อาราอูคานา
ไก่พันธุ์ Araucana เป็นพันธุ์อเมริกาใต้ที่ไม่มีหางและมีพู่ขน เป็นที่ยกย่องด้วยการออกไข่สีฟ้าที่โดดเด่นและนิสัยที่ตื่นตัวกระฉับกระเฉง
- Size
- ปานกลาง
- Lifespan
- 7–8 years
- Origin
- ไม่ทราบ
- Temperament
- กระฉับกระเฉง
- Standard colors
- ดำ ขาว และเทา and 10 more
Characteristics
อาราอูคานา colors and patterns
What each club's breed standard says about every อาราอูคานา color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.
Breed standards describe the อาราอูคานา in ดำ ขาว เทา สีสวาด ลาเวนเดอร์ เงิน น้ำตาล มะฮอกกานี แดง ส้ม ทอง บัฟ และแซลมอน. Standard patterns: สีพื้น คุกคู จุดปลายขน เบิร์ชเชน กระทาดง ข้าวสาลี ดั๊กวิง แดงอกดำ ครีล และไพล์.
| Color or pattern | APA | PCGB | EE | ABA |
|---|---|---|---|---|
| ดำ | ตามมาตรฐาน (“Black; Black Breasted Red; Golden Duckwing; Silver Duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“The black; The golden duckwing; The silver duckwing; The black-red; The spangled”) | ตามมาตรฐาน (“schwarz; schwarz-rot; goldhalsig; silberhalsig mit Orangerücken; silberhalsig; gold-weizenfarbig; wildfarbig; rotbunt”) | ตามมาตรฐาน (“Black; Black Breasted Red; Silver”) |
| ขาว | ตามมาตรฐาน (“White”) | ตามมาตรฐาน (“The white; The pile; The spangled”) | ตามมาตรฐาน (“weiß; weiß-goldhalsig; gesperbert; kennfarbig; rotbunt”) | ตามมาตรฐาน (“White”) |
| เทา | No ruling | ตามมาตรฐาน (“The crele”) | ตามมาตรฐาน (“gesperbert; kennfarbig”) | No ruling |
| สีสวาด | No ruling | ตามมาตรฐาน (“The blue; The blue-red”) | ตามมาตรฐาน (“blau; blau-rot; blau-goldhalsig; blau-weizenfarbig; blau-wildfarbig; blau-silberhalsig”) | ตามมาตรฐาน (“Blue”) |
| ลาเวนเดอร์ | No ruling | ตามมาตรฐาน (“The lavender”) | ตามมาตรฐาน (“perlgrau; perlgrau-orangehalsig”) | No ruling |
| เงิน | ตามมาตรฐาน (“Silver Duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“The silver duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“silberhalsig; blau-silberhalsig”) | ตามมาตรฐาน (“Silver”) |
| น้ำตาล | No ruling | ตามมาตรฐาน (“The black-red; The spangled”) | ตามมาตรฐาน (“blau-wildfarbig; wildfarbig”) | No ruling |
| มะฮอกกานี | No ruling | ตามมาตรฐาน (“The black-red”) | No ruling | No ruling |
| แดง | ตามมาตรฐาน (“Black Breasted Red”) | ตามมาตรฐาน (“The black-red; The blue-red; The pile; The crele; The spangled”) | ตามมาตรฐาน (“goldhalsig; blau-goldhalsig; blau-wildfarbig; kennfarbig; wildfarbig; rotbunt; blau-rot; schwarz-rot; weiß-goldhalsig”) | ตามมาตรฐาน (“Black Breasted Red”) |
| ส้ม | No ruling | No ruling | ตามมาตรฐาน (“perlgrau-orangehalsig”) | No ruling |
| ทอง | ตามมาตรฐาน (“Golden Duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“The golden duckwing; The crele”) | ตามมาตรฐาน (“silberhalsig mit Orangerücken; blau-weizenfarbig; gold-weizenfarbig”) | No ruling |
| บัฟ | No ruling | No ruling | No ruling | ตามมาตรฐาน (“Buff”) |
| แซลมอน | ตามมาตรฐาน (“Golden Duckwing; Silver Duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“The golden duckwing; The silver duckwing; The black-red; The blue-red; The pile”) | ตามมาตรฐาน (“silberhalsig mit Orangerücken; silberhalsig”) | ตามมาตรฐาน (“Silver”) |
| Patterns | ||||
| สีพื้น | ตามมาตรฐาน (“Black; White”) | ตามมาตรฐาน (“The black; The white; The blue; The lavender”) | ตามมาตรฐาน (“schwarz; weiß; blau; perlgrau”) | ตามมาตรฐาน (“Black; White; Blue; Buff”) |
| คุกคู | No ruling | No ruling | ตามมาตรฐาน (“gesperbert”) | No ruling |
| จุดปลายขน | No ruling | ตามมาตรฐาน (“The spangled”) | ตามมาตรฐาน (“rotbunt”) | No ruling |
| เบิร์ชเชน | No ruling | No ruling | ตามมาตรฐาน (“blau-rot; schwarz-rot”) | No ruling |
| กระทาดง | No ruling | ตามมาตรฐาน (“The black-red”) | ตามมาตรฐาน (“perlgrau-orangehalsig”) | No ruling |
| ข้าวสาลี | No ruling | No ruling | ตามมาตรฐาน (“blau-weizenfarbig; gold-weizenfarbig”) | No ruling |
| ดั๊กวิง | ตามมาตรฐาน (“Golden Duckwing; Silver Duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“The golden duckwing; The silver duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“silberhalsig mit Orangerücken; silberhalsig; blau-silberhalsig”) | ตามมาตรฐาน (“Silver”) |
| แดงอกดำ | ตามมาตรฐาน (“Black Breasted Red”) | ตามมาตรฐาน (“The black-red; The blue-red”) | ตามมาตรฐาน (“goldhalsig; blau-goldhalsig; blau-wildfarbig; wildfarbig”) | ตามมาตรฐาน (“Black Breasted Red”) |
| ครีล | No ruling | ตามมาตรฐาน (“The crele”) | ตามมาตรฐาน (“kennfarbig”) | No ruling |
| ไพล์ | No ruling | ตามมาตรฐาน (“The pile”) | ตามมาตรฐาน (“weiß-goldhalsig”) | No ruling |
| Color or pattern |
|---|
| ขาว |
| Color or pattern | PCGB |
|---|---|
| มุก | ตามมาตรฐาน (“Eyes dark orange. Pearl eye.”) |
| ส้ม | ตามมาตรฐาน (“Eyes dark orange. Pearl eye.; Eyes dark orange.”) |
| Color or pattern | PCGB |
|---|---|
| เทาชนวน | ตามมาตรฐาน (“Beak and nails horn. Beak light horn or bluish.”) |
| เขาสัตว์ | ตามมาตรฐาน (“Beak and nails horn. Beak light horn or bluish.”) |
| Color or pattern | PCGB |
|---|---|
| ขาว | ตามมาตรฐาน (“Legs in all colours except cuckoo and crele, willow to olive or slate Legs and feet white, with some spotting allowed. Legs and feet white with blue”) |
| เทาชนวน | ตามมาตรฐาน (“Legs in all colours except cuckoo and crele, willow to olive or slate Legs and feet white, with some spotting allowed. Legs and feet white with blue”) |
| วิลโลว์ | ตามมาตรฐาน (“Legs in all colours except cuckoo and crele, willow to olive or slate Legs and feet white, with some spotting allowed. Legs and feet white with blue”) |
| Color or pattern |
|---|
| แดง |
| Color or pattern |
|---|
| แดง |
ข้าวสาลีทอง
ครีล
ดำ
แดงน้ำเงิน
แดงลายด่าง
แดงอกดำ
| Color or pattern | APA | PCGB | EE | ABA |
|---|---|---|---|---|
| ดำ | ตามมาตรฐาน (“Black Breasted Red”) | ตามมาตรฐาน (“The black-red”) | ตามมาตรฐาน (“goldhalsig”) | ตามมาตรฐาน (“Black Breasted Red”) |
| น้ำตาล | No ruling | ตามมาตรฐาน (“The black-red”) | No ruling | No ruling |
| มะฮอกกานี | No ruling | ตามมาตรฐาน (“The black-red”) | No ruling | No ruling |
| แดง | ตามมาตรฐาน (“Black Breasted Red”) | ตามมาตรฐาน (“The black-red”) | ตามมาตรฐาน (“goldhalsig”) | ตามมาตรฐาน (“Black Breasted Red”) |
| แซลมอน | No ruling | ตามมาตรฐาน (“The black-red”) | No ruling | No ruling |
| Patterns | ||||
| กระทาดง | No ruling | ตามมาตรฐาน (“The black-red”) | No ruling | No ruling |
| แดงอกดำ | ตามมาตรฐาน (“Black Breasted Red”) | ตามมาตรฐาน (“The black-red”) | ตามมาตรฐาน (“goldhalsig”) | ตามมาตรฐาน (“Black Breasted Red”) |
แดงอกดำน้ำเงิน
นกกาเหว่า
น้ำเงิน
เบอร์เชนแดง
เบอร์เชนแดงน้ำเงิน
ปีกเป็ดเงิน
| Color or pattern | APA | PCGB | EE | ABA |
|---|---|---|---|---|
| ดำ | ตามมาตรฐาน (“Silver Duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“The silver duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“silberhalsig”) | ตามมาตรฐาน (“Silver”) |
| เงิน | ตามมาตรฐาน (“Silver Duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“The silver duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“silberhalsig”) | ตามมาตรฐาน (“Silver”) |
| แซลมอน | ตามมาตรฐาน (“Silver Duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“The silver duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“silberhalsig”) | ตามมาตรฐาน (“Silver”) |
| Patterns | ||||
| ดั๊กวิง | ตามมาตรฐาน (“Silver Duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“The silver duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“silberhalsig”) | ตามมาตรฐาน (“Silver”) |
ปีกเป็ดเงินน้ำเงิน
ปีกเป็ดทอง
| Color or pattern | APA | PCGB | EE |
|---|---|---|---|
| ดำ | ตามมาตรฐาน (“Golden Duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“The golden duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“silberhalsig mit Orangerücken”) |
| ทอง | ตามมาตรฐาน (“Golden Duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“The golden duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“silberhalsig mit Orangerücken”) |
| แซลมอน | ตามมาตรฐาน (“Golden Duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“The golden duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“silberhalsig mit Orangerücken”) |
| Patterns | |||
| ดั๊กวิง | ตามมาตรฐาน (“Golden Duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“The golden duckwing”) | ตามมาตรฐาน (“silberhalsig mit Orangerücken”) |
ไพล์
ลายจุดประ
ลาเวนเดอร์
| Color or pattern | PCGB | EE |
|---|---|---|
| ลาเวนเดอร์ | ตามมาตรฐาน (“The lavender”) | ตามมาตรฐาน (“perlgrau”) |
| Patterns | ||
| สีพื้น | ตามมาตรฐาน (“The lavender”) | ตามมาตรฐาน (“perlgrau”) |
ลาเวนเดอร์คอส้ม
| Color or pattern | EE |
|---|---|
| ลาเวนเดอร์ | ตามมาตรฐาน (“perlgrau-orangehalsig”) |
| ส้ม | ตามมาตรฐาน (“perlgrau-orangehalsig”) |
| Patterns | |
| กระทาดง | ตามมาตรฐาน (“perlgrau-orangehalsig”) |
วีทเทนสีน้ำเงิน
สีขาว
What the rulings mean
- ตามมาตรฐาน
- Described by the club's breed standard.
Color changes
How a อาราอูคานา's colors can change over its life.
ดำchanges toลายขวาง
ขนนก · ตามอายุ · males only
บัฟchanges toทอง
ขนนก · ตามอายุ · females only
Sources
Each ruling comes from the club's published breed standard or color list.
เกี่ยวกับไก่อาราอูคานา
ไก่อาราอูคานาเป็นไก่จากอเมริกาใต้ขนาดกลาง ขึ้นชื่อเรื่องไข่สีฟ้า ลำตัวไม่มีหาง และมีพู่ขนที่ใบหู นิสัยเป็นตัวของตัวเอง ตื่นตัว และกระตือรือร้น
ไก่อาราอูคานาเป็นไก่พันธุ์ขนาดกลางจากอเมริกาใต้ จุดเด่นสองอย่างที่ทำให้จำได้ทันทีคือไข่เปลือกสีฟ้า และขนพู่ที่งอกจากติ่งหนังเล็ก ๆ ใกล้ใบหูของไก่ส่วนใหญ่ในพันธุ์นี้ นอกจากนี้ไก่อาราอูคานาจำนวนมากยังไม่มีหาง คือไม่มีทั้งกระดูกก้นกบและขนหางยาวที่ไก่พันธุ์อื่นส่วนใหญ่มี
สีฟ้าของเปลือกไข่เกิดจากเม็ดสีที่เรียกว่าโอโอไซยานิน ซึ่งแทรกซึมอยู่ทั่วทั้งเปลือกไข่ ไม่ได้เคลือบอยู่แค่ผิวนอกเท่านั้น เพราะสีแทรกอยู่ตลอดความหนาของเปลือก จึงเห็นสีฟ้าทั้งด้านนอกและด้านในของไข่ ลักษณะนี้ทำให้อาราอูคานาแตกต่างจากไก่ไข่สีน้ำตาลหรือไข่สีขาวทั่วไป และกลายเป็นต้นสายของไก่ลูกผสมไข่สีฟ้าและไข่สีเขียวรุ่นหลังหลายสายพันธุ์
ด้านนิสัย ไก่อาราอูคานาเป็นตัวของตัวเอง ช่างสงสัย คล่องแคล่ว และตื่นตัวอยู่เสมอ มักหากินเก่งและคอยสังเกตสิ่งรอบตัว จึงเหมาะกับการเลี้ยงแบบปล่อยอิสระหรือมีลานกว้างมากกว่าการขังในพื้นที่แคบ
| คุณลักษณะ | รายละเอียด |
|---|---|
| ถิ่นกำเนิด | อเมริกาใต้ (ยังไม่ทราบแหล่งกำเนิดที่แน่ชัด) |
| ขนาด | กลาง |
| อายุขัย | 7 ถึง 8 ปี |
| บทบาท | ไก่ไข่สีฟ้า ใช้ประโยชน์สองทาง และไก่ประกวด |
| เหมาะกับ | ผู้เลี้ยงที่มีพื้นที่ให้หากิน และการเลี้ยงรวมฝูงแบบดูแลอย่างใจเย็น |
เหมาะกับใคร
อาราอูคานาเหมาะกับผู้เลี้ยงที่ชื่นชอบไข่สีแปลกตาและไก่ที่พึ่งพาตัวเองได้ ไก่พันธุ์นี้ชอบพื้นที่กว้างสำหรับหากินและมักหาอะไรทำเองอยู่เสมอ ลักษณะพันธุกรรมของพู่ขนและการไม่มีหางส่งผลต่อการผสมพันธุ์ (ดูหัวข้อสุขภาพและการฟักไข่) ผู้ที่วางแผนจะฟักลูกไก่จึงควรทำความเข้าใจปัญหายีนแฝงร้ายแรงเฉพาะของพันธุ์นี้ก่อนเริ่มลงมือ
ประวัติและถิ่นกำเนิด
อาราอูคานาสืบสายจากไก่พื้นเมืองที่ชนพื้นเมืองในชิลีเลี้ยงไว้ และถูกพัฒนาเป็นสายพันธุ์ที่ได้รับการรับรองในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 แม้ถิ่นกำเนิดที่แท้จริงยังไม่ชัดเจน
ชื่ออาราอูคานามาจากภูมิภาคอาราอูกาเนียในประเทศชิลี ที่ซึ่งชาวมาปูเชซึ่งเป็นชนพื้นเมืองเลี้ยงไก่ที่ให้ไข่สีต่าง ๆ มาแต่เดิม บันทึกยุคแรกกล่าวถึงไก่ท้องถิ่นสองแบบ คือแบบที่มีพู่ขนที่หู และแบบที่ไม่มีหาง การผสมผสานสองลักษณะนี้เข้าด้วยกันจนกลายเป็นสายพันธุ์เดียวที่ได้รับการรับรองเกิดขึ้นในภายหลัง และถิ่นกำเนิดที่แท้จริงของไก่ต้นตระกูลก็ยังไม่มีข้อสรุปแน่ชัด
พันธุ์นี้เริ่มเป็นที่รู้จักในวงกว้างช่วงต้นศตวรรษที่ 20 นักวิจัยสัตว์ปีกชาวสเปนชื่อซัลบาดอร์ กัสเตโย ศึกษาไก่ในชิลีช่วงทศวรรษ 1910 และรายงานเรื่องไข่สีฟ้าให้วงการสัตว์ปีกนานาชาติได้รับรู้เป็นครั้งแรก
ตั้งแต่ทศวรรษ 1920 เป็นต้นมา ผู้เพาะเลี้ยงไก่ในยุโรปและอเมริกาเหนือนำเข้าและพัฒนาไก่กลุ่มนี้ต่อ แต่ละประเทศพัฒนาสายพันธุ์ไปคนละแนวทาง จึงเป็นเหตุให้มาตรฐานของอาราอูคานาไม่เหมือนกันในทุกประเทศ ในสหรัฐอเมริกา พันธุ์นี้ได้รับการบรรจุเข้าในมาตรฐาน Standard of Perfection ของสมาคมสัตว์ปีกอเมริกันเมื่อปี 1976 โดยกำหนดให้ต้องไม่มีหางและมีพู่ขนทั้งสองลักษณะ ส่วนมาตรฐานของอังกฤษและบางประเทศในยุโรปกลับอธิบายถึงไก่ที่มีหางและมีหงอนขนแทน ทำให้ชื่อพันธุ์เดียวกันอาจหมายถึงไก่ที่มีลักษณะต่างกันมากตามแต่ละประเทศ
เนื่องจากทั้งยีนพู่ขนและลักษณะไม่มีหางต่างมีปัญหาด้านการถ่ายทอดพันธุกรรม อาราอูคานาจึงกลายเป็นต้นตอทางพันธุกรรมของไก่ลูกผสมอย่างอีสเตอร์เอ้กเกอร์ และต่อมาคืออเมราอูคานา ซึ่งคงลักษณะไข่สีฟ้าไว้แต่ไม่มีความเสี่ยงจากยีนแฝงร้ายแรงดังกล่าว
ลักษณะภายนอก
อาราอูคานาเป็นไก่ขนาดกลาง ส่วนใหญ่ไม่มีหางและมีพู่ขนที่ใบหู หงอนเป็นแบบหงอนถั่ว และมีสีขนหลากหลาย
ไก่อาราอูคานามีรูปร่างกะทัดรัด ขนาดกลาง ยืนตัวตรงและดูคล่องแคล่วอยู่เสมอ จุดเด่นสองอย่างที่บ่งบอกสายพันธุ์นี้คือพู่ขนที่หู ซึ่งเป็นกระจุกขนที่งอกจากติ่งหนังใต้ใบหู และแผ่นหลังที่ไม่มีหาง คือไม่มีทั้งหางและกระดูกก้นกบ ทำให้ลำตัวด้านท้ายโค้งมนแทนที่จะมีหางยื่นออกมา ไม่ใช่ไก่ทุกตัวที่มีทั้งสองลักษณะพร้อมกัน และมาตรฐานพันธุ์ก็ต่างกันไปในแต่ละประเทศ
หงอนเป็นหงอนถั่วขนาดเล็ก แนบชิดศีรษะ เหมาะกับอากาศหนาวเย็น ใบหน้าเกลี้ยงเกลา ลำตัวแน่นด้วยขนที่แนบเรียบและหนา
| ลักษณะ | รายละเอียด |
|---|---|
| น้ำหนัก (ตัวผู้) | ประมาณ 2.7 ถึง 3.2 กิโลกรัม (6 ถึง 7 ปอนด์) |
| น้ำหนัก (ตัวเมีย) | ประมาณ 2.3 ถึง 2.7 กิโลกรัม (5 ถึง 6 ปอนด์) |
| หงอน | หงอนถั่ว |
| ขน | ขนแนบเรียบและหนา มีพู่ขนที่หู มักไม่มีหาง |
| สี | ดำ ขาว แดงอกดำ เงินดั๊กวิง ทองดั๊กวิง ฟ้า และสีอื่น ๆ |
| ตา | สีน้ำตาลอมแดง |
สีขน
อาราอูคานาได้รับการรับรองในหลายสีขน สีที่พบทั่วไปได้แก่ ดำ ขาว ฟ้า แดงอกดำ เงินดั๊กวิง และทองดั๊กวิง แต่รายชื่อสีที่ยอมรับอย่างเป็นทางการต่างกันไปตามแต่ละมาตรฐาน ผิวหนังและแข้งมักออกโทนสีเทาอมเขียวหรือสีชนวนมากกว่าสีเหลือง ขนแนบตัวแน่นและกันน้ำได้ดี ช่วยให้พันธุ์นี้ทนต่อความชื้นและความหนาวเย็นได้ดีเมื่อมีที่พักที่แห้ง
นิสัยและพฤติกรรม
อาราอูคานาเป็นไก่ที่เป็นตัวของตัวเอง ช่างสงสัย คล่องแคล่ว และตื่นตัว มีสัญชาตญาณหากินเก่ง เหมาะกับการเลี้ยงปล่อยอิสระมากกว่าขังพื้นที่แคบ
อาราอูคานาเป็นไก่ที่คล่องแคล่วและตื่นตัว ชอบเคลื่อนไหวและสำรวจไปมาอยู่เสมอ หากินเก่ง เดินหาอาหารได้ไกลเมื่อมีโอกาส และคอยสังเกตความเคลื่อนไหวทั้งบนพื้นและจากด้านบน จึงเหมาะกับการเลี้ยงแบบปล่อยอิสระ พันธุ์นี้เป็นตัวของตัวเองและไม่ต้องการให้ผู้เลี้ยงดูแลใกล้ชิดตลอดเวลา จึงมักดูแลตัวเองได้ดีเมื่ออยู่รวมฝูง
เมื่ออยู่กับคนในครอบครัวหรือผู้เลี้ยงประจำ อาราอูคานาสามารถสงบและคุ้นเคยกับคนได้ โดยเฉพาะเมื่อได้รับการสัมผัสอย่างอ่อนโยนบ่อย ๆ ตั้งแต่ยังเป็นลูกไก่ ไก่พันธุ์นี้มักไม่ใช่ไก่ที่ชอบให้อุ้มหรือนั่งตัก และตัวที่ตื่นตัวมากอาจตกใจง่ายหากถูกรบกวนกะทันหันหรือถูกขังในที่แคบ ต่อหน้าคนแปลกหน้า ไก่จะคอยระวังมากกว่าแสดงความก้าวร้าว
เมื่ออยู่ร่วมกับสัตว์เลี้ยงชนิดอื่นหรือในฝูงผสม อาราอูคานามักปรับตัวเข้ากันได้โดยไม่มีปัญหาหากดูแลอย่างใจเย็น แต่ด้วยนิสัยตื่นตัวสูง มันจึงตอบสนองต่อสิ่งรบกวนได้เร็ว เพราะไม่ชอบพื้นที่แคบ ไก่ที่ถูกขังในลานเล็กจึงมีแนวโน้มเบื่อหน่ายและเครียดมากกว่าไก่ที่มีพื้นที่กว้าง
| ลักษณะ | คะแนน |
|---|---|
| ความอ่อนโยน/ติดคน | 2 |
| พลังงาน | 5 |
| ความสามารถในการฝึก | 3 |
| การส่งเสียง | 3 |
| การผลัดขน | 3 |
การดูแล
อาราอูคานาเป็นไก่ที่แข็งแรงและหากินเก่ง ต้องการพื้นที่ปล่อยอิสระ เล้าที่แห้งและปลอดภัย และการดูแลฝูงตามปกติ หงอนถั่วช่วยให้ทนหนาวได้ดี
อาราอูคานาเป็นพันธุ์ที่แข็งแรง ต้องการการดูแลไก่ตามมาตรฐานทั่วไป บวกกับพื้นที่เพียงพอให้สมกับนิสัยชอบเคลื่อนไหวและหากินของมัน ขนที่แนบแน่นและหงอนถั่วช่วยให้ทนความหนาวเย็นได้ดี แต่ก็ยังต้องมีที่พักที่แห้ง ไม่มีลมโกรก และปลอดภัยจากผู้ล่า
การดูแลขนและผิวหนัง
- จัดพื้นที่สำหรับอาบทรายที่แห้งเพื่อให้ไก่ดูแลสภาพขนและผิวหนังได้เอง
- ตรวจดูพู่ขนที่หูและผิวหนังรอบ ๆ ทุกครั้งที่จับไก่ เพราะบริเวณนี้ค่อนข้างบอบบาง
- ตรวจช่องเปิดใต้หาง เท้า และขนอย่างสม่ำเสมอเพื่อหาไรและเหา
- ตัดเล็บหรือเดือยเฉพาะเมื่อยาวจนรบกวนการเคลื่อนไหว
การออกกำลังกาย
- ปล่อยให้หากินอิสระทุกวันหรือจัดลานกว้าง เพราะพันธุ์นี้อยู่ในที่แคบไม่ได้ดี
- จัดคอนเกาะและพื้นที่หลากหลายให้ไก่ได้หากินและเกาะนอนตามธรรมชาติ
- ใช้รั้วที่แข็งแรงหรือลานมีหลังคาคลุม เพราะไก่ที่ตื่นตัวอาจตกใจง่ายและพยายามบินข้ามรั้วเตี้ย ๆ ได้
สภาพแวดล้อม
เลี้ยงอาราอูคานาในเล้าที่แห้งและระบายอากาศดีโดยไม่มีลมโกรกพัดผ่าน หงอนถั่วทนต่อการถูกน้ำแข็งกัดได้ดีกว่าหงอนใบเดี่ยวขนาดใหญ่ พันธุ์นี้จึงรับมือกับอากาศหนาวได้ดี แต่รองพื้นที่เปียกชื้นและอากาศถ่ายเทไม่ดีก็ทำให้เกิดปัญหาทางเดินหายใจและปัญหาที่เท้าได้ไม่ว่าในภูมิอากาศแบบใด ควรมีร่มเงาและน้ำสะอาดในวันที่อากาศร้อน เล้าและลานที่ป้องกันผู้ล่าได้เป็นสิ่งจำเป็น เพราะไก่ที่ตื่นตัวและชอบหากินมักอยู่นอกที่กำบังเป็นเวลานาน
โภชนาการ
อาราอูคานาเติบโตได้ดีด้วยอาหารไก่สำเร็จรูปตามช่วงวัย เสริมกรวดหินและแคลเซียมสำหรับไก่ไข่ ให้ขนมจำกัดปริมาณ และหลีกเลี่ยงอาหารที่เป็นพิษต่อไก่บางชนิด
ให้อาราอูคานากินอาหารไก่สำเร็จรูปที่เหมาะกับช่วงวัย ลูกไก่ต้องการอาหารสูตรเริ่มต้น (starter) ไก่รุ่นต้องการอาหารสูตรไก่รุ่น (grower) และแม่ไก่ไข่ต้องการอาหารสูตรไก่ไข่ (layer) ซึ่งมีแคลเซียมเพิ่มเติมสำหรับสร้างเปลือกไข่ที่แข็งแรง ไก่ที่หากินเองจะได้อาหารเสริมจากแมลงและพืชผักตามธรรมชาติ แต่อาหารสำเร็จรูปที่สมดุลควรเป็นอาหารหลักเสมอ ควรให้กรวดหินที่ไม่ละลายน้ำเพื่อช่วยบดอาหารในกึ๋น และแยกให้แหล่งแคลเซียม เช่น เปลือกหอยนางรมบด สำหรับไก่ไข่โดยเฉพาะ
| ช่วงวัย | ปริมาณต่อวัน | จำนวนมื้อ |
|---|---|---|
| ลูกไก่ (0 ถึง 8 สัปดาห์) | อาหารสูตรเริ่มต้น ให้กินได้ตลอดเวลา | กินได้อิสระ |
| ไก่รุ่น (8 ถึง 18 สัปดาห์) | อาหารสูตรไก่รุ่น ให้กินได้ตลอดเวลา | กินได้อิสระ |
| แม่ไก่ไข่ | อาหารสูตรไก่ไข่ประมาณ 110 ถึง 130 กรัม | กินได้อิสระ พร้อมแคลเซียมแยกต่างหาก |
| ไก่โต (ไม่ไข่) | อาหารสูตรบำรุงประมาณ 100 ถึง 120 กรัม | 1 ถึง 2 มื้อ |
ขนมและอาหารเสริม
ให้ขนมในปริมาณไม่เกินราวร้อยละ 10 ของอาหารทั้งวัน เพื่อไม่ให้เสียสมดุลของอาหารหลัก ของกินเสริมที่เหมาะสมได้แก่ผักใบเขียว ธัญพืชสุก และหนอนนกหรือแมลงอื่น ๆ ในปริมาณน้อย ต้องมีน้ำสะอาดให้ไก่ตลอดเวลา และแม่ไก่ไข่ควรเข้าถึงแคลเซียมเสริมได้ตลอดเพื่อรักษาคุณภาพเปลือกไข่
สุขภาพ
อาราอูคานาแข็งแรงและมีอายุขัยราว 7 ถึง 8 ปี แต่ยีนพู่ขนและลักษณะไม่มีหางมีความเสี่ยงร้ายแรงด้านการผสมพันธุ์ที่ผู้เลี้ยงควรเข้าใจ
ในวัยโตเต็มที่ อาราอูคานาแข็งแรงและทนต่อความหนาวเย็นได้ดีด้วยหงอนถั่วและขนที่แนบแน่น อายุขัยโดยทั่วไปอยู่ที่ 7 ถึง 8 ปีหากได้รับการเลี้ยงดูอย่างเหมาะสม ปัญหาสุขภาพหลักของพันธุ์นี้มาจากพันธุกรรมมากกว่าสภาพแวดล้อม และมักปรากฏในช่วงผสมพันธุ์และฟักไข่
ลักษณะพู่ขนที่หูเกี่ยวข้องกับยีนแฝงร้ายแรง ลูกไก่ที่ได้รับยีนนี้สองชุดมักตายในเปลือกไข่ก่อนฟัก จึงเป็นเหตุให้การผสมพันธุ์ระหว่างไก่มีพู่ขนสองตัวได้อัตราการฟักต่ำ ลักษณะไม่มีหางและรูปร่างกระดูกส่วนท้ายที่เกี่ยวข้องก็อาจลดอัตราการผสมติดได้เช่นกัน เพราะเปลี่ยนมุมในการผสมพันธุ์ นี่คือปัญหาทางพันธุกรรมที่ต้องวางแผนรับมือ ไม่ใช่โรคที่รักษาได้
| อาการ/ภาวะ | สัญญาณ | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| ยีนพู่ขนแฝงร้ายแรง | อัตราการฟักต่ำ ลูกไก่ตายใกล้ช่วงฟัก | เกิดกับตัวอ่อนจากการผสมไก่มีพู่ขนสองตัว |
| ภาวะผสมติดต่ำ | อัตราไข่มีเชื้อต่ำ | เกี่ยวข้องกับรูปร่างส่วนท้ายที่ไม่มีหางซึ่งกระทบการผสมพันธุ์ |
| ปรสิตภายนอก | เกาตัว ขนหมองคล้ำ มีสะเก็ดใกล้ช่องเปิดใต้หาง | ไรและเหา ควรตรวจเมื่อจับไก่ตามปกติ |
| โรคทางเดินหายใจ | จาม มีน้ำมูก หายใจลำบาก | มักมาจากเล้าที่เปียกชื้นและอากาศถ่ายเทไม่ดี |
| ฝีที่ฝ่าเท้า | บวมและเดินกะเผลกที่ฝ่าเท้า | เกิดจากคอนหยาบหรือรองพื้นเปียก |
การดูแลป้องกัน
- ดูแลเล้าให้แห้งและระบายอากาศดีเพื่อป้องกันปัญหาทางเดินหายใจและปัญหาที่เท้า
- ตรวจหาไรและเหาเมื่อจับไก่ตามปกติ และรักษาแต่เนิ่น ๆ
- ให้แคลเซียมที่เหมาะกับไก่ไข่เพื่อป้องกันเปลือกไข่บางและความเครียดจากการสืบพันธุ์
- กักโรคไก่ตัวใหม่ก่อนนำเข้าฝูง
- วางแผนผสมพันธุ์เพื่อหลีกเลี่ยงการได้ยีนพู่ขนซ้ำสองชุด (ดูหัวข้อการฟักไข่)
เล้าและที่อยู่อาศัย
อาราอูคานาต้องการเล้าที่แห้ง ป้องกันผู้ล่า ระบายอากาศดี มีคอนเกาะและรังไข่ พร้อมลานกว้างหรือพื้นที่ปล่อยอิสระให้สมกับนิสัยหากินเก่ง
อาราอูคานาอยู่ได้ดีที่สุดในเล้าที่ปลอดภัยควบคู่กับพื้นที่ปล่อยอิสระให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ เล้าควรแห้ง อากาศถ่ายเทดีโดยไม่มีลมโกรก และปิดล็อกแน่นหนาในเวลากลางคืนเพื่อกันผู้ล่า เพราะพันธุ์นี้ตื่นตัวและไม่ชอบพื้นที่แคบ ลานหรือพื้นที่ปล่อยอิสระที่ต่อกับเล้าจึงสำคัญไม่แพ้ตัวเล้าเอง ควรจัดคอนเกาะสำหรับกลางคืนและรังไข่ที่สะอาดสำหรับวางไข่
| รายการ | คำแนะนำ |
|---|---|
| พื้นที่ในเล้า | อย่างน้อย 0.3 ถึง 0.4 ตารางเมตร (ประมาณ 4 ตารางฟุต) ต่อตัว |
| พื้นที่ลาน | อย่างน้อย 0.9 ถึง 1.5 ตารางเมตร (10 ถึง 15 ตารางฟุต) ต่อตัว ยิ่งมากยิ่งดี |
| ความยาวคอน | ประมาณ 20 ถึง 25 เซนติเมตร (8 ถึง 10 นิ้ว) ต่อตัว |
| รังไข่ | 1 รังต่อแม่ไก่ 3 ถึง 4 ตัว |
| การระบายอากาศ | ช่องระบายอากาศสูงเหนือระดับคอน ไม่มีลมโกรกโดยตรง |
| การป้องกันผู้ล่า | ตาข่ายลวดกันสัตว์ กลอนล็อกแน่นหนา ลานมีหลังคาคลุม |
รายการตรวจก่อนจัดเล้า
- เล้าแห้ง อากาศถ่ายเทดี หลังคาแน่นหนา ประตูล็อกได้
- คอนเกาะติดตั้งสูงกว่าระดับรังไข่
- รังไข่สะอาด มีวัสดุรองรัง อยู่ในมุมเงียบสงบ
- ลานกว้างหรือพื้นที่ปล่อยอิสระที่ดูแลได้สำหรับหากินทุกวัน
- จุดอาบทรายที่แห้งและร่วนซุย
- รั้วกันผู้ล่า หรือลานมีหลังคาคลุม พร้อมร่มเงาและน้ำสะอาด
การฟักไข่และการกก
ไข่อาราอูคานาฟักในเวลาประมาณ 21 วันตามมาตรฐานทั่วไป แต่ยีนพู่ขนแฝงร้ายแรงทำให้อัตราการฟักต่ำลงและกำหนดวิธีจับคู่ผสมพันธุ์
ไข่อาราอูคานาฟักตามกำหนดเวลาเดียวกับไข่ไก่ทั่วไป คือประมาณ 21 วันเมื่ออุณหภูมิและความชื้นเหมาะสม ความท้าทายเฉพาะของพันธุ์นี้อยู่ที่พันธุกรรม ยีนพู่ขนเป็นอันตรายถึงชีวิตเมื่อได้รับสองชุด การผสมพันธุ์ระหว่างไก่มีพู่ขนสองตัวจึงสูญเสียตัวอ่อนไปมากก่อนฟัก เพื่อให้ได้อัตราการฟักที่ใช้งานได้จริง ผู้เพาะพันธุ์มักจับคู่ไก่มีพู่ขนกับไก่หน้าเกลี้ยง (ไม่มีพู่ขน) เพื่อหลีกเลี่ยงการได้ยีนซ้ำสองชุด แต่ยังคงได้ลูกไก่ที่มีพู่ขนอยู่ อัตราการผสมติดในไก่ไม่มีหางก็อาจต่ำกว่าค่าเฉลี่ยเช่นกัน เพราะรูปร่างส่วนท้ายส่งผลต่อการผสมพันธุ์
| รายการ | ค่าที่กำหนด |
|---|---|
| อุณหภูมิ | 37.5 องศาเซลเซียส (99.5 องศาฟาเรนไฮต์) ในตู้ฟักแบบพัดลม |
| ความชื้น | ประมาณร้อยละ 45 ถึง 55 ในวันที่ 1 ถึง 18 |
| จำนวนวัน | ประมาณ 21 วัน |
| การกลับไข่ | กลับหลายครั้งต่อวันจนถึงวันที่ 18 แล้วหยุด |
ขั้นตอนการฟักไข่
- คัดไข่มีเชื้อจากคู่ผสมที่วางแผนไว้ (มักเป็นไก่มีพู่ขนคู่กับไก่หน้าเกลี้ยง) และเก็บโดยหันด้านแหลมลงไม่เกินประมาณหนึ่งสัปดาห์ก่อนนำเข้าตู้ฟัก
- ปรับตู้ฟักให้คงที่ที่ 37.5 องศาเซลเซียสและความชื้นที่เหมาะสมก่อนนำไข่เข้า
- กลับไข่หลายครั้งต่อวันจนถึงวันที่ 18
- เมื่อถึงวันที่ 18 ให้หยุดกลับไข่ เพิ่มความชื้นสำหรับช่วงฟักออก และหลีกเลี่ยงการเปิดตู้ฟัก (ช่วงปิดตู้)
- ปล่อยให้ลูกไก่ฟักออกและขนแห้งสนิทก่อนย้ายไปยังกล่องกกที่อุ่น พร้อมอาหารสูตรเริ่มต้นและน้ำ
คำถามที่พบบ่อย
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับอาราอูคานาครอบคลุมเรื่องไข่สีฟ้า ขนาดตัว นิสัย ความยากง่ายในการเลี้ยง อายุขัย และความหาง่ายของพันธุ์นี้
ทำไมอาราอูคานาถึงไข่สีฟ้า
สีฟ้าเกิดจากเม็ดสีที่เรียกว่าโอโอไซยานิน ซึ่งแทรกอยู่ทั่วทั้งเปลือกไข่ ไม่ใช่แค่ผิวนอก จึงเห็นสีฟ้าทั้งด้านในและด้านนอกของเปลือก อาราอูคานาเป็นหนึ่งในต้นตอดั้งเดิมของลักษณะนี้
อาราอูคานาตัวใหญ่แค่ไหน
เป็นไก่ขนาดกลาง ตัวผู้หนักประมาณ 2.7 ถึง 3.2 กิโลกรัม (6 ถึง 7 ปอนด์) ส่วนตัวเมียหนักประมาณ 2.3 ถึง 2.7 กิโลกรัม (5 ถึง 6 ปอนด์)
นิสัยของอาราอูคานาเป็นอย่างไร
อาราอูคานาเป็นตัวของตัวเอง ช่างสงสัย คล่องแคล่ว และตื่นตัวอยู่เสมอ หากินเก่งและเหมาะกับการเลี้ยงแบบปล่อยอิสระ อาจเชื่องขึ้นได้เมื่อได้รับการสัมผัสเป็นประจำ แต่โดยทั่วไปไม่ใช่ไก่ที่ชอบนั่งตัก และไม่ชอบพื้นที่แคบ
อาราอูคานาเลี้ยงยากไหม
สำหรับการเลี้ยงทั่วไป พันธุ์นี้แข็งแรงและดูแลไม่ยาก ต้องการเล้าที่แห้งและปลอดภัยพร้อมพื้นที่หากิน ส่วนที่ยากกว่าคือการผสมพันธุ์ เพราะยีนพู่ขนแฝงร้ายแรงและอัตราการผสมติดที่ต่ำทำให้อัตราการฟักลดลง จึงต้องจับคู่ผสมพันธุ์อย่างระมัดระวัง
อาราอูคานามีอายุขัยเท่าไร
อายุขัยโดยทั่วไปอยู่ที่ 7 ถึง 8 ปี หากได้รับการดูแลที่ดีทั้งเรื่องที่อยู่และโภชนาการ
อาราอูคานาเหมาะกับผู้เริ่มเลี้ยงไก่หรือไม่
ในแง่การเลี้ยงเพื่อเก็บไข่และปล่อยหากิน พันธุ์นี้เหมาะกับผู้เริ่มต้นที่มีพื้นที่เพียงพอ ส่วนผู้ที่ต้องการฟักลูกไก่ควรทำความเข้าใจเรื่องยีนพู่ขนแฝงร้ายแรงและปัญหาการผสมติดก่อน เพราะการผสมพันธุ์พันธุ์นี้มีความซับซ้อนกว่าปกติ
หาซื้ออาราอูคานาแท้ได้ง่ายไหม
อาราอูคานาแท้ (ไม่มีหางและมีพู่ขน) หาได้ยากกว่าไก่ลูกผสมไข่สีฟ้าที่สืบสายจากมัน เช่น อีสเตอร์เอ้กเกอร์และอเมราอูคานา การหาสายพันธุ์แท้มักต้องติดต่อผู้เพาะเลี้ยงที่เชี่ยวชาญพันธุ์นี้โดยเฉพาะ