เวลช์ฮาเลควิน

เป็ด Welsh Harlequin เป็นเป็ดบ้านขนาดกลางที่พัฒนาขึ้นในประเทศเวลส์ อยู่ในกลุ่มน้ำหนักเบา โดยเป็ดตัวผู้ (ดัก) หนักประมาณ 2.3 กิโลกรัม และเป็ดตัวเมียหนักประมาณ 2 กิโลกรัม สายพันธุ์นี้สืบเชื้อสายมาจากเป็ด Khaki Campbell และคงชื่อเสียงด้านการออกไข่สูงของ Campbell ไว้ พร้อมกับมีสีขนสวยงามและมีลวดลายโดดเด่นกว่า

ชื่อนี้มาจากขน "Harlequin" หรือตัวตลกหน้ากาก หมายถึงลวดลายขาดๆ ด่างๆ ที่ให้ภาพลักษณ์อ่อนโยน เป็นลวดลายแทนที่จะเป็นสีเดียว สายพันธุ์นี้ถือเป็นสายพันธุ์สองวัตถุประสงค์ หมายความว่าเลี้ยงทั้งเพื่อไข่และในบางฟาร์มขนาดเล็กเพื่อเนื้อด้วย ปริมาณไข่สูงมากสำหรับเป็ด โดยเป็ดตัวเมียมักออกไข่ 240 ถึง 330 ฟองต่อปี

อุปนิสัยเป็นหนึ่งในคุณสมบัติที่โดดเด่นของสายพันธุ์นี้ เป็ด Welsh Harlequin สงบ มีนิสัยดีและเชื่อง ทำให้เป็นตัวเลือกที่ใช้งานได้จริงสำหรับฝูงในครอบครัวและผู้เลี้ยงเป็ดครั้งแรก เป็ดเหล่านี้หาอาหารเก่งและมักอยู่ใกล้บ้านเมื่อมีกิจวัตรที่มั่นคง

เหมาะกับใคร

เป็ด Welsh Harlequin เหมาะกับผู้เลี้ยงที่ต้องการแหล่งไข่ที่สม่ำเสมอจากนกที่เงียบสงบและจัดการได้ง่าย อุปนิสัยสงบเหมาะกับครอบครัวที่มีเด็กและผู้ที่เพิ่งเริ่มเลี้ยงเป็ด สายพันธุ์นี้ต้องการน้ำสะอาดและพื้นที่สำหรับหาอาหาร ดังนั้นจึงเหมาะกับสวนหรือฟาร์มขนาดเล็กมากกว่าคอกที่แออัดโดยไม่มีพื้นที่กลางแจ้ง

สายพันธุ์นี้ถูกสร้างขึ้นในเวลส์โดย Leslie Bonnet นักเพาะพันธุ์เป็ดที่เลี้ยงเป็ด Khaki Campbell ในปี พ.ศ. 2492 เขาสังเกตเห็นการกลายพันธุ์สีในลูกเป็ด Campbell ของเขา นกที่มีสีอ่อนกว่าและมีลวดลายด่างดึงดูดความสนใจของเขา และเขาเริ่มคัดเลือกและผสมพันธุ์จากพวกมันเพื่อตรึงลวดลายใหม่

Bonnet ตั้งชื่อเป็ดที่ได้ว่า Welsh Harlequin ตามขนที่มีลวดลายและประเทศที่เป็ดเหล่านี้ถูกผสมพันธุ์ เนื่องจากพ่อแม่พันธุ์คือ Khaki Campbell สายพันธุ์ใหม่จึงสืบทอดความสามารถในการออกไข่สูงของ Campbell พร้อมกับสีอ่อนกว่าที่โดดเด่น

จำนวนสายพันธุ์ลดลงเมื่อมีการสูญเสียฝูงในช่วงปลายทศวรรษ 1960 หลังจากนั้นกลุ่มยีนถูกสร้างขึ้นใหม่จากนกที่รอดชีวิตจำนวนน้อย เป็ด Welsh Harlequin เดินทางถึงสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2511 เมื่อมีการนำเข้าไข่ฟัก และพ่อแม่พันธุ์ตามมาในการนำเข้าในภายหลังของทศวรรษ 1980

สายพันธุ์นี้ยังคงพบได้น้อยกว่าบรรพบุรุษ Khaki Campbell กลุ่มอนุรักษ์ได้จัดให้เป็นสายพันธุ์ที่ควรติดตามเนื่องจากประชากรจำกัด และผู้เลี้ยงยังคงรักษามันไว้ทั้งเพื่อไข่และเพื่อรูปลักษณ์ของมัน

เป็ด Welsh Harlequin มีลำตัวเรียวและค่อนข้างตั้งตรง ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของสายพันธุ์ออกไข่ที่เบากว่า ดูเพรียวมากกว่าหนัก มีคอยาว หัวละเอียด และลำตัวอยู่ในมุมพอเหมาะกับพื้น ความประทับใจโดยรวมคือเป็ดที่สวยงาม กระฉับกระเฉงมากกว่าเป็ดเนื้อที่อ้วนพี

ขนเป็นที่มาของชื่อสายพันธุ์ แทนที่จะเป็นสีเดียวกัน ขนแสดงลวดลายด่างแตกออกในโทนสีทึม ตัวผู้และตัวเมียแตกต่างกันอย่างชัดเจนเมื่อมีขนผู้ใหญ่แล้ว

ขนและสี

ตัวผู้มีหัวสีเขียวเข้ม หน้าอกสีแดงเข้มแต้มครีม และลำตัวสีเทาและน้ำตาลอ่อน ตัวเมียโดยรวมอ่อนกว่า มีสีพื้นครีมน้ำตาลอ่อนถูกขัดด้วยลวดลายเข้มกว่าและดูเหมือนมีน้ำค้างบนหลังและปีก ทั้งสองเพศอาจมีแถบขนมันวาวบนปีก ขาและเท้าสีส้มถึงน้ำตาล มักเข้มขึ้นตามอายุ ลูกเป็ดที่เพิ่งฟักสามารถระบุเพศได้บ่อยครั้งจากสีจะงอยปาก ซึ่งเป็นลักษณะเชิงปฏิบัติที่ผู้เพาะพันธุ์ให้ความสำคัญ

เป็ด Welsh Harlequin มีชื่อเสียงด้านอุปนิสัยที่สม่ำเสมอ มีนิสัยดี นกเหล่านี้สงบและแทบไม่ตื่นตกใจเมื่อคุ้นเคยกับผู้เลี้ยงแล้ว และหลายตัวกลายเป็นเชื่องพอที่จะกินอาหารจากมือ ความสงบนี้เป็นส่วนสำคัญที่ทำให้สายพันธุ์นี้ได้รับการแนะนำสำหรับครอบครัวและผู้ที่เลี้ยงเป็ดเป็นครั้งแรก

กับผู้คน สายพันธุ์นี้เป็นมิตรและอยากรู้อยากเห็นโดยไม่เรียกร้อง กับเด็ก มักจะอดทน แต่เช่นเดียวกับเป็ดทุกชนิด ชอบการจัดการที่นุ่มนวลและการเข้าหาที่เงียบสงบ กับเป็ดตัวอื่น เข้าสังคมได้ดีและเข้ากับฝูงได้โดยไม่มีปัญหามาก และโดยทั่วไปอยู่กับไก่และสัตว์ปีกในสวนหลังบ้านอื่นๆ ได้อย่างสงบเมื่อมีพื้นที่เพียงพอและอาหารแยกต่างหาก

เป็ดเหล่านี้หาอาหารอย่างกระตือรือร้นและใช้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละวันในการหาหอยทาก แมลงและผักใบเขียว เป็ดไม่ก้าวร้าว และตัวผู้มักรบกวนน้อยกว่าสายพันธุ์หนักบางชนิด นกเหล่านี้ร้องบ้างแต่ไม่มากเกิน โดยตัวเมียร้องมากกว่าในสองเพศ

เป็ด Welsh Harlequin แข็งแรงทนทานและดูแลน้อยกว่าสายพันธุ์หายากหลายชนิด แต่มีความต้องการพื้นฐานของเป็ดทุกชนิด ได้แก่ น้ำสะอาด ที่พักแห้ง และพื้นที่หาอาหาร เป็ดไม่ต้องการบ่อ แม้ว่าจะได้ประโยชน์จากน้ำที่ลึกพอที่จะจุ่มหัวและทำความสะอาดตาและรูจมูก

การดูแลสุขอนามัย

• เป็ดดูแลตัวเองได้เอง ไม่จำเป็นต้องตัดหรือตกแต่งขน
• จัดหาน้ำที่ลึกพอสำหรับการจุ่มหัวเพื่อให้เป็ดรักษาตาและจะงอยปากให้สะอาด
• ตรวจเท้าและขาเพื่อหารอยบาด บวม หรือโรคตุ่มน้ำที่เท้าระหว่างการจัดการตามปกติ
• คาดว่าจะมีการผลัดขนมากขึ้นปีละหนึ่งหรือสองครั้งเมื่อขนถูกเปลี่ยน

การออกกำลังกาย

• ให้เข้าถึงสนาม คอกหรือทุ่งหญ้าทุกวันเพื่อหาอาหาร
• เปิดพื้นที่ให้เดินและตะกุยน้ำ สายพันธุ์นี้กระตือรือร้นและไม่ชอบถูกขังแคบ
• สระน้ำตื้นหรือถังน้ำขนาดใหญ่ช่วยการอาบน้ำและการทำความสะอาดขนตามธรรมชาติ
• หมุนเวียนพื้นที่หาอาหารหากทำได้เพื่อป้องกันพื้นกลายเป็นโคลน

สภาพแวดล้อม

จัดหาบ้านที่ป้องกันสัตว์นักล่าได้พร้อมที่นอนแห้งเช่นฟางหรือขี้เลื่อย ระบายอากาศดีและร่มเงาสำหรับอากาศร้อน สายพันธุ์นี้ทนหนาวได้ดีเมื่อเก็บให้แห้งและหลีกเลี่ยงลมโกรก ในภูมิอากาศร้อน ร่มเงาและน้ำอย่างต่อเนื่องเป็นสิ่งสำคัญ เพราะเป็ดไม่สามารถเหงื่อออกได้และร้อนเกินไปอย่างรวดเร็ว

เป็ด Welsh Harlequin เติบโตได้ดีด้วยอาหารสัตว์ปีกน้ำหรืออาหารสัตว์ปีกเชิงพาณิชย์ที่เหมาะกับอายุและสถานะการออกไข่ ลูกเป็ดต้องการอาหารเริ่มต้นแบบป่น เป็ดที่กำลังเติบโตเปลี่ยนเป็นอาหารสำหรับวัยเจริญเติบโต และแม่เป็ดที่ออกไข่ต้องการอาหารสำหรับแม่พันธุ์ที่มีโปรตีนประมาณ 16 ถึง 18 เปอร์เซ็นต์และแคลเซียมเสริมเพื่อคุณภาพเปลือกไข่ อาหารลูกไก่ที่ใช้กับสัตว์ปีกควรปราศจากยาเว้นแต่จะระบุว่าปลอดภัยสำหรับเป็ด การหาอาหารจากธรรมชาติให้หอยทาก แมลงและผักใบเขียวที่เสริมอาหาร แต่ไม่ควรแทนที่อาหารสมดุล

อาหารว่างและอาหารเสริม

ให้ผักใบเขียว ถั่วลันเตา ผักสับและหนอนแป้งในปริมาณพอดีเป็นอาหารว่าง จัดหาทรายละเอียดที่ไม่ละลายเพื่อให้เป็ดบดอาหาร เนื่องจากเป็ดไม่มีฟัน และจัดหาเปลือกหอยนางรมบดแยกต่างหากสำหรับแม่เป็ดออกไข่ที่ต้องการแคลเซียมเสริม ไนอาซินมีความสำคัญสำหรับลูกเป็ด หากอาหารมีไนอาซินต่ำ อาหารเสริมเช่นยีสต์เบียร์ที่เพิ่มเข้าไปช่วยสนับสนุนการพัฒนาขาที่แข็งแรง

เป็ด Welsh Harlequin เป็นสายพันธุ์ที่แข็งแรงทนทานมีปัญหาสุขภาพทางพันธุกรรมน้อย ด้วยที่พักที่ดี น้ำสะอาดและอาหารที่ถูกต้อง นกเหล่านี้มักมีชีวิตอยู่ได้ 8 ถึง 12 ปี ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่ที่พบในสายพันธุ์นี้เกี่ยวข้องกับการจัดการมากกว่าพันธุกรรม ซึ่งหมายความว่าหลายอย่างสามารถป้องกันได้ผ่านการดูแลตามปกติ

การดูแลเชิงป้องกัน

• รักษาที่พักให้แห้ง สะอาดและระบายอากาศดี
• จัดหาน้ำสะอาดลึกพอสำหรับการจุ่มหัวและอาบน้ำ
• ให้อาหารตามช่วงชีวิตที่มีไนอาซินและแคลเซียมเพียงพอ
• ตรวจเท้าและขาเป็นประจำเพื่อหาสัญญาณแรกเริ่มของโรคตุ่มน้ำที่เท้า
• ใช้ที่พักที่ป้องกันสัตว์นักล่าได้และล็อคฝูงในตอนกลางคืน
• กักกันนกใหม่ก่อนเพิ่มเข้าฝูง

เป็ด Welsh Harlequin ปรับตัวได้กับการตั้งค่าในสวนหลังบ้านและฟาร์มขนาดเล็กส่วนใหญ่ เป็ดต้องการบ้านที่ปลอดภัยสำหรับการป้องกันในเวลากลางคืนและพื้นที่กลางวันสำหรับหาอาหารและอาบน้ำ สายพันธุ์นี้ไม่ต้องการบ่อธรรมชาติ แต่สระน้ำตื้นหรือถังน้ำขนาดใหญ่ช่วยเพิ่มสวัสดิภาพและให้เป็ดรักษาขนในสภาพที่ดี เนื่องจากเป็ดหาอาหารอย่างกระตือรือร้น จึงชอบพื้นที่มากกว่าถูกขังแคบ

รายการตรวจสอบการติดตั้ง

• บ้านที่ป้องกันสัตว์นักล่าได้พร้อมกลอนที่แน่นหนาและระบายอากาศดี
• ที่นอนแห้งเปลี่ยนบ่อยๆ เพื่อป้องกันความชื้น
• น้ำดื่มสะอาดมีตลอดเวลา
• ถังอาบหรือสระน้ำตื้นวางบนฐานระบายน้ำ
• ร่มเงาสำหรับอากาศร้อนและกันลมสำหรับอากาศหนาว
• สนามหรือคอกที่มีรั้วสำหรับหาอาหารทุกวัน

ไข่เป็ด Welsh Harlequin ใช้เวลาประมาณ 28 วันในการฟัก ซึ่งเป็นช่วงการฟักมาตรฐานสำหรับเป็ดบ้านส่วนใหญ่ยกเว้นเป็ด Muscovy ไข่สามารถวางใต้เป็ดหรือไก่ที่กำลังฟักหรือฟักในตู้ฟัก เป็ด Welsh Harlequin ตัวเมียบางตัวมีนิสัยฟักไข่และเป็นแม่ที่มีความสามารถ แม้ว่าความน่าเชื่อถือจะแตกต่างกันระหว่างแต่ละตัว ไข่เป็ดต้องการความชื้นสูงกว่าไข่ไก่และได้ประโยชน์จากการพลิกสม่ำเสมอและในหลายกรณีการพรมน้ำเบาๆ ระหว่างการฟัก

ขั้นตอนการฟักไข่

1. เก็บไข่สะอาดและเก็บโดยปลายแหลมหันลงนานไม่เกิน 7 ถึง 10 วันก่อนนำไปฟัก
2. อุ่นตู้ฟักให้อยู่ที่อุณหภูมิคงที่ 37.5 องศาเซลเซียสก่อนใส่ไข่
3. พลิกไข่หลายครั้งต่อวันและรักษาความชื้นให้อยู่ที่ประมาณ 55 เปอร์เซ็นต์
4. ส่องไข่ประมาณวันที่ 7 และวันที่ 14 เพื่อตรวจสอบการพัฒนาและเอาไข่ที่ไม่ได้รับการผสมออก
5. ในวันที่ 25 หยุดพลิก เพิ่มความชื้นและหลีกเลี่ยงการเปิดตู้ฟัก (ระยะล็อค)
6. ปล่อยให้ลูกเป็ดฟักและแห้งสนิทก่อนย้ายไปยังกล่องอนุบาลที่อบอุ่น