เวลซัมเมอร์
เวลซัมเมอร์ (Welsummer) เป็นสายพันธุ์ดัตช์ที่เป็นมิตร มีชื่อเสียงในไข่สีน้ำตาลเข้ม 'กระถางดอกไม้' ที่มีจุดประหนาแน่นและนิสัยที่ผ่อนคลายสบาย ๆ
- Size
- ปานกลาง
- Lifespan
- 6–9 years
- Origin
- เนเธอร์แลนด์
- Temperament
- เป็นมิตร
- Standard colors
- ดำ สีสวาด และลาเวนเดอร์ and 4 more
Characteristics
เวลซัมเมอร์ colors and patterns
What each club's breed standard says about every เวลซัมเมอร์ color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.
Breed standards describe the เวลซัมเมอร์ in ดำ สีสวาด ลาเวนเดอร์ เงิน น้ำตาล แดง และส้ม. Standard patterns: กระทาดงและดั๊กวิง.
| Color or pattern | APA | EE | ABA |
|---|---|---|---|
| ดำ | ตามมาตรฐาน (“Only One Variety; Partridge”) | ตามมาตรฐาน (“orangefarbig; rost-rebhuhnfarbig; silberfarbig”) | ตามมาตรฐาน (“Welsummer plumage; Silver Duckwing”) |
| สีสวาด | No ruling | ตามมาตรฐาน (“blau-orangefarbig; blau-rostrebhuhnfarbig”) | No ruling |
| ลาเวนเดอร์ | No ruling | ตามมาตรฐาน (“perlgrau-orangefarbig”) | No ruling |
| เงิน | No ruling | ตามมาตรฐาน (“silberfarbig”) | ตามมาตรฐาน (“Silver Duckwing”) |
| น้ำตาล | ตามมาตรฐาน (“Only One Variety; Partridge”) | ตามมาตรฐาน (“blau-rostrebhuhnfarbig; rost-rebhuhnfarbig”) | ตามมาตรฐาน (“Welsummer plumage”) |
| แดง | ตามมาตรฐาน (“Only One Variety; Partridge”) | ตามมาตรฐาน (“blau-rostrebhuhnfarbig; rost-rebhuhnfarbig”) | ตามมาตรฐาน (“Welsummer plumage”) |
| ส้ม | No ruling | ตามมาตรฐาน (“blau-orangefarbig; orangefarbig; perlgrau-orangefarbig”) | No ruling |
| ขาว | No ruling | No ruling | No ruling |
| ทอง | No ruling | No ruling | No ruling |
| แซลมอน | No ruling | No ruling | No ruling |
| Patterns | |||
| กระทาดง | ตามมาตรฐาน (“Only One Variety; Partridge”) | ตามมาตรฐาน (“blau-orangefarbig; blau-rostrebhuhnfarbig; orangefarbig; perlgrau-orangefarbig; rost-rebhuhnfarbig”) | ตามมาตรฐาน (“Welsummer plumage”) |
| ดั๊กวิง | No ruling | ตามมาตรฐาน (“silberfarbig”) | ตามมาตรฐาน (“Silver Duckwing”) |
| Color or pattern |
|---|
| แดง |
| Color or pattern |
|---|
| เหลือง |
| Color or pattern |
|---|
| แดง |
| Color or pattern |
|---|
| น้ำตาลเข้ม |
| Patterns |
| ลายกระ |
What the rulings mean
- ตามมาตรฐาน
- Described by the club's breed standard.
Color changes
How a เวลซัมเมอร์'s colors can change over its life.
ดำchanges toลายขวาง
ขนนก · ตามอายุ · males only
Sources
Each ruling comes from the club's published breed standard or color list.
เกี่ยวกับไก่พันธุ์เวลซัมเมอร์
เวลซัมเมอร์เป็นไก่พันธุ์ดัตช์ขนาดกลาง เลี้ยงไว้เพื่อไข่สีน้ำตาลเข้มมีจุดกระ และด้วยนิสัยใจเย็นเป็นมิตร
เวลซัมเมอร์เป็นไก่สองประโยชน์ที่พัฒนาขึ้นในเนเธอร์แลนด์ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 จัดเป็นไก่ขนาดเล็กถึงกลาง แม่ไก่หนักประมาณ 2 ถึง 2.7 กิโลกรัม ส่วนไก่ตัวผู้หนักราว 2.7 ถึง 3.2 กิโลกรัม สายพันธุ์นี้เลี้ยงกันเป็นหลักเพื่อไข่ ซึ่งมีสีน้ำตาลอมส้มเข้มคล้ายดินเผาและมักมีจุดกระสีเข้มกว่าปะปน สีไข่ลักษณะนี้เองที่ทำให้เวลซัมเมอร์เป็นที่นิยมไปไกลเกินขอบเขตประเทศบ้านเกิด
เวลซัมเมอร์เป็นไก่ที่ชอบคุ้ยเขี่ยหาอาหารและไปได้ดีเมื่อมีพื้นที่ปล่อยอิสระ พวกมันตื่นตัวและรู้ทันสภาพแวดล้อมรอบตัว แต่จับต้องตัวได้ง่ายและมักมีนิสัยนิ่งกับคนเลี้ยง แม่ไก่ให้ไข่ประมาณ 160 ถึง 200 ฟองต่อปี โดยไข่ดกที่สุดในสองฤดูกาลแรก สีไข่จะเข้มที่สุดในช่วงเริ่มต้นรอบการไข่และค่อย ๆ จางลงเมื่อรอบดำเนินไป
ไก่ตัวผู้ของสายพันธุ์นี้คือภาพจำของไก่ตัวผู้ในลานบ้านแบบคลาสสิก ตัวสีแดงเข้มปนน้ำตาล อกสีดำ ยืนตัวตรง ทั้งสองเพศมีหงอนจักรเดี่ยวและขาสีเหลืองเกลี้ยงไม่มีขน
| คุณลักษณะ | รายละเอียด |
|---|---|
| แหล่งกำเนิด | เนเธอร์แลนด์ |
| ขนาด | กลาง |
| อายุขัย | 6 ถึง 9 ปี |
| ประเภท/บทบาท | ไก่สองประโยชน์ เลี้ยงเป็นหลักเพื่อไข่ |
| เหมาะกับ | ครอบครัว ฝูงไก่ผสมสายพันธุ์ ผู้เลี้ยงแบบปล่อยอิสระ |
เหมาะกับใครบ้าง
เวลซัมเมอร์เหมาะกับผู้เลี้ยงที่ต้องการไก่แข็งแรงนิสัยดีและให้ความสำคัญกับสีไข่มากกว่าจำนวนไข่สูงสุด เหมาะกับสวนหลังบ้านหรือฟาร์มขนาดเล็กที่ฝูงไก่สามารถออกหาอาหารได้ ผู้ที่ต้องการแม่ไก่เงียบ ๆ จับง่าย และไม่ถือสาเรื่องผลผลิตปานกลางแทนที่จะสูงสุด จะพบว่าสายพันธุ์นี้เข้ากันได้ดี ส่วนผู้ที่ต้องการจำนวนไข่มากที่สุดหรือเลี้ยงไก่ในพื้นที่แคบมากโดยไม่มีสิ่งกระตุ้นความสนใจ อาจไม่เหมาะกับสายพันธุ์นี้
ประวัติและถิ่นกำเนิด
เวลซัมเมอร์พัฒนาขึ้นในช่วงต้นทศวรรษ 1900 ที่หมู่บ้านเวลซัมทางตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ และเริ่มจัดแสดงในระดับนานาชาติช่วงทศวรรษ 1920
สายพันธุ์นี้ได้ชื่อมาจากหมู่บ้านเวลซัม ในแคว้นเกลเดอร์แลนด์ทางตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ พัฒนาขึ้นในทศวรรษแรก ๆ ของคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยผู้เลี้ยงไก่ในท้องถิ่นที่ผสมข้ามสายพันธุ์หลายสายเพื่อสร้างไก่ฟาร์มที่ให้ผลผลิตดีและมีไข่สีเข้มโดดเด่น
สายพันธุ์ต้นตอที่มักถูกกล่าวถึงได้แก่ ปาร์ทริดจ์โคชิน ปาร์ทริดจ์ไวยันดอตต์ ปาร์ทริดจ์เลกฮอร์น บาร์นเฟลเดอร์ และโรดไอแลนด์เรด ผู้เพาะพันธุ์คัดเลือกต่อเนื่องหลายชั่วรุ่นเพื่อให้ได้สีไข่น้ำตาลเข้มและการไข่ที่สม่ำเสมอ
เวลซัมเมอร์ถูกนำออกแสดงต่อสาธารณชนในวงกว้างตามงานประกวดปศุสัตว์ช่วงทศวรรษ 1920 และไข่สีเข้มก็ช่วยกระตุ้นความสนใจในสายพันธุ์นี้ทั่วยุโรป และต่อมาในอังกฤษกับอเมริกาเหนือ ภายหลังมีการพัฒนาไก่แจ้เวลซัมเมอร์ให้มีรูปทรงและสีตรงตามไก่ขนาดใหญ่
นับตั้งแต่ถือกำเนิดขึ้นมา เวลซัมเมอร์ถูกเลี้ยงทั้งเพื่อเป็นไก่ไข่ใช้งานจริงและเพื่อการประกวด รูปลักษณ์ของมัน โดยเฉพาะแม่ไก่ลายปาร์ทริดจ์และพ่อไก่ที่ดูโดดเด่น ทำให้ยังคงเป็นที่คุ้นตาในมาตรฐานสายพันธุ์ไก่และตามฟาร์มขนาดเล็กทั่วไป
ลักษณะภายนอก
เวลซัมเมอร์เป็นไก่ขนาดกลางทรงตัวตั้งตรง มีหงอนจักรเดี่ยว ขาสีเหลือง แม่ไก่มีลายปาร์ทริดจ์สีน้ำตาลแดง ตัดกับพ่อไก่ที่มีสีเข้มและโดดเด่นกว่า
เวลซัมเมอร์มีลำตัวกว้างและเต็ม ทรงตัวค่อนข้างตั้งตรง ให้เค้าโครงที่ดูมั่นใจ หัวมีหงอนจักรเดี่ยวขนาดกลาง ติ่งหูสีแดง เหนียงสีแดง ขาเกลี้ยงไม่มีขน สีเหลือง แต่ละเท้ามีสี่นิ้ว ปากมีสีเหลืองถึงสีเขาสัตว์
| ลักษณะ | มาตรฐาน |
|---|---|
| ทรงตัว/ขนาด | กลาง ตั้งตรง ลำตัวกว้าง |
| น้ำหนัก | แม่ไก่ 2 ถึง 2.7 กิโลกรัม พ่อไก่ 2.7 ถึง 3.2 กิโลกรัม |
| ขน | แนบตัว เป็นมัน |
| สี | แม่ไก่สีน้ำตาลลายปาร์ทริดจ์ พ่อไก่สีแดง น้ำตาล และดำ |
| ดวงตา | สีน้ำตาลอมแดง |
ขนและสีสัน
แม่ไก่แสดงลายปาร์ทริดจ์ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ที่คนนึกถึงสายพันธุ์นี้มากที่สุด ลำตัวสีน้ำตาลแดงอบอุ่น แต่ละเส้นขนมีลายจุดละเอียด ขนคอสีน้ำตาลทองมีลายทางสีดำ และอกสีชมพูแซลมอน พ่อไก่มีสีตัดกันเด่นชัดกว่า หลังและไหล่สีน้ำตาลแดงเข้ม ขนคอและขนอานสีทอง อกและหางสีดำที่มักมีประกายเขียว ทั้งสองเพศมีเฉดสีน้ำตาลนุ่มนวลมากกว่าลวดลายสีสดจัด ไก่แจ้พันธุ์นี้ก็มีอยู่และมีลายสีแบบเดียวกันเพียงตัวเล็กกว่า
อุปนิสัย
เวลซัมเมอร์เป็นไก่เป็นมิตร นิสัยดี และกระตือรือร้น คอยสังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัวอยู่เสมอ แต่ยังคงใจเย็นและจับต้องตัวได้ง่าย
เวลซัมเมอร์ขึ้นชื่อเรื่องอุปนิสัยเป็นมิตรและสม่ำเสมอ โดยทั่วไปไก่จะใจเย็นกับผู้เลี้ยงและทนต่อการจับต้องตัวได้ดี จึงเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมสำหรับครอบครัวและผู้เริ่มเลี้ยงไก่มือใหม่ ไม่ตื่นตกใจง่ายแบบที่ไก่ไข่สายพันธุ์เบาบางชนิดเป็น
ในขณะเดียวกันก็เป็นไก่ที่กระตือรือร้นและตื่นตัว หากินคุ้ยเขี่ยด้วยความกระตือรือร้นและคอยสังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัว สังเกตเห็นสัตว์นักล่าได้ไว พ่อไก่มักคอยเฝ้าระวังและปกป้องฝูงโดยไม่ก้าวร้าวผิดปกติ
เมื่ออยู่ในฝูงผสมสายพันธุ์ เวลซัมเมอร์มักปรับตัวเข้ากับฝูงได้โดยไม่มีปัญหา และไม่ค่อยแย่งตำแหน่งบนสุดหรือล่างสุดของลำดับฝูงด้วยการรังแกตัวอื่น แม่ไก่ไม่ค่อยฟักไข่ จึงไม่ค่อยหยุดไข่เพื่อกกไข่ ส่งเสียงร้องปานกลาง คือมีตัวตนและสื่อสารได้ แต่ไม่ใช่สายพันธุ์ที่ร้องเสียงดังที่สุด
| ลักษณะ | คะแนน |
|---|---|
| ความผูกพัน | 3 |
| พลังงาน | 4 |
| ความง่ายในการฝึก | 3 |
| การส่งเสียง | 3 |
| การผลัดขน | 3 |
การดูแล
เวลซัมเมอร์เป็นไก่แข็งแรงดูแลง่าย ต้องการโรงเรือนสะอาด พื้นที่คุ้ยเขี่ยหรือลานปล่อยทุกวัน และการตรวจสุขภาพตามปกติ
เวลซัมเมอร์เป็นสายพันธุ์แข็งแรงที่ทนต่ออากาศเย็นชื้นได้ดี สอดคล้องกับถิ่นกำเนิดในเนเธอร์แลนด์ การดูแลประจำวันเน้นที่โรงเรือนสะอาด น้ำสะอาด พื้นที่ปล่อยที่ปลอดภัย และการตรวจไก่กับสภาพแวดล้อมอย่างสม่ำเสมอ
การดูแลขนและผิว
- ตรวจขาและเท้าว่ามีไรขี้เรื้อนหรือไม่ และรักษาคอนนอนให้สะอาด
- ตรวจขนและช่องระบายว่ามีเหาไก่หรือไรแดงหรือไม่ โดยเฉพาะช่วงอากาศร้อน
- จัดพื้นที่คลุกฝุ่นแห้งไว้ให้ไก่ทำความสะอาดตัวเอง
- ตัดเล็บหรือปากเฉพาะเมื่อยาวเกินไป ซึ่งพบไม่บ่อยในไก่ที่เคลื่อนไหวมาก
การออกกำลังกาย
- ปล่อยให้ไก่หาอาหารอิสระหรือใช้ลานทุกวัน เพราะสายพันธุ์นี้ชอบคุ้ยเขี่ย
- จัดลานอย่างน้อย 1 ตารางเมตรต่อตัว มากกว่านี้ได้ยิ่งดี
- โรยเมล็ดพืช ผักใบเขียว และคอนไว้ให้ไก่มีกิจกรรมทำ
- ใช้รั้วหรือตาข่ายกันสัตว์นักล่า เพราะเวลซัมเมอร์แม้จะตื่นตัวแต่ก็ยังเสี่ยงตกเป็นเหยื่อได้
สภาพแวดล้อม
เวลซัมเมอร์ทนอากาศหนาวได้ดีกว่าอากาศร้อนจัด จัดโรงเรือนที่ไม่มีลมโกรกแรง ระบายอากาศดี มีวัสดุรองพื้นแห้งและกล่องรังไข่ ในสภาพอากาศร้อนให้ที่ร่มและน้ำสะอาดตลอดเวลา หงอนจักรเดี่ยวเสี่ยงต่อการเป็นแผลจากความหนาวจัดได้ ดังนั้นควรรักษาโรงเรือนให้แห้งและไม่มีความชื้นสะสม มากกว่าปิดทึบจนอับชื้น
โภชนาการ
เวลซัมเมอร์เติบโตได้ดีด้วยอาหารไก่ไข่สำเร็จรูปควบคู่กับการคุ้ยเขี่ย กรวดหิน และแคลเซียม โดยขนมและอาหารเสริมควรเป็นสัดส่วนเล็กน้อยของอาหารทั้งหมด
อาหารสำเร็จรูปที่มีคุณภาพควรเป็นฐานหลักของอาหารทั้งหมด ลูกไก่ต้องการอาหารสตาร์ทเตอร์แบบเม็ดป่นที่มีโปรตีนสูง ไก่รุ่นเปลี่ยนมาใช้อาหารสำหรับไก่รุ่น ส่วนแม่ไก่ไข่ต้องการอาหารไก่ไข่ที่เสริมแคลเซียมเพื่อคุณภาพเปลือกไข่ เนื่องจากเวลซัมเมอร์เป็นไก่ที่คุ้ยเขี่ยหาอาหารเก่ง เมื่อได้ปล่อยอิสระมันจะเสริมอาหารด้วยแมลง เมล็ดพืช และผักใบเขียวเอง แต่อาหารสำเร็จรูปยังช่วยให้ปริมาณที่ได้รับสม่ำเสมอ
| ช่วงวัย | ปริมาณต่อวัน | มื้ออาหาร |
|---|---|---|
| ลูกไก่ (0 ถึง 8 สัปดาห์) | ให้อาหารสตาร์ทเตอร์แบบเม็ดป่นได้อิสระ | มีให้กินตลอดเวลา |
| ไก่รุ่น (8 ถึง 18 สัปดาห์) | ให้อาหารไก่รุ่นได้อิสระ | มีให้กินตลอดเวลา |
| แม่ไก่ไข่ | อาหารไก่ไข่ประมาณ 120 ถึง 150 กรัม | ให้อิสระ เติมเช้าและเย็น |
ขนมและอาหารเสริม
จัดกรวดหินที่ไม่ละลายไว้ให้ไก่ใช้บดอาหารในกึ๋น และแยกเปลือกหอยนางรมบดหรือแหล่งแคลเซียมอื่นไว้สำหรับแม่ไก่ไข่ ผักใบเขียว หนอนนก และเมล็ดพืชเป็นขนมที่ให้ได้เป็นครั้งคราว แต่ควรอยู่ต่ำกว่าประมาณร้อยละ 10 ของอาหารทั้งหมด เพื่อให้อาหารสำเร็จรูปยังคงให้สารอาหารครบถ้วนสมดุล ต้องมีน้ำสะอาดให้ไก่กินได้ตลอดเวลา
สุขภาพ
เวลซัมเมอร์เป็นไก่แข็งแรง อายุขัยเฉลี่ย 6 ถึง 9 ปี ความเสี่ยงหลักคือปรสิตภายนอก พยาธิ และโรคไก่ทั่วไป
เวลซัมเมอร์โดยทั่วไปเป็นไก่ที่แข็งแรงและทนทาน ไม่มีแนวโน้มเป็นโรคเฉพาะสายพันธุ์ หากดูแลอย่างเหมาะสมหลายตัวมีอายุถึง 6 ถึง 9 ปี แม้ไก่ที่ไข่ดกอาจให้ผลผลิตลดลงหลังผ่านไปสองสามฤดูกาลแรก ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่มาจากปรสิต อาหาร หรือโรคไก่ทั่วไป มากกว่าจะมาจากตัวสายพันธุ์เอง
| อาการ/โรค | สัญญาณ | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| ไรแดงและเหา | กระวนกระวาย หงอนซีด ขนร่วง | รักษาทั้งโรงเรือนและตัวไก่ ตรวจปลายคอนนอน |
| พยาธิลำไส้ | น้ำหนักลด ช่องระบายสกปรก ไข่ลดลง | ถ่ายพยาธิตามกำหนดและสลับพื้นที่ปล่อย |
| ไรขี้เรื้อนที่ขา | เกล็ดขาหนานูนเป็นสะเก็ด | รักษาแต่เนิ่น ๆ รักษาคอนนอนให้สะอาด |
| ไข่ค้าง | เบ่งไข่ ทุรนทุราย ไข่ไม่ออก | มักเกี่ยวข้องกับแคลเซียมต่ำ ควรพบสัตวแพทย์ |
| การติดเชื้อทางเดินหายใจ | จาม มีน้ำมูก หายใจมีเสียงหวีด | แยกไก่ป่วยออกจากฝูง ปรับปรุงการระบายอากาศ |
การป้องกันโรค
- ถ่ายพยาธิตามตารางที่วางไว้และสลับพื้นที่ปล่อย
- ตรวจไรและเหาอย่างสม่ำเสมอ โดยเฉพาะช่วงอากาศร้อน
- รักษาที่ให้อาหารและน้ำให้สะอาดเพื่อลดการแพร่โรค
- ให้แคลเซียมเกรดสำหรับไก่ไข่เพื่อคุณภาพเปลือกไข่และลดความเสี่ยงไข่ค้าง
- กักไก่ใหม่แยกไว้ก่อนนำเข้าฝูง
ถิ่นที่อยู่และโรงเรือน
เวลซัมเมอร์ต้องการโรงเรือนแห้งระบายอากาศดี มีกล่องรังไข่และคอนนอน พร้อมลานปลอดภัย และจะเติบโตได้ดีเมื่อมีพื้นที่ปล่อยอิสระ
เวลซัมเมอร์เลี้ยงได้ดีที่สุดในโรงเรือนที่มีลานต่อพ่วงหรือมีทางออกสู่พื้นที่ปล่อยอิสระ โรงเรือนช่วยปกป้องไก่ในเวลากลางคืนและช่วงอากาศเลว ขณะที่ลานหรือพื้นที่โล่งให้พื้นที่กลางวันที่ไก่คุ้ยเขี่ยเก่งชนิดนี้ต้องการ โรงเรือนควรกันสัตว์นักล่าได้ แห้ง และระบายอากาศดีโดยไม่มีลมโกรกแรง
| รายการ | คำแนะนำ |
|---|---|
| พื้นที่โรงเรือนต่อตัว | อย่างน้อย 0.3 ถึง 0.4 ตารางเมตร |
| พื้นที่ลานต่อตัว | อย่างน้อย 1 ตารางเมตร มากกว่านี้ได้ยิ่งดี |
| ความยาวคอนนอนต่อตัว | ประมาณ 20 ถึง 25 เซนติเมตร |
| กล่องรังไข่ | หนึ่งกล่องต่อแม่ไก่ 3 ถึง 4 ตัว |
| การระบายอากาศ | ช่องระบายสูง ไม่มีลมโกรกตรงจุดคอนนอน |
รายการที่ต้องเตรียม
- โรงเรือนแข็งแรงมีประตูล็อกได้และตาข่ายกันสัตว์นักล่า
- คอนนอนยกสูงจากพื้น
- วัสดุรองพื้นแห้ง เช่น ขี้เลื่อยหรือฟาง
- กล่องรังไข่วางในมุมโรงเรือนที่เงียบและมืดกว่าจุดอื่น
- น้ำและอาหารสะอาดอยู่ใต้หลังคา
- พื้นที่คลุกฝุ่นในลาน
การฟักไข่และการกกไข่ในตู้ฟัก
ไข่เวลซัมเมอร์ฟักออกภายในประมาณ 21 วันที่อุณหภูมิราว 37.5 องศาเซลเซียส และเปลือกไข่สีเข้มทำให้ส่องไข่ตรวจดูได้ยากกว่าไข่สีอ่อน
แม่ไก่เวลซัมเมอร์ไม่ค่อยฟักไข่เอง จึงมักฟักไข่ด้วยตู้ฟักไข่แทน เปลือกไข่สีน้ำตาลเข้มเป็นหนึ่งในลักษณะเด่นของสายพันธุ์นี้ แต่ก็ทำให้ส่องไข่ตรวจดูยากขึ้น เพราะแสงผ่านเม็ดสีได้ยากกว่า เลือกไข่ที่สะอาด รูปทรงดี สีสม่ำเสมอ และนำเข้าตู้ฟักภายในประมาณหนึ่งสัปดาห์หลังไข่ออกเพื่อผลลัพธ์ที่ดีที่สุด
| รายการ | ค่าที่ตั้ง |
|---|---|
| อุณหภูมิ | ประมาณ 37.5 องศาเซลเซียส (99.5 องศาฟาเรนไฮต์) ในตู้ฟักแบบพัดลม |
| ความชื้น | ประมาณร้อยละ 45 ถึง 55 ในวันที่ 1 ถึง 18 |
| จำนวนวัน | ประมาณ 21 วัน |
| การกลับไข่ | กลับหลายครั้งต่อวันจนถึงวันที่ 18 แล้วหยุด |
ขั้นตอนการฟักไข่
- นำไข่สดสะอาดที่อุณหภูมิห้องเข้าตู้ฟักที่อุ่นไว้แล้ว
- รักษาอุณหภูมิให้คงที่และกลับไข่จนถึงวันที่ 18
- ส่องไข่ตรวจดูราววันที่ 7 ถึง 10 เพื่อดูการเจริญเติบโต ใช้ไฟส่องกำลังสูงสำหรับเปลือกไข่สีเข้ม
- เพิ่มความชื้นเป็นประมาณร้อยละ 65 และหยุดกลับไข่ในวันที่ 18 (ช่วงล็อกดาวน์)
- ปิดฝาตู้ฟักไว้ระหว่างที่ลูกไก่ฟักออกราววันที่ 21
- ย้ายลูกไก่ที่ตัวแห้งขนฟูแล้วไปยังตู้กกที่อุ่นพร้อมอาหารสตาร์ทเตอร์และน้ำ
คำถามที่พบบ่อย
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับเวลซัมเมอร์ครอบคลุมเรื่องขนาดตัว อุปนิสัย การดูแล อายุขัย ความเหมาะสมกับผู้เริ่มเลี้ยง และการไข่
ไก่เวลซัมเมอร์ตัวโตขนาดไหน
เป็นไก่ขนาดกลาง แม่ไก่หนักประมาณ 2 ถึง 2.7 กิโลกรัม ส่วนไก่ตัวผู้หนักราว 2.7 ถึง 3.2 กิโลกรัม มีไก่แจ้พันธุ์นี้ด้วยซึ่งตัวเล็กกว่ามาก
เวลซัมเมอร์มีนิสัยอย่างไร
เวลซัมเมอร์เป็นไก่เป็นมิตรและนิสัยดี ใจเย็นกับผู้เลี้ยงและจับต้องตัวได้ง่าย ขณะเดียวกันก็ยังกระตือรือร้นและตื่นตัวเมื่อคุ้ยเขี่ยหาอาหาร
เลี้ยงเวลซัมเมอร์ยากไหม
ไม่ยาก เป็นสายพันธุ์แข็งแรงไม่มีโรคเฉพาะสายพันธุ์ ต้องการโรงเรือนสะอาด พื้นที่คุ้ยเขี่ย อาหารครบถ้วน และการควบคุมปรสิตตามปกติ
เวลซัมเมอร์มีอายุขัยเท่าไร
หากดูแลดีส่วนใหญ่มีอายุ 6 ถึง 9 ปี แม้ผลผลิตไข่มักลดลงหลังผ่านไปสองสามฤดูกาลแรก
เวลซัมเมอร์เหมาะกับผู้เริ่มเลี้ยงไหม
เหมาะกับผู้เริ่มเลี้ยงเพราะนิสัยใจเย็น แข็งแรง และทนต่อการจับต้องตัวได้ดี เหมาะกับผู้เลี้ยงที่มีพื้นที่ให้คุ้ยเขี่ยหาอาหาร
เวลซัมเมอร์ไข่ปีละกี่ฟอง
แม่ไก่ไข่ประมาณ 160 ถึง 200 ฟองต่อปี ไข่มีสีน้ำตาลอมส้มเข้มคล้ายดินเผาและมักมีจุดกระ ซึ่งเป็นลักษณะเด่นที่สุดของสายพันธุ์นี้
ทำไมไข่เวลซัมเมอร์ถึงมีสีเข้ม
สายพันธุ์นี้ถูกคัดเลือกต่อเนื่องหลายชั่วรุ่นให้มีเม็ดสีน้ำตาลเข้มสะสมบนเปลือกไข่ สีไข่จะเข้มที่สุดในช่วงต้นรอบการไข่และค่อย ๆ จางลงเมื่อรอบดำเนินต่อไป
From the community
Ask about the เวลซัมเมอร์No questions about the เวลซัมเมอร์ yet. Be the first to ask.