แอฟริกัน

ห่านแอฟริกันเป็นหนึ่งในพันธุ์ห่านเลี้ยงที่มีขนาดใหญ่ที่สุด นกที่โตเต็มวัยมีลำตัวอ้วนใหญ่ ยืนตัวตรง และมีปุ่มนูนโดดเด่นที่โคนจะงอย พร้อมกับหนังที่ห้อยลงมาใต้คาง เรียกว่าเหนียงหรือหนังคาง แม้จะมีชื่อว่า "แอฟริกัน" แต่พันธุ์นี้มีต้นกำเนิดจากประเทศจีน ไม่ใช่ทวีปแอฟริกา และมีบรรพบุรุษร่วมกับห่านจีน นกโตเต็มวัยมักหนักระหว่าง 8 ถึง 10 กิโลกรัม ทำให้ห่านแอฟริกันอยู่ในกลุ่มห่านน้ำหนักมากที่เลี้ยงในฟาร์มและที่ดินขนาดเล็ก

พันธุ์นี้มีอุปนิสัยสงบเยือกเย็นในสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคย แต่ตอบสนองอย่างรวดเร็วต่อสิ่งแปลกปลอม ห่านแอฟริกันมีความตื่นตัวสูงและส่งเสียงดัง ทำให้เป็นระบบเตือนภัยที่มีชีวิตที่มีประสิทธิภาพสำหรับลานบ้านหรือแปลงเลี้ยงสัตว์ พวกมันสร้างความผูกพันอย่างแน่นแฟ้นกับฝูงของตนเองและกับผู้เลี้ยงที่ให้อาหาร และทนต่ออากาศหนาวได้ค่อนข้างดีเมื่อปุ่มแข็งตามวัย

ผู้เลี้ยงเลือกห่านแอฟริกันเพราะขนาด ลักษณะที่โดดเด่น และความสามารถในการเฝ้าระวังที่เชื่อถือได้ พันธุ์นี้เหมาะกับครัวเรือนที่มีพื้นที่กว้างขวาง เพื่อนบ้านไม่อยู่ใกล้ชิดนัก และเจ้าของที่ต้องการนกคุ้มบ้านมากกว่าห่านสำหรับเนื้อหรือห่านประดับ

เหมาะกับใคร

ห่านแอฟริกันเหมาะกับผู้เลี้ยงที่มีพื้นที่เหลือเฟือและยอมรับเสียงดังได้ พันธุ์นี้เป็นตัวเลือกที่ดีสำหรับที่ดินในชนบท ที่ซึ่งห่านเฝ้ายามที่ส่งเสียงดังเป็นทรัพย์สินมากกว่าความรำคาญ ผู้เลี้ยงสัตว์ปีกครั้งแรกสามารถดูแลพันธุ์นี้ได้ แต่ขนาดและความเป็นอาณาเขตในช่วงฤดูผสมพันธุ์ต้องการผู้ดูแลที่มีความมั่นใจ

ห่านแอฟริกันสืบเชื้อสายมาจากห่านหงส์ ซึ่งเป็นสายพันธุ์เอเชียป่าชนิดเดียวกันที่ให้กำเนิดห่านจีน ทั้งสองพันธุ์มีความสัมพันธ์ใกล้ชิด โดยแตกต่างกันหลักๆ ที่โครงร่างขนาดใหญ่กว่า ปุ่มหนักกว่า และหนังคางใต้ขากรรไกรของห่านแอฟริกัน ชื่อสามัญนั้นทำให้เข้าใจผิด: พันธุ์นี้ไม่ได้มีต้นกำเนิดในแอฟริกา และชื่อนี้น่าจะสะท้อนถึงวิธีการจัดหมวดหมู่ที่คลุมเครือของสัตว์ปีกต่างถิ่นในยุคที่ห่านเหล่านี้กระจายออกไปสู่คอลเลกชันตะวันตก

ห่านมีปุ่มแบบเอเชียถูกเลี้ยงในประเทศจีนมาเป็นเวลานาน และเดินทางมาถึงยุโรปและอเมริกาเหนือผ่านการค้าในช่วงศตวรรษที่ 18 และ 19 เมื่อผู้เลี้ยงคัดเลือกขนาดและปุ่มที่โดดเด่น นกที่หนักกว่าก็ถูกจัดกลุ่มภายใต้ชื่อแอฟริกันเพื่อแยกแยะจากพันธุ์จีนที่เบากว่า

ห่านแอฟริกันได้รับการรับรองเข้าใน Standard of Perfection ของ American Poultry Association ในปี พ.ศ. 2417 ซึ่งกำหนดคำอธิบายเป็นลายลักษณ์อักษรสำหรับพันธุ์นี้และสนับสนุนการคัดเลือกที่สม่ำเสมอโดยผู้จัดแสดงและเกษตรกร สีที่ได้รับการยอมรับได้แก่ สีน้ำตาลและสีขาว โดยมีสีบัฟเพิ่มในภายหลัง

พันธุ์นี้ยังคงเป็นห่านทำงานในฟาร์มและเป็นที่นิยมในงานแสดงสัตว์ปีก เลี้ยงเพื่อขนาด พฤติกรรมการเฝ้ายาม และปุ่มพร้อมหนังคางที่สวยงาม มากกว่าจำนวนไข่สูง

ห่านแอฟริกันมีลำตัวขนาดใหญ่ กลมอวบ ท่าทางตั้งตรงและมั่นใจ หัวตั้งอยู่สูงบนคอยาวที่โค้งเล็กน้อย ลักษณะเด่นสองประการของพันธุ์นี้คือปุ่มกลมที่งอกขึ้นจากด้านบนของจะงอยตรงจุดที่ต่อกับหัว และหนังคาง ซึ่งเป็นผิวหนังหย่อนที่ห้อยลงมาจากขากรรไกรล่างและลำคอส่วนบน ปุ่มมีขนาดเล็กเมื่อแรกเกิดและค่อยๆ เข้มขึ้นและขยายใหญ่ขึ้นเมื่อนกเติบโต โดยมักจะถึงขนาดเต็มในปีที่สองหรือสาม

ขนและสีสัน

ในพันธุ์สีน้ำตาล ลำตัวเป็นสีเทาน้ำตาล อ่อนกว่าบริเวณหน้าอกและท้อง มีแถบสีเข้มวิ่งลงมาตามด้านหลังคอ ปุ่มและจะงอยสีดำ พันธุ์สีขาวมีลำตัวขาวล้วนพร้อมจะงอยและปุ่มสีส้มและตาสีฟ้า พันธุ์บัฟมีลวดลายเดียวกับสีน้ำตาลในโทนสีแอปริคอตที่นุ่มนวลกว่า หนังคางที่เรียบร้อยและตึง พร้อมปุ่มที่สมดุล คือคะแนนที่กรรมการให้ความสำคัญมากในสังเวียนการแสดง

ห่านแอฟริกันเป็นนกที่มีความมั่นใจและยืนหยัดในตำแหน่งของตน ในพื้นที่ที่คุ้นเคย มันสงบและมั่นคง เคลื่อนไหวตามกิจวัตรประจำวันโดยไม่ก่อความวุ่นวายมากนัก สิ่งแปลกใดก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นผู้มาเยือน สุนัขแปลกหน้า หรือคนส่งของ ล้วนก่อให้เกิดเสียงตอบสนองดังขึ้นทันที นั่นเป็นเหตุผลที่พันธุ์นี้มักเลี้ยงเป็นห่านเฝ้ายาม เสียงร้องทุ้มและดังไกล

กับครอบครัวของตัวเอง ห่านแอฟริกันมั่นคงและสร้างความผูกพันอย่างแน่นแฟ้น มักเดินตามผู้เลี้ยงที่ไว้ใจได้ทั่วลาน มันอาจมีความเป็นอาณาเขตในช่วงฤดูผสมพันธุ์ เมื่อตัวผู้โดยเฉพาะจะคุ้มครองรังและคู่ผสมพันธุ์ และอาจท้าทายคนหรือสัตว์อื่นที่เข้าใกล้เกินไป นอกจากช่วงนั้น นกส่วนใหญ่จะกลับมาสงบอีกครั้ง

ห่านแอฟริกันอยู่ร่วมกับห่าน เป็ด และสัตว์ปีกอื่นได้ดีเมื่อมีพื้นที่และที่ให้อาหารเพียงพอ แต่ตัวผู้ที่มีอำนาจจะแสดงตัวในฝูงผสม การดูแลด้วยความสงบและสม่ำเสมอตั้งแต่ยังเล็กจะทำให้ได้นกที่โตเต็มวัยที่จัดการได้ง่ายที่สุด ความดังและความกล้าหาญของพันธุ์นี้ทำให้ไม่เหมาะกับที่ดินที่มีเพื่อนบ้านอยู่ใกล้

การดูแลขนนก

• ให้น้ำอาบที่สะอาดเพื่อให้นกสามารถรักษาขนนกให้เป็นระเบียบ ห่านดูแลตัวเองได้เมื่อสามารถทำให้หัวและคอเปียกได้อย่างสมบูรณ์
• ตรวจสอบเท้าและขาอย่างสม่ำเสมอเพื่อหารอยตัดหรือสัญญาณของ bumblefoot ซึ่งพบได้บ่อยในพันธุ์หนักบนพื้นแข็ง
• ตรวจสอบปุ่มและหนังคางหลังอากาศหนาวเพื่อดูความเสียหายจากน้ำค้างแข็ง
• ไม่ตัดขนนกเว้นแต่จะเตรียมเข้าประกวด พันธุ์นี้ไม่ต้องการการตัดแต่งสำหรับการเลี้ยงทั่วไป

การออกกำลัง

• ให้เข้าถึงพื้นที่เล็มหญ้าทุกวัน หญ้าเป็นส่วนหนึ่งของอาหารตามธรรมชาติและทำให้นกเคลื่อนไหวอยู่เสมอ
• ให้พื้นที่เปิดโล่งสำหรับเดินและหาอาหารแทนกรงแคบ
• จัดให้มีสระหรือภาชนะบรรจุน้ำขนาดใหญ่ที่ลึกพอให้ห่านจุ่มหัวได้ทั้งหัว

สภาพแวดล้อม

ที่พักพิงที่แห้ง ระบายอากาศได้โดยไม่มีลมพัดผ่าน และปลอดภัยในตอนกลางคืนเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อปกป้องจากสัตว์นักล่าเช่นจิ้งจอก และเพื่อกำบังปุ่มจากน้ำค้างแข็งรุนแรง ใช้ฟางรองพื้นและรักษาพื้นให้สะอาดเพื่อลดปัญหาที่เท้า รั้วต้องแข็งแรงและสูงอย่างน้อย 90 ซม. ห่านแอฟริกันรับมืออากาศหนาวได้เมื่อโตเต็มวัย แต่ต้องการที่กำบังลมและมุมที่มีหลังคาในฤดูหนาว

หญ้าเป็นรากฐานของอาหารห่านแอฟริกัน ห่านเป็นสัตว์เล็มหญ้าที่มีประสิทธิภาพ และทุ่งหญ้าที่ดีสามารถตอบสนองความต้องการของนกโตเต็มวัยได้มากในช่วงฤดูเพาะปลูก เสริมด้วยอาหารเม็ดสัตว์ปีกน้ำหรืออาหารสัตว์ปีก โดยเพิ่มปริมาณในฤดูหนาวเมื่อหญ้าขาดแคลน จัดให้มีกรวดที่ไม่ละลายน้ำเพื่อให้นกบดอาหาร และเก็บน้ำดื่มสดสะอาดไว้ในระยะที่เข้าถึงได้ตลอดเวลา เนื่องจากห่านต้องสามารถล้างอาหารลงขณะกิน

ของว่างและอาหารเสริม

ผักใบเขียว ผักกาดหอม ผักสับ และข้าวโพดแตกเหมาะสำหรับของว่างเป็นครั้งคราว โดยข้าวโพดมีประโยชน์ในอากาศหนาวเพื่อพลังงานเพิ่มเติม นกในช่วงผสมพันธุ์ได้รับประโยชน์จากอาหารสำหรับการผสมพันธุ์ที่มีแคลเซียมสูงขึ้นก่อนและระหว่างฤดูวางไข่ เสนอเปลือกหอยนางรมแยกต่างหากเพื่อให้ห่านเมียที่กำลังวางไข่สามารถรับแคลเซียมตามต้องการ จำกัดของว่างให้เป็นส่วนเล็กน้อยของอาหารทั้งหมดเพื่อป้องกันน้ำหนักเกินในพันธุ์หนักนี้

ห่านแอฟริกันโดยทั่วไปแข็งแรง และด้วยการดูแลที่ดีจะมีชีวิตอยู่ได้ 10 ถึง 15 ปี ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่มาจากขนาดและปุ่มที่เปิดโล่งมากกว่าโรคทางพันธุกรรม นกน้ำหนักมากสร้างแรงกดบนเท้าและขา ดังนั้นพื้นที่แห้งและวัสดุรองนอนสะอาดจึงสำคัญ ปุ่มขนาดใหญ่เสี่ยงต่อน้ำค้างแข็งในอากาศหนาวรุนแรง และหนังคางอาจสะสมเศษสิ่งสกปรกหากน้ำไม่สะอาด

การดูแลป้องกัน

• รักษาวัสดุรองนอนและพื้นที่ยืนให้แห้งเพื่อปกป้องเท้า
• จัดให้มีน้ำอาบและน้ำดื่มสะอาดทุกวัน
• ให้อาหารที่สมดุลและหลีกเลี่ยงการให้อาหารลูกห่านมากเกินไปเพื่อลดความเสี่ยง angel wing
• ปกป้องนกจากน้ำค้างแข็งรุนแรงและลม
• ถ่ายพยาธิและตรวจหาปรสิตภายนอกตามกำหนดเวลาที่เหมาะกับพื้นที่ของคุณ

ห่านแอฟริกันเป็นนกพื้นดินที่ต้องการพื้นที่เล็มหญ้าเปิดกว้างในเวลากลางวันและโรงเรือนที่ปลอดภัยในเวลากลางคืน พันธุ์นี้เจริญเติบโตได้ดีที่สุดในที่ดินที่มีทุ่งหญ้าและสระหรือภาชนะบรรจุน้ำขนาดใหญ่สำหรับอาบ โรงเรือนต้องแข็งแรงและกันนักล่า เนื่องจากห่านหนักเป็นเป้าหมายของจิ้งจอกและสุนัขในเวลากลางคืน ที่พักพิงควรแห้ง ระบายอากาศได้โดยไม่มีลมพัดผ่าน และใหญ่พอให้นกเคลื่อนไหวและยืนได้ในความสูงเต็มที่

รายการตรวจสอบการติดตั้ง

• โรงเรือนกลางคืนที่กันนักล่าได้พร้อมสลักที่ปลอดภัย
• พื้นที่แห้ง รองพื้นดี มีการระบายน้ำที่ดีนอกประตู
• น้ำอาบสดที่เปลี่ยนสม่ำเสมอ
• ร่มเงาในฤดูร้อนและมุมกำบังลมในฤดูหนาว
• รั้วรอบนอกที่แข็งแรง
• พื้นที่ทำรังที่เงียบสงบแยกต่างหากสำหรับห่านเมียที่กำลังผสมพันธุ์

ไข่ห่านแอฟริกันสามารถฟักได้ใต้ห่านแม่ที่กำลังฟักหรือในตู้ฟัก ไข่ห่านมีขนาดใหญ่และต้องการความชื้นสูงกว่าไข่ไก่ พร้อมกับการระบายความร้อนและพ่นน้ำทุกวันที่เลียนแบบห่านแม่ที่ออกจากรัง การฟักใช้เวลาประมาณ 28 ถึง 31 วัน ตั้งไข่ที่สะอาดและสดและส่องไข่ประมาณสัปดาห์แรกและในภายหลังเพื่อนำไข่ใสหรือไข่ที่ล้มเหลวออก

ขั้นตอนการฟักไข่

1. เลือกไข่ที่สะอาด รูปทรงดี และปล่อยให้ปรับอุณหภูมิห้องก่อนนำไปตั้ง
2. ตั้งไข่และรักษาอุณหภูมิและความชื้นให้คงที่
3. พลิกไข่จำนวนคู่ครั้งต่อวันจนถึงวันที่ 25
4. ตั้งแต่ประมาณวันที่ 7 ระบายความร้อนและพ่นน้ำไข่ครั้งละไม่กี่นาทีวันละครั้ง จากนั้นนำกลับเข้าตู้ฟัก
5. วันที่ 25 หยุดพลิกไข่ เพิ่มความชื้นสำหรับการฟัก และปิดฝาตู้ไว้
6. ให้ลูกห่านแห้งสนิทในตู้ฟักก่อนย้ายไปยังโรงฟักที่อบอุ่น