รูออง

เป็ดรูอ็องเป็นเป็ดบ้านขนาดหนักที่พัฒนาขึ้นในประเทศฝรั่งเศส ลวดลายขนของมันแทบจะเหมือนกับเป็ดแมลลาร์ดในธรรมชาติทุกประการ แต่มีขนาดใหญ่กว่าสองถึงสามเท่าและหนักเกินกว่าจะบินได้ เป็ดตัวผู้ที่สมบูรณ์มักมีน้ำหนักระหว่าง 3.6 ถึง 4.5 กิโลกรัม ซึ่งทำให้รูอ็องอยู่ในกลุ่มสายพันธุ์เป็ดมาตรฐานขนาดใหญ่ที่สุดที่เลี้ยงในฟาร์มและพื้นที่เกษตรกรรมขนาดเล็ก

มีสองสายพันธุ์ที่แตกต่างกันภายใต้ชื่อเดียวกัน รูอ็องสายพันธุ์ผลผลิตหรือสายพันธุ์ทั่วไปเป็นเป็ดฟาร์มที่ใช้งานได้จริง มีท่าทางยืนตั้งตรงมากกว่า ในขณะที่รูอ็องสายพันธุ์แสดงมีลำตัวลึกกว่า แข็งแกร่งกว่า ผสมพันธุ์ตามมาตรฐานการแสดงที่เข้มงวดโดยมีส่วนท้องที่เกือบชิดพื้น ทั้งสองสายพันธุ์มีสีขนเหมือนเป็ดแมลลาร์ดและนิสัยเงียบสงบ อ่อนโยนของสายพันธุ์นี้

เป็ดรูอ็องโตช้าและเคลื่อนไหวช้า พวกมันหาอาหารได้ดี ทนต่ออากาศหนาวได้ดี และแทบไม่สร้างปัญหาในฝูงรวม การผสมผสานระหว่างขนาด สี และนิสัยเชื่อง ทำให้สายพันธุ์นี้ยังคงได้รับความนิยมในหมู่นักเลี้ยงงานอดิเรกและผู้เข้าร่วมการแสดง มากกว่าการดำเนินการเชิงพาณิชย์ซึ่งชอบสายพันธุ์ที่โตเร็วกว่า

รูอ็องเหมาะกับใคร

เป็ดรูอ็องเหมาะสำหรับผู้เลี้ยงที่มีพื้นที่เพียงพอ แหล่งน้ำ และความอดทนสำหรับสัตว์ที่โตช้า น้ำหนักและนิสัยอ่อนโยนของมันทำให้บินได้ไม่ดีและหลุดรอดได้ยาก ซึ่งเหมาะกับการเลี้ยงในสวนหลังบ้านแบบเปิด ผู้ที่ชื่นชอบรูปลักษณ์ของเป็ดแมลลาร์ดโดยไม่ต้องเลี้ยงสัตว์ป่ามักเลือกสายพันธุ์นี้ สายพันธุ์นี้ไม่เหมาะกับผู้ที่ต้องการผลผลิตไข่สูงหรือการผลิตเนื้อที่รวดเร็ว เนื่องจากรูอ็องวางไข่ในปริมาณปานกลางและโตช้า

สายพันธุ์นี้ได้รับชื่อมาจากเมืองรูอ็องในนอร์มังดี ทางตอนเหนือของฝรั่งเศส ซึ่งเป็ดฟาร์มที่มีสีขนเหมือนเป็ดแมลลาร์ดถูกเลี้ยงเพื่อบริโภคเป็นเนื้อมาหลายชั่วอายุคน ฝูงเป็ดฝรั่งเศสยุคแรกเป็นเป็ดใช้งานขนาดกลาง คัดเลือกมาเพื่อเอาเนื้อเป็นหลัก บันทึกจากศตวรรษที่สิบแปดอธิบายถึงเป็ดขนาดใหญ่ที่มีลวดลายขนแบบแมลลาร์ดในภูมิภาคนี้ แม้ว่าจะไม่มีการบันทึกวันก่อตั้งที่แน่ชัด

เป็ดเดินทางถึงอังกฤษในช่วงต้นศตวรรษที่สิบเก้า และผู้เพาะพันธุ์ชาวอังกฤษได้ปรับรูปร่างใหม่อย่างมีนัยสำคัญ พวกเขาคัดเลือกเพื่อให้ได้ขนาดที่ใหญ่ขึ้น ลำตัวลึกขึ้น และท่าทางที่นอนราบต่ำ เปลี่ยนเป็ดฟาร์มที่ใช้งานได้จริงให้กลายเป็นเป็ดสำหรับการแสดง สายพันธุ์แสดงขนาดหนักที่คนส่วนใหญ่นึกภาพในปัจจุบันส่วนใหญ่เป็นผลมาจากการปรับปรุงของอังกฤษ มากกว่าจากฝูงเป็ดฟาร์มฝรั่งเศสดั้งเดิม

เป็ดรูอ็องได้รับการรับรองในมาตรฐานความสมบูรณ์ของสมาคมสัตว์ปีกอเมริกัน (APA) ในปี ค.ศ. 1874 เป็นหนึ่งในสายพันธุ์เป็ดแรกที่ได้รับการยอมรับในสหรัฐอเมริกา นับตั้งแต่นั้น สายพันธุ์นี้แพร่กระจายผ่านวงการแสดงและงานอดิเรกในอเมริกาเหนือ

สายพันธุ์สองสายคงอยู่อันเป็นผลจากการแยกประวัตินี้ รูอ็องสายผลผลิตใกล้เคียงกับเป็ดสาธารณูปโภคเบาของฝรั่งเศส ในขณะที่รูอ็องสายแสดงสะท้อนอุดมคติของอังกฤษที่ลึกและแข็งแกร่ง ทั้งคู่ยังคงรักษาสีขนแบบแมลลาร์ดที่ได้กำหนดสายพันธุ์นี้ตลอดการพัฒนา

เป็ดรูอ็องดูเหมือนเป็ดแมลลาร์ดยักษ์เมื่อมองครั้งแรก ลำตัวยาว กว้าง และอยู่ในระดับต่ำ มีส่วนท้องที่เต็มซึ่งเห็นชัดเจนที่สุดในเป็ดสายแสดง หัวใหญ่และปากมีความยาวปานกลาง แม้จะมีรูปร่างใหญ่โตแต่สัตว์เคลื่อนไหวด้วยท่าเดินช้า ราบเรียบ มากกว่าการส่ายตัวตั้งตรงของสายพันธุ์เบากว่า

ขนและสี

ตัวผู้มีหัวสีเขียวมันวาว มีวงคอสีขาว หน้าอกสีแดงชมพูหรือน้ำตาลเข้ม และลำตัวสีเทา มีขนหางสีดำโค้งงอและปากสีเหลืองถึงเขียว ตัวเมียมีสีน้ำตาลลายจุดทั่วลำตัว ซึ่งช่วยพรางตัวได้ดีเมื่อกกไข่ ทั้งสองเพศมีกระจกปีกสีน้ำเงินขอบขาวบนแต่ละปีก ในฤดูร้อนตัวผู้จะลอกคราบแบบอีคลิปส์และมีขนสีซีดคล้ายตัวเมียชั่วคราวก่อนที่จะกลับมามีสีเต็มรูปแบบ การระบุเพศจากสีขนเชื่อถือได้เฉพาะกับสัตว์ที่โตเต็มวัยนอกช่วงอีคลิปส์ โดยสีปากและขนหางโค้งของตัวผู้เป็นสัญญาณรองที่มีประโยชน์

เป็ดรูอ็องเป็นหนึ่งในสายพันธุ์เป็ดที่มีความมั่นคงมากที่สุด มันเคลื่อนไหวช้าและสงบเสงี่ยม ส่วนหนึ่งมาจากนิสัย และอีกส่วนเพราะน้ำหนักที่ขัดขวางพฤติกรรมที่รวดเร็วหรือตื่นตกใจ สัตว์ที่ได้รับการดูแลอย่างสม่ำเสมอจะเชื่องและทนต่อคนได้ดี แม้ว่ามันจะไม่ใช่สัตว์เลี้ยงที่นั่งบนตัก และชอบอยู่กับเป็ดตัวอื่นมากกว่า

ภายในฝูง สายพันธุ์นี้มีความสงบสุข เป็ดรูอ็องไม่มีแนวโน้มจะรังแกตัวเล็กกว่า และมักอยู่ในระดับล่างหรือกลางของลำดับการจิกในฝูงรวม ตัวผู้โดยทั่วไปสุภาพ แต่ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ ตัวผู้ใดก็ตามอาจแสดงพฤติกรรมกล้าแสดงออกมากขึ้น และสัดส่วนตัวผู้ต่อตัวเมียสูงอาจนำไปสู่การผสมพันธุ์มากเกินไปซึ่งสร้างความเครียดให้กับตัวเมีย

เป็ดรูอ็องบินไม่เก่งและอยู่ใกล้บ้าน ซึ่งทำให้การรั้วกั้นง่ายขึ้น นอกจากนี้ยังค่อนข้างเงียบเมื่อเปรียบเทียบกับสายพันธุ์เช่น Call duck; ตัวเมียร้องก้องในขณะที่ตัวผู้มีเสียงแหบแห้งเบากว่า อุปนิสัยสงบทำให้สายพันธุ์นี้เหมาะกับผู้เลี้ยงมือใหม่ โดยต้องคำนึงถึงขนาดและจังหวะที่ช้าของพวกมัน

การดูแลประจำวันมุ่งเน้นที่น้ำ พื้นที่ และการป้องกันจากสัตว์นักล่า เนื่องจากเป็ดรูอ็องหนักและเคลื่อนไหวช้า จึงต้องการทางเข้าถึงทุกสิ่งในระดับพื้นดิน และได้ประโยชน์จากทางลาดมากกว่าบันได

การดูแลความสะอาด

• เป็ดดูแลตัวเองได้ ให้น้ำอาบเพื่อให้ขนสะอาดและมีน้ำมัน
• ตรวจสอบทวารหนักและขาเป็นประจำสำหรับโคลนหรืออุจจาระที่ติดแน่น
• ตรวจสอบส่วนท้องและด้านล่างของเป็ดสายแสดง ซึ่งนั่งต่ำและเก็บสิ่งสกปรกได้ง่าย

การออกกำลังกาย

• ให้เวลาหาอาหารบนหญ้าหรือพื้นที่ปลูกพืชทุกวัน
• กระจายที่ให้อาหารและน้ำเพื่อกระตุ้นให้เดิน
• หลีกเลี่ยงการบังคับให้เคลื่อนที่เร็ว สายพันธุ์นี้เหนื่อยเร็วเนื่องจากน้ำหนัก

สภาพแวดล้อม

จัดหาที่พักพิงแห้ง ไม่มีลมโกรก ในระดับพื้นดินพร้อมวัสดุรองพื้นหนา ให้น้ำดื่มลึกพอที่เป็ดจะจุ่มปากทั้งอันและล้างจมูกและตาได้เสมอ สระน้ำตื้นหรือกาละมังขนาดใหญ่สำหรับอาบน้ำช่วยรักษาขนให้อยู่ในสภาพดี สายพันธุ์นี้ทนต่ออากาศหนาวได้ดี แต่ต้องการร่มเงาและน้ำเพิ่มในอากาศร้อน เนื่องจากสัตว์ที่มีน้ำหนักมากร้อนเกินได้ง่ายกว่า

อาหารสำเร็จรูปสำหรับเป็ดหรือนกน้ำควรเป็นพื้นฐานของอาหาร ในกรณีที่หาอาหารเฉพาะนกน้ำไม่ได้ อาหารสัตว์ปีกที่ไม่มียาปฏิชีวนะพร้อมการเสริมไนอะซินช่วยสนับสนุนการพัฒนาขาและกระดูกที่ลูกเป็ดที่กำลังเติบโตต้องการ เป็ดรูอ็องที่หากินอิสระเสริมอาหารด้วยหญ้า แมลง และทาก แต่อาหารที่หาได้เองไม่เพียงพอต่อความต้องการ

อาหารว่างและอาหารเสริม

ให้อาหารว่าง เช่น ผักใบเขียวสับ ถั่วลันเตา และหนอนแมลงในปริมาณน้อย คิดเป็นประมาณหนึ่งในสิบของปริมาณอาหารทั้งหมด ให้หินกรวดที่ไม่ละลายเพื่อให้เป็ดบดอาหาร และให้เปลือกหอยนางรมบดแยกต่างหากสำหรับตัวเมียที่กำลังออกไข่เพื่อความแข็งแกร่งของเปลือกไข่ เนื่องจากเป็ดรูอ็องน้ำหนักเพิ่มขึ้นได้ง่าย ควรตรวจสอบสภาพร่างกายและลดอาหารว่างหากสัตว์มีน้ำหนักมากเกินไป เพราะน้ำหนักเกินสร้างแรงกดดันบนขาและลดความสามารถในการสืบพันธุ์

เป็ดรูอ็องเป็นสายพันธุ์แข็งแกร่งที่มีอายุขัยทั่วไป 8 ถึง 12 ปีเมื่อได้รับการดูแลที่ดี ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่เกิดจากขนาดของสัตว์ ไม่ใช่จากโรคทางพันธุกรรม เป็ดหนักเพิ่มแรงกดบนขาและเท้า ดังนั้นพื้นแห้ง น้ำสะอาด และการควบคุมน้ำหนักจึงสำคัญกว่าสำหรับสายพันธุ์นี้มากกว่าเป็ดที่เบากว่า

การดูแลป้องกัน

• รักษาพื้นที่อยู่อาศัยให้แห้งและจัดพื้นดินนุ่มสะอาดเพื่อป้องกันการบาดเจ็บที่เท้า
• ให้อาหารที่มีไนอะซินเพียงพอแก่ลูกเป็ดในช่วงการเติบโตเร็ว
• ตรวจสอบน้ำหนักและจำกัดอาหารว่างเพื่อปกป้องขาและความสามารถในการสืบพันธุ์
• จัดน้ำอาบสะอาดตลอดทั้งปีเพื่อสุขภาพขน
• ตรวจสอบเท้าและขาเป็นประจำ โดยเฉพาะในเป็ดสายแสดงที่อยู่ต่ำ

เป็ดรูอ็องเลี้ยงกลางแจ้งพร้อมบ้านที่ปลอดภัยสำหรับนอนกลางคืนและป้องกัน พวกมันไม่เกาะหรือนอนบนที่สูง ดังนั้นที่พักพิงจึงเป็นที่พักอิงพื้นดินแทนที่จะเป็นเล้าไก่ที่มีคอนไม้ เนื่องจากสายพันธุ์นี้หนักและบินไม่ดี รั้วอาจค่อนข้างต่ำ แต่ต้องแข็งแกร่งต่อสัตว์นักล่าในระดับพื้นดิน เช่น จิ้งจอกและสุนัข

รายการตรวจสอบการตั้งค่า

• บ้านแห้ง ไม่มีลมโกรก ในระดับพื้นดิน มีทางเข้ากว้าง ต่ำ หรือทางลาด
• วัสดุรองพื้นหนาที่เปลี่ยนก่อนจะเปียกหรือสกปรก
• พื้นที่วิ่งที่มีหญ้าหรือพืชสำหรับหาอาหาร
• พื้นที่อาบน้ำขนาดพอให้เป็ดจุ่มหัวและโปรยน้ำได้
• กำแพง หลังคา หรือตาข่ายกันสัตว์นักล่า และกลอนล็อคกลางคืนที่ปลอดภัย
• ร่มเงาสำหรับอากาศร้อนและแนวกันลมสำหรับฤดูหนาว

ไข่เป็ดรูอ็องฟักในเวลาประมาณ 28 วัน เป็ดรูอ็องหลายตัว โดยเฉพาะสายผลผลิตที่เบากว่า จะนั่งฟักและเลี้ยงลูกเอง แม้ว่าเป็ดสายแสดงที่หนักกว่าจะไม่ค่อยน่าเชื่อถือในการฟักไข่ และน้ำหนักของมันอาจทำให้ไข่แตกได้ เครื่องฟักให้ผลลัพธ์ที่สม่ำเสมอเมื่อไม่มีเป็ดแม่หรือเมื่อต้องการฟักไข่จำนวนมากขึ้น ให้เลือกเฉพาะไข่ที่สะอาด มีรูปร่างดี เก็บรักษาโดยหงายด้านปลายแหลมลงในอุณหภูมิห้องที่เย็นไม่เกินประมาณหนึ่งสัปดาห์ก่อนวางในเครื่องฟัก

ขั้นตอนการฟัก

1. วางไข่สะอาดที่มีการผสมพันธุ์แล้ว และเดินเครื่องฟักที่อุณหภูมิและความชื้นข้างต้น
2. กลับไข่หลายครั้งต่อวันเพื่อป้องกันตัวอ่อนติดกับเปลือก
3. ส่องไข่ประมาณวันที่ 7 และ 14 เพื่อนำไข่ที่ใสออก (ไม่มีการผสม) หรือไข่ที่ตายแล้ว
4. วันที่ 25 หยุดกลับไข่ เพิ่มความชื้น และหลีกเลี่ยงการเปิดเครื่องฟัก
5. ให้ลูกเป็ดฟักและแห้งสนิทก่อนย้ายไปยังตู้อบอุ่น