เดลาแวร์

เดลาแวร์เป็นไก่สายพันธุ์ที่เลี้ยงได้ทั้งเนื้อและไข่ พัฒนาขึ้นในสหรัฐอเมริกาช่วงทศวรรษ 1940 ลำตัวส่วนใหญ่เป็นสีขาว มีลายขวางสีดำที่คอ ปีก และหาง ซึ่งเป็นจุดที่ทำให้แตกต่างจากไก่เนื้อสีล้วนทั่วไป ตัวไก่มีขนาดปานกลางและโตเร็ว ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ทำให้ผู้เลี้ยงเชิงพาณิชย์ในยุคแรกให้ความสนใจ

สายพันธุ์นี้ขึ้นชื่อเรื่องนิสัยใจเย็น แม่ไก่จะสงบนิ่งเมื่ออยู่ใกล้ผู้เลี้ยง และปรับตัวได้ทั้งในกรงขังและแบบปล่อยอิสระ แม่ไก่ออกไข่สีน้ำตาลฟองใหญ่ได้เกือบตลอดปี และยังคงไข่ได้ดีในช่วงอากาศเย็นดีกว่าสายพันธุ์ขนบางบางชนิด

หลังจากไก่เนื้อลูกผสมยุคใหม่เข้ามาแทนที่ เดลาแวร์ก็เลิกใช้ในอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ และจำนวนลดลงอย่างรวดเร็ว ปัจจุบันสายพันธุ์นี้เลี้ยงกันส่วนใหญ่โดยผู้เลี้ยงไก่รายย่อยและนักอนุรักษ์สายพันธุ์ที่เห็นคุณค่าของนิสัยเชื่องและผลผลิตที่สมดุลทั้งเนื้อและไข่

เหมาะกับใคร

ไก่เดลาแวร์เหมาะกับผู้เลี้ยงที่ต้องการไก่พันธุ์เดียวที่ให้ทั้งเนื้อและไข่โดยไม่ต้องเน้นด้านใดด้านหนึ่งเป็นพิเศษ นิสัยใจเย็นทำให้เลี้ยงได้ดีในบ้านที่มีเด็ก และเหมาะกับผู้เริ่มเลี้ยงไก่เป็นครั้งแรก ผู้ที่สนใจไก่พันธุ์ดั้งเดิมก็นิยมเลี้ยงสายพันธุ์นี้เพื่อช่วยรักษาจำนวนประชากรไว้

เดลาแวร์มีต้นกำเนิดจากรัฐเดลาแวร์ในช่วงต้นทศวรรษ 1940 ผู้ริเริ่มพัฒนาสายพันธุ์นี้คือ จอร์จ เอลลิส ซึ่งผสมพันธุ์แม่ไก่นิวแฮมป์เชียร์กับพ่อไก่บาร์เรดพลีมัทร็อค เป้าหมายคือไก่เนื้อที่โตเร็วและมีขนอ่อนสีอ่อน ซึ่งทำให้ซากไก่หลังชำแหละดูสะอาดกว่าไก่ขนสีเข้ม

ในช่วงแรกสายพันธุ์นี้ถูกเรียกด้วยชื่ออื่นก่อนจะมาลงตัวที่ชื่อเดลาแวร์ และได้รับการบรรจุในมาตรฐานสายพันธุ์ของสมาคมสัตว์ปีกอเมริกันเมื่อปี 1952

ช่วงทศวรรษ 1940 ถึงต้นทศวรรษ 1950 เดลาแวร์และไก่ลูกผสมของมันมีบทบาทสำคัญต่ออุตสาหกรรมไก่เนื้อในพื้นที่คาบสมุทรเดลมาร์วา ด้วยจุดเด่นที่โตเร็วและมีขนสีอ่อนตามที่โรงงานแปรรูปต้องการ

บทบาททางการค้าของสายพันธุ์นี้สิ้นสุดลงเมื่อไก่ลูกผสมคอร์นิชครอสและสายพันธุ์ใกล้เคียงเข้ามาครองตลาดการผลิตเนื้อ จำนวนไก่เดลาแวร์ลดลงอย่างมาก จนกลายเป็นสายพันธุ์หายาก องค์กรอนุรักษ์พันธุ์สัตว์จึงจัดให้เป็นสายพันธุ์ที่ต้องเร่งอนุรักษ์ และผู้เลี้ยงรายย่อยจำนวนหนึ่งพยายามฟื้นฟูจำนวนฝูงขึ้นมาใหม่

ไก่เดลาแวร์มีลำตัวกว้างและค่อนข้างลึก สะท้อนโครงสร้างของไก่เลี้ยงเนื้อและไข่ สีพื้นเป็นสีขาว มีลายขวางสีดำกระจุกอยู่ที่ขนคอ ปลายปีก และหาง โดยรวมแล้วให้ภาพของไก่สีขาวเป็นหลักที่มีจุดเน้นสีดำแบบเรียบง่าย ไม่ใช่ลายที่หนาแน่น

ส่วนหัวมีหงอนจักรเดี่ยวสีแดงขนาดปานกลางห้าแฉก เหนียงและติ่งหูสีแดง จะงอยปากสีน้ำตาลอมแดง ดวงตาสีน้ำตาลอมแดงเข้ม ขาและผิวหนังสีเหลือง ขนแนบลำตัวและมีความนุ่มปานกลาง

ขนและสีสัน

สีที่ได้รับการรับรองคือลายขาวดำที่ได้รับอิทธิพลจากสายพันธุ์โคลัมเบียนตามที่กล่าวข้างต้น ขาและเท้าไม่มีขน (เรียบ) และมีสีเหลือง มีไก่แบนตัมของสายพันธุ์นี้ที่ตัวเล็กกว่า ลูกไก่ฟักออกมาด้วยสีขนอ่อน ซึ่งเป็นลักษณะที่ถูกคัดเลือกไว้เพื่อให้ซากไก่หลังชำแหละดูสะอาด

ไก่เดลาแวร์ขึ้นชื่อเรื่องนิสัยที่มั่นคงและเป็นมิตร โดยทั่วไปแล้วไก่จะสงบเมื่ออยู่กับผู้เลี้ยง และปรับตัวเข้ากับการอุ้มจับได้ ทำให้ดูแลประจำวันได้ง่าย แม่ไก่ไม่ค่อยส่งเสียงดังเมื่อเทียบกับสายพันธุ์ไข่ที่ตื่นตัวบางชนิด

ต่อสมาชิกในครอบครัว สายพันธุ์นี้มักเข้าหาได้ง่าย และไก่แต่ละตัวอาจเชื่องมากขึ้นเมื่อได้สัมผัสอย่างสม่ำเสมอ ต่อคนแปลกหน้าไก่มักระมัดระวังมากกว่าดุร้าย ในฝูงผสมเดลาแวร์รักษาตำแหน่งของตัวเองได้โดยไม่รังแกไก่ตัวอื่น และอยู่ร่วมกับไก่พันธุ์เนื้อไข่มาตรฐานอื่น ๆ ได้ดี

เมื่อได้รับพื้นที่ปล่อยอิสระ ไก่จะหากินอย่างกระตือรือร้น แต่ก็ยอมรับการขังในกรงได้เช่นกัน พ่อไก่มักถูกอธิบายว่านิสัยดี แม้ว่านิสัยของแต่ละตัวจะแตกต่างกันไปเหมือนสายพันธุ์อื่น

ไก่เดลาแวร์เป็นสายพันธุ์ที่แข็งแรงและทนอากาศหนาวได้ดีด้วยขนาดตัวและความทนทานต่ออากาศเย็น การดูแลตามปกติเป็นไปตามหลักปฏิบัติมาตรฐานของการเลี้ยงไก่

การดูแลขนและผิวหนัง

• รักษาความสะอาดของขนโดยดูแลโรงเรือนให้แห้งและมีวัสดุรองพื้นที่ดี
• ตรวจหงอนจักรเดี่ยวและเหนียงว่ามีอาการบาดเจ็บจากความหนาวจัดหรือไม่ในช่วงอากาศหนาวจัด
• ตรวจขาและเท้าเป็นระยะเพื่อหาไรขา
• จัดพื้นที่คลุกฝุ่นแห้งเพื่อช่วยควบคุมปรสิตภายนอก

การออกกำลังกาย

• เปิดโอกาสให้เข้าถึงกรงปล่อยหรือพื้นที่ปล่อยอิสระแบบมีคนดูแลทุกวันเพื่อหากิน
• จัดพื้นที่ให้คุ้ยเขี่ยและเคลื่อนไหว ซึ่งช่วยเสริมสภาพกล้ามเนื้อ
• หลีกเลี่ยงความแออัด เพราะจะลดความเครียดและการจิกกัน

สภาพแวดล้อม

สายพันธุ์นี้ปรับตัวได้ทั้งในกรงขังและแบบปล่อยอิสระ โรงเรือนที่ปลอดภัย ไม่มีลมโกรก มีการระบายอากาศดี และป้องกันสัตว์นักล่าได้เหมาะกับสายพันธุ์นี้ เนื่องจากมีหงอนจักรเดี่ยว ร่มเงาและการถ่ายเทอากาศจึงสำคัญในสภาพอากาศร้อน ขณะที่ขนาดตัวและขนช่วยได้ในสภาพอากาศเย็น

อาหารไก่สำเร็จรูปที่เหมาะกับช่วงวัยของไก่ครอบคลุมความต้องการทางโภชนาการส่วนใหญ่ ลูกไก่เริ่มด้วยอาหารเริ่มต้นแบบเม็ดป่น จากนั้นเปลี่ยนเป็นอาหารไก่รุ่น และแม่ไก่เปลี่ยนเป็นอาหารไก่ไข่เมื่อเริ่มไข่ เนื่องจากสายพันธุ์นี้โตเร็ว การได้รับอาหารที่สมดุลอย่างสม่ำเสมอจึงช่วยให้เติบโตอย่างสมบูรณ์ การหากินเองและเศษอาหารในครัวใช้เสริมได้ แต่ไม่ควรใช้แทนอาหารสำเร็จรูป

ขนมและอาหารเสริม

ให้กรวดที่ไม่ละลายน้ำเมื่อไก่กินอาหารอื่นนอกจากอาหารสำเร็จรูป เพราะไก่ต้องใช้กรวดช่วยบดอาหาร จัดหาแหล่งแคลเซียมแยกต่างหาก เช่น เปลือกหอยนางรมบด สำหรับแม่ไก่ที่กำลังไข่ ขนมอย่างผักใบเขียว หนอนนก และธัญพืชให้ได้ในปริมาณน้อย และควรไม่เกินประมาณร้อยละสิบของปริมาณอาหารรวม

ไก่เดลาแวร์ถือเป็นสายพันธุ์ที่แข็งแรงและไม่มีโรคทางพันธุกรรมเฉพาะสายพันธุ์ที่น่ากังวล เมื่อได้รับการเลี้ยงดูที่ดี ไก่มักมีอายุ 6 ถึง 8 ปี ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่มาจากปรสิต การติดเชื้อทางเดินหายใจ หรือปัญหาการจัดการมากกว่าตัวสายพันธุ์เอง

การดูแลเชิงป้องกัน

• จัดวัสดุรองพื้นที่สะอาดและแห้ง พร้อมการระบายอากาศที่ดี
• กักโรคไก่ใหม่ก่อนนำเข้าฝูง
• ดูแลอาหารและน้ำให้สะอาดและป้องกันนกป่า
• จัดพื้นที่คลุกฝุ่นเพื่อลดปรสิตภายนอก
• สังเกตสภาพร่างกายและการไข่เพื่อจับสัญญาณปัญหาแต่เนิ่น ๆ

ไก่เดลาแวร์ปรับตัวเข้ากับโรงเรือนหลังบ้านมาตรฐานได้ดี โรงเรือนที่ป้องกันสัตว์นักล่าได้ควบคู่กับกรงปล่อยที่มีรั้วรอบหรือพื้นที่ปล่อยอิสระแบบมีคนดูแลตอบสนองความต้องการของสายพันธุ์นี้ได้ ในฐานะไก่ขนาดกลางที่ค่อนข้างกระตือรือร้น มันได้ประโยชน์จากพื้นที่เคลื่อนไหวและหากิน แต่ก็ทนต่อการถูกขังได้ดีกว่าสายพันธุ์ที่ตื่นตกใจง่าย การระบายอากาศที่ดีโดยไม่มีลมโกรกสำคัญตลอดทั้งปี

รายการตรวจสอบก่อนเลี้ยง

• โรงเรือนแข็งแรงมีประตูล็อกและตาข่ายกันสัตว์นักล่า
• ราวคอนนอนติดตั้งสูงกว่ารังไข่
• รังไข่สะอาดพร้อมวัสดุรองพื้นแห้ง
• ที่ให้อาหารและน้ำยกสูงจากพื้นและดูแลความสะอาด
• พื้นที่ร่มเงาด้านนอกสำหรับอากาศร้อน
• จุดคลุกฝุ่นในกรงปล่อย

ไข่เดลาแวร์ฟักตามกำหนดเวลาเดียวกับไก่พันธุ์มาตรฐานทั่วไป คือใช้เวลาประมาณ 21 วัน แม่ไก่เดลาแวร์ยุคใหม่ไม่ค่อยฟักไข่เอง ผู้เลี้ยงส่วนใหญ่จึงใช้ตู้ฟักไข่หรือแม่ไก่ฟักพันธุ์อื่นแทน ควรเลือกไข่ที่สะอาดและรูปทรงสมบูรณ์ และรักษาสภาพการฟักให้คงที่ตลอดกระบวนการ

ขั้นตอนการฟักไข่

1. เลือกไข่ที่สะอาดไม่แตกร้าว และเก็บโดยหันด้านแหลมลงก่อนนำเข้าตู้ฟัก
2. อุ่นและปรับตู้ฟักให้คงที่ก่อนใส่ไข่
3. กลับไข่ทุกวันจนถึงวันที่ 18 พร้อมตรวจสอบอุณหภูมิและความชื้น
4. ส่องไข่ช่วงวันที่ 7 ถึง 10 เพื่อตรวจดูการพัฒนาของตัวอ่อน
5. หยุดกลับไข่และเพิ่มความชื้นในวันที่ 18 เพื่อเข้าสู่ช่วงก่อนฟัก
6. ปล่อยให้ลูกไก่ฟักออกเองโดยไม่ช่วยเหลือ และปล่อยให้แห้งในตู้ฟักก่อนย้ายไปกกลูกไก่