บัฟฟ์

เป็ด Buff เป็นเป็ดบ้านขนาดใหญ่ที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐอเมริกา เป็นสายพันธุ์ที่ใช้ประโยชน์ได้สองทาง หมายความว่าถูกเพาะพันธุ์เพื่อทั้งเนื้อและไข่ ไม่ใช่เพื่อวัตถุประสงค์เดียว ชื่อหมายถึงสีขนของมัน ซึ่งเป็นสีทองนวลอ่อนที่ปกคลุมส่วนใหญ่ของร่างกาย ผู้เลี้ยงหลายคนรู้จักในชื่อเป็ด Buff Orpington เช่นกัน

ตัวเต็มวัยมีน้ำหนักมาก โดยทั่วไปอยู่ที่ 2.7 ถึง 3.6 กิโลกรัม แม้จะมีขนาดใหญ่ แต่เป็ด Buff เคลื่อนที่อย่างไม่รีบร้อนและแทบไม่บิน ทำให้ควบคุมในพื้นที่ได้ง่ายกว่าสายพันธุ์ที่เบากว่าและกระฉับกระเฉงกว่า เป็ดตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน แม้ว่าตัวผู้มักมีหัวสีเข้มกว่าเล็กน้อยและมีขนหางหยิกที่พบได้ทั่วไปในเป็ดตัวผู้

สายพันธุ์นี้มีชื่อเสียงว่ามีนิสัยดีและเงียบสงบ เป็ด Buff ทนต่อการจับต้อง ปรับตัวได้เร็วในฝูง และอยู่ร่วมกันได้ดีในกลุ่มผสมกับสัตว์ปีกที่สงบอื่น ๆ เป็นทางเลือกที่ใช้งานได้จริงสำหรับฟาร์มเล็กที่ต้องการทั้งเป็ดเนื้อและแหล่งไข่ที่สม่ำเสมอจากฝูงเดียวกัน

เหมาะสำหรับใคร

เป็ด Buff เหมาะสำหรับผู้เลี้ยงที่ต้องการนกที่สงบและไม่ยุ่งยาก อุปนิสัยเงียบสงบและการบินที่จำกัดทำให้เป็นตัวเลือกที่เหมาะสมสำหรับผู้เลี้ยงเป็ดครั้งแรกและครอบครัวที่มีเด็กช่วยดูแล สายพันธุ์นี้ต้องการพื้นที่สำหรับหาอาหารและแหล่งน้ำสำหรับอาบน้ำ ดังนั้นจึงเหมาะกับลานบ้านหรือพื้นที่เลี้ยงขนาดเล็กมากกว่าคอกที่จำกัด

เป็ด Buff ถูกสร้างขึ้นโดย William Cook แห่ง Orpington ในเคนต์ ประเทศอังกฤษ ซึ่งเป็นผู้เพาะพันธุ์คนเดียวกับที่อยู่เบื้องหลังไก่ Orpington Cook แนะนำเป็ดสู่สาธารณชนในช่วงต้นทศวรรษ 1900 และตั้งชื่อตามสีขนสีทองนวล เนื่องจากสายเลือดนี้ สายพันธุ์จึงมักเรียกว่าเป็ด Buff Orpington

Cook มุ่งเป้าไปที่การสร้างสัตว์ปีกในฟาร์มที่มีผลผลิตสูง ออกไข่ได้ดีและให้เนื้อที่สะอาด สีทองนวลเป็นเป้าหมายที่ตั้งใจไว้ ผลิตโดยยีนเจือจาง และเฉดสีอาจยากต่อการคงไว้อย่างสม่ำเสมอในฝูง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลที่สายพันธุ์นี้ต้องการการคัดเลือกอย่างระมัดระวัง

เป็ดมาถึงสหรัฐอเมริกาในช่วงหลายปีหลังจากการแนะนำและได้รับความนิยมเพียงพอที่จะได้รับการยอมรับจากสมาคมสัตว์ปีกอเมริกัน (APA) ซึ่งรับเป็ด Buff เข้าสู่มาตรฐานความสมบูรณ์แบบในปี 1914 สายพันธุ์นี้ถูกจัดไว้ในกลุ่มสีพันธุ์ Buff แทนที่จะเป็นคลาส Orpington แยกต่างหาก

ในช่วงทศวรรษต่อมา เป็ด Buff ยังคงเป็นสายพันธุ์ฟาร์มระดับท้องถิ่นที่พอประมาณมากกว่าเชิงพาณิชย์ กลุ่มอนุรักษ์ได้ระบุว่าเป็นเป็ดมรดกที่ควรรักษาไว้ และประชากรปัจจุบันส่วนใหญ่ถูกเลี้ยงโดยผู้เลี้ยงรายย่อยและผู้เพาะพันธุ์งานอดิเรกที่ให้คุณค่ากับอุปนิสัยและผลผลิตสองทางของสายพันธุ์นี้

เป็ด Buff มีลำตัวยาวกว้าง รับน้ำหนักในมุมเงยขึ้นเล็กน้อย มีหน้าอกกลมมนและคอยาวปานกลาง ภาพรวมคือเป็ดฟาร์มที่แข็งแรง กลมมนมากกว่าจะเพรียวลม หัวเป็นรูปไข่และจะงอยปากมีความยาวปานกลาง

ขนทั่วร่างกายเป็นสีทองนวลสม่ำเสมอ ตัวผู้มักแสดงให้เห็นหัวและคอสีน้ำตาลเข้ม ในขณะที่ตัวเมียมีสีสม่ำเสมอมากขึ้นตลอดร่างกาย ความแตกต่างในตัวผู้เป็นสัญญาณทางสายตาที่น่าเชื่อถือที่สุดในการแยกแยะเพศ นอกเหนือจากขนหางหยิกของตัวผู้

ขนและสีสัน

ลักษณะเด่นคือสีทองนวลสม่ำเสมอ ซึ่งมาจากยีนเจือจางที่ทำงานบนฐานสีเข้มกว่า เนื่องจากยีนนั้นไม่แสดงออกอย่างสม่ำเสมอเสมอไป ลูกนกที่ฟักออกมาอาจรวมถึงนกที่สีอ่อนเกินไป เข้มเกินไป หรือไม่สม่ำเสมอ นกที่มีคุณภาพการแสดงจะมีสีทองนวลที่สะอาด เรียบ ไม่มีจุดขาวหรือลายที่เด่นชัด จะงอยปาก ขา และเท้ายังคงอยู่ในช่วงสีส้มถึงเหลืองในทั้งสองเพศ

เป็ด Buff เป็นสายพันธุ์เป็ดที่มีอารมณ์สม่ำเสมอที่สุดสายพันธุ์หนึ่ง สงบและมีนิสัยดี มีแนวโน้มที่จะผ่อนคลายรอบคนและยอมรับการจับต้องได้ดีกว่าเป็ดที่ขี้ตื่นหลายพันธุ์ นกที่เลี้ยงด้วยการสัมผัสเป็นประจำมักจะเชื่องพอที่จะกินอาหารจากมือได้

กับสมาชิกในครอบครัว สายพันธุ์นี้อ่อนโยนและไม่เรียกร้อง รอบคนแปลกหน้าอาจระมัดระวังในตอนแรกแต่แทบไม่ตื่นตกใจ เป็ด Buff มีความเสียงในระดับปานกลาง เป็ดตัวเมียร้องเพื่อสื่อสารแต่สายพันธุ์นี้ไม่ดังเท่าบางพันธุ์อื่น และตัวผู้ก็เงียบกว่า อยู่ร่วมกันได้ดีกับเป็ดที่สงบอื่น ๆ และกับไก่ แม้ว่าเช่นเดียวกับสัตว์ปีกทุกชนิด ไม่ควรเลี้ยงตัวผู้ตัวเดียวกับตัวเมียน้อยเกินไป ซึ่งอาจทำให้ตัวเมียเครียด

เป็ด Buff เป็นนักหาอาหารที่มีความสามารถและชอบคุ้ยหาในหญ้าและน้ำตื้นเพื่อหาแมลงและพืช ไม่ก้าวร้าวต่อนกอื่นและแทบไม่ท้าทายสมาชิกในฝูง ซึ่งช่วยให้กลุ่มผสมอยู่ได้อย่างสงบ

การดูแลขน

• เป็ดดูแลขนเอง ไม่จำเป็นต้องแปรงหรือตัดแต่ง
• ให้น้ำอาบที่ลึกพอที่จะจุ่มหัวได้ ซึ่งช่วยรักษาตา จมูก และขนให้สะอาด
• ตรวจเท้าเป็นประจำเพื่อหารอยตัดหรือสัญญาณของโรค bumblefoot
• คาดว่าจะมีการผลัดขนหนักปีละหนึ่งหรือสองครั้งเมื่อขนเก่าหลุดและถูกแทนที่

การออกกำลังกาย

• อนุญาตให้เข้าถึงลาน หรือบริเวณวิ่งเพื่อหาอาหารและคุ้ยน้ำทุกวัน
• บ่อน้ำหรือถังใหญ่สำหรับว่ายน้ำรองรับพฤติกรรมตามธรรมชาติและสภาพร่างกาย
• เป็ด Buff แทบไม่บิน ดังนั้นรั้วสูงประมาณ 60 ถึง 90 เซนติเมตรมักเพียงพอในการควบคุม
• หลีกเลี่ยงการเลี้ยงนกในคอกแคบที่ว่างเปล่า ซึ่งนำไปสู่ความเบื่อหน่ายและสภาพที่สกปรก

สิ่งแวดล้อม

เป็ด Buff ทนทานในสภาพอากาศหลากหลาย แต่ต้องการที่พักที่แห้ง ไม่มีลมโกรกในเวลากลางคืนและที่ร่มในสภาพอากาศร้อน เลี้ยงฝูงในเล้าหรือโรงนาที่กันสัตว์นักล่าได้ เนื่องจากเป็ดเสี่ยงต่อจิ้งจอก แรคคูน และนกล่าเหยื่อ รักษาวัสดุรองพื้นให้แห้ง เพราะเป็ดชอบกระเซ็นน้ำและวัสดุรองพื้นที่ชื้นส่งเสริมโรค อนุญาตพื้นที่พื้นในร่มประมาณ 0.37 ตารางเมตรต่อนกเป็นขั้นต่ำ

ให้อาหารสัตว์ปีกน้ำหรือสัตว์ปีกเชิงพาณิชย์ที่เหมาะกับอายุของนก ลูกเป็ดต้องการอาหารเริ่มต้น นกที่กำลังเติบโตเปลี่ยนไปใช้อาหารสำหรับโตเร็ว และตัวเต็มวัยจะได้รับอาหารบำรุงหรืออาหารสำหรับวางไข่ขึ้นอยู่กับว่ากำลังผลิตไข่หรือไม่ เป็ดวางไข่ต้องการแคลเซียมเพิ่มเติม มักนำเสนอในรูปแบบเปลือกหอยนางรมบดในจานแยก เป็ด Buff เป็นนักหาอาหารที่กระตือรือร้นและจะครอบคลุมส่วนหนึ่งของอาหารด้วยหญ้า แมลง และพืชน้ำเมื่อได้รับอนุญาตให้เดินหากิน

หลีกเลี่ยงอาหารลูกไก่ที่มียาเพียงอย่างเดียวเว้นแต่จะติดฉลากว่าปลอดภัยสำหรับเป็ด และไม่ควรให้ขนมปังซึ่งมีคุณค่าทางโภชนาการต่ำและอาจก่อให้เกิดปัญหาในสัตว์ปีกน้ำ

ของว่างและอาหารเสริม

ผักใบเขียว ถั่วลันเตา ผักกาดหอมหั่น และหนอนแมลงปริมาณเล็กน้อยเป็นของว่างที่เหมาะสมและควรมีสัดส่วนไม่เกินประมาณ 10 เปอร์เซ็นต์ของปริมาณอาหารประจำวัน กรวดที่ไม่ละลายน้ำช่วยให้นกย่อยอาหารที่หาได้ น้ำสะอาดต้องมีให้ตลอดเวลา ทั้งสำหรับดื่มและสำหรับทำความสะอาดจะงอยปากและจมูกขณะกิน

เป็ด Buff เป็นสายพันธุ์ที่แข็งแรง อายุยืน ไม่มีความผิดปกติทางพันธุกรรมที่เฉพาะเจาะจง ด้วยน้ำสะอาด ที่พักแห้ง และอาหารที่สมดุล มักมีชีวิตอยู่ได้ 8 ถึง 12 ปี นานกว่าสายพันธุ์เป็ดเชิงพาณิชย์หลายสายพันธุ์ ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่ในสายพันธุ์นี้มาจากการดูแลมากกว่าจุดอ่อนที่สืบทอดมา

การดูแลเชิงป้องกัน

• จัดหาน้ำดื่มและน้ำอาบสะอาดทุกวัน
• รักษาวัสดุรองพื้นให้แห้งและบริเวณวิ่งไม่มีโคลนขัง
• ให้เปลือกหอยนางรมสำหรับเป็ดวางไข่เพื่อรองรับสุขภาพเปลือกไข่และกระดูก
• ใช้อาหารที่ผลิตสำหรับสัตว์ปีกน้ำเพื่อหลีกเลี่ยงการขาดไนอาซิน
• ตรวจเท้า รูทวาร เป็นประจำและติดตามน้ำหนักตัว

เป็ด Buff เป็นนกที่อาศัยอยู่บนพื้นดินซึ่งต้องการที่พักที่ปลอดภัยในเวลากลางคืนและพื้นที่เปิดในตอนกลางวัน โรงนาหรือเล้าที่กันลมโกรกปกป้องจากสัตว์นักล่าและสภาพอากาศ ในขณะที่บริเวณวิ่งที่มีรั้วหรือลานบ้านให้พื้นที่หาอาหาร เนื่องจากสายพันธุ์นี้แทบไม่บิน รั้วไม่จำเป็นต้องสูง แต่ต้องป้องกันสัตว์นักล่าบนพื้นดินไม่ให้เข้าได้ การเข้าถึงน้ำสำหรับอาบน้ำมีความสำคัญต่อสุขภาพขนและดวงตา แม้ว่าจะไม่มีบ่อน้ำเต็มรูปแบบ

รายการตรวจสอบการติดตั้ง

• เล้ากันสัตว์นักล่าพร้อมประตูที่มีกลอนล็อคแน่นหนา
• วัสดุรองพื้นแห้ง หนา เปลี่ยนเป็นประจำ
• น้ำอาบตื้นที่สามารถเทออกและทำความสะอาดได้
• ภาชนะน้ำดื่มที่ลึกพอสำหรับจุ่มจะงอยปาก
• ที่ร่มและการระบายอากาศที่ดีสำหรับสภาพอากาศร้อน
• บริเวณวิ่งที่มีรั้วพร้อมหญ้าหรือพื้นที่หาอาหาร

ไข่ Buff สามารถวางไว้ใต้เป็ดที่กำลังกกหรือในเครื่องฟัก การฟักใช้เวลาประมาณ 28 วัน นานกว่าไข่ไก่สองสามวัน เป็ดตัวเมีย Buff บางตัวมีสัญชาตญาณกกและเลี้ยงลูก แต่ผู้เลี้ยงหลายคนใช้เครื่องฟักเพื่อผลลัพธ์ที่คาดเดาได้ ควรเก็บไข่โดยให้ด้านปลายแหลมชี้ลงและพลิกทุกวันก่อนวางหากไม่ได้วางทันที

ขั้นตอนการฟัก

1. วางไข่ที่สะอาดและมีเชื้อ และนำเครื่องฟักไปที่อุณหภูมิคงที่ 37.5°C
2. พลิกไข่หลายครั้งต่อวันเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวอ่อนติดกับเปลือก
3. ส่องไข่ประมาณวันที่ 7 และ 14 เพื่อตรวจสอบพัฒนาการและนำไข่ที่ไม่มีเชื้อออก
4. ตั้งแต่วันที่ 10 พ่นละอองน้ำเบาๆ และปล่อยให้ไข่เย็นลงสั้นๆ ทุกวันเพื่อเลียนแบบเป็ดที่ออกจากรัง
5. หยุดพลิกในวันที่ 25 (ล็อค) และเพิ่มความชื้น
6. ทิ้งลูกเป็ดในเครื่องฟักจนแห้งและขนฟูก่อนย้ายไปกกในกล่องอบอุ่น