Which clubs recognize the อัลไพน์?

The อัลไพน์ is recognized by สมาคมแพะนมแห่งอเมริกาและสมาคมแพะแห่งอเมริกา.

อัลไพน์

แพะพันธุ์ Alpine เป็นแพะนมของสวิสที่แข็งแรงและเป็นมิตร เป็นที่นิยมด้วยความสามารถในการปรับตัวและการให้นมคุณภาพสูงในปริมาณมาก

Size: ขนาดใหญ่
Lifespan: 12–18 years
Origin: สวิตเซอร์แลนด์
Temperament: เป็นมิตร
Standard colors: ดำ เทา และน้ำตาล and 2 more

Key Traits

เป็นมิตรช่างสงสัยตื่นตัวกระฉับกระเฉง

Find a อัลไพน์ Breeder Browse All Breeds

Characteristics

Energy Level5

Trainability3

Good With Kids3

Good With Pets5

Grooming Needs4

อัลไพน์ colors and patterns

What each club's breed standard says about every อัลไพน์ color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.

Breed standards describe the อัลไพน์ in ดำ เทา น้ำตาล แทน และครีม. Standard patterns: ด่าง โบรกเคน ชามัวซี กูบลอง กูแคลร์ ซุนด์เกา กูนัวร์ และชามัวซีสองโทน.

ขน: rulings by club
Color or pattern	ADGA	AGS
ดำ	ตามมาตรฐาน (“black”)	ตามมาตรฐาน (“black”)
เทา	ตามมาตรฐาน (“gray”)	ตามมาตรฐาน (“any color pattern”)
น้ำตาล	ตามมาตรฐาน (“brown or bay (chamoisee)”)	ตามมาตรฐาน (“any shade or mixture of brown (chamoisée)”)
แทน	ตามมาตรฐาน (“tan / saffron”)	ตามมาตรฐาน (“any color pattern”)
ครีม	ตามมาตรฐาน (“off-white”)	No ruling
ขาว	ข้อบกพร่อง (“all-white”)	ข้อบกพร่อง (“pure white / all white color”)
Patterns
ด่าง	ตามมาตรฐาน (“Pied”)	ตามมาตรฐาน (“pied”)
โบรกเคน	ตามมาตรฐาน (“Broken”)	ตามมาตรฐาน (“broken”)
ชามัวซี	ตามมาตรฐาน (“Chamoisee / chamoise (male)”)	ตามมาตรฐาน (“chamoisée”)
กูบลอง	ตามมาตรฐาน (“Cou Blanc”)	ตามมาตรฐาน (“cou blanc”)
กูแคลร์	ตามมาตรฐาน (“Cou Clair”)	ตามมาตรฐาน (“cou Clair”)
ซุนด์เกา	ตามมาตรฐาน (“Sundgau”)	ตามมาตรฐาน (“sundgau”)
กูนัวร์	ตามมาตรฐาน (“Cou Noir”)	ตามมาตรฐาน (“cou noir”)
ชามัวซีสองโทน	ตามมาตรฐาน (“Two-Tone Chamoisee”)	ตามมาตรฐาน (“two-tone chamoisée”)
ลายสวิส	ข้อบกพร่อง (“Toggenburg color and markings”)	ข้อบกพร่อง (“true / standard Toggenburg color and markings”)

What the rulings mean

ตามมาตรฐาน: Described by the club's breed standard.
ข้อบกพร่อง: Named by the club's breed standard as a fault: the animal can be shown but is penalized.

Sources

Each ruling comes from the club's published breed standard or color list.

เกี่ยวกับแพะพันธุ์อัลไพน์

แพะอัลไพน์เป็นแพะนมขนาดใหญ่และทนทานจากสวิตเซอร์แลนด์ มีนิสัยเป็นมิตรและให้น้ำนมคุณภาพดีในปริมาณมาก

แพะอัลไพน์เป็นแพะนมขนาดใหญ่ที่มีถิ่นกำเนิดจากเทือกเขาแอลป์ในฝรั่งเศสและสวิตเซอร์แลนด์ จัดเป็นหนึ่งในสายพันธุ์แพะนมที่ให้ผลผลิตสูงที่สุด และปรับตัวเข้ากับสภาพภูมิอากาศได้หลากหลาย จึงเป็นที่นิยมเลี้ยงทั้งในฟาร์มขนาดเล็กและฟาร์มแพะนมเชิงพาณิชย์

แพะอัลไพน์มีรูปร่างสง่า หูตั้งชี้ไปด้านหน้า ใบหน้าตรงหรือเว้าเล็กน้อย ตัวเต็มวัยมีรูปร่างสูงโปร่งและมีไขมันสะสมน้อย เนื่องจากพลังงานจากอาหารส่วนใหญ่ถูกนำไปใช้ผลิตน้ำนมมากกว่าสร้างเนื้อ แม่แพะที่ให้นมเต็มที่มักผลิตน้ำนมได้หลายลิตรต่อวัน และน้ำนมมีปริมาณไขมันเนยปานกลาง เหมาะสำหรับนำไปแปรรูปเป็นชีส

สายพันธุ์นี้มีลวดลายสีหลากหลาย แต่ละแบบมีชื่อเรียกเฉพาะในทะเบียนพันธุ์ อุปนิสัยโดยทั่วไปเป็นมิตรและช่างสงสัย แพะอัลไพน์มักกระตือรือร้นและอยากรู้อยากเห็นเมื่ออยู่ใกล้ผู้เลี้ยง

ข้อมูลโดยสรุปของแพะพันธุ์อัลไพน์
ลักษณะ	รายละเอียด
ถิ่นกำเนิด	สวิตเซอร์แลนด์ (แถบเทือกเขาแอลป์)
ขนาด	ใหญ่
อายุขัย	12 ถึง 18 ปี
กลุ่ม / บทบาท	แพะนม
เข้ากันได้ดีกับ	ครอบครัว แพะตัวอื่น ผู้เลี้ยงมือใหม่ที่มีประสบการณ์ด้านสัตว์

แพะอัลไพน์เหมาะกับใคร

แพะอัลไพน์เหมาะกับผู้เลี้ยงที่ต้องการน้ำนมปริมาณมากอย่างสม่ำเสมอ และพร้อมจัดสรรพื้นที่ เพื่อนฝูง และเวลาดูแลในแต่ละวันให้เพียงพอ แพะพันธุ์นี้กระตือรือร้นและอยากรู้อยากเห็น จึงควรมีรั้วที่แข็งแรงและพื้นที่ให้แทะเล็มอย่างเหมาะสม แพะอัลไพน์เป็นสัตว์สังคมที่อยู่รวมกันเป็นฝูง จึงควรเลี้ยงคู่กับแพะตัวอื่นอย่างน้อยหนึ่งตัว เหมาะกับเกษตรกรรายย่อย ฟาร์มนมขนาดเล็ก และครอบครัวที่พร้อมรีดนมวันละสองครั้งในช่วงให้นม

ประวัติและถิ่นกำเนิด

แพะอัลไพน์สืบเชื้อสายจากแพะในเทือกเขาแอลป์ของฝรั่งเศสและสวิตเซอร์แลนด์ พัฒนาเป็นแพะนมมาตรฐานและส่งออกไปทั่วโลก รวมถึงสหรัฐอเมริกาในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20

แพะอัลไพน์มีต้นกำเนิดจากแพะพื้นเมืองที่ทนทาน ซึ่งเลี้ยงกันในเขตภูเขาของเทือกเขาแอลป์ ครอบคลุมพื้นที่สวิตเซอร์แลนด์และฝรั่งเศสที่อยู่ติดกัน สัตว์เหล่านี้ผ่านการคัดเลือกพันธุ์มานานหลายศตวรรษ ให้สามารถอยู่รอดในฤดูหนาวที่หนาวเย็น พื้นที่ลาดชัน และอาหารที่ไม่แน่นอน ขณะเดียวกันก็ยังให้น้ำนมแก่ชุมชนบนภูเขาได้

เมื่อเวลาผ่านไป ผู้เพาะพันธุ์คัดเลือกแพะที่ให้ผลผลิตสูงและมีลักษณะสม่ำเสมอ จนเกิดสายพันธุ์ย่อยที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะแพะเฟรนช์อัลไพน์ที่ได้รับการปรับปรุงพันธุ์เน้นด้านปริมาณน้ำนมและยอมรับลวดลายสีที่หลากหลาย แทนที่จะกำหนดสีขนแบบตายตัวเพียงแบบเดียว

แพะอัลไพน์ถูกนำเข้าสู่สหรัฐอเมริกาในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยมีกลุ่มแพะเฟรนช์อัลไพน์ชุดสำคัญเดินทางมาถึงในปี ค.ศ. 1922 จากสัตว์กลุ่มแรกเหล่านี้ ผู้เพาะพันธุ์ชาวอเมริกันได้พัฒนาสายพันธุ์นี้ขึ้นในทวีปอเมริกาเหนือ จนกลายเป็นหนึ่งในสายพันธุ์แพะนมมาตรฐานที่ได้รับการรับรองจากหน่วยงานทะเบียนพันธุ์แพะ

ปัจจุบันแพะอัลไพน์ถูกเลี้ยงในหลายประเทศทั่วโลกเพื่อผลิตน้ำนมทั้งเชิงพาณิชย์และในครัวเรือน ชื่อเสียงของสายพันธุ์นี้มาจากผลผลิตที่สม่ำเสมอ ช่วงให้นมที่ยาวนาน และความสามารถในการปรับตัวเข้ากับสภาพภูมิอากาศที่แตกต่างจากถิ่นกำเนิดบนภูเขาได้เป็นอย่างดี

ลักษณะภายนอกและมาตรฐานสายพันธุ์

แพะอัลไพน์มีรูปร่างสูงโปร่งแบบแพะนม หูตั้ง ใบหน้าตรง ขนสั้น และมีลวดลายสีที่ได้รับการรับรองหลายแบบ

แพะอัลไพน์มีรูปทรงเพรียวและได้สัดส่วนตามแบบฉบับของแพะนม ลำตัวยาวและเพรียว ทรวงอกลึกและกว้าง แนวสันหลังตรง และแม่แพะมีเต้านมที่ยึดติดกับลำตัวได้ดี คอค่อนข้างยาว หูตั้งชี้ไปด้านหน้า ใบหน้าตรงหรือเว้าเล็กน้อย ส่วนจมูกโด่งแบบโรมัน (นูนออก) ถือเป็นข้อบกพร่องของสายพันธุ์นี้

แพะอัลไพน์มีเขาตามธรรมชาติ แม้ว่าฟาร์มที่มีการจัดการส่วนใหญ่จะจี้เขาตั้งแต่เป็นลูกแพะ จึงพบได้ทั้งตัวที่มีเขาและไม่มีเขา

มาตรฐานสายพันธุ์แพะอัลไพน์
ลักษณะ	มาตรฐาน
ความสูงที่ไหล่	แม่แพะประมาณ 76 ซม. (30 นิ้ว) พ่อแพะประมาณ 81 ถึง 90 ซม. (32 ถึง 36 นิ้ว)
น้ำหนัก	แม่แพะตั้งแต่ประมาณ 61 กก. (135 ปอนด์) พ่อแพะตั้งแต่ประมาณ 77 กก. (170 ปอนด์)
ขน	ขนสั้นถึงปานกลาง เส้นละเอียด ยาวกว่าบริเวณแนวสันหลังและต้นขา
สี	มีหลายลวดลาย เช่น Cou Blanc, Cou Clair, Cou Noir, Chamoisee, Sundgau, Two-tone Chamoisee, Pied และลวดลายแตกกระจายอื่นๆ
ดวงตา	รูม่านตาแนวนอน โดยทั่วไปสีอำพันถึงน้ำตาล

ขนและลวดลายสี

ลักษณะเด่นของแพะอัลไพน์ส่วนหนึ่งอยู่ที่ความหลากหลายของสี และทะเบียนพันธุ์ได้กำหนดชื่อเรียกลวดลายแต่ละแบบไว้ ลวดลายที่พบทั่วไปได้แก่ Cou Blanc (ลำตัวด้านหน้าขาว ด้านหลังดำ) Cou Noir (ลำตัวด้านหน้าดำ ด้านหลังขาว) Chamoisee (สีน้ำตาลหรือสีน้ำตาลแดงมีลายดำ) Sundgau (สีดำมีลายขาวที่ใบหน้าและใต้ท้อง) และ Pied (ลายด่างหรือลายกระ) ส่วนสีขาวล้วนและลวดลายแบบ Toggenburg ไม่ได้รับการยอมรับในสายพันธุ์นี้ ขนสั้นแนบลำตัว มีขนยาวกว่าเล็กน้อยตามแนวสันหลังและขาหลัง

อุปนิสัยและพฤติกรรม

แพะอัลไพน์เป็นมิตร ช่างสงสัย และกระตือรือร้น ผูกพันกับผู้เลี้ยงได้ดี ต้องการเพื่อนฝูง กิจกรรมกระตุ้น และรั้วที่แข็งแรง

แพะอัลไพน์เป็นมิตรและชอบอยู่ใกล้คน มักช่างสงสัยและชอบสำรวจสิ่งของใหม่ ประตูรั้ว หรือภาชนะใส่อาหาร ซึ่งทำให้แพะพันธุ์นี้ดูน่าสนใจ แต่ก็มีแนวโน้มหนีออกจากรั้วที่ไม่แข็งแรงได้ง่ายเช่นกัน เมื่ออยู่กับครอบครัว แพะอัลไพน์มักอ่อนโยนและอดทนเมื่อคุ้นเคยกับผู้เลี้ยงแล้ว และมักเดินตามคนไปทั่วคอก

เมื่อเจอคนแปลกหน้า แพะอัลไพน์มักตื่นตัวมากกว่าจะหวาดกลัว และคุ้นเคยได้เร็วเมื่อได้รับการจับต้องอย่างใจเย็นพร้อมขนมล่อ เนื่องจากเป็นสัตว์ที่อยู่รวมฝูง แพะอัลไพน์จึงมีลำดับชั้นทางสังคมที่ชัดเจน และอาจแสดงความก้าวร้าวเมื่อแย่งอาหารที่รางอาหาร ดังนั้นการเลี้ยงแพะเพียงตัวเดียวมักทำให้เครียดและส่งเสียงร้องบ่อย

โดยทั่วไปแพะอัลไพน์อยู่ร่วมกับแพะตัวอื่น แกะ และสัตว์ฟาร์มชนิดอื่นได้ดี หากค่อยๆ แนะนำให้รู้จักกัน พ่อแพะในช่วงตกมันจะมีกลิ่นแรงขึ้นและก้าวร้าวมากขึ้น จึงควรแยกคอกให้อยู่ต่างหากอย่างมั่นคง แพะอัลไพน์ส่งเสียงร้องปานกลาง มักร้องตอนให้อาหารหรือเมื่อถูกแยกจากฝูง แต่ไม่ใช่แพะที่ร้องตลอดเวลา

คะแนนลักษณะนิสัยของแพะอัลไพน์ (1 = น้อย, 5 = มาก)
ลักษณะนิสัย	คะแนน
ความผูกพัน	4
พลังงาน	4
ความสามารถในการฝึก	4
การส่งเสียงร้อง	3
การผลัดขน	2

การดูแลและการจัดการเลี้ยง

แพะอัลไพน์ต้องการการดูแลใกล้ชิดทุกวัน รั้วที่แข็งแรง การตัดแต่งกีบสม่ำเสมอ การแทะเล็มและออกกำลังกาย และที่พักพิงที่ป้องกันความเปียกชื้นและความหนาวเย็น

แพะอัลไพน์เป็นสัตว์ที่ทนทานและไม่ยากต่อการเลี้ยงดู แต่ด้วยขนาดตัว ความกระตือรือร้น และปริมาณน้ำนมที่ผลิตได้ จึงต้องการการดูแลอย่างสม่ำเสมอทุกวัน แม่แพะที่กำลังให้นมควรรีดนมตามตารางเวลาที่แน่นอน โดยทั่วไปวันละสองครั้ง และต้องรักษาความสะอาดของเต้านมและอุปกรณ์รีดนมอยู่เสมอ

การดูแลขน

แปรงขนเป็นครั้งคราวเพื่อกำจัดขนที่หลุดร่วงและตรวจผิวหนังหาปรสิต
ตัดแต่งกีบทุก 6 ถึง 8 สัปดาห์ เพื่อป้องกันกีบยาวเกินไปและอาการขาเจ็บ
ตรวจหู ตา และขนทุกครั้งที่จับต้องตัวตามปกติ
รักษาความสะอาดบริเวณเต้านมและโคนหาง โดยเฉพาะในแม่แพะที่กำลังให้นม

การออกกำลังกาย

จัดให้มีพื้นที่คอกหรือแปลงหญ้าให้แทะเล็มและเคลื่อนไหวได้ทุกวัน
เพิ่มก้อนหิน ตอไม้ หรือแท่นที่มั่นคงไว้ให้ปีนป่ายและเล่น
ปล่อยให้แทะเล็มพุ่มไม้และไม้พุ่มได้อย่างอิสระในพื้นที่ที่มี
เลี้ยงแพะเพื่อนอย่างน้อยหนึ่งตัวไว้ด้วยกัน เพื่อให้แพะกระฉับกระเฉงและอารมณ์สงบ

สภาพแวดล้อม

แพะอัลไพน์ทนความหนาวเย็นได้ดีเนื่องจากบรรพบุรุษอาศัยอยู่บนภูเขา แต่ไม่ชอบสภาพเปียกชื้นเป็นเวลานาน ควรจัดที่พักพิงที่แห้ง ไม่มีลมโกรก ระบายอากาศดี มีวัสดุรองพื้นสะอาด และมีร่มเงาในภูมิอากาศร้อน รั้วต้องแข็งแรงและสูงเพียงพอ เพราะแพะอัลไพน์ชอบทดสอบขอบเขตและสามารถปีนหรือดันรั้วที่อ่อนแอจนทะลุออกไปได้ ควรแยกคอกพ่อแพะและแม่แพะไว้ต่างหากในช่วงที่ไม่ต้องการให้ผสมพันธุ์

โภชนาการและการให้อาหาร

แพะอัลไพน์เจริญเติบโตได้ดีด้วยอาหารหยาบและพุ่มไม้คุณภาพดี เสริมอาหารข้นสำหรับแม่แพะที่ให้นม พร้อมน้ำสะอาดและแร่ธาตุเฉพาะสำหรับแพะตลอดเวลา

พื้นฐานอาหารของแพะอัลไพน์คืออาหารหยาบ ได้แก่ แปลงหญ้า พุ่มไม้ และหญ้าแห้งคุณภาพดี เนื่องจากแพะเป็นสัตว์เคี้ยวเอื้อง จึงต้องการเส้นใยยาวเพื่อให้กระเพาะหมักทำงานได้ตามปกติ ควรมีหญ้าแห้งหรือพุ่มไม้ให้กินตลอดเวลา แม่แพะในช่วงให้นมต้องการพลังงานและโปรตีนสูง จึงมักต้องเสริมอาหารข้นหรืออาหารเข้มข้นสำหรับแพะนมนอกเหนือจากอาหารหยาบ ส่วนแม่แพะที่พักรีดนมและพ่อแพะต้องการอาหารข้นน้อยกว่ามาก และอาจอ้วนเกินไปได้หากให้อาหารมากเกินความจำเป็น

แนวทางการให้อาหารทั่วไป
ช่วงวัย	ปริมาณต่อวัน	จำนวนมื้อ
ลูกแพะ (หย่านมแล้ว)	หญ้าแห้งกินได้อิสระ บวกอาหารข้นประมาณ 0.2 ถึง 0.4 กก.	2
แม่แพะที่พักรีดนม / แพะตอน	อาหารหยาบและพุ่มไม้ อาหารข้นน้อยหรือไม่ต้องให้เลย	กินอาหารหยาบได้อิสระ
แม่แพะที่ให้นม	หญ้าแห้งกินได้อิสระ บวกอาหารข้นประมาณ 0.5 ถึง 1 กก. (ตามปริมาณน้ำนม)	2 มื้อ มักให้พร้อมการรีดนม
พ่อแพะ	อาหารหยาบ บวกอาหารข้นเล็กน้อยในช่วงผสมพันธุ์	1 ถึง 2

อาหารที่เป็นพิษและอันตราย

กันแพะให้ห่างจากโรโดเดนดรอน อาซาเลีย เมาน์เทนลอเรล ต้นยู (yew) ยี่โถ ใบเชอร์รีที่เหี่ยวเฉาและใบไม้ตระกูลพรุนชนิดอื่น พืชตระกูลมะเขือ รวมถึงอาหารข้นปริมาณมากหรืออาหารขึ้นรา ระดับทองแดงก็สำคัญเช่นกัน แร่ธาตุสำหรับแกะไม่ปลอดภัยกับแพะ เพราะแพะต้องการทองแดงมากกว่า จึงควรใช้แร่ธาตุที่ผลิตมาสำหรับแพะโดยเฉพาะ การเปลี่ยนอาหารกะทันหันอาจทำให้ท้องอืดหรือกระเพาะหมักปั่นป่วนได้

ขนมและอาหารเสริม

ควรจัดแร่ธาตุสำหรับแพะแบบผงให้กินได้อิสระ รวมถึงทองแดงและซีลีเนียมเสริมในพื้นที่ที่ดินขาดแร่ธาตุเหล่านี้ ต้องมีน้ำสะอาดให้ตลอดเวลา เพราะปริมาณน้ำนมจะลดลงอย่างรวดเร็วหากขาดน้ำ ขนมอย่างผลไม้ ผัก หรืออาหารข้นเล็กน้อยให้ได้ในปริมาณพอเหมาะ แต่ไม่ควรใช้แทนอาหารหยาบ ควรจัดเบกกิงโซดาให้กินได้อิสระเพื่อช่วยปรับสมดุลกระเพาะหมัก

สุขภาพและโรคที่พบบ่อย

แพะอัลไพน์แข็งแรงและมีอายุขัยประมาณ 12 ถึง 18 ปี แต่เสี่ยงต่อพยาธิภายใน ปัญหากีบ และโรคเมตาบอลิซึมกับเต้านมที่พบทั่วไปในแพะนม

แพะอัลไพน์เป็นสายพันธุ์ที่แข็งแรงและมีอายุยืน หากได้รับโภชนาการที่ดี การควบคุมพยาธิ และการตัดแต่งกีบสม่ำเสมอ แพะหลายตัวมีอายุยืนถึง 12 ถึง 18 ปี และแม่แพะที่ให้ผลผลิตดีมักให้นมได้ต่อเนื่องหลายฤดูกาล ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่มาจากการจัดการเลี้ยงมากกว่าโรคทางพันธุกรรม โดยพยาธิภายในเป็นปัญหาที่พบบ่อยที่สุดในแพะ

โรคที่พบบ่อยในแพะอัลไพน์
โรค	อาการ	หมายเหตุ
พยาธิภายใน (barber pole worm)	เหงือกซีด น้ำหนักลด ขากรรไกรบวมน้ำ โลหิตจาง	ใช้การให้คะแนนแบบ FAMACHA และถ่ายพยาธิตามเป้าหมาย
โรคเท้าเน่า / ง่ามกีบเปื่อย	ขาเจ็บ กีบมีกลิ่นเหม็น ไม่ยอมยืน	รักษาพื้นให้แห้ง ตัดแต่งและรักษาทันที
โรคบิด	ท้องเสียในลูกแพะ การเจริญเติบโตไม่ดี	จัดการสุขอนามัย รักษาสัตว์อายุน้อย
เต้านมอักเสบ	เต้านมร้อน บวม น้ำนมผิดปกติ	รีดนมอย่างสะอาด รักษาโดยสัตวแพทย์
คีโตซิส / ไข้น้ำนม	เบื่ออาหาร อ่อนแรงใกล้คลอด	เกี่ยวข้องกับช่วงท้องแก่และผลผลิตสูง
CAE (โรคข้ออักเสบและสมองอักเสบในแพะ)	ข้อบวม เต้านมแข็ง ร่างกายทรุดโทรม	ตรวจฝูงและจัดการป้องกันการแพร่กระจาย

การป้องกันโรค

ตรวจอุจจาระและให้คะแนนแบบ FAMACHA เป็นประจำเพื่อกำหนดการถ่ายพยาธิ
ตัดแต่งกีบทุก 6 ถึง 8 สัปดาห์
ฉีดวัคซีนประจำปี เช่น CDT (ป้องกันโรคจากเชื้อคลอสตริเดียมและบาดทะยัก) ตามคำแนะนำของสัตวแพทย์
ให้แร่ธาตุสำหรับแพะที่มีทองแดงและซีลีเนียมเหมาะสมกับดินในพื้นที่
ตรวจโรค CAE และโรคประจำฝูงอื่นๆ ก่อนนำสัตว์ใหม่เข้าฝูง
จัดที่อยู่ให้สะอาดแห้ง และให้อาหารที่เป็นมิตรกับกระเพาะหมัก

การผสมพันธุ์และการเลี้ยงลูกแพะ

แม่แพะอัลไพน์เข้าสู่วัยผสมพันธุ์เมื่ออายุประมาณ 7 ถึง 10 เดือน ตั้งท้องราวห้าเดือน และมักออกลูกครั้งละหนึ่งถึงสามตัว หย่านมเมื่ออายุ 8 ถึง 12 สัปดาห์

แม่แพะอัลไพน์เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุประมาณ 7 ถึง 10 เดือน แต่ผู้เพาะพันธุ์หลายรายเลือกรอจนแม่แพะเติบโตเต็มที่และมีน้ำหนักอย่างน้อยราว 36 กก. ก่อนผสมพันธุ์ครั้งแรก สายพันธุ์นี้เป็นสัดตามฤดูกาลในพื้นที่ส่วนใหญ่ โดยมีรอบการเป็นสัดทุก 18 ถึง 21 วันในช่วงฤดูผสมพันธุ์ที่อากาศเย็น พ่อแพะอาจผสมพันธุ์ได้ตั้งแต่อายุเพียงไม่กี่เดือน จึงควรแยกแพะตัวผู้อายุน้อยออกแต่เนิ่นๆ เพื่อป้องกันการผสมพันธุ์โดยไม่ได้วางแผน

ระยะตั้งท้องอยู่ที่ประมาณ 145 ถึง 155 วัน ใกล้เคียงห้าเดือน โดยทั่วไปออกลูกแฝดสอง แต่ลูกเดี่ยวและแฝดสามก็พบได้ทั่วไปเช่นกัน แม่แพะที่ได้รับการจัดการดีสามารถให้ลูกดกได้มาก แม่แพะส่วนใหญ่คลอดลูกได้เองโดยแทบไม่ต้องช่วยเหลือ แต่ผู้เลี้ยงควรอยู่ดูแลใกล้ชิดในกรณีที่คลอดยาก

ลูกแพะจะลุกขึ้นยืนและดูดนมได้ไม่นานหลังคลอด และควรได้รับน้ำนมเหลืองในช่วงชั่วโมงแรกๆ ในฟาร์มนม ลูกแพะอาจถูกเลี้ยงด้วยแม่เองหรือเลี้ยงด้วยขวดนมโดยใช้นมสดหรือนมทดแทน โดยทั่วไปหย่านมเมื่ออายุระหว่าง 8 ถึง 12 สัปดาห์ เมื่อลูกแพะกินหญ้าแห้งและอาหารข้นได้อย่างสม่ำเสมอแล้ว หลังคลอดแม่แพะจะเข้าสู่ช่วงให้นมและถูกรีดนมต่อเนื่องเป็นระยะเวลานาน ก่อนหยุดรีดนมเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการผสมพันธุ์ครั้งถัดไป

ข้อมูลการผสมพันธุ์ของแพะอัลไพน์
ตัวชี้วัด	ค่า
วัยเจริญพันธุ์	ประมาณ 7 ถึง 10 เดือน
ฤดูผสมพันธุ์	ตามฤดูกาล ส่วนใหญ่ในฤดูใบไม้ร่วงของเขตอบอุ่น
รอบการเป็นสัด	ประมาณ 18 ถึง 21 วัน
ระยะตั้งท้อง	ประมาณ 145 ถึง 155 วัน
จำนวนลูกต่อครอก	1 ถึง 3 ตัว ส่วนใหญ่เป็นแฝดสอง
อายุหย่านม	ประมาณ 8 ถึง 12 สัปดาห์

คำถามที่พบบ่อย

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับขนาดตัว อุปนิสัย การดูแล อายุขัย ความเหมาะสม และการหาซื้อแพะพันธุ์อัลไพน์

แพะอัลไพน์ตัวใหญ่แค่ไหน

แพะอัลไพน์เป็นแพะนมขนาดใหญ่ แม่แพะสูงที่ไหล่ประมาณ 76 ซม. (30 นิ้ว) และหนักตั้งแต่ประมาณ 61 กก. (135 ปอนด์) ขึ้นไป ส่วนพ่อแพะสูงประมาณ 81 ถึง 90 ซม. (32 ถึง 36 นิ้ว) และหนักตั้งแต่ 77 กก. (170 ปอนด์) ขึ้นไป

แพะอัลไพน์มีอุปนิสัยอย่างไร

แพะอัลไพน์เป็นมิตร ช่างสงสัย และกระตือรือร้น ผูกพันกับผู้เลี้ยงได้ดี มักอ่อนโยนเมื่ออยู่กับครอบครัว และเข้ากับแพะตัวอื่นได้ดี แต่ก็ช่างสงสัยพอที่จะทดสอบความแข็งแรงของรั้วอยู่เสมอ

แพะอัลไพน์เลี้ยงยากหรือไม่

เป็นตัวเลือกที่ดีสำหรับผู้เลี้ยงที่พร้อมทุ่มเทเวลา สิ่งที่ต้องดูแลหลักคือการรีดนมทุกวันในช่วงให้นม รั้วที่แข็งแรงและสูงเพียงพอ การตัดแต่งกีบทุก 6 ถึง 8 สัปดาห์ การควบคุมพยาธิ และการมีแพะเพื่อนอย่างน้อยหนึ่งตัว

แพะอัลไพน์มีอายุขัยเท่าไร

หากได้รับการดูแลที่ดี แพะอัลไพน์มักมีอายุยืน 12 ถึง 18 ปี และแม่แพะที่ให้ผลผลิตดีมักให้นมได้ต่อเนื่องหลายฤดูกาลก่อนปลดระวาง

แพะอัลไพน์ให้น้ำนมมากแค่ไหน

แพะอัลไพน์เป็นหนึ่งในแพะนมที่ให้ผลผลิตสูง แม่แพะที่ให้นมเต็มที่มักผลิตน้ำนมได้หลายลิตรต่อวัน โดยมีปริมาณไขมันเนยปานกลางซึ่งเหมาะสำหรับทำชีส

แพะอัลไพน์เหมาะกับผู้เริ่มต้นและครอบครัวหรือไม่

เหมาะสำหรับผู้ที่พร้อมทุ่มเทดูแลทุกวัน อุปนิสัยเป็นมิตรและผลผลิตน้ำนมที่สม่ำเสมอเหมาะกับเกษตรกรรายย่อยและครอบครัว แม้ว่าขนาดตัว พลังงาน และความสามารถในการหนีจะต้องอาศัยรั้วที่แข็งแรงและกิจวัตรที่ชัดเจน

หาซื้อแพะอัลไพน์ได้ง่ายหรือไม่

แพะอัลไพน์เป็นหนึ่งในสายพันธุ์แพะนมที่เลี้ยงแพร่หลายที่สุด และได้รับการรับรองจากหน่วยงานทะเบียนพันธุ์แพะรายใหญ่ ทำให้โดยทั่วไปสามารถหาซื้อได้ทั้งแพะที่มีและไม่มีใบรับรองพันธุ์จากผู้เพาะพันธุ์แพะนมในหลายพื้นที่

From the community

Ask about the อัลไพน์

No questions about the อัลไพน์ yet. Be the first to ask.