เซบาสโตโพล

ห่านเซบาสโตปอลเป็นห่านบ้านประดับที่มีเอกลักษณ์ด้านขนนุ่มสีขาวหยิกงอยาวปกคลุมลำตัวและห้อยยาวลงมาเกือบถึงพื้น ขนยาวที่บิดเป็นเกลียวบริเวณหลัง ปีก และสีข้างทำให้ห่านสายพันธุ์นี้แตกต่างจากห่านสายพันธุ์อื่นทั้งหมด และทำให้รูปทรงของนกดูฟูฟ่อง

เป็นสายพันธุ์ขนาดกลาง เบากว่าห่านเนื้อขนาดใหญ่ ห่านโตเต็มวัยมีน้ำหนักประมาณ 5 ถึง 7 กิโลกรัม ดวงตาสีฟ้าสดใส จะงอยปากสีส้ม และขาสีส้มตัดกับขนสีขาวอย่างโดดเด่น

สายพันธุ์นี้มีอุปนิสัยเงียบสงบและเชื่อง ห่านเซบาสโตปอลเป็นมิตรกับผู้เลี้ยงที่คุ้นเคยและมักสงบกว่าห่านฟาร์มหลายสายพันธุ์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงและนกแสดงมากกว่าเพื่อการผลิต

เหมาะกับใคร

ห่านเซบาสโตปอลเหมาะกับผู้เลี้ยงที่ต้องการห่านที่ผิดแผกแตกต่างและอ่อนโยนสำหรับฝูงในสวน ฟาร์มขนาดเล็ก หรือเวทีประกวด ขนหยิกต้องการสภาพแวดล้อมสะอาดแห้งและน้ำสำหรับอาบ สายพันธุ์นี้จึงเหมาะกับผู้ที่สามารถดูแลอย่างสม่ำเสมอ ไม่เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการห่านเพื่อผลิตเนื้อหรือไข่ เนื่องจากนี่คือสายพันธุ์ประดับเป็นหลัก

ห่านเซบาสโตปอลได้ชื่อมาจากท่าเรือเซวาสโตปอลบนทะเลดำ และสายพันธุ์นี้มีความเชื่อมโยงกับประชากรห่านในยุโรปตะวันออกเฉียงใต้และภูมิภาคโดยรอบ ลักษณะขนหยิกที่กำหนดสายพันธุ์นี้ปรากฏในฝูงเหล่านี้ก่อนที่นกจะแพร่กระจายไปทางตะวันตกสู่การเลี้ยงสัตว์ปีกในยุโรป

ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 สายพันธุ์นี้มาถึงยุโรปตะวันตกและสหราชอาณาจักร ซึ่งมีการเพาะพันธุ์เพื่อขนประดับมากกว่าเพื่อเนื้อหรือไข่ ผู้เพาะพันธุ์ชาวอังกฤษคัดเลือกขนยาว นุ่ม หยิกงอ และสีขาวที่กลายเป็นรูปแบบที่ได้รับการยอมรับ

ต่อมาห่านเซบาสโตปอลได้รับการรวมอยู่ในมาตรฐานสัตว์ปีกเมื่อสมาคมสายพันธุ์ทำให้คำอธิบายสัตว์น้ำเป็นทางการ มีการรับรองขนสองประเภทในสายพันธุ์นี้ คือแบบหยิกหรืองอที่มีขนยาวห้อยลง และแบบอกเรียบที่ขนอกนอนราบในขณะที่หลังและสีข้างยังคงหยิกงอ

ปัจจุบันห่านเซบาสโตปอลได้รับการเลี้ยงทั่วโลกในฐานะห่านแสดงและเพื่อนเลี้ยง ยังคงเป็นสายพันธุ์พิเศษที่ได้รับการยกย่องด้านรูปลักษณ์ และประชากรพันธุ์ส่วนใหญ่ดูแลรักษาโดยนักอดิเรกและผู้ที่ชื่นชอบสัตว์น้ำ

ลักษณะเด่นที่สุดของห่านเซบาสโตปอลคือขน ขนบริเวณหลัง ปีก และสีข้างยาว นุ่ม และหยิกงอ บางครั้งบิดเป็นเกลียวและห้อยยาวลงมาถึงพื้น การหยิกงอนี้ทำให้นกดูใหญ่และกลมกว่าโครงร่างจริง แกนขนมีความยืดหยุ่น จึงเป็นเหตุให้ขนหยิกห้อยลงอย่างหลวม แทนที่จะมีรูปทรงปีกที่แน่นหนา

หัวและคอมีขนที่สั้นและเรียบกว่า จะงอยปากเป็นสีส้ม ขาและเท้าที่มีพังผืดเป็นสีส้ม และดวงตาเป็นสีฟ้าใส สีมาตรฐานคือสีขาวบริสุทธิ์ แม้ว่าบางฝูงจะมีสีน้ำตาลอ่อนและสีอื่น

ขนและสีสัน

ในแบบหยิกงอ ขนทั่วลำตัวจะยาวขึ้นและบิดเป็นเกลียว ปีกไม่สามารถพับแนบได้ ซึ่งจำกัดความสามารถในการบิน ในแบบอกเรียบ ขนอกจะนอนราบเรียบร้อยในขณะที่ขนหลังและสีข้างยังคงหยิกงอ สีขาวคือสีแสดงที่ได้รับการยอมรับ โดยมีจะงอยปากและขาสีส้มพร้อมดวงตาสีฟ้าเป็นเครื่องหมายสายพันธุ์ที่สม่ำเสมอ

ห่านเซบาสโตปอลมีอุปนิสัยอ่อนโยนและสม่ำเสมอ นกที่เลี้ยงดูพร้อมการสัมผัสจากมนุษย์อย่างสม่ำเสมอจะเชื่องและยอมรับการจับต้อง ซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่สายพันธุ์นี้ได้รับการเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงและแสดงในนิทรรศการ โดยทั่วไปสงบกว่าและก้าวร้าวน้อยกว่าห่านฟาร์มหลายสายพันธุ์

กับสมาชิกในครอบครัว สายพันธุ์นี้เป็นมิตรและมักติดตามคนคุ้นเคยไปทั่วลาน กับคนแปลกหน้า ห่านเซบาสโตปอลอาจระวังตัวในตอนแรกและอาจส่งเสียงเตือน แต่ไม่ค่อยก้าวร้าว กับสัตว์น้ำชนิดอื่น มักอยู่ร่วมฝูงได้โดยไม่มีปัญหา และห่านจะอยู่ดีกว่าเมื่อเลี้ยงเป็นคู่หรือกลุ่มเล็กมากกว่าเลี้ยงเดี่ยว ในฤดูผสมพันธุ์ ห่านตัวผู้อาจปกป้องคู่และรังมากขึ้น

ขนหยิกของห่านเซบาสโตปอลต้องการความดูแลมากกว่าขนของห่านขนเรียบ เนื่องจากขนห้อยยาวและกักเก็บสิ่งสกปรก นกจึงต้องการพื้นดินสะอาดและน้ำสำหรับอาบเพื่อให้ตนเองดูแลขนและรักษาขนให้ปราศจากโคลน

การดูแลขน

• จัดให้มีน้ำอาบที่สะอาดเพื่อให้นกสามารถอาบและดูแลขนได้ นี่คือวิธีหลักที่จะรักษาขนให้อยู่ในสภาพดี
• ตรวจสอบขนยาวที่ห้อยลงมาว่ามีโคลนแข็ง มูลสัตว์ และรอยพันกันหรือไม่ โดยเฉพาะในสภาพอากาศชื้น
• ตรวจสอบขนบริเวณโพรงและขาเป็นประจำ เพราะขนที่ห้อยลงอาจพันกันในบริเวณเหล่านี้
• รักษาวัสดุรองนอนให้แห้งเพื่อป้องกันขนสกปรกและปัญหาผิวหนัง

การออกกำลังกาย

• อนุญาตให้เข้าถึงพื้นที่หากินประจำวัน ห่านหากินบนหญ้าตลอดทั้งวัน
• ให้พื้นที่สำหรับเดินและว่ายน้ำ ซึ่งรักษาขาและเท้าให้แข็งแรง
• สังเกตว่าแบบขนหยิกไม่สามารถบินได้ดี ดังนั้นรั้วสามารถต่ำกว่าสำหรับสัตว์น้ำที่บินได้ แต่ยังต้องมีขอบเขตป้องกันนักล่า

สภาพแวดล้อม

จัดให้มีที่พักที่แห้ง ไม่มีลมโกรก พร้อมวัสดุรองนอนสะอาดสำหรับการป้องกันในเวลากลางคืนจากนักล่าและสภาพอากาศ สระ อ่าง หรือบ่อน้ำตื้นสำหรับอาบมีความสำคัญต่อสภาพขน จำเป็นต้องมีร่มเงาในสภาพอากาศร้อน และขนที่ห้อยยาวควรหลีกเลี่ยงการสัมผัสพื้นที่เปียกหรือโคลนต่อเนื่อง

ห่านเป็นสัตว์กินหญ้าและอาหารส่วนใหญ่ของห่านเซบาสโตปอลมาจากหญ้าและพืชอาหารอื่น อาหารเม็ดสำหรับสัตว์น้ำหรือสัตว์ปีกเป็นอาหารเสริมการหากิน โดยปรับปริมาณโปรตีนให้เหมาะสมกับช่วงชีวิตของนก ลูกห่านต้องการอาหารเริ่มต้นที่มีโปรตีนสูงกว่า นกที่กำลังเติบโตเปลี่ยนเป็นสูตรสำหรับการเจริญเติบโต และนกโตเต็มวัยเจริญเติบโตได้ดีด้วยอาหารบำรุงรักษาหรืออาหารสำหรับการเพาะพันธุ์ ควรให้หินย่อยอาหารที่ไม่ละลายน้ำเพื่อช่วยกระเพาะบดหญ้า และต้องมีน้ำดื่มสะอาดตลอดเวลา

ขนมและอาหารเสริม

ผักใบเขียว ผักกาดหอม และผักหั่นเป็นขนมที่เหมาะสมในปริมาณพอเหมาะ ไนอาซินมีความสำคัญต่อการเติบโตของสัตว์น้ำ ดังนั้นลูกห่านจึงได้รับประโยชน์จากสูตรอาหารสำหรับเป็ดและห่านมากกว่าอาหารลูกไก่ทั่วไป ขนมควรเป็นส่วนเล็กน้อยของอาหารเพื่อให้นกยังคงหากินและกินอาหารสมดุล

ห่านเซบาสโตปอลเป็นสายพันธุ์ที่แข็งแรงโดยทั่วไปมีอายุขัยปกติ 10 ถึง 15 ปีเมื่อเลี้ยงและให้อาหารดี ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการจัดการมากกว่าโรคทางพันธุกรรม ขนหยิกกักเก็บความชื้นและสิ่งสกปรก ดังนั้นสุขอนามัยของขนและผิวหนังจึงสำคัญกว่าในห่านขนเรียบ และความต้านทานน้ำที่ลดลงของขนหมายความว่านกหนาวง่ายขึ้นหากไม่สามารถทำให้แห้งได้

การดูแลป้องกัน

• จัดให้มีที่พักที่สะอาดแห้งและเปลี่ยนวัสดุรองนอนเป็นประจำ
• ให้อาหารสัตว์น้ำที่มีไนอาซินเพียงพอ โดยเฉพาะลูกห่าน
• จัดให้มีน้ำอาบและตรวจขนที่ห้อยยาวว่ามีการพันกันหรือไม่
• ตรวจเท้าและขาว่ามีอาการบวม รอยตัด หรือการอักเสบของเท้าหรือไม่
• รักษาพื้นที่หากินให้ปราศจากเชื้อรา วัตถุมีคม และของเสียที่ขังอยู่

ห่านเซบาสโตปอลเลี้ยงไว้ในที่โล่งแจ้งพร้อมพื้นที่หากินและที่พักที่ปลอดภัย ต้องการที่พักที่แห้ง ไม่มีลมโกรกในเวลากลางคืนเพื่อป้องกันจากนักล่าอย่างสุนัขจิ้งจอกและจากสภาพอากาศหนาวชื้น สระ อ่าง หรือบ่อน้ำตื้นช่วยให้นกอาบและรักษาขนให้สะอาด เนื่องจากขนหยิกดูดซับน้ำได้น้อยกว่า การมีที่พักและความสามารถในการทำให้แห้งจึงสำคัญกว่าสำหรับสายพันธุ์นี้มากกว่าห่านขนเรียบ

รายการตรวจสอบการติดตั้ง

• ที่พักกลางคืนที่ปลอดภัย แห้ง ไม่มีลมโกรก
• พื้นที่หากินสะอาดที่มีหญ้า
• น้ำอาบที่สามารถรักษาให้สะอาดได้
• วัสดุรองนอนแห้งและร่มเงาสำหรับสภาพอากาศร้อน
• รั้วป้องกันนักล่ารอบพื้นที่
• เพื่อนร่วมฝูง เนื่องจากห่านอยู่ดีกว่าเป็นคู่หรือกลุ่ม

ไข่ห่านเซบาสโตปอลสามารถฟักได้ทั้งใต้ห่านแม่หรือในตู้ฟัก ไข่ห่านมีขนาดใหญ่และมีเปลือกและเยื่อหนา จึงต้องการความชื้นมากกว่าไข่ไก่ และได้รับประโยชน์จากการทำให้เย็นลงและพ่นละอองน้ำระหว่างการฟัก ซึ่งเลียนแบบสิ่งที่ห่านแม่ทำเมื่อออกจากรัง การฟักใช้เวลาประมาณ 28 ถึง 34 วัน อัตราการเจริญพันธุ์อาจแตกต่างกัน ดังนั้นการเก็บไข่จากคู่ผสมพันธุ์ที่แข็งแรงและดูแลดีจะช่วยปรับปรุงผลลัพธ์

ขั้นตอนการฟักไข่

1. คัดเลือกไข่ที่สะอาดและมีรูปร่างดีจากนกผสมพันธุ์ที่แข็งแรง และเก็บโดยหันปลายแหลมลงก่อนวางในตู้ฟัก
2. ตั้งตู้ฟักที่ประมาณ 37.5 องศาเซลเซียส และทำให้อุณหภูมิและความชื้นคงที่ก่อนเพิ่มไข่
3. กลับไข่หลายครั้งต่อวัน และตั้งแต่สัปดาห์ที่สอง ทำให้เย็นลงและพ่นละอองน้ำเบาๆ ทุกวัน
4. ส่องไข่เพื่อตรวจสอบการพัฒนาและนำไข่ใสหรือที่หยุดเจริญออก
5. หยุดกลับไข่ประมาณ 3 วันก่อนกำหนด เพิ่มความชื้น และปล่อยให้ลูกห่านฟักโดยไม่ต้องช่วย
6. ทิ้งลูกห่านในตู้ฟักจนแห้ง จากนั้นย้ายไปยังกล่องอบอุ่นพร้อมอาหารเริ่มต้นสำหรับสัตว์น้ำและน้ำสะอาด