จูเลียนา

หมูจูเลียนาเป็นหมูบ้านสายพันธุ์เล็กที่เลี้ยงไว้เป็นสัตว์เลี้ยงมากกว่าเลี้ยงเพื่อผลผลิต บางครั้งเรียกว่าหมูแคระจูเลียนาหรือหมูลายแต้มสี ซึ่งหมายถึงขนลายจุดที่เป็นเอกลักษณ์ของสายพันธุ์นี้ หมูโตเต็มวัยยังคงตัวเล็กเมื่อเทียบกับหมูทั่วไป จึงเป็นเหตุผลหนึ่งที่คนนิยมเลี้ยงไว้ในบ้านหรือกึ่งในบ้านกึ่งกลางแจ้ง

หมูจูเลียนาเข้าสังคมเก่งและผูกพันกับผู้เลี้ยงอย่างแน่นแฟ้น มีนิสัยช่างสงสัย เรียนรู้แก้ปัญหาได้ไว และตอบสนองต่อการฝึกได้ดี เจ้าของหลายคนจึงฝึกให้ขับถ่ายเป็นที่ เดินสายจูง และทำกิจกรรมง่ายๆ ได้ แต่ความฉลาดนี้มีสองด้าน หมูที่เบื่อจะคุ้ยตู้ เปิดประตูเตี้ยๆ และทดสอบขอบเขตของบ้านอยู่เสมอ

นี่คือพันธะระยะยาว หมูจูเลียนามีอายุขัยราว 12 ถึง 20 ปี ยาวนานกว่าสุนัขส่วนใหญ่ และตลอดช่วงชีวิตนั้นยังคงความอยากอาหาร พละกำลัง และสัญชาตญาณคุ้ยดินแบบหมูไว้เต็มที่ ผู้ที่คิดจะเลี้ยงควรเตรียมพื้นที่ รั้วที่แข็งแรง และอาหารเฉพาะสำหรับหมูให้พร้อมก่อนนำมาเลี้ยง

เหมาะกับใคร

หมูจูเลียนาเหมาะกับผู้เลี้ยงที่ใจเย็น มีพื้นที่กลางแจ้ง รั้วที่แข็งแรง และเวลาให้ปฏิสัมพันธ์ทุกวัน ไม่เหมาะกับคนที่อยากได้สัตว์เลี้ยงดูแลง่ายหรือคาดหวังว่าหมูจะตัวจิ๋วไปตลอดชีวิต ผู้เลี้ยงควรตรวจสอบผังเมืองและกฎเกณฑ์การเลี้ยงสัตว์ในพื้นที่ของตนด้วย เพราะหลายพื้นที่จัดหมูเป็นปศุสัตว์ไม่ว่าตัวจะเล็กแค่ไหนก็ตาม

ถิ่นกำเนิดที่มีการบันทึกของหมูจูเลียนายังไม่ชัดเจน สายพันธุ์นี้ถูกอธิบายว่าเป็นหมูสัตว์เลี้ยงตัวเล็กที่พัฒนาขึ้นจากการคัดเลือกพันธุ์เพื่อลดขนาดตัว ให้มีขนลายจุด และมีอุปนิสัยสงบ แต่บันทึกที่เชื่อถือได้เกี่ยวกับสถานที่และช่วงเวลาที่เริ่มพัฒนาสายพันธุ์นี้ยังไม่มีข้อสรุปแน่ชัด

หมูจูเลียนาจัดอยู่ในกลุ่มหมูแคระที่ได้รับความนิยมเป็นสัตว์เลี้ยงในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 เมื่อหมูแคระสำหรับเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงแพร่หลายมากขึ้น ผู้เพาะพันธุ์จึงคัดเลือกหมูตามรูปร่างที่กะทัดรัดและนิสัยที่เป็นมิตร แทนที่จะคัดตามเนื้อหรือน้ำหนัก ซึ่งเป็นแนวทางที่หมูจูเลียนาสืบทอดมา

เนื่องจากการเพาะพันธุ์ในยุคแรกไม่มีการบันทึกไว้อย่างเป็นระบบ ข้อมูลสายเลือดของหมูจูเลียนาแต่ละตัวจึงมีความน่าเชื่อถือแตกต่างกันไป ผู้ซื้อควรสอบถามผู้เพาะพันธุ์เกี่ยวกับขนาดตัวเต็มวัยของพ่อแม่พันธุ์ และควรดูตัวพ่อแม่ทั้งคู่หากเป็นไปได้ เพราะน้ำหนักตัวเต็มวัยของพ่อแม่เป็นตัวชี้วัดที่ใช้งานได้จริงที่สุดว่าลูกหมูจะโตขึ้นมาเป็นอย่างไร

ปัจจุบันสายพันธุ์นี้ยังคงเลี้ยงไว้เป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจเป็นหลัก ยังไม่มีวันก่อตั้ง ผู้ริเริ่ม หรือประเทศต้นกำเนิดใดที่มีหลักฐานยืนยันแน่ชัดพอจะระบุได้

หมูจูเลียนาเป็นหมูตัวเล็กรูปร่างเพรียว จมูกค่อนข้างยาว หูตั้ง และลำตัวคงความเพรียวมากกว่าอ้วนหนา เมื่อเทียบกับหมูสัตว์เลี้ยงตัวใหญ่กว่า หมูจูเลียนาดูคล่องแคล่วกว่า ขาตรงเหมาะกับการเดินและคุ้ยดิน จุดเด่นที่สุดคือขนลายจุดซึ่งเป็นที่มาของฉายาหมูลายแต้มสี

ขนของหมูจูเลียนาสั้นและหยาบ แนบติดผิวหนัง ขนแข็งเป็นเรื่องปกติของหมู และลายจุดจะเห็นชัดเจนตัดกับสีพื้นที่อ่อนกว่า

ขนและสี

สีพื้นมีตั้งแต่สีเงิน ขาว แดง ดำ ไปจนถึงครีม โดยมีจุดสีเข้มกระจายอยู่ทั่วตัว ไม่มีลวดลายใดซ้ำกันเลย ลายจุดต้องปรากฏให้เห็นชัดเจน หมูขนสีพื้นเรียบไม่มีจุดถือว่าไม่ตรงกับลักษณะที่คนทั่วไปนึกถึงเมื่อพูดถึงสายพันธุ์นี้ ขนาดตัวเต็มวัยโดยเฉพาะแตกต่างกันมากในแต่ละสายพันธุ์ย่อย ตัวเลขข้างต้นจึงเป็นเพียงช่วงค่าทั่วไป ไม่ใช่มาตรฐานตายตัว

หมูจูเลียนาเป็นมิตรและขี้อ้อน ผูกพันแน่นแฟ้นกับคนที่ให้อาหารและดูแลมัน มักเดินตามเจ้าของไปทั่วบ้านและมองหาการสัมผัส กับสมาชิกในครอบครัวมักอ่อนโยนและชอบมีปฏิสัมพันธ์ โดยเฉพาะเมื่อได้รับการจับต้องอย่างนุ่มนวลตั้งแต่ยังเล็ก

กับคนแปลกหน้า หมูจูเลียนามักระแวดระวังในช่วงแรกและค่อยๆ คุ้นเคยเมื่อรู้สึกปลอดภัย หมูเป็นสัตว์ที่ถูกล่าโดยธรรมชาติ การเคลื่อนไหวฉับพลันหรือเสียงดังจึงทำให้ตกใจได้ง่าย เมื่ออยู่ร่วมกับสัตว์เลี้ยงชนิดอื่น การแนะนำตัวกันต้องมีคนดูแลอย่างใกล้ชิด หมูจูเลียนาหลายตัวอยู่ร่วมบ้านกับสุนัขและแมวได้ แต่หมูอาจหวงอาหารเป็นพื้นที่ และสัญชาตญาณไล่ล่าของสุนัขก็ต้องควบคุมให้ดี

สายพันธุ์นี้ฉลาดและช่างสงสัย จึงฝึกสนุกแต่ก็ต้องการกิจกรรมให้ทำอยู่เสมอ หมูที่ไม่มีอะไรทำจะคุ้ยดิน ขุด และสำรวจตามใจตัวเอง อาหารเป็นแรงจูงใจหลักของพฤติกรรมส่วนใหญ่ ดังนั้นกิจวัตรที่สม่ำเสมอและขอบเขตที่ชัดเจนสำคัญกว่าการใช้กำลัง

การตกแต่งขน

• แปรงขนเป็นครั้งคราวเพื่อกำจัดขนแข็งที่หลุดร่วง หมูผลัดขนไม่มาก
• ทาโลชั่นบำรุงผิวแห้งตามความจำเป็น เพราะผิวหมูอาจลอกและคันได้
• ตัดกีบเป็นระยะเพื่อไม่ให้ยาวเกินไป
• ตรวจและทำความสะอาดหู และตัดเขี้ยวในหมูตัวผู้เมื่อสัตวแพทย์แนะนำ
• จัดที่ร่มและบ่อโคลนหรือครีมกันแดดให้ เพราะหมูไหม้แดดง่ายและระบายความร้อนด้วยเหงื่อได้ไม่ดี

การออกกำลังกาย

• ให้เวลาอยู่กลางแจ้งทุกวันเพื่อเดิน คุ้ยดิน และแทะเล็ม
• จัดพื้นที่ขุดดินหรือกล่องคุ้ยดินให้สัญชาตญาณนี้มีทางออกที่เหมาะสม
• ใช้ของเล่นปริศนาใส่อาหารและฝึกสั้นๆ เพื่อกระตุ้นสมอง
• เดินสายจูงเมื่อหมูยอมรับได้แล้ว โดยฝึกอย่างค่อยเป็นค่อยไป

สภาพแวดล้อม

หมูจูเลียนาต้องการรั้วที่แข็งแรงจนหมูยกหรือคุ้ยลอดไม่ได้ ที่พักพิงที่แห้งและไม่มีลมโกรก มีวัสดุรองนอน รวมถึงที่ร่มและน้ำให้เข้าถึงได้ตลอดเวลา หมูมีแรงมากเมื่อเทียบกับขนาดตัว และจะทดสอบรั้วที่ไม่แข็งแรงหรือสลักที่หลวมอยู่เสมอ ภายในบ้านควรกันไม่ให้เข้าถึงตู้เก็บอาหารและถังขยะ เพราะหมูที่ตั้งใจจะเปิดมันได้

พื้นฐานของอาหารหมูจูเลียนาคืออาหารสำเร็จรูปที่ผลิตขึ้นเฉพาะสำหรับหมูแคระหรือหมูสัตว์เลี้ยง ซึ่งให้สัดส่วนโปรตีน ใยอาหาร วิตามิน และแร่ธาตุที่สมดุลสำหรับหมูตัวเล็กที่ไม่ได้เลี้ยงเพื่อผลผลิต เสริมด้วยผักใบเขียวและผักในปริมาณที่วัดไว้เพื่อเพิ่มใยอาหารและความหลากหลาย ต้องมีน้ำสะอาดให้กินตลอดเวลา

การควบคุมปริมาณคือความท้าทายหลัก หมูมีธรรมชาติชอบกิน และจะแสดงท่าทีหิวแม้ได้รับอาหารเพียงพอแล้ว จึงควรวัดปริมาณอาหารแทนการปล่อยให้กินตามใจชอบ การให้อาหารมากเกินไปทำให้อ้วนได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งเพิ่มแรงกดที่ข้อต่อและอาจทำให้ไขมันดันตาจนตาปิด

ขนมและอาหารเสริม

ใช้ผลไม้หรือผักชิ้นเล็กๆ เป็นขนมฝึกและนับรวมในปริมาณอาหารต่อวันด้วย หมูจูเลียนาส่วนใหญ่ที่กินอาหารเม็ดสูตรครบถ้วนไม่จำเป็นต้องได้รับอาหารเสริมเพิ่ม แต่สัตวแพทย์อาจแนะนำอาหารเสริมเฉพาะตามสภาพร่างกายของหมูแต่ละตัว ควรให้ขนมในปริมาณน้อย เพราะหมูน้ำหนักขึ้นได้เร็ว

หมูจูเลียนาแข็งแรงโดยทั่วไป และหากได้รับการดูแลที่ดีจะมีอายุขัย 12 ถึง 20 ปี ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่ในหมูสัตว์เลี้ยงมาจากอาหารและการจัดการมากกว่าโรคทางพันธุกรรม ซึ่งหมายความว่าปัญหาส่วนใหญ่ป้องกันได้ การหาสัตวแพทย์ที่รักษาหมูโดยเฉพาะเป็นเรื่องสำคัญ เพราะไม่ใช่คลินิกสัตว์เลี้ยงทุกแห่งจะรับรักษาหมู

การดูแลเชิงป้องกัน

• นัดตรวจสุขภาพกับสัตวแพทย์ที่มีประสบการณ์ดูแลหมูเป็นประจำ
• ควบคุมอาหารตามปริมาณที่กำหนดและติดตามสภาพร่างกาย
• ดูแลกีบและผิวหนังตามตารางที่สม่ำเสมอ
• ปฏิบัติตามแผนควบคุมปรสิตและการฉีดวัคซีนที่เหมาะกับพื้นที่ของคุณ
• พิจารณาทำหมัน ซึ่งช่วยลดปัญหาพฤติกรรมและสุขภาพบางอย่างได้

หมูจูเลียนาเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เร็ว มักภายในไม่กี่เดือนแรกของชีวิต ซึ่งเร็วกว่าช่วงที่ร่างกายเติบโตเต็มที่มาก ผู้เพาะพันธุ์ที่มีความรับผิดชอบจะรอจนแม่หมูโตเต็มวัยก่อนปล่อยให้ตั้งท้องครอกแรก การผสมพันธุ์ควรทำกับพ่อแม่พันธุ์ที่แข็งแรงสมบูรณ์และทราบขนาดตัวเต็มวัยแน่ชัดเท่านั้น เพราะขนาดตัวของหมูแคระแปรผันได้มาก

ระยะตั้งท้องของหมูอยู่ที่ราว 114 วัน มักจำง่ายๆ ว่าสามเดือน สามสัปดาห์ สามวัน แม่หมูจะสร้างรังก่อนคลอดและให้กำเนิดลูกครอก จำนวนลูกในครอกของหมูแคระมักน้อยกว่าหมูสายพันธุ์เพื่อผลผลิต

แม่หมูจะให้นมและเลี้ยงดูลูกหมู ซึ่งอยู่กับแม่จนถึงช่วงหย่านม การจับต้องลูกหมูอย่างนุ่มนวลตั้งแต่ช่วงนี้ช่วยให้โตขึ้นเป็นหมูที่เป็นมิตรและจัดการง่าย ผู้ซื้อควรดูตัวพ่อแม่พันธุ์และสอบถามน้ำหนักตัวเต็มวัยของทั้งคู่ เพราะเป็นตัวทำนายที่น่าเชื่อถือที่สุดว่าลูกหมูจะโตขึ้นมามีขนาดเท่าใด