มัลลาร์ด

เป็ดแมลลาร์ด (Anas platyrhynchos) เป็นเป็ดดำน้ำขนาดกลางและเป็นหนึ่งในนกน้ำที่แพร่หลายที่สุดในโลก อาศัยอยู่ทั่วซีกโลกเหนือ ทั้งในทวีปอเมริกาเหนือ ยุโรป และเอเชีย และได้รับการนำเข้าสู่ภูมิภาคอื่นอีกมาก ตัวผู้ (drake) เป็นที่รู้จักจากหัวสีเขียวเหลือบรุ้ง แหวนคอสีขาว และหน้าอกสีน้ำตาลแดง ในขณะที่ตัวเมียมีขนสีน้ำตาลลายจุดเพื่อพรางตัวขณะฟักไข่

เป็ดแมลลาร์ดเป็นบรรพบุรุษป่าของสายพันธุ์เป็ดเลี้ยงเกือบทั้งหมด ยกเว้นเป็ดมัสโควี หลายศตวรรษของการคัดเลือกพันธุ์จากสายพันธุ์แมลลาร์ดได้ผลิตนกอย่างเป็ดเพคิน รูอ็อง และแคคคีแคมป์เบลล์ เนื่องจากสายพันธุ์นี้ เป็ดแมลลาร์ดจึงผสมพันธุ์ได้ง่ายกับเป็ดเลี้ยงและเป็ดป่าชนิดอื่น ซึ่งเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้มีจำนวนมาก

เป็ดแมลลาร์ดเป็นเป็ดที่หาอาหารโดยการดำคอลงน้ำ ไม่ใช่ดำน้ำทั้งตัว พวกมันหาอาหารโดยการเอียงตัวในน้ำตื้นเพื่อเข้าถึงพืชและสัตว์เล็กบริเวณผิวน้ำและพื้น และยังกินหญ้าบนบกด้วย ความสามารถในการปรับตัวกับบึง ทะเลสาบ แม่น้ำ หนองน้ำ และสวนสาธารณะในเมืองทำให้พวกมันเป็นภาพที่คุ้นเคยใกล้แหล่งชุมชนมนุษย์

เหมาะสำหรับใคร

เป็ดแมลลาร์ดเหมาะสำหรับผู้เลี้ยงที่มีแหล่งน้ำและพื้นที่กลางแจ้ง เช่น บ่อน้ำหรือสระที่เติมน้ำใหม่สม่ำเสมอ เป็นนกที่แข็งแรง กระฉับกระเฉง และเข้ากับกลุ่มนกน้ำผสมได้ดี เนื่องจากเป็ดแมลลาร์ดบินได้ดี ผู้เลี้ยงที่ต้องการให้นกอยู่ในพื้นที่ต้องมีรั้วที่มั่นคงหรือการจัดการปีก ในหลายภูมิภาค เป็ดแมลลาร์ดเป็นสัตว์ป่าที่ได้รับการคุ้มครองและการเลี้ยงหรือจับต้องมีใบอนุญาต ดังนั้นผู้ที่สนใจควรตรวจสอบกฎหมายท้องถิ่นก่อนซื้อนก

เป็ดแมลลาร์ดเป็นสายพันธุ์ป่าที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ ไม่ใช่สายพันธุ์ที่ถูกสร้างขึ้น จึงไม่มีจุดกำเนิดเดียวเหมือนสายพันธุ์ที่ได้รับการพัฒนา อาณาเขตของมันครอบคลุมทวีปอเมริกาเหนือ ยุโรป แอฟริกาเหนือ และส่วนใหญ่ของเอเชีย และสายพันธุ์นี้ได้อพยพตามฤดูกาลผ่านบริเวณเหล่านี้มาช้านาน

การนำเป็ดจากสายพันธุ์แมลลาร์ดมาเลี้ยงเชื่อกันว่าเกิดขึ้นอย่างอิสระในหลายสถานที่ตลอดช่วงเวลาอันยาวนาน บันทึกเกี่ยวกับเป็ดที่เลี้ยงปรากฏในสังคมโบราณ และการคัดเลือกเพื่อเอาเนื้อและไข่ค่อย ๆ ผลิตนกที่แตกต่างจากญาติป่าในด้านขนาด สี และนิสัย

จากฐานแมลลาร์ดนี้เองได้กำเนิดสายพันธุ์เป็ดเลี้ยงที่รู้จักกันในปัจจุบัน สายพันธุ์เนื้อหนักอย่างรูอ็องและเพคินและสายพันธุ์ไข่ดกอย่างแคคคีแคมป์เบลล์ล้วนสืบเชื้อสายมาจากแมลลาร์ด เป็ดมัสโควีเป็นข้อยกเว้นหลัก เนื่องจากสืบเชื้อสายมาจากสายพันธุ์แยกต่างหากจากทวีปอเมริกาใต้

เนื่องจากสายพันธุ์นี้ผสมพันธุ์ได้อย่างอิสระ เป็ดแมลลาร์ดป่า เป็ดเลี้ยงที่หลุดออกมา และลูกผสมจึงปะปนกันอยู่ทั่วโลกในปัจจุบัน ความเปิดกว้างทางพันธุกรรมนี้ช่วยให้แมลลาร์ดแพร่กระจายได้กว้าง แต่ยังก่อให้เกิดความกังวลด้านการอนุรักษ์เมื่อมันผสมพันธุ์กับสายพันธุ์เป็ดท้องถิ่นที่หายากกว่า

เป็ดแมลลาร์ดมีรูปร่างแข็งแรง ขนาดกลาง ปากแบนกว้างและเท้ามีพังผืดเหมาะสำหรับทั้งการว่ายน้ำและการเดิน จุดเด่นที่สุดคือความแตกต่างระหว่างสองเพศ ตัวผู้ในฤดูผสมพันธุ์มีหัวสีเขียวเหลือบรุ้ง แหวนคอสีขาวบาง หน้าอกสีน้ำตาลแดง และลำตัวสีเทาอ่อน พร้อมกับขนโค้งสีดำเล็กน้อยที่หาง ตัวเมียมีสีน้ำตาลลายจุดทั้งตัวซึ่งช่วยพรางตัวขณะฟักไข่

ทั้งสองเพศมีแถบขนปีกสีน้ำเงินเหลือบรุ้งที่เรียกว่า speculum มีขอบสีขาว นอกฤดูผสมพันธุ์ ตัวผู้จะผลัดขนเป็นขนสีน้ำตาลทึมคล้ายตัวเมีย เรียกว่าขน eclipse และกลับมามีสีสันสดใสก่อนฤดูหนาว

ขนและสี

ขนเป็ดแมลลาร์ดถูกสร้างมาเพื่อทนน้ำ ชั้นนอกของขนที่ซ้อนทับกันช่วยให้น้ำไหลออก ในขณะที่ขนอ่อนด้านในกักเก็บความอบอุ่น เป็ดจะทาน้ำมันจากต่อมใกล้หางลงบนขนระหว่างการแต่งขนเพื่อรักษาคุณสมบัติกันน้ำ สีปากและขาเป็นเบาะแสสำคัญในการระบุชนิด ตัวผู้มีปากเหลืองชัดเจนต่างจากปากส้มลายของตัวเมีย speculum สีน้ำเงินปรากฏในทั้งสองเพศตลอดทั้งปีและช่วยแยกแมลลาร์ดจากสายพันธุ์ที่คล้ายกัน

เป็ดแมลลาร์ดเป็นนกที่ชอบอยู่รวมกัน กระฉับกระเฉง ใช้เวลาทั้งวันว่ายน้ำ หาอาหาร และแต่งขน พวกมันอยากรู้อยากเห็นและรีบสำรวจแหล่งอาหารใหม่อย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลที่ทำให้พวกมันเจริญงอกงามใกล้คน ในขณะเดียวกัน พวกมันก็ระมัดระวังและตื่นตัวอยู่เสมอ มีปฏิกิริยาการบินที่แรงมากเมื่อตกใจ เป็ดแมลลาร์ดที่ถูกรบกวนจะบินขึ้นอย่างรวดเร็วและชัน

เมื่ออยู่ใกล้คน เป็ดแมลลาร์ดมีพฤติกรรมตั้งแต่ระมัดระวังในสภาพแวดล้อมป่าจนถึงค่อนข้างกล้าเมื่อคุ้นเคยกับการรับอาหาร แต่ความเชื่องมือต่อคนขึ้นอยู่กับแต่ละตัวและการเลี้ยงดู เมื่ออยู่กับเป็ดและนกน้ำชนิดอื่น แมลลาร์ดมักชอบสังคมและรวมฝูงอย่างหลวม ๆ แม้ว่าตัวผู้อาจก้าวร้าวในช่วงฤดูผสมพันธุ์ ตัวเมียเป็นแม่ที่ใส่ใจและนำลูกเป็ดลงน้ำทันทีหลังฟักออก เป็ดแมลลาร์ดส่งเสียงร้องที่เป็นเอกลักษณ์ ตัวเมียร้องเสียงดังชัดเจน ส่วนตัวผู้ร้องเบาและแหบกว่า

เป็ดแมลลาร์ดแข็งแรงและต้องการการดูแลที่ค่อนข้างง่าย แต่น้ำเป็นสิ่งสำคัญต่อสุขภาพของพวกมัน พวกมันใช้น้ำในการหาอาหาร ทำความสะอาดขน และรักษาคุณสมบัติกันน้ำ บ่อน้ำหรือสระที่เปลี่ยนน้ำสม่ำเสมอตอบสนองความต้องการเหล่านี้ได้

การดูแลขน

• เป็ดแมลลาร์ดดูแลตัวเองผ่านการแต่งขนบ่อย ๆ และไม่จำเป็นต้องแปรง
• จัดหาน้ำอาบที่สะอาดเพื่อให้พวกมันรักษาขนให้กันน้ำและปราศจากสิ่งสกปรก
• ตรวจสอบเท้าและขาเป็นครั้งคราวเพื่อหารอยบาด อาการบวม หรือโรคพุพอง
• รักษาวัสดุรองคอกและบริเวณน้ำให้สะอาดเพื่อลดปัญหาผิวหนังและตา

การออกกำลังกาย

• เข้าถึงน้ำเปิดเพื่อว่ายน้ำและดำน้ำหาอาหารทุกวัน
• พื้นที่บนบกสำหรับเดิน กินหญ้า และหาอาหาร
• โอกาสหาอาหาร เช่น ผักสีเขียวที่โรยไว้หรือพืชในบ่อที่ปลอดภัย ช่วยให้นกกระฉับกระเฉง
• เป็ดแมลลาร์ดบินได้ดี จึงต้องวางแผนสำหรับการติดตาข่ายด้านบนหรือการจัดการขนปีกหากต้องการให้นกอยู่ในพื้นที่

สภาพแวดล้อม

จัดหาที่หลบภัยที่ป้องกันสัตว์นักล่าสำหรับกลางคืน เนื่องจากเป็ดเสี่ยงต่อการถูกโจมตีจากสุนัขจิ้งจอก สุนัข และนกล่าเหยื่อ ที่หลบภัยควรแห้ง มีการระบายอากาศ และรองด้วยฟางสะอาดหรือขี้เลื่อย เป็ดแมลลาร์ดทนความหนาวได้ดีเนื่องจากมีขนอ่อน แต่ต้องการร่มเงาและน้ำเย็นในสภาพอากาศร้อนเพื่อหลีกเลี่ยงความเครียดจากความร้อน

เป็ดแมลลาร์ดป่ากินอาหารผสมของเมล็ดพืช พืชในน้ำ หญ้า แมลง หอยทาก และสัตว์น้ำขนาดเล็กอื่น ๆ พวกมันดำน้ำที่ผิวและเอียงตัวลงเพื่อเข้าถึงอาหารด้านล่าง และยังกินหญ้าบนบก เมื่อเลี้ยงดู อาหารนกน้ำหรือสัตว์ปีกเชิงพาณิชย์ที่สมดุลควรเป็นพื้นฐานของอาหาร โดยเสริมผักสีเขียว ผัก และการหาอาหารตามธรรมชาติ ตัวเมียที่วางไข่และลูกเป็ดที่กำลังเติบโตต้องการโปรตีนสูงกว่าและแคลเซียมที่เพียงพอ ดังนั้นอาหารควรให้เหมาะสมกับระยะชีวิต

ของขบเคี้ยวและอาหารเสริม

ของขบเคี้ยวที่ปลอดภัยได้แก่ ผักใบเขียว ถั่วลันเตา แตงกวาหั่นเป็นชิ้นเล็ก และหนอนแมลงวันในปริมาณเล็กน้อย ให้กรวดละลายน้ำไม่ได้เพื่อให้นกบดอาหาร และจัดหาแคลเซียม เช่น เปลือกหอยนางรมบดสำหรับตัวเมียที่วางไข่ รักษาของขบเคี้ยวให้เป็นสัดส่วนเล็กน้อยของอาหารเพื่อให้นกยังคงกินอาหารหลักที่สมดุล

เป็ดแมลลาร์ดเป็นนกที่แข็งแรง ด้วยน้ำสะอาด อาหารที่ดี และการป้องกันสัตว์นักล่า พวกมันมักมีชีวิตอยู่ประมาณ 5 ถึง 10 ปีเมื่อเลี้ยงดู นกป่ามักมีชีวิตสั้นกว่าเนื่องจากการถูกล่าและโรค ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่ในเป็ดแมลลาร์ดที่เลี้ยงดูมีสาเหตุมาจากน้ำสกปรก อาหารไม่สมดุล หรือการบาดเจ็บ ดังนั้นการป้องกันจึงมุ่งเน้นที่ด้านเหล่านี้

การดูแลเชิงป้องกัน

• รักษาน้ำว่ายน้ำและน้ำดื่มให้สะอาดเพื่อลดความเสี่ยงของโบทูลิสม์และการติดเชื้อ
• ให้อาหารที่สมดุลตามระยะชีวิตและหลีกเลี่ยงการให้ลูกเป็ดกินอาหารที่มีคุณค่าสูงเกินไป
• จัดหาพื้นที่เหยียบที่นุ่มและแห้งและวัสดุรองคอกที่สะอาดเพื่อป้องกันโรคพุพอง
• ตรวจสอบนกเป็นประจำเพื่อหาปรสิต น้ำหนักลด และการบาดเจ็บ
• กักกันนกใหม่ก่อนเพิ่มเข้ากลุ่มที่มีอยู่

ในป่า เป็ดแมลลาร์ดใช้พื้นที่ชุ่มน้ำหลากหลายประเภท ตั้งแต่ทะเลสาบและแม่น้ำไปจนถึงหนองน้ำ ทุ่งน้ำท่วม และบ่อในสวนสาธารณะในเมือง พวกมันชอบน้ำตื้นที่สามารถดำน้ำหาอาหารได้ โดยมีพืชพรรณใกล้เคียงสำหรับทำรัง เมื่อเลี้ยงดู ที่พักอาศัยควรเลียนแบบสิ่งพื้นฐานเหล่านี้ ได้แก่ น้ำเปิดสำหรับว่ายและหาอาหาร พื้นที่บนบกสำหรับหาอาหาร และสถานที่ปลอดภัยสำหรับที่พักพิงและนอนหลับ เป็ดแมลลาร์ดบินเก่ง ดังนั้นพื้นที่ปิดล้อมที่ต้องการกักนกต้องมีตาข่ายคลุมด้านบนหรือนกต้องได้รับการจัดการขนปีก

รายการตรวจสอบการตั้งค่า

• แหล่งน้ำสะอาดสำหรับว่ายน้ำและดื่ม
• ขอบสระหรือขั้นบันไดลาดเอียงเพื่อให้เป็ดขึ้นลงได้ง่าย
• ที่หลบภัยตอนกลางคืนที่ป้องกันสัตว์นักล่าพร้อมประตูที่มั่นคง
• จุดทำรังที่มีที่กำบังสำหรับตัวเมีย
• ร่มเงาสำหรับอากาศร้อนและกันลมสำหรับอากาศหนาว
• รั้วและตาข่าย (ถ้าจำเป็น) เพื่อควบคุมการบิน

ไข่เป็ดแมลลาร์ดใช้เวลาประมาณ 28 วันในการฟัก ตัวเมียที่กกไข่จะนั่งบนไข่ รักษาความอบอุ่น และพลิกไข่เองตามธรรมชาติ และนำลูกเป็ดลงน้ำทันทีหลังฟัก สำหรับการฟักเทียม ไข่จะถูกรักษาที่อุณหภูมิคงที่พร้อมความชื้นควบคุมและพลิกหลายครั้งต่อวันจนถึงวันสุดท้าย เมื่อการพลิกหยุดลงและความชื้นเพิ่มขึ้นสำหรับการฟัก

ขั้นตอนการฟักไข่

1. เก็บไข่สะอาดที่ไม่เสียหายและเก็บรักษาในที่เย็นโดยหันปลายแหลมลงไม่เกินประมาณหนึ่งสัปดาห์ก่อนการฟัก
2. อุ่นไข่ให้ถึงอุณหภูมิห้อง จากนั้นวางในเครื่องฟักที่เสถียรที่อุณหภูมิเป้าหมาย
3. พลิกไข่หลายครั้งต่อวันและตรวจสอบอุณหภูมิและความชื้น
4. ส่องไฟดูไข่ในวันที่ 7 ถึง 10 เพื่อยืนยันการพัฒนาและนำไข่ที่ใสหรือตายออก
5. หยุดพลิกไข่ในวันที่ 25 และเพิ่มความชื้นสำหรับการฟัก (lockdown)
6. ทิ้งลูกเป็ดที่ฟักออกในเครื่องฟักจนแห้งและขนฟูแล้วย้ายไปยังกล่องอบอุ่น