เอลส์บรี

เป็ดเอลส์บรีเป็นเป็ดบ้านขนาดใหญ่ที่พัฒนาขึ้นในอังกฤษ ตั้งชื่อตามเมืองเอลส์บรีในมณฑลบักกิงแฮมเชียร์ เป็ดชนิดนี้เป็นหนึ่งในเป็ดขาวที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก โดดเด่นด้วยขนสีขาวบริสุทธิ์ ลำตัวนอนราบใกล้พื้น และจะงอยปากยาวสีขาวอมชมพู ซึ่งเป็นลักษณะที่แตกต่างจากเป็ดขาวพันธุ์อื่น

ตลอดช่วงศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 เป็ดเอลส์บรีเป็นเป็ดตลาดมาตรฐานในอังกฤษ เลี้ยงจำนวนมากเพื่อส่งขายในลอนดอน คัดเลือกสายพันธุ์เน้นขนาดใหญ่ โตเร็ว และเนื้อรวมทั้งผิวหนังสีอ่อน ไม่ได้มุ่งเน้นการให้ไข่ เป็ดตัวผู้เต็มวัยมักมีน้ำหนักประมาณ 4.5 ถึง 5 กิโลกรัม และเป็ดตัวเมียประมาณ 4 ถึง 4.5 กิโลกรัม

สายพันธุ์นี้มีอุปนิสัยสงบและเชื่อง มีพลังงานต่ำกว่าเป็ดที่เบากว่า ลำตัวหนักทำให้บินไม่ค่อยได้ เหมาะกับการเลี้ยงในสนามหรือฟาร์มขนาดเล็ก ปัจจุบันเป็ดเอลส์บรีสายพันธุ์แท้หายากมาก สายพันธุ์นี้ถือว่าหายากในรูปแบบดั้งเดิม เป็ดขาวที่ขายภายใต้ชื่อเอลส์บรีส่วนใหญ่เป็นลูกผสมเพื่อการค้า

เหมาะกับใคร

เป็ดเอลส์บรีเหมาะกับผู้เลี้ยงที่ต้องการเป็ดสงบอาศัยบนพื้นดิน และมีพื้นที่เพียงพอสำหรับเป็ดขนาดใหญ่ที่ต้องการน้ำสะอาดและที่พักพิง อุปนิสัยเชื่องทำให้เป็นตัวเลือกที่เหมาะสมสำหรับครอบครัวและผู้เลี้ยงเป็ดมือใหม่ โดยต้องเข้าใจว่าสายพันธุ์นี้เป็นเป็ดเนื้อ ไม่ใช่เป็ดไข่ผลผลิตสูง ผู้ที่สนใจอนุรักษ์สัตว์ปีกพื้นเมืองอาจให้คุณค่ากับการเลี้ยงสายพันธุ์แท้ ซึ่งหาได้ยากกว่าลูกผสมเพื่อการค้าสีขาว

เป็ดขาวถูกเลี้ยงในหุบเขาเอลส์บรีในบักกิงแฮมเชียร์มาตั้งแต่อย่างน้อยศตวรรษที่ 18 ชาวบ้านในพื้นที่เลี้ยงเป็ดในบ้านและสนาม ส่งขายให้ตลาดลอนดอนที่กำลังเติบโต โดยขนส่งทางถนนและต่อมาทางรถไฟ การค้าขายกระจุกตัวอยู่ในย่านวอลตันของเมือง ซึ่งเป็นพื้นที่ที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับการเลี้ยงเป็ด

ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 ผู้เพาะพันธุ์คัดเลือกเน้นขนาดใหญ่ จะงอยปากสีอ่อน เนื้อและผิวหนังสีขาว ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ผู้ซื้อในลอนดอนให้ความสำคัญ บางครั้งมีการอ้างว่าน้ำและดินในท้องถิ่นทำให้จะงอยปากมีสีชมพู แต่การคัดเลือกพันธุ์อย่างตั้งใจคือปัจจัยหลัก กลางศตวรรษนั้นเป็ดเอลส์บรีได้รับการยืนยันว่าเป็นสายพันธุ์ที่แตกต่างและครองตลาดเป็ดในอังกฤษ

เป็ดเอลส์บรีอยู่ในกลุ่มสายพันธุ์ที่ถูกนำมาแสดงในงานนิทรรศการสัตว์ปีกที่มีการจัดอย่างเป็นทางการในอังกฤษช่วงกลางศตวรรษที่ 19 และมีการกำหนดมาตรฐานสายพันธุ์เพื่อระบุลักษณะที่เหมาะสม เป็ดที่ใช้แสดงถูกเพาะพันธุ์ให้มีลำตัวลึก ต่ำ ทรงเรือ และจะงอยปากสีอ่อนมาก ซึ่งค่อยๆ แยกสายพันธุ์แสดงออกจากเป็ดตลาดใช้งานจริง

ตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 เป็ดเอลส์บรีเผชิญการแข่งขันจากเป็ดปักกิ่งที่นำเข้ามา ซึ่งโตเร็วและเพาะพันธุ์ได้ดี ผู้เลี้ยงหลายรายผสมพันธุ์เอลส์บรีกับปักกิ่งหรือเปลี่ยนไปใช้ฝูงเชิงพาณิชย์สายปักกิ่ง ทำให้จำนวนเป็ดเอลส์บรีสายพันธุ์แท้ลดลง สงครามโลกทั้งสองครั้งและการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการเกษตรทำให้การเลี้ยงเป็ดแบบดั้งเดิมลดลงอีก

ปัจจุบันเป็ดเอลส์บรีสายพันธุ์แท้หายากมาก ผู้เพาะพันธุ์ที่ตระหนักถึงการอนุรักษ์ยังคงรักษาฝูงเล็กๆ ไว้ ในขณะที่เป็ดเนื้อขาวส่วนใหญ่ที่ขายภายใต้ชื่อเอลส์บรีเป็นลูกผสมเชิงพาณิชย์สีขาว ไม่ใช่สายพันธุ์ดั้งเดิม

เป็ดเอลส์บรีมีลำตัวยาว กว้าง และลึก โดยลำตัวอยู่ในแนวนอนเกือบสมบูรณ์และกระดูกอกอาจแตะพื้นได้ในเป็ดแสดงที่เพาะพันธุ์อย่างดี ขนสีขาวล้วนทั่วลำตัว ลักษณะที่โดดเด่นที่สุดคือจะงอยปากที่ยาวและตรง มีสีขาวอมชมพูอ่อนถึงสีผิว ต่างจากจะงอยปากสีส้มหรือเหลืองของเป็ดขาวชนิดอื่น ขาและเท้าสีส้ม

ขนและสีสัน

เป็ดเอลส์บรีมีสีขาวเท่านั้น ขนต้องขาวสะอาดโดยไม่มีสีเหลืองหรือครีมเจือปน นี่คือเหตุผลที่ผู้เลี้ยงให้ความสำคัญกับน้ำสะอาดสำหรับอาบและวัสดุรองนอนที่แห้ง ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกันนอกจากขนาดและขนหางที่งอของตัวผู้ ดังนั้นการแยกเพศมักใช้เสียง: ตัวเมียมีเสียงร้องดัง ส่วนตัวผู้มีเสียงเบาและแหบกว่า ลูกเป็ดฟักออกมาพร้อมขนอ่อนสีเหลืองอ่อนก่อนที่จะเติบโตเป็นขนสีขาวของตัวเต็มวัย

เป็ดเอลส์บรีมีอุปนิสัยสงบและสม่ำเสมอ เป็นมิตรกับผู้เลี้ยงที่รู้จักและไม่ค่อยก้าวร้าว ลำตัวหนักทำให้ใช้เวลาส่วนใหญ่ในการเดินและหาอาหารมากกว่าการบินหรือวิ่ง ในฝูงเป็ดด้วยกัน เป็ดเอลส์บรีเข้าสังคมได้ดีและปรับตัวเข้ากันได้ในกลุ่มเป็ดรวม กับคนแปลกหน้ามักระมัดระวังมากกว่าตื่นกลัว และเป็ดที่ถูกจัดการเป็นประจำตั้งแต่ยังเล็กจะเชื่องและจัดการได้ง่าย

กับสัตว์เลี้ยงชนิดอื่น เป็ดเอลส์บรีโดยทั่วไปสงบ แต่เช่นเดียวกับเป็ดทุกชนิด อาจเครียดหรือบาดเจ็บได้หากถูกสุนัขหรือแมววิ่งไล่ ตัวผู้มักเชื่องกว่าเป็ดสายพันธุ์เบาและว่องไวกว่า ตัวเมียไม่ค่อยส่งเสียงในชีวิตประจำวัน แต่จะร้องเสียงดังเมื่อตกใจ พลังงานต่ำทำให้มีความเสี่ยงหลบหนีน้อยกว่าสายพันธุ์ที่บินได้ เนื่องจากไม่สามารถบินข้ามรั้วทั่วไปได้

เป็ดเอลส์บรีดูแลรักษาง่ายกว่าสัตว์ปีกหลายชนิด แต่ขนาดใหญ่และขนสีขาวทำให้มีความต้องการเฉพาะบางประการ สายพันธุ์นี้ไม่เหมาะกับพื้นที่เย็น เปียก เป็นโคลน และเติบโตได้ดีที่สุดในพื้นที่แห้งและมีน้ำอาบสะอาด

การดูแลขน

• จัดหาน้ำอาบสะอาดที่ลึกพอให้เป็ดจุ่มหัวและสาดน้ำบนหลังได้ ซึ่งช่วยรักษาขนขาวให้สะอาดและล้างตาและจมูก
• ตรวจสอบจะงอยปากและตาสำหรับฝุ่นและสารคัดหลั่ง เนื่องจากจะงอยปากสีอ่อนเห็นคราบได้ชัดเจน
• ตรวจเท้าและขาเป็นประจำสำหรับรอยบาดหรือสัญญาณของโรคเท้า ซึ่งเป็นปัญหาที่พบบ่อยในเป็ดขนาดใหญ่บนพื้นแข็งหรือสกปรก
• ในช่วงผลัดขนประจำปี คาดว่าจะมีช่วงขนหลุดร่วง รักษาวัสดุรองนอนให้สะอาดเพื่อปกป้องขนที่กำลังงอกใหม่

การออกกำลังกาย

• อนุญาตให้หาอาหารบนหญ้าทุกวันเพื่อหาพืช หอย และแมลง
• รักษาทางเดินและประตูให้ราบเรียบ เพราะเป็ดขนาดใหญ่เหนื่อยง่ายและอาจเกร็งขาบนทางลาดหรือขั้นบันได
• หลีกเลี่ยงการต้อนหรือไล่เป็ด ซึ่งอาจทำให้ขาบาดเจ็บในสายพันธุ์ขนาดใหญ่

สภาพแวดล้อม

เลี้ยงเป็ดเอลส์บรีในที่พักพิงที่แห้ง ไม่มีลมพัดผ่าน และป้องกันสัตว์นักล่าในเวลากลางคืน พร้อมวัสดุรองนอนสะอาดอย่างฟางหรือขี้กบ ให้ร่มเงาในสภาพอากาศร้อน เนื่องจากเป็ดขาวขนาดใหญ่ทนความร้อนได้ไม่ดี และรักษาพื้นให้ระบายน้ำได้ดีเพื่อลดขนสกปรกและปัญหาเท้า

ให้อาหารเม็ดสูตรสมบูรณ์ที่ผลิตสำหรับเป็ดหรือสัตว์ปีกน้ำหากมีจำหน่าย อาหารสัตว์ปีกมาตรฐานสามารถใช้ได้หากไม่มียาที่เป็นอันตรายต่อเป็ด ให้น้ำดื่มสะอาดอย่างต่อเนื่องควบคู่กับอาหารเสมอ เนื่องจากเป็ดต้องการน้ำในการกลืนและทำความสะอาดจะงอยปากและจมูก จัดหากรวดที่ไม่ละลายเพื่อให้เป็ดบดอาหาร และแหล่งแคลเซียมที่ละลายได้แยกต่างหาก เช่น เปลือกหอยนางรมบด สำหรับเป็ดที่กำลังออกไข่

อาหารว่างและอาหารเสริม

อาหารว่างที่เหมาะสม ได้แก่ ผักใบเขียว ถั่วลันเตา ผักหั่นชิ้น หนอนนก และธัญพืชในปริมาณเล็กน้อย เช่น ข้าวสาลี โดยให้อย่างพอเหมาะเพื่อไม่ให้แทนที่อาหารที่สมดุล ไนอาซิน (วิตามิน B3) สำคัญสำหรับลูกเป็ดที่กำลังเจริญเติบโต ดังนั้นอาหารสัตว์ปีกน้ำหรืออาหารเสริมไนอาซินช่วยป้องกันความอ่อนแอของขา การลอยผักใบเขียวหรือธัญพืชบนน้ำกระตุ้นพฤติกรรมการหาอาหารตามธรรมชาติ

เป็ดเอลส์บรีเป็นเป็ดที่แข็งแรงเมื่อเลี้ยงบนพื้นแห้งสะอาดพร้อมอาหารและน้ำที่ดี ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่ในสายพันธุ์นี้เกี่ยวข้องกับน้ำหนักและขนสีขาวมากกว่าโรคทางพันธุกรรม ด้วยการดูแลที่ดี เป็ดเอลส์บรีสามารถมีอายุ 8 ถึง 12 ปี แม้ว่าเป็ดขนาดใหญ่ที่เพาะพันธุ์เพื่อโตเร็วอาจมีอายุการทำงานสั้นกว่า

การดูแลเชิงป้องกัน

• รักษาที่พักพิงให้แห้ง สะอาด และระบายอากาศได้ดี เปลี่ยนวัสดุรองนอนเป็นประจำ
• จัดหาน้ำดื่มและน้ำอาบสะอาดตลอดเวลา
• รักษาพื้นที่นุ่มและระบายน้ำได้ดีเพื่อป้องกันการบาดเจ็บที่เท้า
• ให้อาหารสมดุลที่มีไนอาซินและแคลเซียมเพียงพอตามช่วงชีวิต
• ติดตามน้ำหนักและหลีกเลี่ยงการให้อาหารเสริมที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูงมากเกินไป

เป็ดเอลส์บรีเลี้ยงบนพื้นดินและไม่สามารถบินข้ามรั้วทั่วไปได้ ดังนั้นการสร้างคอกจึงมุ่งเน้นที่ที่พักพิง การระบายน้ำ และการป้องกันสัตว์นักล่า มากกว่าความสูง สวน ทุ่งหญ้า หรือฟาร์มขนาดเล็กที่มีหญ้าและบ่อน้ำหรือถังน้ำขนาดใหญ่เหมาะกับสายพันธุ์นี้ ต้องการที่แห้งเพื่อพักผ่อนตอนกลางวันและคอกปิดในเวลากลางคืน เพราะเป็ดที่อยู่ข้างนอกเสี่ยงต่อการถูกจิ้งจอกและสัตว์นักล่าอื่น

รายการตรวจสอบการตั้งคอก

• คอกกันสัตว์นักล่าพร้อมผนังแข็งแรงและประตูล็อคแน่น
• วัสดุรองนอนหนาแห้ง เปลี่ยนเป็นประจำ
• น้ำดื่มและน้ำอาบแยกกัน รักษาสะอาดทั้งคู่
• ร่มเงาจากต้นไม้หรือที่พักพิงสำหรับวันที่ร้อน
• พื้นระบายน้ำดีและราบเรียบเพื่อลดโคลนและปัญหาเท้า
• รั้วต่ำหรือตาข่ายเพื่อกักเป็ดไว้และป้องกันสัตว์นักล่าบนดิน

ไข่เป็ดเอลส์บรีใช้เวลาประมาณ 28 วันในการฟัก ซึ่งเป็นระยะเวลามาตรฐานสำหรับเป็ดบ้านส่วนใหญ่ ไข่สามารถวางใต้เป็ดหรือแม่ไก่ที่กำลังกก หรือฟักโดยเทียม เป็ดเนื้อหนักหลายสายพันธุ์ไม่น่าเชื่อถือในการกกไข่ ดังนั้นจึงมักใช้ตู้ฟักสำหรับเป็ดเอลส์บรี ไข่เป็ดต้องการความชื้นสูงกว่าไข่ไก่ และได้ประโยชน์จากการทำให้เย็นและพ่นละอองน้ำเบาๆ ทุกวันตั้งแต่สัปดาห์ที่สอง ซึ่งเลียนแบบแม่เป็ดที่ออกจากรังและกลับมาพร้อมขนเปียก

ขั้นตอนการฟักไข่

1. รวบรวมไข่สะอาดและเก็บปลายแหลมลงในอุณหภูมิห้องเย็นไม่เกินประมาณหนึ่งสัปดาห์ก่อนนำมาฟัก
2. อุ่นตู้ฟักให้ได้อุณหภูมิและความชื้นที่คงที่ก่อนนำไข่ใส่
3. พลิกไข่หลายครั้งต่อวันและส่องไข่ประมาณวันที่ 7 และ 14 เพื่อตรวจสอบพัฒนาการ
4. ทำให้ไข่เย็นและพ่นละอองน้ำเบาๆ วันละครั้งตั้งแต่สัปดาห์ที่สอง
5. หยุดพลิกและเพิ่มความชื้นประมาณวันที่ 25 สำหรับช่วงล็อคดาวน์
6. ทิ้งลูกเป็ดที่ฟักออกแล้วไว้ในตู้ฟักจนกว่าจะแห้งและขนฟูก่อนย้ายไปยังกล่องอบอุ่น