่อทั้งสองหมายถึงประชากรเดียวกันที่มีบรรพบุรุษร่วมกัน นับเป็นหนึ่งในพันธุ์สุกรที่กระจายตัวกว้างขวางที่สุดในโลก และทำหน้าที่เป็นพันธุ์แม่ในโปรแกรมผสมข้ามพันธุ์เพื่อการค้าจำนวนมาก

สัตว์ที่โตเต็มวัยมีสีขาวล้วน หูตั้งตรง หน้ายาวและเว้าเล็กน้อย สุกรพ่อพันธุ์และแม่พันธุ์มีน้ำหนักมาก โดยทั่วไปอยู่ระหว่าง 200 ถึง 350 กิโลกรัม ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์และการจัดการ พันธุ์นี้ผสมผสานลำตัวยาวและสีข้างยาวเข้ากับโครงกระดูกที่เหมาะสมสำหรับการตั้งครรภ์ลูกจำนวนมากและผลิตน้ำนมเลี้ยงลูก

ยอร์กเชียร์ได้รับการยกย่องในสองประการเหนือสิ่งอื่นใด ได้แก่ ความสามารถในการเป็นแม่และคุณภาพซากที่มีเนื้อไม่ติดมัน แม่พันธุ์เป็นที่รู้จักในด้านการให้ลูกจำนวนมาก น้ำนมที่สม่ำเสมอ และนิสัยที่สงบ ทำให้การดูแลช่วงคลอดลูกง่ายขึ้น คุณสมบัติเหล่านี้อธิบายได้ว่าทำไมพันธุ์นี้จึงปรากฏอยู่ในสายพันธุกรรมของสุกรตลาดจำนวนมาก

ผู้ที่เหมาะสมสำหรับการเลี้ยงพันธุ์นี้

ยอร์กเชียร์เหมาะสำหรับผู้เลี้ยงที่มีพื้นที่ รั้ว และโรงเรือนสำหรับสุกรขนาดใหญ่ และต้องการสมรรถนะการสืบพันธุ์ที่ดี ใช้ได้ดีในฟาร์มเชิงพาณิชย์ในฐานะสายพันธุ์แม่พันธุ์แท้ และในฟาร์มขนาดเล็กที่ต้องการแม่พันธุ์ที่สงบและให้ผลผลิตดี ไม่เหมาะสำหรับผู้ที่ไม่มีพื้นที่เพียงพอสำหรับสัตว์ขนาดใหญ่ หรือไม่มีแผนการเลี้ยงดู อาหาร และการดูแลจากสัตวแพทย์

พันธุ์นี้มีรากฐานมาจากมณฑลอุตสาหกรรมทางตอนเหนือของอังกฤษในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 19 ผู้เลี้ยงสุกรในยอร์กเชียร์และพื้นที่ใกล้เคียงคัดเลือกและพัฒนาสุกรขาวพื้นเมืองขนาดใหญ่เพื่อเพิ่มขนาด ความยาวลำตัว และอัตราการแปลงอาหาร เพื่อป้อนประชากรในเมืองที่เพิ่มขึ้นในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรม

รูปแบบมาตรฐานปัจจุบันถูกกำหนดขึ้นในช่วงทศวรรษ 1860 และ Joseph Tuley แห่ง Keighley มักได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ปรับปรุงสายพันธุ์ที่กลายเป็นพื้นฐานของพันธุ์นี้ การบันทึกพันธุ์ในอังกฤษแบ่งสุกรขาวออกเป็น Large White, Middle White และ Small White โดย Large White คือประเภทที่กลายมาเป็นยอร์กเชียร์ในการค้าระหว่างประเทศ

Large White ได้รับการลงทะเบียนในสมุดพันธุ์อังกฤษปลายศตวรรษที่ 19 และส่งออกอย่างแพร่หลาย สัตว์เหล่านี้เดินทางถึงสหรัฐอเมริกาซึ่งยังคงใช้ชื่อยอร์กเชียร์ รวมถึงแคนาดา ออสเตรเลีย ยุโรปส่วนใหญ่ และเอเชีย ในแต่ละภูมิภาค พันธุ์นี้ถูกนำไปใช้ทั้งแบบพันธุ์แท้และการผสมข้ามพันธุ์

ตลอดศตวรรษที่ 20 ยอร์กเชียร์และ Large White กลายเป็นพันธุ์แม่พันธุ์ฐานสำหรับการผลิตแม่พันธุ์ลูกผสม ปัจจุบันนับเป็นหนึ่งในพันธุ์สุกรที่มีจำนวนมากและมีอิทธิพลมากที่สุด โดยพันธุกรรมของมันอยู่เบื้องหลังสุกรตลาดส่วนใหญ่ของโลก

สุกรยอร์กเชียร์มีผิวหนังและขนสีขาวล้วน หูตั้งตรง หน้ายาว ลึก และเว้าเล็กน้อย ลำตัวยาวพร้อมหลังเรียบ ซี่โครงโค้งดี และสีข้างยาว ซึ่งเป็นโครงสร้างที่รองรับปริมาณเนื้อไม่ติดมัน ขาแข็งแรงและกว้างเพื่อรับน้ำหนักของพันธุ์และทนต่อความต้องการของการคลอดลูกซ้ำหลายครั้ง

ขนและสี

ขนสั้นและละเอียด แนบชิดกับผิวหนังสีขาว มาตรฐานพันธุ์กำหนดให้สีขาวล้วนทั้งตัว จุดเล็กสีน้ำเงินหรือดำบนผิวหนัง ซึ่งบางครั้งเรียกว่าฝ้า อาจปรากฏขึ้นและโดยทั่วไปได้รับการยอมรับ แต่ขนที่มีสีถือเป็นข้อบกพร่อง ผิวหนังสีอ่อนให้การป้องกันจากแสงแดดจัดได้น้อย ดังนั้นสัตว์ที่เลี้ยงกลางแจ้งจำเป็นต้องมีร่มเงาและที่นอนโคลนเพื่อป้องกันการถูกแดดเผา

สุกรยอร์กเชียร์มีชื่อเสียงในด้านนิสัยที่มั่นคงและอารมณ์ดี แม่พันธุ์เชื่องและทนต่อการจัดการ ซึ่งสำคัญที่สุดในช่วงคลอดลูกเมื่อผู้ดูแลต้องทำงานใกล้ชิดแม่พันธุ์และลูก แม่พันธุ์ที่สงบยังมีโอกาสน้อยที่จะทับลูก ซึ่งเป็นข้อดีในทางปฏิบัติในทุกระบบการเลี้ยงลูก

พันธุ์นี้ฉลาดและเรียนรู้กิจวัตรได้เร็ว สุกรที่ได้รับอาหารและถูกย้ายตามกำหนดเวลาปกติจะมีพฤติกรรมที่คาดเดาได้และจัดการได้ง่ายขึ้น กับคนมักสงบเมื่อได้รับการจัดการตั้งแต่อายุน้อย กับสุกรตัวอื่นสามารถอยู่ร่วมกันในฝูงได้ดีเมื่อกำหนดลำดับที่มั่นคงแล้ว แม้ว่าการนำสัตว์โตผสมฝูงที่ไม่รู้จักกันอาจก่อให้เกิดการต่อสู้ระยะสั้นจนกว่าจะจัดลำดับชั้นได้ ต่อคนแปลกหน้ามักอยากรู้อยากเห็นมากกว่าก้าวร้าว แต่สุกรขนาดใหญ่ทุกตัวควรได้รับการปฏิบัติด้วยความระมัดระวัง โดยเฉพาะแม่พันธุ์ที่มีลูก

การดูแลความสะอาดและภายนอก

• ตรวจสอบผิวหนังเป็นประจำเพื่อหาบาดแผล ปรสิต และสัญญาณการถูกแดดเผา โดยเฉพาะบริเวณหลังและหู
• จัดให้มีที่นอนโคลนหรือพื้นที่โคลนกลางแจ้งเพื่อให้สุกรระบายความร้อนและปกป้องผิวหนัง
• ดูแลให้กีบถูกตัดแต่งและสังเกตการเจริญเติบโตมากเกินไปหรืออาการเดินกะเผลก
• แปรงโคลนแห้งออกระหว่างการจัดการตามปกติและตรวจสอบเห็บหรือโรคผิวหนัง

การออกกำลังกาย

• ให้พื้นที่เพื่อเดิน ขุด และหาอาหาร คอกที่เล็กเกินไปทำให้เกิดความเบื่อและการกัดหาง
• อนุญาตให้เข้าถึงลานหรือทุ่งหญ้าเมื่อเป็นไปได้
• จัดหาวัสดุสำหรับขุดเจาะเช่นฟางหรือดินเพื่อตอบสนองพฤติกรรมตามธรรมชาติ
• หลีกเลี่ยงการออกกำลังกายหนักในสภาพอากาศร้อน เมื่อสุกรผิวขาวร้อนจัดได้เร็ว

สภาพแวดล้อม

สุกรยอร์กเชียร์ต้องการโรงเรือนที่แห้ง ไม่มีลมโกรก มีวัสดุรองนอนสะอาดและการระบายอากาศที่ดี ทนต่อความหนาวได้ดีกว่าความร้อน ดังนั้นการจัดการในฤดูร้อนจึงเน้นที่ร่มเงา ที่นอนโคลน และการระบายอากาศ รั้วต้องแข็งแรงและต่ำถึงพื้น เพราะสุกรขุดและดันที่จุดอ่อน จัดหาน้ำสะอาดอย่างต่อเนื่อง สุกรขนาดใหญ่ดื่มน้ำหลายลิตรต่อวัน และความต้องการจะเพิ่มขึ้นอย่างมากในสภาพอากาศร้อนและระหว่างการให้นม

สุกรยอร์กเชียร์ได้รับอาหารที่สมดุลโดยมีธัญพืชเป็นฐาน เสริมด้วยโปรตีน วิตามิน และแร่ธาตุ ความต้องการโปรตีนสูงสุดในลูกสุกรที่กำลังเติบโตและลดลงเมื่อสัตว์โตขึ้น สูตรอาหารมักคำนวณตามระดับพลังงานและโปรตีนเป้าหมาย มากกว่าการให้อาหารตามสายตา เพราะแม่พันธุ์ที่อ้วนเกินไปคลอดลูกได้ยากกว่า และการเพิ่มกล้ามเนื้อไม่ติดมันขึ้นกับความสมดุลของกรดอะมิโนที่ถูกต้อง ควรปรับปริมาณตามสภาพร่างกาย ระยะชีวิต และว่าแม่พันธุ์กำลังตั้งครรภ์หรือให้นม

ของว่างและอาหารเสริม

ผลไม้และผักปริมาณเล็กน้อยสามารถให้เป็นของว่างได้ แต่ควรเป็นเพียงส่วนเล็กน้อยของอาหาร อาหารสำเร็จรูปที่สมดุลโดยทั่วไปให้วิตามินและแร่ธาตุที่จำเป็น การเสริมอาหารเพิ่มเติมสมเหตุสมผลเฉพาะตามคำแนะนำของสัตวแพทย์หรือนักโภชนาการ การเปลี่ยนอาหารอย่างกะทันหันควรทำทีละน้อยในหลายวันเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาระบบย่อยอาหาร

ยอร์กเชียร์เป็นพันธุ์ที่แข็งแรงและทนทาน ด้วยโรงเรือน โภชนาการ และการควบคุมปรสิตที่ดี สัตว์จะมีสุขภาพดีและให้ผลผลิตได้นานหลายปี อายุการทำงานในฝูงมักสั้นกว่าอายุขัยทางชีววิทยา 6 ถึง 10 ปี เพราะแม่พันธุ์มักถูกคัดออกหลังจากให้ลูกหลายครั้ง ผิวหนังสีอ่อนทำให้การถูกแดดเผาและความเครียดจากความร้อนเป็นปัญหาที่พบบ่อยที่สุดในฤดูอบอุ่น ขณะที่ความผิดปกติของขาและกีบเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดที่ทำให้ต้องคัดสัตว์พ่อแม่พันธุ์ที่มีน้ำหนักมากออกก่อนกำหนด

การดูแลป้องกัน

• ปฏิบัติตามโปรแกรมการฉีดวัคซีนและการถ่ายพยาธิที่กำหนดร่วมกับสัตวแพทย์
• รักษาโรงเรือนให้สะอาด แห้ง และมีการระบายอากาศที่ดีเพื่อจำกัดโรคทางเดินหายใจ
• จัดให้มีร่มเงา ที่นอนโคลน และน้ำเพื่อป้องกันความเครียดจากความร้อนในฤดูร้อน
• ตรวจกีบและขาและจัดการสภาพร่างกายในสัตว์พ่อแม่พันธุ์
• กักกันสัตว์ใหม่ก่อนนำเข้าฝูง

ยอร์กเชียร์เป็นพันธุ์ที่เกี่ยวข้องกับสมรรถนะการเป็นแม่มากที่สุด นั่นคือเหตุผลที่มันอยู่ในด้านแม่พันธุ์ของโปรแกรมผสมพันธุ์จำนวนมาก แม่พันธุ์สาวมักถูกผสมพันธุ์ครั้งแรกเมื่ออายุประมาณ 7 ถึง 8 เดือน เมื่อถึงน้ำหนักและสภาพร่างกายที่เพียงพอ ไม่ใช่ตามวันที่กำหนด แม่พันธุ์มีรอบการเป็นสัดประมาณทุกสามสัปดาห์เมื่อไม่ตั้งครรภ์ และการผสมพันธุ์จะกำหนดเวลาตามการยืนนิ่งยอมรับการขึ้นทับ

ระยะตั้งครรภ์ใกล้ 114 วัน มักจำง่ายว่าสามเดือน สามสัปดาห์ และสามวัน ขนาดครอกใหญ่ โดยทั่วไป 10 ถึง 14 ตัว และสายพันธุ์ที่จัดการดีสามารถเกินจำนวนนี้ได้ น้ำนมและนิสัยสงบของแม่พันธุ์ช่วยให้เลี้ยงลูกได้สัดส่วนสูงในครอก

ลูกสุกรมักหย่านมระหว่างสามถึงห้าสัปดาห์ในระบบเชิงพาณิชย์และช้ากว่าเล็กน้อยในระบบเลี้ยงแบบปล่อย ลูกสุกรแรกเกิดต้องการบริเวณอบอุ่นที่ไม่มีลมโกรก การเข้าถึงนมน้ำเหลืองได้เร็ว และการป้องกันการถูกทับ การเสริมธาตุเหล็กเป็นมาตรฐานสำหรับลูกสุกรที่เลี้ยงในร่ม และโรงเรือนคลอดที่สะอาดช่วยลดการสูญเสียในช่วงแรก