คอร์นิช
คอร์นิช (Cornish) เป็นไก่พันธุ์อังกฤษที่มีกล้ามเนื้อและอกกว้าง ซึ่งเป็นรากฐานของการผลิตไก่เนื้อสมัยใหม่
- Size
- ขนาดใหญ่
- Lifespan
- 6–8 years
- Origin
- อังกฤษ
- Temperament
- มั่นใจ
- Standard colors
- ดำ ขาว และสีสวาด and 3 more
Characteristics
คอร์นิช colors and patterns
What each club's breed standard says about every คอร์นิช color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.
Breed standards describe the คอร์นิช in ดำ ขาว สีสวาด มะฮอกกานี แดง และบัฟ. Standard patterns: สีพื้น ลายขอบ ลายขอบคู่ ลายประ จุดปลายขน และโคลัมเบียน.
| Color or pattern | APA | EE | ABA |
|---|---|---|---|
| ดำ | ตามมาตรฐาน (“Dark; Black; Mottled; Spangled”) | ตามมาตรฐาน (“fasanenbraun”) | ตามมาตรฐาน (“Dark; Black; Mottled; Spangled; Columbian; Silver Laced”) |
| ขาว | ตามมาตรฐาน (“White; White Laced Red; Mottled; Spangled”) | ตามมาตรฐาน (“weiß; weiß-fasanenbraun (Jubilee); weiß-fasanenbraun; rot-weißgesäumt”) | ตามมาตรฐาน (“White; Columbian; Silver Laced; White Laced Red; Mottled; Spangled; Jubilee”) |
| สีสวาด | ตามมาตรฐาน (“Blue Laced Red”) | ตามมาตรฐาน (“blau-fasanenbraun”) | ตามมาตรฐาน (“Blue; Blue Laced Red”) |
| มะฮอกกานี | ตามมาตรฐาน (“Spangled; Dark”) | ตามมาตรฐาน (“blau-fasanenbraun; weiß-fasanenbraun (Jubilee); weiß-fasanenbraun; fasanenbraun”) | ตามมาตรฐาน (“Spangled; Jubilee; Dark”) |
| แดง | ตามมาตรฐาน (“White Laced Red; Blue Laced Red”) | ตามมาตรฐาน (“rot-weißgesäumt”) | ตามมาตรฐาน (“White Laced Red; Blue Laced Red”) |
| บัฟ | ตามมาตรฐาน (“Buff”) | ตามมาตรฐาน (“gelb”) | ตามมาตรฐาน (“Buff”) |
| Patterns | |||
| สีพื้น | ตามมาตรฐาน (“White; Buff; Black”) | ตามมาตรฐาน (“weiß; gelb”) | ตามมาตรฐาน (“White; Buff; Black”) |
| ลายขอบ | No ruling | ตามมาตรฐาน (“rot-weißgesäumt”) | No ruling |
| ลายขอบคู่ | ตามมาตรฐาน (“Dark; White Laced Red; Blue Laced Red”) | ตามมาตรฐาน (“fasanenbraun; blau-fasanenbraun; weiß-fasanenbraun (Jubilee); weiß-fasanenbraun”) | ตามมาตรฐาน (“Dark; White Laced Red; Blue Laced Red; Jubilee; Silver Laced”) |
| ลายประ | ตามมาตรฐาน (“Mottled”) | No ruling | ตามมาตรฐาน (“Mottled”) |
| จุดปลายขน | ตามมาตรฐาน (“Spangled”) | No ruling | ตามมาตรฐาน (“Spangled”) |
| โคลัมเบียน | No ruling | No ruling | ตามมาตรฐาน (“Columbian”) |
| Color or pattern |
|---|
| เหลือง |
| Color or pattern | APA | ABA |
|---|---|---|
| มุก | ตามมาตรฐาน (“Yellow, approaching pearl.”) | ตามมาตรฐาน (“The Jubilee Cornish has no eye color. Addition/Correction: Pearl.”) |
| เหลือง | ตามมาตรฐาน (“Yellow, approaching pearl.”) | No ruling |
| แดง | No ruling | No ruling |
| ส้ม | No ruling | No ruling |
| Color or pattern | APA |
|---|---|
| เหลือง | ตามมาตรฐาน (“Shanks and Toes: Yellow.”) |
| ดำ | ตัดสิทธิ์ (“Solid white, blue, or black shanks.”) |
| ขาว | ตัดสิทธิ์ (“Solid white, blue, or black shanks.; solid green or white shanks”) |
| สีสวาด | ตัดสิทธิ์ (“Solid white, blue, or black shanks.”) |
| เขียว | ตัดสิทธิ์ (“solid green or white shanks”) |
| ส้ม | No ruling |
| Color or pattern | APA |
|---|---|
| แดง | ตามมาตรฐาน (“Comb, Face, Wattles and Ear-Lobes: Bright red.”) |
| Color or pattern | APA |
|---|---|
| แดง | ตามมาตรฐาน (“Comb, Face, Wattles and Ear-Lobes: Bright red.”) |
| Color or pattern | PCGB |
|---|---|
| น้ำตาล | ตามมาตรฐาน (“Egg colour: Brown Tinted”) |
| นวล | ตามมาตรฐาน (“Egg colour: Brown Tinted”) |
| น้ำตาลอ่อน | No ruling |
เข้ม
โคลัมเบียน
| Color or pattern | ABA |
|---|---|
| ดำ | ตามมาตรฐาน (“Columbian”) |
| ขาว | ตามมาตรฐาน (“Columbian”) |
| Patterns | |
| โคลัมเบียน | ตามมาตรฐาน (“Columbian”) |
เงินขอบลาย
จูบิลี
| Color or pattern | EE | ABA |
|---|---|---|
| ขาว | ตามมาตรฐาน (“weiß-fasanenbraun (Jubilee); weiß-fasanenbraun”) | ตามมาตรฐาน (“Jubilee”) |
| มะฮอกกานี | ตามมาตรฐาน (“weiß-fasanenbraun (Jubilee); weiß-fasanenbraun”) | ตามมาตรฐาน (“Jubilee”) |
| Patterns | ||
| ลายขอบคู่ | ตามมาตรฐาน (“weiß-fasanenbraun (Jubilee); weiß-fasanenbraun”) | ตามมาตรฐาน (“Jubilee”) |
ดำ
แดงขอบขาว
| Color or pattern | APA | EE | ABA |
|---|---|---|---|
| ขาว | ตามมาตรฐาน (“White Laced Red”) | ตามมาตรฐาน (“rot-weißgesäumt”) | ตามมาตรฐาน (“White Laced Red”) |
| แดง | ตามมาตรฐาน (“White Laced Red”) | ตามมาตรฐาน (“rot-weißgesäumt”) | ตามมาตรฐาน (“White Laced Red”) |
| Patterns | |||
| ลายขอบ | No ruling | ตามมาตรฐาน (“rot-weißgesäumt”) | No ruling |
| ลายขอบคู่ | ตามมาตรฐาน (“White Laced Red”) | No ruling | ตามมาตรฐาน (“White Laced Red”) |
แดงขอบน้ำเงิน
| Color or pattern | APA | EE | ABA |
|---|---|---|---|
| สีสวาด | ตามมาตรฐาน (“Blue Laced Red”) | ตามมาตรฐาน (“blau-fasanenbraun”) | ตามมาตรฐาน (“Blue Laced Red”) |
| มะฮอกกานี | No ruling | ตามมาตรฐาน (“blau-fasanenbraun”) | No ruling |
| แดง | ตามมาตรฐาน (“Blue Laced Red”) | No ruling | ตามมาตรฐาน (“Blue Laced Red”) |
| Patterns | |||
| ลายขอบคู่ | ตามมาตรฐาน (“Blue Laced Red”) | ตามมาตรฐาน (“blau-fasanenbraun”) | ตามมาตรฐาน (“Blue Laced Red”) |
น้ำเงิน
| Color or pattern | ABA |
|---|---|
| สีสวาด | ตามมาตรฐาน (“Blue”) |
บัฟ
ลายจุดขาว
ลายจุดประ
What the rulings mean
- ตามมาตรฐาน
- Described by the club's breed standard.
- ตัดสิทธิ์
- The club's breed standard disqualifies an animal of this color or pattern.
Color changes
How a คอร์นิช's colors can change over its life.
ดำchanges toลายขวาง
ขนนก · ตามอายุ · males only
บัฟchanges toทอง
ขนนก · ตามอายุ · females only
ลายประchanges toขาว
ขนนก · ค่อยเป็นค่อยไป
เหลืองchanges toขาว
จะงอยปาก · ตามสภาพร่างกาย · can change back · females only
เหลืองchanges toขาว
ขาและเท้า · ตามสภาพร่างกาย · can change back · females only
น้ำตาลchanges toน้ำตาลอ่อน
เปลือกไข่ · ค่อยเป็นค่อยไป · from 25 weeks · females only
Sources
Each ruling comes from the club's published breed standard or color list.
เกี่ยวกับไก่พันธุ์คอร์นิช
คอร์นิชเป็นไก่พันธุ์อังกฤษตัวใหญ่ กล้ามเนื้อแน่น อกกว้าง ขาตั้งกว้าง เป็นพ่อแม่พันธุ์หลักของไก่เนื้อเชิงพาณิชย์ส่วนใหญ่ในปัจจุบัน
คอร์นิชเป็นไก่พันธุ์อังกฤษตัวหนัก สร้างมาเพื่อกล้ามเนื้อโดยเฉพาะ ลำตัวสั้น ลึก และกว้าง วางอยู่บนขาหนาที่ตั้งห่างกัน หน้าอกกว้างและเต็ม ลักษณะนี้เองที่ทำให้สายพันธุ์นี้กลายเป็นพ่อแม่พันธุ์หลักของไก่เนื้อ ตัวไก่ยืนตัวตรง ท่าทางมั่นใจและตื่นตัว
สายพันธุ์นี้พัฒนาขึ้นที่แคว้นคอร์นวอลล์ในช่วงปี 1800s เดิมเรียกว่าอินเดียนเกม นิสัยขยันหาอาหารและกระตือรือร้นมากกว่าจะตื่นตกใจง่าย และทนต่อการจับต้องได้ดี แม่ไก่คอร์นิชไข่ในปริมาณไม่มากและกกไข่บ่อย จึงเลี้ยงเพื่อเนื้อและโครงการผสมพันธุ์มากกว่าเพื่อผลผลิตไข่สม่ำเสมอ
ไก่เนื้อที่ขายกันทั่วไปในปัจจุบันส่วนใหญ่สืบสายมาจากคอร์นิชที่ผสมกับสายพันธุ์หนักอื่น ส่วนคอร์นิชแท้เติบโตช้ากว่าลูกผสมเชิงพาณิชย์เหล่านั้น และยังคงรูปร่างแน่นหนาที่เป็นเอกลักษณ์ของสายพันธุ์นี้ไว้
| คุณลักษณะ | รายละเอียด |
|---|---|
| ถิ่นกำเนิด | คอร์นวอลล์ ประเทศอังกฤษ |
| ขนาด | ตัวใหญ่ (ตัวผู้ประมาณ 4.3-4.8 กก. ตัวเมียประมาณ 3.4-3.6 กก.) |
| อายุขัย | 6-8 ปี |
| กลุ่ม/บทบาท | สายพันธุ์เนื้อตัวหนักและพ่อแม่พันธุ์สำหรับการผสมพันธุ์ |
| เหมาะกับ | ผู้เลี้ยงที่ต้องการไก่เนื้อหรือไก่อเนกประสงค์ และผู้ผสมพันธุ์ที่ต้องการไก่เนื้อโต๊ะอาหาร |
เหมาะกับใคร
คอร์นิชเหมาะกับผู้เลี้ยงที่สนใจเนื้อ การประกวด หรือการผสมพันธุ์ มากกว่าจำนวนไข่ ด้วยรูปร่างที่กว้าง สายพันธุ์นี้จึงต้องการพื้นที่ต่อตัวมากขึ้นและการควบคุมอาหารอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้น้ำหนักเกิน เป็นทางเลือกที่เหมาะสมสำหรับเจ้าของฝูงเล็กที่ต้องการไก่พันธุ์หนักที่แข็งแรงและใจเย็น แต่ไม่เหมาะกับคนที่เป้าหมายหลักคือตะกร้าไข่เต็มใบ
ประวัติและที่มา
คอร์นิชพัฒนาขึ้นที่แคว้นคอร์นวอลล์ ประเทศอังกฤษ ในช่วงปี 1800s จากไก่ชนสายพันธุ์เอเชีย เดิมเรียกว่าอินเดียนเกม ก่อนจะกลายเป็นรากฐานของไก่เนื้อยุคใหม่
สายพันธุ์นี้มาจากแคว้นคอร์นวอลล์ทางตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ ซึ่งพัฒนาขึ้นในช่วงปี 1800s ผู้เพาะพันธุ์ยุคแรกนำไก่ชนเอเชีย รวมถึงสายพันธุ์อาซิลและมาเลย์ มาผสมกับไก่ชนพื้นเมือง เป้าหมายแรกเริ่มคือไก่ชน แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับเป็นไก่กล้ามเนื้อแน่นที่มีหน้าอกกว้างเป็นพิเศษ
เดิมสายพันธุ์นี้เรียกว่าอินเดียนเกม เมื่อคุณค่าด้านเนื้อเริ่มชัดเจนขึ้น ชื่อจึงเปลี่ยนมาเป็นคอร์นิช สะท้อนทั้งถิ่นกำเนิดและการเปลี่ยนบทบาทจากไก่ชนมาเป็นไก่เนื้อ สมาคมสัตว์ปีกอเมริกัน (American Poultry Association) รับรองสายพันธุ์นี้อย่างเป็นทางการในปี 1893
ตลอดช่วงต้นถึงกลางปี 1900s นักวิชาการด้านสัตว์ปีกพบว่าการผสมไก่ตัวผู้คอร์นิชกับสายพันธุ์หนักที่ขนขึ้นเร็วอย่างไวท์พลีมัธร็อก ให้ลูกที่โตเร็วและมีเนื้ออกมาก การผสมนี้เองที่กลายเป็นต้นแบบของอุตสาหกรรมไก่เนื้อเชิงพาณิชย์
คอร์นิชแท้ยังคงเป็นประชากรกลุ่มเล็กที่เลี้ยงโดยผู้เพาะพันธุ์สายประกวดและเกษตรกร ขณะที่ลูกผสมคอร์นิชครอสแพร่หลายไปทั่วโลก ทุกวันนี้คอร์นิชสายดั้งเดิมหาได้ยากกว่าลูกผสมเชิงพาณิชย์ที่มันมีส่วนสร้างขึ้นมา
รูปลักษณ์และมาตรฐานสายพันธุ์
คอร์นิชเป็นไก่ตัวหนักรูปทรงบึกบึน อกกว้างมาก ขาตั้งห่าง ขนแนบตัวและแข็ง มีหงอนถั่ว ให้ภาพลักษณ์ทรงเหลี่ยมและทรงพลัง
คอร์นิชมีรูปทรงเป็นเหลี่ยมที่จำได้ง่าย ลำตัวสั้นและลึก มีหน้าอกกว้างโดดเด่น หลังกว้าง ขาหนา ตั้งห่างกัน และอยู่ค่อนไปทางด้านหน้าของลำตัว ทำให้ท่ายืนดูโน้มไปข้างหน้าและเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ขนแข็งและแนบลำตัว จึงทำให้ตัวไก่ดูกระชับและเล็กกว่าน้ำหนักจริง
| ลักษณะ | มาตรฐาน |
|---|---|
| ความสูง | สูงปานกลาง ทรงต่ำและกว้าง |
| น้ำหนัก | ตัวผู้ประมาณ 4.3-4.8 กก. ตัวเมียประมาณ 3.4-3.6 กก. |
| ขน | ขนสั้น แข็ง แนบตัว |
| สี | ดำ (สีดั้งเดิม) ขาว ขาวขลิบแดง และสีน้ำตาลทอง |
| ดวงตา | สีไข่มุกถึงสีน้ำตาลอมแดง อยู่บนกะโหลกที่กว้าง |
ขนและสี
สายพันธุ์ดั้งเดิมและพบมากที่สุดคือคอร์นิชดำ ซึ่งมีพื้นสีดำอมเขียวและมีลายขลิบสีน้ำตาลเกาลัดสองชั้นในตัวเมีย สีอื่นที่ได้รับการรับรองยังมีขาว ขาวขลิบแดง และสีน้ำตาลทอง หงอนถั่วอยู่ต่ำและแนบชิด ซึ่งเหมาะกับอากาศหนาวเพราะมีพื้นผิวเปิดน้อยที่จะสูญเสียความร้อนหรือเสี่ยงต่อการเป็นแผลจากความหนาวจัด ผิวหนังสีเหลือง และขนที่แนบตัวอาจทำให้บางส่วนของร่างกายมีขนเบาบาง
อุปนิสัยและพฤติกรรม
คอร์นิชใจเย็น มั่นใจ และคล่องแคล่วบนพื้นดิน โดยทั่วไปเชื่องกับผู้เลี้ยง แม้ตัวผู้อาจแสดงท่าทีก้าวร้าวต่อตัวผู้ตัวอื่น
คอร์นิชเป็นไก่ที่มั่นใจและใช้ชีวิตอยู่กับพื้นดินเป็นหลัก มันคล่องแคล่วและหาอาหารเก่ง แต่ตัวหนักเกินกว่าจะบินไกล จึงอยู่ใกล้พื้นและวนเวียนอยู่ในบริเวณกรงเลี้ยง กับผู้เลี้ยงสายพันธุ์นี้มักใจเย็นและทนต่อการจับต้อง จึงเหมาะทั้งงานประกวดและฝูงไก่ในบ้าน
กับไก่ตัวอื่นสายพันธุ์นี้มักอยู่ร่วมกันได้ดี แม้เชื้อสายไก่ชนจะปรากฏให้เห็นในตัวผู้ ซึ่งอาจแสดงท่าทีก้าวร้าวต่อคู่แข่งเพศเดียวกัน แม่ไก่เงียบและกกไข่บ่อย จึงเป็นแม่ไก่ที่เลี้ยงลูกได้ดี สายพันธุ์นี้ระวังภัยรอบตัวแต่ไม่ตื่นตกใจหรือประสาทเสีย เนื่องจากตัวหนักและบินได้ไม่เก่ง จึงเสี่ยงต่อสัตว์ผู้ล่าบนพื้นดินมากกว่า และควรมีกรงที่ปลอดภัยรัดกุม
| ลักษณะ | คะแนน |
|---|---|
| ความผูกพัน | 3 |
| พลังงาน | 4 |
| ความสอนง่าย | 2 |
| การส่งเสียง | 2 |
| การผลัดขน | 3 |
การดูแลและเลี้ยงดู
ไก่คอร์นิชต้องการโรงเรือนกว้าง คอนนอนต่ำ ควบคุมอาหารเพื่อคุมน้ำหนัก และตรวจขาเท้าเป็นประจำเพราะตัวหนัก
การดูแลขน
- ตรวจขนที่แนบตัวและแข็งหาไรและเหาไก่ เพราะจุดที่ขนเบาบางอาจซ่อนปรสิตได้
- ตรวจเท้ากว้างและขาหนาเป็นประจำเพื่อดูอาการฝีที่ฝ่าเท้าและไรขา
- จัดพื้นที่อาบทรายแห้งให้ไก่ทำความสะอาดขนและผิวหนังเอง
- ตัดเล็บและปากเฉพาะเมื่อยาวเกินไป ซึ่งพบได้น้อยในไก่ที่หาอาหารเองเป็นประจำ
การออกกำลังกาย
- ปล่อยให้ออกลานหรือปล่อยอิสระได้ทุกวันเพื่อให้ร่างกายที่หนักยังคงเคลื่อนไหว
- คอนนอนควรอยู่ต่ำ ประมาณ 30-45 ซม. เพราะไก่ตัวหนักอาจบาดเจ็บที่ขาเมื่อกระโดดลงจากที่สูง
- โรยอาหารและให้คุ้ยหาเพื่อกระตุ้นให้เดินและหาอาหาร
- หลีกเลี่ยงความแออัด ซึ่งทำให้ไก่เฉื่อยชาและน้ำหนักเพิ่มขึ้น
สภาพแวดล้อม
คอร์นิชทนอากาศหนาวได้พอสมควรด้วยหงอนถั่วขนาดเล็ก แต่ขนที่เบาบางและแนบตัวให้ความอบอุ่นน้อยกว่าสายพันธุ์ขนฟู จึงต้องมีโรงเรือนฤดูหนาวที่แห้งและไม่มีลมโกรก ส่วนในอากาศร้อนควรจัดร่มเงาและน้ำให้พร้อมตลอดเวลา เพราะไก่ตัวหนักร้อนเกินไปได้ง่ายกว่า พื้นที่แน่นและแห้งช่วยปกป้องเท้าและขาที่ต้องรับน้ำหนักตัวไก่
โภชนาการและการให้อาหาร
ไก่คอร์นิชเหมาะกับอาหารสัตว์ปีกที่สมดุลและควบคุมปริมาณ ช่วยเสริมกล้ามเนื้อโดยไม่ให้ไก่ตัวหนักอ้วนเกินไป
คอร์นิชเป็นสายพันธุ์ตัวหนักที่เปลี่ยนอาหารเป็นกล้ามเนื้อได้อย่างมีประสิทธิภาพ การควบคุมปริมาณจึงสำคัญกว่าไก่ไข่ตัวเบา ไก่ที่กำลังโตต้องการอาหารโปรตีนสูงสำหรับไก่รุ่น ส่วนไก่โตเต็มวัยเปลี่ยนไปใช้อาหารประคองตัวหรืออาหารไก่ไข่ตามว่าแม่ไก่กำลังไข่อยู่หรือไม่ น้ำสะอาดและกรวดที่ไม่ละลายน้ำควรมีให้เข้าถึงได้ตลอดเพื่อช่วยย่อยอาหาร ส่วนเปลือกหอยควรแยกให้แม่ไก่ที่กำลังไข่เพื่อเสริมความแข็งแรงของเปลือกไข่
การควบคุมปริมาณอาหารสำคัญมาก เพราะการปล่อยให้กินไม่จำกัดทำให้น้ำหนักขึ้นเร็วและเกิดปัญหาที่ขาและหัวใจ ผู้เลี้ยงหลายคนให้อาหารเป็นมื้อตามปริมาณที่กำหนดวันละสองครั้งแทนการวางอาหารไว้ตลอดเวลา
| ช่วงวัย | ปริมาณต่อวัน | จำนวนมื้อ |
|---|---|---|
| ลูกไก่ (0-8 สัปดาห์) | อาหารเริ่มต้นแบบให้กินอิสระ (โปรตีน 20-22%) | ให้ตลอดเวลา |
| ไก่รุ่น (8-18 สัปดาห์) | อาหารไก่รุ่นประมาณ 110-140 กรัม | 2 |
| ไก่โตเต็มวัย | อาหารประคองตัวหรืออาหารไก่ไข่ประมาณ 140-170 กรัม | 2 |
ขนมและอาหารเสริม
ขนมอย่างผักใบเขียว เศษผัก และธัญพืชปริมาณน้อย ควรอยู่ไม่เกินประมาณร้อยละ 10 ของปริมาณอาหารทั้งหมด เพื่อไม่ให้อาหารหลักเสียสมดุลหรือเพิ่มน้ำหนักที่ไม่มีประโยชน์ ควรให้กรวดเมื่อไก่กินอาหารอื่นนอกจากอาหารสำเร็จรูป อาหารเสริมวิตามินและเกลือแร่ในน้ำดื่มช่วยได้ในช่วงอากาศร้อนหรือหลังป่วย แต่ไม่จำเป็นต้องให้เป็นประจำหากไก่กินอาหารสำเร็จรูปครบถ้วนอยู่แล้ว
สุขภาพและปัญหาที่พบบ่อย
คอร์นิชมีอายุขัยประมาณ 6-8 ปี และแข็งแรงโดยทั่วไป แต่โครงสร้างตัวหนักเพิ่มความเสี่ยงต่อปัญหาขา เท้า และน้ำหนักตัว
คอร์นิชเป็นสายพันธุ์ที่แข็งแรง อายุขัยเฉลี่ยอยู่ที่ 6-8 ปี ปัญหาสุขภาพส่วนใหญ่มาจากร่างกายที่หนักและมีกล้ามเนื้อมาก ซึ่งเพิ่มภาระให้ขาและเท้า หากเลี้ยงให้มีน้ำหนักเหมาะสมและอยู่บนพื้นที่มั่นคง สายพันธุ์นี้จะแข็งแรงไปได้อีกหลายปี เช่นเดียวกับสัตว์ปีกทั่วไป ปรสิตและการติดเชื้อทางเดินหายใจเป็นเรื่องที่ต้องเฝ้าระวังอยู่เสมอ
| อาการ/โรค | สัญญาณ | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| ฝีที่ฝ่าเท้า | บวมและเป็นสะเก็ดที่ฝ่าเท้า เดินกะเผลก | เกี่ยวข้องกับการลงเท้าแรงและพื้นขรุขระ |
| ขาและข้อต่อบาดเจ็บ | ไม่ค่อยเคลื่อนไหว ยืนขาแบะ | ตัวหนักและคอนนอนสูงเพิ่มความเสี่ยง |
| ปรสิตภายนอก (ไรและเหา) | เกาตัว ขนหมองคล้ำ ขาเป็นสะเก็ด | ขนเบาบางอาจซ่อนการระบาดได้ |
| การติดเชื้อทางเดินหายใจ | จาม มีน้ำมูก หายใจมีเสียงหวีด | การระบายอากาศไม่ดีและวัสดุรองพื้นชื้นทำให้แย่ลง |
การดูแลป้องกัน
- คอนนอนต่ำและวัสดุรองพื้นหนาช่วยรองรับขา
- รักษาน้ำหนักให้เหมาะสมด้วยการควบคุมปริมาณอาหาร
- ตรวจเท้าและขาทุกสัปดาห์เพื่อดูแผล ไร หรืออาการบวม
- จัดโรงเรือนให้แห้งและระบายอากาศดีเพื่อลดการเจ็บป่วยทางเดินหายใจ
- ทำโปรแกรมกำจัดปรสิตและถ่ายพยาธิอย่างสม่ำเสมอ
ที่อยู่อาศัยและโรงเรือน
ไก่คอร์นิชต้องการโรงเรือนกว้างและแห้ง คอนนอนต่ำ พื้นที่พื้นมาก และกรงที่ปลอดภัย เพราะไก่ตัวหนักบินหนีผู้ล่าไม่ได้
คอร์นิชต้องการพื้นที่มากกว่าสายพันธุ์ตัวเบาเพราะขนาดตัวและท่ายืนที่กว้าง พื้นที่ในโรงเรือนควรกว้างขวางเพียงพอเพื่อป้องกันความแออัด และลานปล่อยควรใหญ่พอสำหรับการหาอาหารอย่างคล่องตัว คอนนอนและทางลาดใด ๆ ต้องอยู่ต่ำ เพราะร่างกายที่หนักทำให้การกระโดดจากที่สูงเสี่ยงต่อการบาดเจ็บ เนื่องจากสายพันธุ์นี้บินได้ไม่ดี รั้วและกรงที่มีหลังคาหรือปิดมิดชิดจึงสำคัญมากในการป้องกันผู้ล่าทั้งจากพื้นดินและจากอากาศ
| ปัจจัย | คำแนะนำ |
|---|---|
| พื้นที่ในโรงเรือน | อย่างน้อย 0.4 ตารางเมตรต่อตัว |
| พื้นที่ลานปล่อย | อย่างน้อย 1.5 ตารางเมตรต่อตัว |
| ความสูงคอนนอน | 30-45 ซม. ต่ำและกว้าง |
| ความกว้างคอนนอน | แผ่นไม้แบนหรือรางกว้างที่รองรับลำตัวกว้างได้ |
| การระบายอากาศ | ช่องระบายอากาศสูงกว่าระดับตัวไก่ ไม่มีลมโกรกโดยตรง |
| การป้องกันผู้ล่า | กรงที่ปลอดภัยพร้อมรั้วฝังดินหรือขึงชายรั้ว |
รายการตรวจสอบก่อนจัดโรงเรือน
- คอนนอนต่ำและกว้างที่ไก่ตัวหนักขึ้นถึงได้โดยไม่ต้องกระโดดสูง
- วัสดุรองพื้นหนาและแห้งเพื่อรองรับขาและเท้า
- รังไข่อยู่ระดับพื้นหรือระดับต่ำเพื่อให้เข้าถึงง่าย
- กรงปล่อยที่มีหลังคาและรั้วแข็งแรงป้องกันผู้ล่า
- มีร่มเงาในฤดูร้อนและที่กำบังแห้งไม่มีลมโกรกในฤดูหนาว
- น้ำสะอาดตลอดเวลาและพื้นที่อาบทราย
การฟักไข่และการกกไข่
ไข่คอร์นิชฟักออกภายในประมาณ 21 วันตามมาตรฐานการฟักไข่ไก่ทั่วไป และแม่ไก่ที่กกไข่เก่งก็เป็นแม่ฟักไข่ธรรมชาติที่เชื่อถือได้
ไข่คอร์นิชใช้ระยะฟักตามมาตรฐานไก่ทั่วไปคือประมาณ 21 วัน แม่ไก่ของสายพันธุ์นี้มักกกไข่และนั่งฟักได้อย่างสม่ำเสมอ การฟักไข่ตามธรรมชาติโดยแม่ไก่จึงเป็นทางเลือกที่ใช้ได้จริงสำหรับฝูงขนาดเล็ก ส่วนการเลี้ยงจำนวนมากหรือต้องการควบคุมที่แม่นยำกว่า ตู้ฟักไข่ช่วยรักษาอุณหภูมิและความชื้นให้คงที่ อัตราการผสมติดอาจต่ำลงในสายพันธุ์ประกวดที่ตัวหนักมาก เพราะตัวผู้ที่ลำตัวกว้างผสมพันธุ์ได้ไม่คล่องตัวนัก การดูแลพ่อแม่พันธุ์ให้ฟิตจึงช่วยเพิ่มอัตราการฟักออก
| ปัจจัย | ค่าที่กำหนด |
|---|---|
| อุณหภูมิ | 37.5 องศาเซลเซียส (ตู้ฟักแบบพัดลม) |
| ความชื้น | 45-55% ในวันที่ 1-18 จากนั้นเพิ่มเป็น 65-70% ช่วงฟักออก |
| จำนวนวัน | ประมาณ 21 วัน |
| การกลับไข่ | อย่างน้อย 3-5 ครั้งต่อวัน หยุดในวันที่ 18 |
ขั้นตอนการฟักไข่
- คัดไข่ที่สะอาด รูปทรงดี และมีเชื้อ วางปลายป้านขึ้นด้านบนพักไว้ได้นานถึง 7 วันก่อนนำเข้าตู้ฟัก
- อุ่นตู้ฟักให้คงที่ที่ 37.5 องศาเซลเซียสก่อนใส่ไข่
- กลับไข่เป็นจำนวนคี่ในแต่ละวันและรักษาความชื้นที่ 45-55% จนถึงวันที่ 18
- ส่องไข่ประมาณวันที่ 7 ถึง 10 และคัดไข่ที่ใสหรือไม่พัฒนาออก
- ในวันที่ 18 หยุดกลับไข่ ย้ายไข่ไปยังตำแหน่งฟักออก และเพิ่มความชื้นเป็น 65-70%
- ปล่อยลูกไก่ที่ฟักออกไว้ในตู้ฟักจนขนแห้งและฟู จากนั้นย้ายไปกกที่อุณหภูมิประมาณ 35 องศาเซลเซียส
คำถามที่พบบ่อย
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับไก่คอร์นิชครอบคลุมเรื่องขนาด อุปนิสัย การดูแล อายุขัย ความเหมาะสม และการหาซื้อ
ไก่คอร์นิชตัวใหญ่แค่ไหน
เป็นสายพันธุ์ตัวใหญ่และหนัก ตัวผู้หนักประมาณ 4.3-4.8 กก. ส่วนตัวเมียประมาณ 3.4-3.6 กก. มีลำตัวสั้น กว้าง กล้ามเนื้อแน่น และขาตั้งห่างกัน
ไก่คอร์นิชมีนิสัยอย่างไร
สายพันธุ์นี้ใจเย็น มั่นใจ และคล่องแคล่วบนพื้นดิน ทนต่อการจับต้องได้ดี แม้ตัวผู้อาจแสดงท่าทีก้าวร้าวต่อตัวผู้ตัวอื่น ส่วนแม่ไก่เงียบและมักกกไข่บ่อย
เลี้ยงคอร์นิชยากไหม
เลี้ยงยากปานกลาง งานหลักคือการควบคุมน้ำหนักด้วยการให้อาหารตามปริมาณ การรักษาคอนนอนให้ต่ำ และการตรวจขาเท้า ทั้งหมดนี้เป็นผลจากรูปร่างที่ตัวหนัก
ไก่คอร์นิชมีอายุขัยกี่ปี
คอร์นิชแท้มีอายุขัยทั่วไปที่ 6-8 ปีเมื่อเลี้ยงให้น้ำหนักเหมาะสมและอยู่บนพื้นที่มั่นคง ส่วนลูกผสมคอร์นิชครอสเชิงพาณิชย์มีอายุสั้นกว่ามากเพราะโตเร็วเกินไป
คอร์นิชเหมาะเป็นไก่เลี้ยงในบ้านหรือไม่
เหมาะกับผู้เลี้ยงที่ต้องการไก่เนื้อ ไก่ประกวด หรือไก่สำหรับผสมพันธุ์ และมีพื้นที่สำหรับลานปล่อยกว้างขวาง แต่ไม่เหมาะกับคนที่เป้าหมายหลักคือจำนวนไข่มาก
ไก่คอร์นิชไข่ดกหรือไม่
ไม่ดก แม่ไก่ไข่สีน้ำตาลในปริมาณไม่มากและกกไข่บ่อย จึงเลี้ยงเพื่อเนื้อและการผสมพันธุ์มากกว่าผลผลิตไข่ที่สม่ำเสมอ
หาคอร์นิชสายดั้งเดิมได้ง่ายไหม
คอร์นิชสายดั้งเดิมแท้หาได้ยากกว่าลูกผสมคอร์นิชครอสที่ใช้ในอุตสาหกรรมเนื้อ ส่วนใหญ่หาซื้อได้จากผู้เพาะพันธุ์และสายประกวดมากกว่าฟาร์มฟักไข่ทั่วไป
From the community
Ask about the คอร์นิชNo questions about the คอร์นิช yet. Be the first to ask.