ไนจีเรียนดวอร์ฟ
ไนจีเรียนดวอร์ฟเป็นแพะนมขนาดจิ๋วที่เป็นมิตรและขี้เล่น เป็นที่รักในฐานะสัตว์เลี้ยงประจำครอบครัวด้วยนิสัยน่ารักและน้ำนมที่เข้มข้น
- Size
- ขนาดเล็ก
- Lifespan
- 12–15 years
- Origin
- สหรัฐอเมริกา
- Temperament
- เป็นมิตร
- Standard colors
- ดำ ขาว และน้ำตาล and 4 more
Characteristics
ไนจีเรียนดวอร์ฟ colors and patterns
What each club's breed standard says about every ไนจีเรียนดวอร์ฟ color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.
Breed standards describe the ไนจีเรียนดวอร์ฟ in ดำ ขาว น้ำตาล ช็อกโกแลต ทอง บัคสกิน และครีม. Standard patterns: ด่าง สีแซม ลายจุด คาดเข็มขัด ชามัวซี แทนพอยต์ และกูนัวร์.
| Color or pattern | ADGA | AGS |
|---|---|---|
| ดำ | ตามมาตรฐาน (“Any color or combination of colors”) | ตามมาตรฐาน (“Black”) |
| ขาว | ตามมาตรฐาน (“Any color or combination of colors”) | ตามมาตรฐาน (“White Gold”) |
| น้ำตาล | ตามมาตรฐาน (“Any color or combination of colors”) | ตามมาตรฐาน (“Brown (very dark, medium and light browns)”) |
| ช็อกโกแลต | ตามมาตรฐาน (“Any color or combination of colors”) | ตามมาตรฐาน (“chocolate”) |
| ทอง | ตามมาตรฐาน (“Any color or combination of colors”) | ตามมาตรฐาน (“Gold / dark gold / red gold”) |
| บัคสกิน | ตามมาตรฐาน (“Any color or combination of colors”) | ตามมาตรฐาน (“Buckskin”) |
| ครีม | ตามมาตรฐาน (“Any color or combination of colors”) | ตามมาตรฐาน (“cream”) |
| Patterns | ||
| ด่าง | ตามมาตรฐาน (“Any color or combination of colors”) | ตามมาตรฐาน (“Pinto”) |
| สีแซม | ตามมาตรฐาน (“Any color or combination of colors”) | ตามมาตรฐาน (“Roan”) |
| ลายจุด | ตามมาตรฐาน (“Any color or combination of colors”) | ตามมาตรฐาน (“Moon Spots”) |
| คาดเข็มขัด | ตามมาตรฐาน (“Any color or combination of colors”) | ตามมาตรฐาน (“Belted or Branded”) |
| ชามัวซี | ตามมาตรฐาน (“Any color or combination of colors”) | ตามมาตรฐาน (“Chamoisee”) |
| แทนพอยต์ | ตามมาตรฐาน (“Any color or combination of colors”) | ตามมาตรฐาน (“Black and Tan”) |
| กูนัวร์ | ตามมาตรฐาน (“Any color or combination of colors”) | ตามมาตรฐาน (“Schwartzal”) |
What the rulings mean
- ตามมาตรฐาน
- Described by the club's breed standard.
Sources
Each ruling comes from the club's published breed standard or color list.
เกี่ยวกับแพะไนจีเรียนดวอร์ฟ
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟเป็นแพะนมพันธุ์เล็กจากสหรัฐอเมริกา เลี้ยงง่ายในพื้นที่จำกัด ให้นมดีและนิสัยเป็นมิตรเหมาะเป็นสัตว์เลี้ยงประจำครอบครัว
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟเป็นแพะนมพันธุ์จิ๋วที่สูงไม่ถึงสองฟุตวัดที่ไหล่ แต่ให้น้ำนมในปริมาณที่ทำให้คนพบเห็นครั้งแรกต้องแปลกใจ แพะโตเต็มวัยหนักประมาณ 75 ปอนด์ ซึ่งอยู่ในวิสัยที่ผู้เลี้ยงทั่วไปจัดการได้แม้ไม่เคยดูแลแพะนมตัวใหญ่มาก่อน ตัวเล็กแต่ให้นมสม่ำเสมอคือเหตุผลหลักที่ทำให้พันธุ์นี้แพร่จากฟาร์มเล็กๆ ไม่กี่แห่งไปสู่สวนหลังบ้านและฟาร์มงานอดิเรกทั่วประเทศ
คนเลี้ยงแพะไนจีเรียนดวอร์ฟด้วยเหตุผลหลักสองข้อที่มักไปด้วยกัน บางคนต้องการน้ำนมที่มีไขมันเนยสูงและรสหวานอ่อนละมุน บางคนชอบนิสัยของมันมากกว่า แพะพันธุ์นี้เป็นมิตร ชอบคลอเคลียคน และมักอ่อนโยนเมื่ออยู่ใกล้เด็ก แพะตอน (เพศผู้ที่ทำหมันแล้ว) เป็นสัตว์เลี้ยงที่นิ่งสงบ ส่วนแม่แพะทำหน้าที่ให้นมที่คอกรีดนม
แพะเป็นสัตว์ที่อยู่รวมกันเป็นฝูง เลี้ยงแพะไนจีเรียนดวอร์ฟตัวเดียวจึงไม่มีทางเติบโตได้ดี ควรเลี้ยงอย่างน้อยสองตัวขึ้นไป มันเข้ากันได้ดีทั้งกับแพะด้วยกันเองและกับคนที่ดูแลมันทุกวัน นิสัยชอบเข้าสังคมนี้เองที่ทำให้เลี้ยงพันธุ์นี้ไม่ยาก
| คุณลักษณะ | รายละเอียด |
|---|---|
| ถิ่นกำเนิด | สหรัฐอเมริกา |
| ขนาด | เล็ก (ประมาณ 75 ปอนด์) |
| อายุขัย | 12 ถึง 15 ปี |
| กลุ่ม/บทบาท | แพะนมพันธุ์จิ๋ว สัตว์เลี้ยงประจำครอบครัว |
| เข้ากันได้ดีกับ | เด็ก แพะตัวอื่น และปศุสัตว์ส่วนใหญ่ |
เหมาะกับใคร
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟเหมาะกับผู้เลี้ยงที่มีพื้นที่จำกัดแต่ยังอยากได้น้ำนมสดหรือสัตว์ที่ต้องลงมือดูแลเองในครอบครัว ตัวเล็กหมายถึงค่าอาหารต่ำกว่าและจับบังคับง่ายกว่าแพะขนาดมาตรฐาน พันธุ์นี้เหมาะกับผู้เลี้ยงแพะมือใหม่ ครอบครัวที่มีเด็ก และคนทำฟาร์มขนาดย่อมที่ต้องการน้ำนมโดยไม่ต้องเลี้ยงสัตว์ตัวใหญ่ ไม่เหมาะกับคนที่เลี้ยงได้เพียงตัวเดียวหรือต้องการแพะที่ปล่อยให้อยู่ตามลำพังเป็นเวลานาน
ประวัติและถิ่นกำเนิด
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟสืบสายพันธุ์จากแพะตัวเล็กของแอฟริกาตะวันตกที่นำเข้าสหรัฐอเมริกา ก่อนผู้เพาะพันธุ์จะคัดสายจนกลายเป็นแพะนมจิ๋วแท้ในศตวรรษที่ 20
พันธุ์นี้สืบย้อนไปถึงแพะตัวเล็กจากแอฟริกาตะวันตก สัตว์เหล่านี้เดินทางเข้าสู่สหรัฐอเมริกาช่วงต้นถึงกลางศตวรรษที่ 20 โดยแพะนำเข้ารุ่นแรกจำนวนมากผ่านสวนสัตว์และคอลเลกชันส่วนตัวก่อน มันเข้ามาพร้อมกับแพะแอฟริกาตะวันตกดวอร์ฟตัวใหญ่กว่าและล่ำกว่าซึ่งภายหลังกลายเป็นแพะพิกมี และช่วงแรกทั้งสองสายพันธุ์ยังไม่ถูกแยกออกจากกันชัดเจน
ผู้เพาะพันธุ์ชาวอเมริกันค่อยๆ แยกสองสายนี้ออกจากกันตามจุดประสงค์และรูปร่าง แพะตัวสูงกว่าและรูปทรงประณีตแบบแพะนมถูกพัฒนาเป็นไนจีเรียนดวอร์ฟ ส่วนแพะตัวเตี้ยล่ำกลายเป็นพิกมี ไนจีเรียนดวอร์ฟถูกคัดพันธุ์ให้มีสัดส่วนเหมือนแพะนมขนาดเต็มที่ย่อส่วนลงมา ไม่ใช่คัดไปทางรูปร่างอ้วนป้อมแบบแพะเนื้อหรือแพะสัตว์เลี้ยงทั่วไป
ตลอดช่วงปลายศตวรรษที่ 20 พันธุ์นี้ได้รับความนิยมในฟาร์มขนาดเล็กเพราะให้น้ำนมปริมาณใช้งานได้จริงจากสัตว์ที่กินอาหารน้อยกว่าแม่แพะขนาดมาตรฐานมาก สมาคมพันธุ์สัตว์ในสหรัฐอเมริการับรองไนจีเรียนดวอร์ฟเป็นแพะนมสายพันธุ์แยกต่างหาก การรับรองนี้ช่วยกำหนดมาตรฐานขนาด รูปร่าง และคุณลักษณะการให้นมให้ชัดเจนขึ้น
พันธุ์นี้ยังคงเป็นผลงานการพัฒนาของอเมริกาบนพื้นฐานสายเลือดแอฟริกา ความนิยมเพิ่มขึ้นต่อเนื่องตามกระแสการเลี้ยงปศุสัตว์ในพื้นที่น้อยและสวนหลังบ้าน
รูปลักษณ์และมาตรฐานสายพันธุ์
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟตัวเล็กกะทัดรัด สัดส่วนสมดุล สูงไม่ถึง 24 นิ้ว ขนละเอียดหลากสีสัน และมักมีตาสีฟ้า
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟดูเหมือนแพะนมย่อส่วนมากกว่าแพะสัตว์เลี้ยงตัวอ้วนป้อม รูปร่างสมดุลและขาตรง ทรวดทรงสะท้อนโครงสร้างแพะนมชัดเจน ทั้งแม่แพะและพ่อแพะตัวเล็กพอกัน ภาพรวมให้ความรู้สึกเรียบร้อยและประณีต แพะพันธุ์นี้อาจไม่มีเขามาแต่กำเนิด (พันธุ์ไม่มีเขา) หรือมีเขาก็ได้ ผู้เลี้ยงจำนวนมากตัดเขาลูกแพะตั้งแต่อายุยังน้อย
| ลักษณะ | มาตรฐาน |
|---|---|
| ความสูง | แม่แพะสูงไม่เกินประมาณ 22.5 นิ้ว พ่อแพะไม่เกินประมาณ 23.5 นิ้ว วัดที่ไหล่ |
| น้ำหนัก | ประมาณ 75 ปอนด์เมื่อโตเต็มวัย |
| ขน | สั้นถึงปานกลาง ละเอียด เรียบ |
| สี | ดำ ขาว ทอง น้ำตาลช็อกโกแลต และลายผสมหลากหลาย มักพบลายจุดและลายโรอัน |
| ดวงตา | สีน้ำตาลหรือสีฟ้า |
ขนและสีสัน
ขนของแพะพันธุ์นี้ละเอียดและแนบชิดลำตัว โดยจะยาวขึ้นเล็กน้อยในช่วงฤดูหนาวของพื้นที่อากาศเย็น สีเป็นหนึ่งในลักษณะที่หลากหลายที่สุดของพันธุ์นี้ แพะมีทั้งสีเดียวและลายผสมในโทนดำ ขาว ทอง และน้ำตาลช็อกโกแลต หลายตัวมีลายจุด มีสีจางที่ใบหูและปาก หรือมีลายโรอันแซม ตาสีฟ้าพบได้ในพันธุ์นี้และผู้เลี้ยงหลายคนชื่นชอบ แต่ตาสีน้ำตาลก็ถูกต้องตามมาตรฐานเช่นกัน ไม่มีสีใดสีหนึ่งถูกกำหนดเป็นมาตรฐานตายตัว ซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่ลูกแพะในครอกเดียวกันอาจมีสีแตกต่างกันมาก
นิสัยและพฤติกรรม
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟเป็นมิตร ขี้เล่น ผูกพันกับคนเลี้ยง อยู่ร่วมกับเด็กและปศุสัตว์อื่นได้ดี
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟขึ้นชื่อเรื่องนิสัยอ่อนโยนและรักคน มันมักเข้าหาคนเพื่อขอความสนใจ เดินตามผู้เลี้ยงไปทั่ว และชอบเบียดตัวให้เกาหรือสัมผัส ความเป็นมิตรนี้รวมถึงเด็กด้วย และเพราะตัวเล็กจึงไม่ค่อยชนเด็กล้มขณะเล่นด้วยกัน แม้กระนั้นก็ควรมีผู้ใหญ่ดูแลอยู่ใกล้เมื่อเด็กอยู่กับปศุสัตว์เสมอ
เมื่อเจอคนแปลกหน้า แพะพันธุ์นี้มักอยากรู้อยากเห็นมากกว่ากลัว หากคุ้นกับการถูกจับสัมผัสอยู่แล้ว การสัมผัสอย่างสม่ำเสมอตั้งแต่ยังเล็กช่วยให้โตขึ้นเป็นแพะที่นิ่งที่สุด เมื่ออยู่กับแพะตัวอื่นมันเข้าสังคมง่ายและปรับตัวเข้ากับลำดับชั้นในฝูงโดยไม่ค่อยมีปัญหา โดยทั่วไปมันอยู่ร่วมกับปศุสัตว์ชนิดอื่นได้ เช่น ไก่ แกะ และม้า และแพะที่ผูกพันกันเป็นคู่จะคอยเป็นเพื่อนกันเวลาคนไม่อยู่
มันเป็นสัตว์ขี้เล่นที่ชอบปีนป่าย กระโดด และสำรวจไปทั่ว ความอยากรู้อยากเห็นนี้น่ารักแต่ก็หมายความว่าแพะที่เบื่อหรือไม่มีอะไรทำจะลองดันรั้วและกลอนประตูอยู่เรื่อยๆ แพะตอนและแม่แพะมักนิ่งและอ่อนโยนสม่ำเสมอที่สุด ส่วนพ่อแพะที่ไม่ได้ตอนอาจดื้อและมีกลิ่นแรงในช่วงฤดูผสมพันธุ์ ซึ่งเป็นเหตุผลที่คนเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงส่วนใหญ่เลือกแม่แพะหรือแพะตอน
| ลักษณะ | คะแนน |
|---|---|
| ความรักคน | 5 |
| พลังงาน | 4 |
| ความฝึกง่าย | 4 |
| ความช่างร้อง | 3 |
| การผลัดขน | 2 |
การดูแลและความต้องการประจำวัน
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟต้องการเพื่อนร่วมฝูง รั้วที่แน่นหนา อาหารและน้ำทุกวัน ตัดกีบสม่ำเสมอ และที่กำบังจากความเปียกชื้นและอากาศหนาว ส่วนแม่แพะรีดนมต้องการตารางเวลาที่แน่นอน
การดูแลขน
- ตัดกีบทุก 6 ถึง 8 สัปดาห์ เพื่อป้องกันกีบยาวเกินไปและอาการขาเป๋
- แปรงขนเป็นครั้งคราวเพื่อกำจัดขนที่หลุดร่วง โดยเฉพาะช่วงผลัดขนในฤดูใบไม้ผลิ
- ตรวจหู ตา และผิวหนังทุกครั้งที่จับตัวแพะ เพื่อดูปรสิตหรือการระคายเคือง
- แม่แพะที่รีดนมต้องดูแลเต้านมให้สะอาดและเช็ดคอกรีดนมให้เรียบร้อย
การออกกำลังกาย
- จัดพื้นที่ล้อมรั้วแน่นหนาให้เดินเล่นและกินหญ้าได้ทุกวัน
- เพิ่มโครงสร้างให้ปีนป่าย เช่น ตอไม้ แท่นยืน หรือก้อนหินขนาดใหญ่
- ปล่อยให้เล็มพุ่มไม้ ใบไม้ และวัชพืชได้เมื่อมีโอกาส
- เลี้ยงอย่างน้อยสองตัวเพื่อให้มันออกกำลังและเล่นด้วยกัน
สภาพแวดล้อม
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟต้องการที่กำบังที่แห้งและไม่มีลมโกรก ป้องกันฝน ลม และหิมะ แพะทนความหนาวเย็นได้ดีกว่าความเปียกชื้นมาก ดังนั้นวัสดุรองพื้นที่แห้งจึงสำคัญกว่าการให้ความอบอุ่น รั้วต้องแน่นหนาจริงเพราะแพะตัวเล็กและว่องไวชนิดนี้ปีนและมุดผ่านช่องที่แพะตัวใหญ่กว่าผ่านไม่ได้ จัดน้ำสะอาดให้ตลอดเวลาและเสริมแร่ธาตุสูตรสำหรับแพะโดยเฉพาะ
โภชนาการและการให้อาหาร
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟกินหญ้าและพุ่มไม้เป็นหลัก เสริมเมล็ดธัญพืชในปริมาณจำกัดสำหรับแม่แพะรีดนมและลูกแพะที่กำลังโต พร้อมน้ำสะอาดและแร่ธาตุเฉพาะแพะตลอดเวลา
อาหารหลักของแพะไนจีเรียนดวอร์ฟคือหญ้าแห้งหรือทุ่งหญ้าคุณภาพดี เสริมด้วยพุ่มไม้และวัชพืชที่เล็มได้ ซึ่งเพียงพอสำหรับแม่แพะที่ไม่ได้ให้นมหรือแพะตอน ธัญพืชอัดเม็ด (อาหารข้นสำหรับแพะ) จะเสริมให้เฉพาะตัวที่ต้องการพลังงานเพิ่ม ส่วนใหญ่คือแม่แพะที่กำลังให้นมและลูกแพะที่กำลังโต และให้ในปริมาณที่ตวงวัดแล้วไม่ใช่ปล่อยกินตามใจชอบ ควรมีแร่ธาตุผงสำหรับแพะที่มีทองแดงและซีลีเนียมเหมาะกับพื้นที่วางไว้ตลอดเวลา พร้อมกับน้ำสะอาด
| ช่วงวัย | ปริมาณต่อวัน | มื้อ |
|---|---|---|
| ลูกแพะ (หย่านมถึง 6 เดือน) | หญ้าแห้งกินได้ตามใจ บวกอาหารข้นสำหรับลูกแพะปริมาณน้อยที่ตวงวัดแล้ว | 2 |
| แพะโตเต็มวัยที่ไม่ให้นม / แพะตอน | หญ้าแห้งหรือทุ่งหญ้ากินได้ตามใจ แทบไม่ต้องให้ธัญพืช | กินหญ้าได้ทั้งวัน |
| แม่แพะที่ให้นม | หญ้าแห้งกินได้ตามใจ บวกอาหารข้นสำหรับแม่แพะรีดนมที่ตวงวัดแล้วตอนรีดนม | 2 |
| แม่แพะตั้งท้อง (ระยะท้าย) | หญ้าแห้งกินได้ตามใจ บวกอาหารข้นที่เพิ่มปริมาณขึ้นทีละน้อย | 2 |
ขนมและอาหารเสริม
แครอท แอปเปิล กล้วย หรือเมล็ดทานตะวันปริมาณน้อยใช้เป็นขนมฝึกแพะได้ดี ควรจำกัดขนมให้เป็นสัดส่วนน้อยของอาหารทั้งหมด เพื่อไม่ให้เสียสมดุลของหญ้าและพุ่มไม้ที่กินเป็นหลัก อาจต้องเสริมแร่ทองแดงแบบเม็ดและซีลีเนียมในพื้นที่ที่ขาดแคลนแร่ธาตุเหล่านี้ แต่ควรให้ตามคำแนะนำของสัตวแพทย์เท่านั้น เพราะแร่ธาตุทั้งสองชนิดเป็นพิษหากได้รับมากเกินไป
สุขภาพและปัญหาที่พบบ่อย
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟแข็งแรงและมักมีอายุ 12 ถึง 15 ปี ความเสี่ยงหลักมาจากพยาธิภายใน แร่ธาตุไม่สมดุล และปัญหาระบบย่อยอาหารที่ป้องกันได้ดี
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟโดยทั่วไปแข็งแรงและอายุยืนเมื่อเทียบกับแพะพันธุ์อื่น อายุขัยทั่วไปอยู่ที่ 12 ถึง 15 ปีหากดูแลดี ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่ในพันธุ์นี้เกิดจากการจัดการมากกว่าพันธุกรรม ซึ่งหมายความว่าการดูแลสม่ำเสมอป้องกันปัญหาส่วนใหญ่ได้ ภัยคุกคามหลักที่ต่อเนื่องสำหรับแพะทุกพันธุ์คือพยาธิภายใน โดยเฉพาะพยาธิตัวกลมบาร์เบอร์โพล ซึ่งทำให้เกิดภาวะโลหิตจาง
| ภาวะ | อาการ | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| พยาธิภายใน (พยาธิตัวกลมบาร์เบอร์โพล) | เหงือกซีด อ่อนแรง น้ำหนักลด คางบวมน้ำ | ตรวจด้วยระบบ FAMACHA ถ่ายพยาธิอย่างเจาะจง |
| ค็อกซิเดีย | ท้องเสีย ลูกแพะโตช้า | รุนแรงที่สุดในลูกแพะเล็กที่อยู่แออัด |
| ท้องอืด | สีข้างซ้ายบวม แสดงอาการทุกข์ทรมาน | เกิดจากอาหารเข้มข้นทันทีหรือพืชตระกูลถั่วที่เปียก |
| นิ่วทางเดินปัสสาวะ (แพะตอน/พ่อแพะ) | เบ่งปัสสาวะ ปัสสาวะไม่ออก ร้องเสียงดัง | เชื่อมโยงกับแร่ธาตุไม่สมดุล ถือเป็นภาวะฉุกเฉิน |
| กีบเน่า/กีบเปื่อย | เดินกะเผลก กีบมีกลิ่นเหม็น | เชื่อมโยงกับพื้นเปียก ควรตัดกีบและรักษาให้แห้ง |
การป้องกันดูแล
- ตัดกีบทุก 6 ถึง 8 สัปดาห์
- ตรวจสีเยื่อบุตาชั้นใน (FAMACHA) เพื่อกำหนดเวลาถ่ายพยาธิ แทนการให้ยาทั้งฝูงพร้อมกัน
- ฉีดวัคซีน CDT ให้ตรงตามกำหนดตามคำแนะนำของสัตวแพทย์
- จัดแร่ธาตุผงที่เหมาะสมและอาหารที่มีสัดส่วนแคลเซียมต่อฟอสฟอรัสสมดุล โดยเฉพาะแพะตอน
- รักษาวัสดุรองพื้นและพื้นคอกให้แห้งเพื่อป้องกันโรคกีบ
การผสมพันธุ์และเลี้ยงลูกแพะ
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟผสมพันธุ์ได้ตลอดปี ตั้งท้องประมาณห้าเดือน และมักออกลูกแฝดสองหรือสามตัวที่แม่แพะเลี้ยงเองได้โดยแทบไม่ต้องช่วย
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เร็ว พ่อแพะอาจผสมพันธุ์ได้ตั้งแต่อายุไม่กี่เดือน ซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่ลูกแพะตัวผู้มักถูกแยกออกหรือทำหมันตั้งแต่เล็ก ผู้เพาะพันธุ์ส่วนใหญ่รอจนแม่แพะโตเต็มที่ ปกติราวอายุ 8 เดือนขึ้นไปและน้ำหนักถึงเกณฑ์ที่เหมาะสม ก่อนให้ผสมพันธุ์ครั้งแรก ต่างจากแพะพันธุ์อื่นหลายพันธุ์ ไนจีเรียนดวอร์ฟเป็นสัดได้ตลอดทั้งปี ลูกแพะจึงเกิดได้ทุกฤดูกาล
ระยะตั้งท้องอยู่ที่ประมาณ 145 ถึง 153 วัน หรือราวห้าเดือน พันธุ์นี้ขึ้นชื่อเรื่องการออกลูกครอกใหญ่ ลูกแฝดสองหรือสามพบได้ทั่วไปและอาจมีมากกว่านั้น แม่แพะโดยทั่วไปเลี้ยงลูกเก่ง เลียทำความสะอาดและให้นมลูกได้เองโดยแทบไม่ต้องช่วยเหลือ ลูกแพะตัวเล็กยืนได้เร็วและหาเต้านมกินนมได้เอง
ลูกแพะกินนมแม่อยู่หลายสัปดาห์และเริ่มแทะหญ้าแห้งกับธัญพืชได้ภายในไม่กี่วัน หากจะตัดเขา มักทำในสัปดาห์แรกหรือสองสัปดาห์แรก ส่วนลูกแพะตัวผู้ที่จะเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงมักทำหมันหลังจากผ่านไปสองสามสัปดาห์ ควรเลี้ยงลูกแพะอย่างน้อยสองตัวไว้ด้วยกัน เพราะความต้องการด้านสังคมของพันธุ์นี้มีมาตั้งแต่เกิด
| ตัวชี้วัด | ค่า |
|---|---|
| ฤดูผสมพันธุ์ | ตลอดทั้งปี |
| อายุแม่แพะเมื่อผสมพันธุ์ครั้งแรก | ราว 8 เดือนขึ้นไป ขึ้นอยู่กับน้ำหนัก |
| ระยะตั้งท้อง | ประมาณ 145 ถึง 153 วัน (ราว 5 เดือน) |
| จำนวนลูกทั่วไป | แฝดสองหรือสาม มีโอกาสเกิดตัวเดียวหรือสี่ตัวได้ |
| อายุหย่านม | ประมาณ 8 ถึง 12 สัปดาห์ |
คำถามที่พบบ่อย
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับแพะไนจีเรียนดวอร์ฟครอบคลุมเรื่องขนาด นิสัย ความต้องการการดูแล อายุขัย ความเหมาะสมในการเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง และการหาซื้อ
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟตัวโตเต็มที่ใหญ่แค่ไหน
เป็นพันธุ์ขนาดเล็ก แม่แพะสูงไม่เกินประมาณ 22.5 นิ้ว พ่อแพะไม่เกินประมาณ 23.5 นิ้ว วัดที่ไหล่ น้ำหนักโตเต็มวัยราว 75 ปอนด์
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟเป็นมิตรไหม
เป็นมิตรมาก มันขี้อ้อนและขี้เล่น ผูกพันกับคนเลี้ยง และมักอ่อนโยนเมื่ออยู่กับเด็ก ซึ่งเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้คนนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง
เลี้ยงยากไหม
มือใหม่ก็ดูแลได้ สิ่งที่ต้องมีคือเพื่อนแพะอีกตัว รั้วที่แน่นหนา อาหารและน้ำทุกวัน ตัดกีบสม่ำเสมอ ที่กำบังแห้ง และการเฝ้าระวังพยาธิ
แพะไนจีเรียนดวอร์ฟอายุยืนแค่ไหน
หากดูแลดี มักมีอายุ 12 ถึง 15 ปี
เลี้ยงตัวเดียวเป็นสัตว์เลี้ยงได้ไหม
ไม่ได้ แพะเป็นสัตว์ที่อยู่รวมกันเป็นฝูง แพะไนจีเรียนดวอร์ฟตัวเดียวจะเครียดและร้องเสียงดัง ควรเลี้ยงอย่างน้อยสองตัว
มันให้นมจริงหรือ
ให้จริง แม้ตัวเล็กแต่แม่แพะพันธุ์นี้ให้นมได้ดี น้ำนมมีไขมันเนยสูงและรสหวานอ่อนละมุน
หาซื้อยากไหม
พันธุ์นี้ได้รับความนิยมในหมู่ผู้เลี้ยงฟาร์มเล็กและสวนหลังบ้านในสหรัฐอเมริกา ลูกแพะจึงหาซื้อได้ทั่วไปจากผู้เพาะพันธุ์ โดยเฉพาะในฤดูใบไม้ผลิและช่วงฤดูออกลูกหลัก
From the community
Ask about the ไนจีเรียนดวอร์ฟNo questions about the ไนจีเรียนดวอร์ฟ yet. Be the first to ask.