ดัชชุนด์

ดัชชุนด์เป็นสุนัขล่ากลิ่นขนาดเล็กที่มีต้นกำเนิดในประเทศเยอรมนี ชื่อของสายพันธุ์แปลตรงตัวว่า"สุนัขล่าแบดเจอร์" ซึ่งบ่งบอกถึงงานที่สายพันธุ์นี้ถูกพัฒนาขึ้นมาทำ ลำตัวที่ยาว อกที่ลึก และขาที่สั้นช่วยให้มันมุดเข้าไปในโพรงและต้อนสัตว์ที่อยู่ใต้ดินได้ ในปัจจุบันลักษณะทางกายภาพเดียวกันนี้เองที่ทำให้สายพันธุ์มีรูปร่างอันเป็นเอกลักษณ์

แม้ตัวจะเล็ก แต่ดัชชุนด์มีบุคลิกที่โดดเด่น เจ้าของมักบรรยายว่ามันซื่อสัตย์ ดื้อรั้น ช่างสงสัย มีชีวิตชีวา และกล้าหาญ มันสร้างความผูกพันแน่นแฟ้นกับครอบครัวและมักติดคนเพียงหนึ่งหรือสองคนเป็นพิเศษ สายพันธุ์นี้ยังคงมีสัญชาตญาณการล่าที่แรงกล้าและนิสัยชอบเดินตามกลิ่น ทั้งสองอย่างเป็นมรดกตกทอดจากอดีตที่เคยเป็นนักล่า

ดัชชุนด์มีสองขนาด(มาตรฐานและมินิเอเจอร์) และมีขนสามแบบ(ขนสั้น ขนยาว และขนแข็ง) ความหลากหลายนี้ทำให้ผู้ที่มองหาสามารถเลือกแบบที่เหมาะกับแต่ละครัวเรือนได้ แม้ว่านิสัยพื้นฐานจะเหมือนกันในทุกแบบก็ตาม

เหมาะกับใคร

ดัชชุนด์เหมาะกับผู้ที่ต้องการเพื่อนตัวเล็กที่มีบุคลิกชัดเจน และสามารถฝึกได้อย่างสม่ำเสมอและอดทน ความเป็นตัวของตัวเองสูงทำให้มันไม่ได้กระตือรือร้นที่จะเอาใจเจ้าของเสมอไป ดังนั้นผู้เลี้ยงมือใหม่ควรเตรียมใจกับสุนัขที่มีความคิดเป็นของตัวเอง สายพันธุ์นี้ปรับตัวได้ทั้งในคอนโดและบ้าน ตราบใดที่ได้ออกไปเดินเล่นทุกวันและได้ใช้ความคิด เนื่องจากโครงสร้างหลังของมัน จึงเหมาะกับบ้านที่จำกัดการกระโดดลงจากเฟอร์นิเจอร์และการขึ้นบันไดได้

ดัชชุนด์พัฒนาขึ้นในประเทศเยอรมนี ที่ซึ่งสุนัขประเภทนี้ถูกใช้เพื่อตามรอยและไล่สัตว์ที่อาศัยในโพรง วัตถุประสงค์ของสายพันธุ์บันทึกไว้ในชื่อของมันเอง คำว่า"Dachs"แปลว่าตัวแบดเจอร์ และ"Hund"แปลว่าสุนัข นักล่าต้องการสุนัขที่ตัวเล็กพอจะมุดเข้าไปในโพรงแบดเจอร์ได้แต่กล้าพอจะเผชิญหน้ากับสัตว์ที่อยู่ข้างใน และลำตัวที่ยาวและต่ำก็ตอบโจทย์นั้น

สุนัขที่คล้ายดัชชุนด์สมัยใหม่ปรากฏในบันทึกของเยอรมนีตั้งแต่หลายศตวรรษก่อน แต่การเพาะพันธุ์อย่างตั้งใจเพื่อกำหนดลักษณะที่แน่นอนเร่งตัวขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ผู้เพาะเลือกอกที่ลึกเพื่อเพิ่มความจุปอด ขาที่สั้นเพื่อการขุดและการทำงานในอุโมงค์ และเสียงที่ดังก้องซึ่งช่วยให้นักล่าหาตำแหน่งของสุนัขใต้ดินได้

ขนทั้งสามแบบเกิดขึ้นเพื่อให้เหมาะกับภูมิประเทศและสัตว์ที่ล่าต่างกัน ขนสั้นถือเป็นแบบดั้งเดิม ขนยาวเชื่อว่ามาจากการผสมกับสแปเนียลหรือสุนัขที่คล้ายกัน ส่วนขนแข็งมาจากการผสมที่เพิ่มขนแบบเทอร์เรียเพื่อป้องกันตัวในพงหญ้ารก ขนาดมาตรฐานและมินิเอเจอร์ก็ถูกแยกออกจากกันเช่นกัน โดยสุนัขตัวเล็กใช้ล่าสัตว์ตัวเล็กอย่างกระต่าย

ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 สายพันธุ์ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในเยอรมนี ตามด้วยการก่อตั้งสมาคมและมาตรฐานในประเทศอื่นๆ ดัชชุนด์แพร่หลายไปทั่วโลกทั้งในฐานะนักล่าที่ทำงานและเพื่อนในบ้าน และบทบาทเพื่อนในบ้านก็ค่อยๆกลายเป็นบทบาทที่พบเห็นได้ทั่วไปมากกว่า

ดัชชุนด์เป็นที่จดจำได้ทันทีจากลำตัวที่ยาวและขาที่สั้น อกลึกและมีกระดูกอกยื่นเด่น ทำให้ส่วนหน้ามีเส้นที่ยื่นไปข้างหน้า หัวยาวและเรียวลง กะโหลกโค้งเล็กน้อยและปากกระบอกแข็งแรง หูตั้งสูงและห้อยแนบแก้ม ตาขนาดกลางและรูปทรงอัลมอนด์ สุนัขวางท่าอย่างตื่นตัวและมั่นใจในตัวเองในแบบที่ดูใหญ่กว่าโครงร่างของมัน

ขนและสี

ขนสั้นนั้นสั้น หนาแน่น และเป็นเงา ต้องการการดูแลน้อยที่สุด ขนยาวเรียบและเป็นคลื่นเล็กน้อย ยาวที่สุดบริเวณหู อก ท้อง และหาง ขนแข็งจะกระด้างและหนาแน่นพร้อมขนชั้นในที่นุ่มกว่า อีกทั้งมีเคราและขนคิ้วที่ฟู

สีแดงและครีมล้วนพบได้ทั่วไป เช่นเดียวกับสีสองโทนอย่างดำและแทนกับช็อกโกแลตและแทน ลวดลายอย่างแดปเปิล(ลายหินอ่อน) ลายเสือ เซเบิล และไพบัลด์ก็พบได้เช่นกัน การผสมสีและลวดลายบางแบบมีความเสี่ยงด้านสุขภาพ ดังนั้นสีขนจึงไม่ควรเป็นปัจจัยเดียวในการเลือกสุนัข

ดัชชุนด์บรรจุบุคลิกที่แข็งแกร่งไว้ในร่างเล็ก มันซื่อสัตย์ต่อคนของมันและมักเลือกคนโปรดคนหนึ่งเพื่อตามติดไปทั่วบ้าน ความช่างสงสัยและความมีชีวิตชีวาแสดงออกผ่านความสนใจอยู่ตลอดในกลิ่น เสียง และสิ่งเล็กๆที่เคลื่อนไหว ซึ่งเป็นภาพสะท้อนโดยตรงจากสายเลือดนักล่า สายเลือดเดียวกันนี้เองที่มอบความกล้าหาญซึ่งเกือบจะเป็นความบุ่มบ่ามเมื่อเจอสัตว์ที่มันมองว่าเป็นเหยื่อ

กับครอบครัว สายพันธุ์นี้ขี้อ้อนและขี้เล่น ชอบการสัมผัสใกล้ชิด กับคนแปลกหน้ามันอาจสงวนท่าทีหรือคอยเฝ้าระวัง ดัชชุนด์หลายตัวเห่าใส่ผู้มาเยือนและเสียงที่ไม่คุ้นเคยได้ง่าย ซึ่งทำให้มันเป็นสุนัขเฝ้าเตือนภัยที่ดี การเข้าสังคมตั้งแต่เล็กและอย่างสม่ำเสมอช่วยลดความระแวงและลดการเห่ามากเกินไป

กับสัตว์เลี้ยงอื่นภาพรวมค่อนข้างผสมผสาน ดัชชุนด์ที่เลี้ยงมาพร้อมสุนัขตัวอื่นมักเข้ากันได้ดี แต่สัญชาตญาณการล่าหมายความว่าสัตว์เลี้ยงตัวเล็กอย่างกระต่าย สัตว์ฟันแทะ และนกอาจกระตุ้นให้มันไล่ล่า กับเด็กมันเป็นเพื่อนที่ดีได้เมื่อการเล่นเป็นไปอย่างสงบและมีผู้ดูแล การเล่นแรงเสี่ยงต่อหลังที่ยาวของมันและอาจกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาป้องกันตัว ความดื้อนั้นมีจริง ดังนั้นเจ้าของควรคาดหวังสุนัขที่ตั้งคำถามกับคำสั่งและตอบสนองต่อความอดทนมากกว่าการบังคับ

การดูแลดัชชุนด์ในแต่ละวันจัดการได้ไม่ยาก แต่รูปร่างของสายพันธุ์เรียกร้องนิสัยเฉพาะบางอย่าง ความต้องการด้านการกรูมมิ่งต่างกันไปตามขน และการออกกำลังกายต้องสร้างกล้ามเนื้อและความฟิตโดยไม่ทำให้กระดูกสันหลังเสี่ยงต่อการบาดเจ็บ

การกรูมมิ่ง

• ขนสั้น แปรงสัปดาห์ละครั้งด้วยแปรงขนนุ่มหรือถุงมือกรูมเพื่อกำจัดขนที่หลุดและรักษาความเงางาม
• ขนยาว แปรงสัปดาห์ละสองถึงสามครั้งเพื่อป้องกันขนพันกัน โดยเฉพาะบริเวณหู อก และขนระบาย
• ขนแข็ง แปรงสัปดาห์ละครั้งและถอนขนด้วยมือหรือเล็มขนกระด้างปีละไม่กี่ครั้ง จัดแต่งเคราและขนคิ้วตามความจำเป็น
• อาบน้ำเฉพาะเมื่อสกปรก โดยใช้แชมพูที่ผลิตสำหรับสุนัข
• ตรวจและทำความสะอาดหูที่ยาวและห้อยอยู่เสมอเพื่อลดความเสี่ยงต่อการติดเชื้อ
• ตัดเล็บทุกสองสามสัปดาห์และแปรงฟันสัปดาห์ละหลายครั้ง เนื่องจากสายพันธุ์นี้มีแนวโน้มมีปัญหาฟัน

การออกกำลังกาย

• พาเดินสั้นถึงปานกลางวันละสองครั้ง รวมประมาณ 30 ถึง 60 นาที
• เพิ่มเกมดมกลิ่นและของเล่นฝึกสมองเพื่อตอบสนองจมูกและจิตใจของสายพันธุ์
• หลีกเลี่ยงการกระโดดขึ้นลงเฟอร์นิเจอร์ซ้ำๆและจำกัดการขึ้นบันไดเพื่อปกป้องหลัง
• รักษาน้ำหนักให้ผอมเพรียว เพราะน้ำหนักส่วนเกินเพิ่มภาระให้กระดูกสันหลัง

สภาพแวดล้อม

ดัชชุนด์ปรับตัวได้ดีทั้งในคอนโดและบ้าน มันทนความหนาวได้ไม่ดีเพราะขนสั้นและลำตัวต่ำ ดังนั้นโดยเฉพาะแบบขนสั้นจึงได้ประโยชน์จากการใส่เสื้อในฤดูหนาว ทางลาดหรือขั้นบันไดเล็กๆที่โซฟาและเตียงช่วยให้มันขึ้นลงได้โดยไม่ต้องกระโดด สนามที่มีรั้วมิดชิดมีประโยชน์ เพราะสายพันธุ์นี้จะขุดและตามกลิ่นลอดใต้หรือผ่านช่องว่างต่างๆ

อาหารสุนัขที่ครบถ้วนและสมดุลซึ่งเหมาะกับขนาดและช่วงวัยของดัชชุนด์ครอบคลุมความต้องการทางโภชนาการของมัน เนื่องจากสายพันธุ์นี้อ้วนง่ายและแบกน้ำหนักนั้นไว้บนกระดูกสันหลังที่เปราะบาง การควบคุมปริมาณจึงสำคัญกว่าสุนัขหลายสายพันธุ์ ควรตวงอาหารแทนการวางไว้ให้กินตลอดเวลา และปรับปริมาณเพื่อให้คลำซี่โครงได้ง่ายใต้ชั้นไขมันบางๆ ดัชชุนด์มาตรฐานและมินิเอเจอร์ต้องการปริมาณต่างกัน และความต้องการของแต่ละตัวก็ต่างกันไปตามระบบเผาผลาญและการออกกำลังกาย

ขนมและอาหารเสริม

จำกัดขนมไว้ที่ประมาณ 10 เปอร์เซ็นต์ของแคลอรีต่อวันและหักออกจากปริมาณอาหารมื้อหลัก ขนมชิ้นเล็กแคลอรีต่ำเหมาะกับการฝึกสายพันธุ์ที่ถูกจูงใจด้วยอาหารได้ดี ดัชชุนด์ส่วนใหญ่ที่กินอาหารครบถ้วนไม่จำเป็นต้องได้อาหารเสริม ควรปรึกษาสัตวแพทย์ก่อนเพิ่มผลิตภัณฑ์บำรุงข้อ ผิวหนัง หรืออื่นๆ โดยเฉพาะสุนัขที่มีปัญหาหลังหรือน้ำหนัก ควรมีน้ำสะอาดให้ดื่มได้ตลอดเวลา

ดัชชุนด์เป็นสายพันธุ์ที่โดยทั่วไปอายุยืน มีอายุขัยราว 12 ถึง 16 ปี อย่างไรก็ตามรูปร่างอันเป็นเอกลักษณ์ของมันนำมาซึ่งความเสี่ยงต่อปัญหาหลังที่สูงกว่าสุนัขส่วนใหญ่ ปัญหาที่สำคัญที่สุดคือโรคหมอนรองกระดูกสันหลัง ซึ่งเป็นภาวะที่หมอนรองที่คั่นระหว่างกระดูกสันหลังโป่งออกหรือแตกและกดทับไขสันหลัง การรักษาสุนัขให้ผอมเพรียว การจำกัดการกระโดด และการอุ้มอย่างถูกต้องล้วนช่วยลดความเสี่ยง

การดูแลเชิงป้องกัน

• นัดตรวจสุขภาพกับสัตวแพทย์ประจำปี และบ่อยขึ้นสำหรับสุนัขสูงวัย
• ให้วัคซีนและการป้องกันปรสิตเป็นปัจจุบัน
• รักษาน้ำหนักให้ผอมเพรียวและออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ
• แปรงฟันเป็นประจำและจัดให้มีการขูดหินปูนโดยมืออาชีพตามคำแนะนำ
• ใช้ทางลาดหรือขั้นบันไดและหลีกเลี่ยงการกระโดดเพื่อปกป้องหลัง
• ซื้อจากผู้เพาะที่ตรวจสุขภาพพ่อแม่พันธุ์เรื่องปัญหาตาและกระดูกสันหลัง

การฝึกดัชชุนด์เป็นการทดสอบความอดทน สายพันธุ์นี้ฉลาดและเรียนรู้คำสั่งได้หลากหลาย แต่มันถูกเพาะมาให้ทำงานคนเดียวใต้ดินและตัดสินใจเอง จึงมักชั่งใจว่าคำสั่งนั้นคุ้มค่าที่จะทำตามหรือไม่ ความเป็นตัวของตัวเองนี้แสดงออกเป็นความดื้อระหว่างการฝึก โดยทั่วไปมันถูกจูงใจด้วยอาหารได้ดี ซึ่งเป็นเครื่องมือที่มีประโยชน์สำหรับเจ้าของ แต่สายพันธุ์นี้เบื่อง่ายและต่อต้านการฝึกซ้ำๆที่จำเจ การฝึกขับถ่ายเป็นที่โดยเฉพาะอาจใช้เวลานานกว่าปกติและได้ประโยชน์จากตารางเวลาที่สม่ำเสมอและการใช้กรง

ควรฝึกในเวลาสั้นและบ่อยครั้ง และจบด้วยความสำเร็จ การเข้าสังคมกับคน สุนัข และสถานการณ์ในชีวิตประจำวันตั้งแต่เล็กช่วยลดความระแวงและการเห่า ความสม่ำเสมอของทุกคนในบ้านป้องกันไม่ให้สุนัขเรียนรู้ว่ากฎเป็นสิ่งที่ต่อรองได้

พื้นฐาน

1. เริ่มฝึกขับถ่ายเป็นที่ตั้งแต่เนิ่นๆด้วยตารางเวลาที่แน่นอนและกรงขนาดพอดีตัว
2. สอนให้จำชื่อและเรียกกลับมาอย่างเชื่อถือได้ เพราะสายพันธุ์นี้จะไล่ตามกลิ่น
3. สร้างคำสั่งหลัก นั่ง อยู่นิ่ง หมอบ และปล่อย
4. ฝึกทักทายอย่างสงบเพื่อลดการเห่าใส่ผู้มาเยือน
5. เพิ่มเกมดมกลิ่นและของเล่นฝึกสมองเพื่อระบายสัญชาตญาณของสายพันธุ์ไปในทางที่เหมาะสม

การเพาะพันธุ์ดัชชุนด์อย่างมีความรับผิดชอบเริ่มต้นที่สุขภาพและอุปนิสัยมากกว่ารูปลักษณ์ ตัวเมียมักถึงวัยเจริญพันธุ์ภายในปีแรก แต่ผู้เพาะมักรอจนแม่สุนัขโตเต็มที่ทางร่างกายและผ่านการตรวจสุขภาพที่เกี่ยวข้องก่อนการผสมครั้งแรก เนื่องจากสายพันธุ์นี้เสี่ยงต่อโรคกระดูกสันหลังและปัญหาตาบางอย่าง พ่อแม่พันธุ์จึงควรได้รับการประเมินเรื่องเหล่านี้ และสุนัขที่มีประวัติปัญหาหลังควรถูกตัดออกจากโครงการเพาะพันธุ์

ระยะตั้งท้องกินเวลาราว 63 วัน ครอกมักมีขนาดเล็ก บ่อยครั้งราวสามถึงหกตัว โดยมินิเอเจอร์มักเอนไปทางจำนวนน้อย ควรเฝ้าดูการคลอดและปรึกษาสัตวแพทย์หากการคลอดหยุดชะงักหรือแม่สุนัขแสดงอาการทุกข์ทรมาน ลูกสุนัขแรกเกิดพึ่งพาแม่ทั้งหมดเรื่องความอบอุ่นและการกินในช่วงสัปดาห์แรก ผู้เพาะจัดพื้นที่คลอดที่สะอาดและอบอุ่นและเฝ้าดูการเพิ่มน้ำหนักอย่างใกล้ชิด

ลูกสุนัขเริ่มหย่านมราวสามถึงสี่สัปดาห์และเข้าสังคมต่อเนื่องตลอดช่วงต้นที่สำคัญ การสัมผัสอย่างอ่อนโยน เสียงในบ้าน และคนใหม่ๆในช่วงนี้หล่อหลอมพฤติกรรมเมื่อโตเต็มวัย ต้องระวังเป็นพิเศษเรื่องการจับคู่สีและลวดลาย การผสมสุนัขลายแดปเปิลสองตัวเข้าด้วยกันอาจทำให้ลูกสุนัขมีความบกพร่องด้านสุขภาพร้ายแรง ผู้เพาะที่รอบคอบจึงหลีกเลี่ยงการจับคู่แบบนี้

วิธีลงทะเบียนสุนัขพันธุ์ ดัชชุนด์ ในประเทศไทย

สุนัขพันธุ์ ดัชชุนด์ ของคุณมีโปรไฟล์ฟรีในระบบทะเบียนของ United Pet Club ได้ตั้งแต่วันนี้ ไม่ว่าจะฝังชิปแล้วหรือยัง โปรไฟล์เชื่อมเบอร์โทรและที่อยู่ของคุณเข้ากับสุนัข และการเชื่อมนี้เองที่เปลี่ยนการสแกนที่ศูนย์พักพิงให้กลายเป็นโทรศัพท์ถึงคุณ ลงทะเบียนสุนัขของคุณ ใช้เวลาไม่กี่นาทีและฟรีตลอดชีวิต

เลขสิบห้าหลักใต้ผิวหนังของสุนัขพันธุ์ ดัชชุนด์ จะชี้มาที่คุณก็ต่อเมื่อมีทะเบียนบอกไว้ ให้ United Pet Club บอกให้ฟรี: การลงทะเบียนไม่มีวันหมดอายุ รับทุกยี่ห้อ แก้ไขข้อมูลฟรีทุกครั้ง ลงทะเบียนชิปก่อน ตามด้วยบัญชี เท่านี้เรียบร้อย