อากิตะ

อากิตะเป็นสุนัขทำงานขนาดใหญ่ที่มีต้นกำเนิดในจังหวัดอากิตะซึ่งเป็นพื้นที่ภูเขาทางตอนเหนือของญี่ปุ่น สุนัขพันธุ์นี้อยู่ในตระกูลสปิตซ์ มีขนสองชั้นหนาแน่น หูตั้งตรงรูปสามเหลี่ยม และหางที่ม้วนพาดทับหลัง สุนัขโตเต็มวัยสูงที่ไหล่ระหว่าง 61 ถึง 71 เซนติเมตร และมีน้ำหนักประมาณ 32 ถึง 59 กิโลกรัม โดยตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด

อากิตะมีนิสัยสงบนิ่งและเก็บตัว ไม่ตื่นเต้นง่าย สุนัขพันธุ์นี้มักผูกพันแน่นแฟ้นกับคนในบ้านและแสดงท่าทีสงวนตัวหรือไม่แยแสต่อคนภายนอก ความจงรักภักดีพร้อมกับความระวังตัวโดยธรรมชาตินี้เป็นลักษณะเด่นที่สุดของพันธุ์นี้ เรื่องราวของฮาจิโกะ สุนัขที่คอยรอนายที่สถานีรถไฟในโตเกียวเป็นเวลาหลายปีหลังจากนายเสียชีวิต มักถูกยกมาเป็นตัวอย่างของความภักดีของอากิตะ

มีสายพันธุ์ที่ได้รับการรับรองอยู่สองสาย คืออากิตะ อิหนุ หรืออากิตะญี่ปุ่น ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าและจำกัดสีที่ยอมรับได้ กับอเมริกันอากิตะที่มีขนาดใหญ่กว่าและยอมรับสีที่หลากหลายกว่า รวมถึงหน้ากากดำที่ไม่พบในสายพันธุ์ญี่ปุ่น

อากิตะเหมาะกับใคร

อากิตะเหมาะสำหรับเจ้าของที่มีประสบการณ์ซึ่งสามารถให้การนำอย่างมั่นคงและสม่ำเสมอพร้อมกับการทำให้คุ้นชินกับสังคมตั้งแต่ยังเล็ก สุนัขพันธุ์นี้เจริญเติบโตได้ดีในบ้านที่มีคนหนึ่งหรือไม่กี่คนที่เป็นจุดศูนย์กลางของมัน อากิตะมีพฤติกรรมหวงอาณาเขตและมักไม่ยอมรับสุนัขเพศเดียวกัน ดังนั้นครัวเรือนที่มีสัตว์เลี้ยงอยู่แล้วต้องแนะนำให้รู้จักกันอย่างระมัดระวัง เจ้าของมือใหม่และบ้านที่มีแขกแปลกหน้าบ่อยครั้งมักพบว่าสุนัขพันธุ์นี้ต้องการการดูแลมาก

อากิตะได้รับชื่อมาจากจังหวัดอากิตะในภาคเหนือของเกาะฮอนชู เกาะหลักของญี่ปุ่น สุนัขในภูมิภาคนี้ถูกใช้มาหลายศตวรรษเพื่อล่าสัตว์ขนาดใหญ่ เช่น หมูป่า กวาง และหมี รวมถึงเฝ้าบ้านในสภาพอากาศหนาวเย็นและมีหิมะ ขนหนาแน่นและโครงร่างแข็งแรงสะท้อนให้เห็นถึงรากฐานการทำงานนั้น

ในช่วงปลายศตวรรษที่สิบเก้าความบริสุทธิ์ของพันธุ์ลดลงเนื่องจากการผสมข้ามพันธุ์กับสุนัขยุโรปที่นำเข้ามา ส่วนหนึ่งเพื่อใช้ในการชนสุนัข ในต้นศตวรรษที่ยี่สิบมีความพยายามในญี่ปุ่นเพื่อฟื้นฟูสายพันธุ์ดั้งเดิม ในปี ค.ศ. 1931 อากิตะได้รับการกำหนดให้เป็นอนุสรณ์สถานธรรมชาติแห่งชาติของญี่ปุ่น และโครงการเพาะพันธุ์ทำงานเพื่อขจัดอิทธิพลต่างชาติและฟื้นฟูลักษณะสปิตซ์

สงครามโลกครั้งที่สองทำให้จำนวนประชากรลดลงอย่างมาก การขาดแคลนอาหารและคำสั่งในช่วงสงครามที่ส่งผลต่อสุนัขที่ไม่ใช่ทหารทำให้สัตว์เหลืออยู่น้อยมาก และบางตัวถูกผสมกับเยอรมันเชพเพิร์ดเพื่อรอดพ้นจากการกำจัด หลังสงครามผู้เพาะพันธุ์ได้สร้างสายพันธุ์ขึ้นใหม่ และเกิดสองทิศทางที่แตกต่างกัน คือสายพันธุ์ญี่ปุ่นที่เพาะพันธุ์ตามมาตรฐานเดิม และสายพันธุ์ขนาดใหญ่ที่ทหารอเมริกันนิยมซึ่งนำสุนัขกลับไปยังสหรัฐอเมริกา

มีบันทึกว่าเฮเลน เคลเลอร์ นักบินเฮลิคอปเตอร์และนักเขียน นำอากิตะตัวแรกเข้าสู่สหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1937 สมาคมสุนัขอเมริกัน (AKC) รับรองอากิตะในปี ค.ศ. 1972 ส่วนญี่ปุ่นและหน่วยงานจดทะเบียนอื่นอีกหลายแห่ง รวมถึงสหพันธ์สุนัขนานาชาติ (FCI) ถือว่าอากิตะ อิหนุญี่ปุ่นและอเมริกันอากิตะเป็นพันธุ์แยกกัน สำหรับประเทศไทย สมาคมสุนัขพันธุ์แท้แห่งประเทศไทย (RTBA) รับรองพันธุ์นี้ภายใต้กรอบของ FCI

อากิตะมีโครงร่างที่สมดุลและทรงพลัง แสดงออกถึงความแข็งแกร่งโดยไม่ดูอ้วน หัวกว้างและแบนระหว่างหู แคบลงมาที่ปากกระบอกลึก ทำให้มีโครงร่างคล้ายหมีที่มีส่วนหน้าทู่ ตามีขนาดเล็ก สีเข้ม และรูปสามเหลี่ยม หูมีขนาดเล็กเมื่อเทียบกับหัว ตั้งตรงและเอียงเล็กน้อยไปข้างหน้าในแนวเดียวกับคอ หางใหญ่มีขนดก ม้วนทับหรือพิงหลัง การเคลื่อนไหวคล่องแคล่วและทรงพลังด้วยก้าวที่พอดี

ขนและสี

ขนชั้นนอกตรงและแข็ง ตั้งห่างจากลำตัวเล็กน้อย ขณะที่ขนชั้นในนุ่มและหนาแน่น ความยาวของขนอยู่ในระดับสั้นถึงปานกลางในส่วนใหญ่ของลำตัว โดยขนที่หางยาวกว่า มีพันธุ์ขนยาวเกิดขึ้นได้แต่ถือเป็นข้อบกพร่องในการประกวด อากิตะ อิหนุญี่ปุ่นจำกัดสีอยู่ที่สีแดงอมน้ำตาลพร้อมลายสีขาว (เรียกว่าอุราจิโระ) สีลาย และสีขาวล้วน ส่วนอเมริกันอากิตะยอมรับสีที่หลากหลายกว่ามาก รวมถึงลายปินโตและทุกการผสมสี และยอมรับหน้ากากดำที่ไม่ได้รับการยอมรับในสายพันธุ์ญี่ปุ่น

อากิตะมีนิสัยสงบ ตื่นตัว และผูกพันกับครัวเรือนของตนอย่างลึกซึ้ง ภายในครอบครัวมันแสดงความรักและมักเดินตามคนในบ้านจากห้องสู่ห้อง แม้ว่ามักแสดงความทุ่มเทด้วยการอยู่เงียบๆ ใกล้ๆ มากกว่าการเรียกร้องความสนใจตลอดเวลา พันธุ์นี้ไม่ค่อยเห่าและมักเห่าเมื่อมีเหตุผลที่จำเป็นเท่านั้น

ต่อคนแปลกหน้าอากิตะมีท่าทีสงวนตัวและเฝ้าระวัง มันเป็นผู้พิทักษ์โดยธรรมชาติและจะประเมินคนที่ไม่รู้จักก่อนยอมรับ ทำให้การทำให้คุ้นชินกับสังคมตั้งแต่เนิ่นๆ และอย่างต่อเนื่องเป็นสิ่งสำคัญ ในการอยู่กับสัตว์อื่นอาจเป็นเรื่องยาก อากิตะหลายตัวไม่ยอมรับสุนัขเพศเดียวกันและอาจแสดงสัญชาตญาณล่าเหยื่อที่รุนแรงต่อสัตว์ขนาดเล็ก ดังนั้นการแนะนำให้รู้จักและการดูแลจึงมีความสำคัญ

พันธุ์นี้มีความเป็นอิสระและความตั้งใจแน่วแน่ อากิตะคิดเองและไม่เชื่อฟังเพียงเพื่อทำให้พอใจ ซึ่งอาจดูเหมือนความดื้อรั้น กับเด็กในครอบครัวของตนมักอ่อนโยนและปกป้อง แต่ขนาดและสัญชาตญาณเฝ้ายามหมายความว่าควรดูแลการปฏิสัมพันธ์ โดยเฉพาะกับเด็กที่มาเยี่ยม

อากิตะเป็นพันธุ์ที่สะอาดและดูแลตัวเองได้ดีคล้ายแมว แต่ขนสองชั้นที่หนาแน่นยังต้องการการดูแลเป็นประจำ โดยเฉพาะในช่วงผลัดขนตามฤดูกาลสองครั้งต่อปีที่หนักมาก

การแต่งขน

• แปรงขนสัปดาห์ละหนึ่งถึงสองครั้ง เพิ่มเป็นทุกวันในช่วงผลัดขนใหญ่ในฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง
• ใช้หวีซี่ถี่สำหรับขนชั้นในหรือแปรงลวดเพื่อเอาขนที่หลุดออกและป้องกันการพันกัน
• อาบน้ำทุกสองสามเดือนหรือเมื่อจำเป็น ขนล้างความสกปรกได้ดี
• ตัดเล็บทุกไม่กี่สัปดาห์และตรวจหูว่ามีสิ่งสกปรกหรือไม่
• แปรงฟันหลายครั้งต่อสัปดาห์

การออกกำลังกาย

• พาเดินสัปดาห์ละหนึ่งถึงสองครั้งต่อวันพร้อมเวลาในบริเวณที่มีรั้วปิดกั้น
• ออกกำลังกายประมาณ 30 ถึง 60 นาทีต่อวัน
• ใส่สายจูงเมื่อออกนอกบ้านเนื่องจากสัญชาตญาณล่าเหยื่อที่รุนแรงและการไวต่อสุนัขอื่น
• เพิ่มงานด้านจิตใจ เช่น เกมดมกลิ่นและการฝึกสั้นๆ
• หลีกเลี่ยงการออกกำลังกายหนักในสภาพอากาศร้อน ขนหนาเพิ่มความเสี่ยงการเป็นลมแดด

สภาพแวดล้อม

อากิตะเหมาะกับบ้านที่มีสนามรั้วปิดมิดชิดมากกว่าอพาร์ตเมนต์ขนาดเล็ก แม้ว่าจะอยู่ในบ้านได้หากได้ออกกำลังกายทุกวันเพียงพอ ทนต่ออากาศหนาวได้ดีเนื่องจากขนหนา แต่อ่อนไหวต่อความร้อน รั้วควรแข็งแรงและสูงพอเพราะพันธุ์นี้มีพลังและหวงอาณาเขต อากิตะเป็นสมาชิกในครัวเรือนและไม่ควรถูกทิ้งไว้ข้างนอกโดดเดี่ยวเป็นเวลานาน

อากิตะเจริญเติบโตได้ดีด้วยอาหารครบถ้วนสมดุลที่ผลิตขึ้นสำหรับสุนัขพันธุ์ใหญ่ในช่วงชีวิตที่เหมาะสม การควบคุมปริมาณมีความสำคัญเพราะพันธุ์นี้เสี่ยงต่อน้ำหนักเกิน และน้ำหนักส่วนเกินสร้างแรงกดดันต่อข้อต่อ ให้อาหารในปริมาณที่วัดแล้วแทนการวางทิ้งไว้ และปรับตามอายุ กิจกรรม และสภาพร่างกายของสุนัขแต่ละตัว ต้องมีน้ำสะอาดให้ตลอดเวลา

ขนมและอาหารเสริม

ให้ขนมไม่เกินประมาณ 10 เปอร์เซ็นต์ของแคลอรีต่อวันและลดปริมาณมื้อหลักตามไปด้วย อาหารพันธุ์ใหญ่หลายสูตรมีส่วนผสมสนับสนุนข้อต่ออยู่แล้ว เช่น กลูโคซามีนและคอนดรอยตินซัลเฟต เพิ่มอาหารเสริมตามคำแนะนำของสัตวแพทย์เท่านั้น เนื่องจากสุนัขอกลึกขนาดใหญ่มีความเสี่ยงสูงต่อกระเพาะพองตัว จึงควรหลีกเลี่ยงการออกกำลังกายหนักทั้งก่อนและหลังมื้ออาหาร และพิจารณาใช้ชามกินช้าสำหรับสุนัขที่กินเร็ว

อากิตะเป็นพันธุ์ที่แข็งแกร่งมีอายุขัยทั่วไป 10 ถึง 13 ปี การเพาะพันธุ์อย่างรับผิดชอบและการดูแลสัตวแพทย์เป็นประจำช่วยลดผลกระทบของโรคที่พันธุ์นี้มีแนวโน้มเป็น พันธุ์นี้มีความไวต่อยาสลบบางชนิดและได้รับผลกระทบจากโรคภูมิแพ้ตนเองมากกว่าพันธุ์อื่นๆ หลายชนิด ดังนั้นเจ้าของควรทำงานร่วมกับสัตวแพทย์ที่คุ้นเคยกับพันธุ์นี้

การดูแลเชิงป้องกัน

• ทำวัคซีนหลักและควบคุมปรสิตให้เป็นปัจจุบัน
• รักษาน้ำหนักตัวให้เหมาะสมเพื่อปกป้องข้อต่อ
• ตรวจสุขภาพประจำปีสำหรับสุนัขโตเต็มวัยและทุก 6 เดือนสำหรับสุนัขอายุมาก
• เลือกผู้เพาะพันธุ์ที่ตรวจคัดกรองปัญหาข้อสะโพก ตา และต่อมไทรอยด์
• แจ้งสัตวแพทย์ทุกคนเกี่ยวกับความไวต่อยาสลบของพันธุ์นี้

อากิตะฉลาดและมีความสามารถ แต่ฝึกต่างจากพันธุ์ที่ต้องการทำให้พอใจ มันมีความเป็นอิสระและตัดสินใจเอง ดังนั้นตอบสนองต่อผู้ฝึกที่สงบ มั่นใจ ยุติธรรม และสม่ำเสมอได้ดีที่สุด การลงโทษรุนแรงมักทำลายความไว้วางใจและอาจกระตุ้นให้เกิดการดื้อรั้นหรือการป้องกันตัว การฝึกสั้นและหลากหลายช่วยดึงดูดความสนใจของพันธุ์นี้ได้ดีกว่าการฝึกซ้ำๆ ยาวๆ การทำให้คุ้นชินกับสังคมเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดในการเลี้ยงอากิตะและควรเริ่มตั้งแต่ยังเป็นลูกสุนัข

พื้นฐาน

1. เริ่มการทำให้คุ้นชินกับสังคมตั้งแต่เนิ่นๆ ให้ลูกสุนัขได้สัมผัสกับผู้คน สถานที่ เสียง และสุนัขที่สงบนิ่ง
2. กำหนดกฎในบ้านและกิจวัตรที่ทุกคนในครัวเรือนปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอ
3. สอนคำสั่งพื้นฐาน: การตอบสนองต่อชื่อ นั่ง นอน หยุด เรียกกลับ และมารยาทเดินสาย
4. ฝึกการทักทายที่มีการควบคุมเพื่อจัดการความระวังตัวของพันธุ์นี้ต่อคนแปลกหน้า
5. ฝึกสั้น เป็นบวก และบ่อยครั้ง และจบการฝึกด้วยความสำเร็จเสมอ

การเพาะพันธุ์อากิตะอย่างรับผิดชอบมุ่งเน้นที่สุขภาพและอุปนิสัย พ่อแม่พันธุ์ทั้งคู่ควรผ่านการตรวจคัดกรองโรคข้อสะโพก โรคตา และการทำงานของต่อมไทรอยด์ก่อนผสมพันธุ์ และควรเพาะพันธุ์เฉพาะสุนัขที่มีอุปนิสัยมั่นคงเนื่องจากนิสัยเฝ้ายามของพันธุ์นี้ ตัวเมียมักเพาะพันธุ์หลังจากที่มีพัฒนาการทางร่างกายและจิตใจเต็มที่แล้ว โดยทั่วไปประมาณสองปี ไม่ใช่ในช่วงเป็นสัดครั้งแรก

การตั้งท้องใช้เวลาประมาณ 63 วันนับจากการผสมพันธุ์ ขนาดครอกแตกต่างกัน โดยเฉลี่ยประมาณเจ็ดถึงแปดตัว แม้ว่าอาจมีตั้งแต่ประมาณสามถึงสิบสองตัว การคลอดในสุนัขพันธุ์ใหญ่อาจมีภาวะแทรกซ้อน ดังนั้นสัตวแพทย์ควรมีส่วนร่วมในการวางแผนและพร้อมรับสายเมื่อถึงเวลาคลอด

การเลี้ยงดูลูกสุนัขที่ดีมีผลต่อพฤติกรรมในวัยผู้ใหญ่ ลูกสุนัขต้องการการจัดการอย่างนุ่มนวล การสัมผัสกับภาพและเสียงที่หลากหลาย และการทำให้คุ้นชินกับผู้คนตั้งแต่สัปดาห์แรกๆ ลูกอากิตะมักถูกส่งไปยังบ้านใหม่เมื่ออายุประมาณแปดสัปดาห์เพื่อให้เรียนรู้ทักษะสังคมเบื้องต้นจากแม่และพี่น้องร่วมครอก

วิธีลงทะเบียนสุนัขพันธุ์ อากิตะ ในประเทศไทย

สุนัขพันธุ์ อากิตะ ของคุณมีโปรไฟล์ฟรีในระบบทะเบียนของ United Pet Club ได้ตั้งแต่วันนี้ ไม่ว่าจะฝังชิปแล้วหรือยัง โปรไฟล์เชื่อมเบอร์โทรและที่อยู่ของคุณเข้ากับสุนัข และการเชื่อมนี้เองที่เปลี่ยนการสแกนที่ศูนย์พักพิงให้กลายเป็นโทรศัพท์ถึงคุณ ลงทะเบียนสุนัขของคุณ ใช้เวลาไม่กี่นาทีและฟรีตลอดชีวิต

สัตวแพทย์ฝังชิปให้ แต่การลงทะเบียนเลขชิปไม่มีใครทำแทนคุณ และชิปที่ไม่ได้ลงทะเบียนก็ชี้ไปหาใครไม่ได้ ลงทะเบียนไมโครชิป ฟรีในแผนตลอดชีวิต: รับชิปทุกยี่ห้อ ย้ายบ้านอัปเดตฟรี บันทึกค้นหาได้ตลอด 24 ชั่วโมงทั้งในและต่างประเทศ สร้างบัญชีฟรี แล้วจัดการทั้งสองเรื่องให้จบวันนี้