பன்றி

பன்றி என்பது சுயிடே (Suidae) குடும்பத்தைச் சேர்ந்த வளர்ப்புப் பாலூட்டியாகும். இவை அனைத்து வகை உணவையும் உண்ணும் இயல்பு கொண்டவை; நல்ல முகர் திறனும், கூர்மையான ஞாபக சக்தியும், கற்கும் ஆற்றலும் இவற்றிடம் உண்டு. இதனாலேயே பண்ணை மிருகங்களுள் பன்றி ஒப்பீட்டில் மேலான நுண்ணறிவு கொண்டதாகக் கருதப்படுகின்றது. உலகில் பெரும்பாலான பிரதேசங்களில் இறைச்சிக்காக இவை வளர்க்கப்படுகின்றன; சிறிய இனங்களோ, வீடுகளிலும் சிறு நிலங்களிலும் வளர்ப்பு பிராணியாக நாளுக்கு நாள் பிரபல்யமடைந்து வருகின்றன.

பன்றிகள் மிக்க சமூக இயல்புடையவை. இயற்கை சூழலிலும் திறந்த நிலங்களிலும் இவை கூட்டமாகச் சேர்ந்து வாழுகின்றன, பலவகையான குரகுர ஒலிகளாலும் கத்தல்களாலும் ஒன்றுக்கொன்று தகவல் பரிமாறிக்கொள்ளுகின்றன, நிலையான தொடர்புகளையும் வளர்த்துக் கொள்ளுகின்றன. உணவைத் தேடவும் சூழலை ஆராயவும் இவற்றின் தட்டையான, நெகிழ்வுடைய மூக்கினால் மண்ணைத் துருவும். இந்தப் பழக்கம் பண்ணையில் வளர்க்கப்படுகின்ற பன்றிக்கும், வீட்டு வளவில் இருக்கும் பன்றிக்கும் ஒரே மாதிரியாக நிலைத்திருக்கும். உடம்பின் பெரும்பகுதியில் வேலைசெய்யுந்தக்க வேர்வைச் சுரப்பிகள் இல்லாத காரணத்தினால், உடலைக் குளிரவைக்கவும் தோலைக் காக்கவும் இவை சேற்றிலோ நீரிலோ புரண்டு படுக்கும்.

வளர்ப்பு பிராணியாக வைத்திருக்கும் பொழுது, பன்றிக்கு தேவையானது இடவசதி, நாள்தோறும் கவனிப்பு, ஒழுங்கான வழக்கம் ஆகியனவாகும். பல பண்ணை மிருகங்களை விட நீண்ட ஆயுள் கொண்டவையாய், மனிதருடன் நெருக்கமான உறவும் வளர்த்துக்கொள்ளும் இவை, தமது உடலமைப்பு, வலிமை, மண் துருவும் சுபாவம் காரணமாக எளிதில் வளர்க்கக்கூடிய பிராணியல்ல, பொறுப்பு நிறைந்த ஒரு கடமையாகும்.

யாருக்கு இப்பிராணி பொருந்தும்

பாதுகாப்பான வெளிநில இடமும், தினமும் உணவளித்தல் சுத்தம் செய்தல் என்பவற்றுக்கான ஒழுங்கான வழக்கமும், பண்ணை மிருகங்களுக்கான வைத்திய வசதியும் வழங்கக்கூடிய நபர்களுக்கே பன்றி பொருத்தமானது. சிறிய அறை வீடுகளுக்கும், அமைதியாய் குறைந்த கவனிப்புடன் வளர்க்கக்கூடிய பிராணியை எதிர்பார்ப்போருக்கும் இது ஏற்றதல்ல. இவற்றின் நுண்ணறிவின் காரணமாக மனத் தூண்டலும் தெளிவான எல்லைகளும் தேவைப்படும்; வளர்ந்தபின் இது அடையக்கூடிய உடலளவைப் பற்றியும் முன்கூட்டியே சிந்தித்தே ஒன்றை வீட்டுக்குக் கொண்டுவர வேண்டும்.

பன்றி இனங்களுக்கிடையே பல வேறுபாடுகள் காணப்படும்: உடல் அளவு, வளர்ச்சி வேகம், கொழுப்பும் ஒல்லியான இறைச்சியும் இடையிலான விகிதம், மயிரின் நிறமும் வடிவமும், வெளிப்புற வானிலையைத் தாங்கும் திறன், வளர்ப்பு பிராணியாகும் தகுதி ஆகியன. பொதுவாக 17 வகை இனங்கள் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன. விரைவான வளர்ச்சிக்கும் ஒல்லியான இறைச்சி விளைவுக்குமாக பெரிய வணிக இனங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. அதேவேளை, தாங்கும் தன்மை, தீனி தேடும் ஆற்றல், சுவை ஆகியவற்றுக்காக பாரம்பரிய இனங்கள் பேணப்படுகின்றன. குள்ளினப் பிரிவு இனங்களோ, சிறிய உடலளவும் அமைதியான சுபாவமும் கருதி தெரிவு செய்யப்பட்டவை; இது இவற்றை வளர்ப்பு பிராணியாக இலகுவாக்குகின்றது.

இனங்களை பொதுவாக நோக்கத்தையும் தோற்றத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு பிரிக்கிறார்கள்: வணிக இறைச்சி இனங்கள், தாங்கும் திறனுக்காகவும் சுவைக்காகவும் பேணப்படும் பாரம்பரிய இனங்கள், பொற்பெலீட், குனேகுனே போன்ற குள்ளினப் பிரிவு அல்லது வளர்ப்பு இனங்கள் என. நிறமும் மயிரின் தன்மையும் (வெண்மை, கறுப்பு, சிவப்பு, புள்ளியுடையது அல்லது சுருள்மயிர்) பெரும்பாலும் இனத்தை அடையாளங்காணப் பயன்படும்.

வளர்ப்புப் பன்றியின் மூதாதையானது காட்டுப்பன்றி, அதாவது Sus scrofa ஆகும்; இது ஐரோப்பாவும் ஆசியாவும் எங்கும் பரவியிருந்த மிருகம். தொல்பொருள் ஆய்வுகளும் மரபணு ஆதாரங்களும் காட்டுவது, குறைந்தது இரு பிரதேசங்களில் தனித்தனியாக வளர்ப்புப்படுத்தல் நிகழ்ந்திருக்கிறது என்பதே: மத்திய கிழக்கில், தற்போதைய அனடோலியா எனும் இடத்தில், ஏறத்தாழ 9,000 வருடங்களுக்கு முன்னர்; கிழக்கு ஆசியாவில், இற்றை சீனாவின் பிரதேசத்தில், அதே காலப்பகுதியில் என்று சொல்லலாம். இந்த ஆரம்பகால பன்றிகள் குடியிருப்புகளுக்கு அண்மையில் வளர்க்கப்பட்டு, மீதிச் சாப்பாடுகளையும் சுற்றுவட்டார நிலங்களில் தீனியையும் நாடியிருந்தன.

ஆரம்ப கமத்தொழில் சமூகங்களுடன் பன்றிகள் மேற்குப் பக்கமாக ஐரோப்பாவினுள் பரவின; பண்டைய கிரேக்க, ரோமானிய காலம் எட்டும்போது கண்டம் முழுவதிலும் கிராமப்புற வாழ்வின் இயல்பான ஒரு அங்கமாக மாறியிருந்தன. கழிவுகளையும் தீனியையும் இறைச்சியாக மாற்றும் இயல்பு காரணமாக குடும்பங்களுக்கும் கிராமங்களுக்கும் இவை பயன்மிக்கவையாக இருந்தன. நூற்றாண்டு கடந்தும் உள்ளூர் காலநிலை, தீனி, மனிதரின் விருப்பு போன்றவற்றின் தாக்கத்தால் பிராந்திய வகைகள் தோன்றி, இன்று அறியப்படும் பல பாரம்பரிய இனங்களுக்கு வழிவகுத்தன.

16ஆம் நூற்றாண்டு தொடக்கம், ஐரோப்பியரின் கடற்பயணங்கள் மூலம் பன்றிகள் அமெரிக்காவுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டு, புதிய பிரதேசங்களில் விரைவாக நிலைபெற்றன. 18, 19ஆம் நூற்றாண்டுகளில் பிரித்தானியாவிலும் மற்ற இடங்களிலும் இனவளர்ப்பாளர்கள் உள்ளூர்ப் பன்றிகளை ஆசியாவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பன்றிகளுடன் கலப்பினம் செய்தார்கள்; இது வளர்ச்சியையும் உடல் அமைப்பையும் மேம்படுத்தி, இற்றைக்கும் காணப்படும் பல இனங்களுக்கான அடித்தளமாக அமைந்தது.

20ஆம் நூற்றாண்டு வந்ததும் விரைவான வளர்ச்சிக்கும் ஒல்லிய இறைச்சிக்குமாக தீவிரமான தெரிவு நடைமுறை ஆரம்பமாகி, உற்பத்தி சிறு எண்ணிக்கை வணிக இனங்களில் குவிந்தது. அதேசமயம், பாரம்பரிய இனங்களையும் சிறிய பன்றிகளையும் வளர்ப்பு பிராணியாக வைத்திருப்பதிலான ஈடுபாடு அதிகரித்து, இல்லையேல் அருகியிருக்கக்கூடிய பழைய வகைகளைத் தக்கவைக்க உதவியுள்ளது.

பன்றியின் உடல் கனத்ததாகவும் பீப்பாய் வடிவமாகவும் குறுகிய கால்களில் நிற்பதாகவும் இருக்கும்; பெரிய தலையும், மண் துருவுவதற்குரிய தட்டையான மூக்கும் இதன் தனிச்சிறப்பு. தோல் தடிப்பானது, மயிரும் பொதுவாக அரிதாகவும் முரட்டாகவும் காணப்படும்; சில இனங்களில் மட்டும் அடர்த்தியான அல்லது சுருண்ட மயிர் இருக்கும். தலையின் அளவுக்கு ஒப்பாகக் கண்கள் சிறியன; காதுகளோ இனத்தைப் பொறுத்து நிமிர்ந்தோ முன்னோக்கி மடங்கியோ இருக்கக்கூடும். வளர்ந்த பன்றியின் உடலளவு பெரிதும் மாறுபடும், சிறு வளர்ப்பு இனங்கள் தொடக்கம் மிகப் பெரிய இறைச்சி இனங்கள் வரை.

இனங்களுக்கிடையே தோற்றத்தில் பெரும் மாறுபாடு தெரியும். பெரிய வணிக இனங்கள் உயரமும் தசைவலுவும் மிக்கவை; பொற்பெலீட் போன்ற வளர்ப்பு இனங்களோ சிறியவை, தொங்கிய வயிறும் குறுகிய கால்களும் கொண்டவை. மயிரின் தன்மையும் மாறும்: யோர்க்‌ஷயர் பன்றியின் மென்மையான வெள்ளை மயிரிலிருந்து ரட்டமவர்ற்றின் இஞ்சி நிற முரட்டான மயிர் வரையும், மங்காலிட்ஸாவின் சுருள் கம்பளி வரையும் மாறுபடும். ஹாம்ஷயரின் பட்டையோ, குலோஸ்டர்‌ஷயர் ஓல்ட் ஸ்பொற்றின் புள்ளிகளோ போன்ற நிற முறைமைகள் பெரும்பாலும் இனத்தை நிர்ணயிக்கும் அடையாளங்களாகும்.

வளர்ப்பு மிருகங்களுள் பன்றி ஒப்பீட்டில் அதிக நுண்ணறிவு கொண்டதாகக் கருதப்படுகின்றது. இவை ஆர்வமுள்ளவை; தமது மூக்கு, முகர் திறன், உணவு கிடைக்குமிடங்களை நினைவில் வைத்திருக்கும் ஆற்றல் என்பவற்றைப் பயன்படுத்தி சூழலை ஆராயும். மண் துருவுதல் (மூக்கினால் அழுத்தி தோண்டுதல்) இயற்கையான வலிமையான ஓர் உள்ளுணர்வாகும்; உணவு தேடவும் சூழலை ஆராயவும் இது உதவும், எல்லாவிதமான சூழலிலும் இது தொடரும்.

சமூக ரீதியாகப் பார்க்குமிடத்து, பன்றிகள் கூட்டமாகச் சேர்ந்து வாழும், படிநிலைக் கட்டமைப்புகளையும் வளர்த்துக்கொள்ளும்; பழக்கமான உறுப்பினர்களிடையே நிலையான தொடர்பு காணப்படும். தாய்ப்பன்றியும் அதன் குட்டிகளும் நெருங்கிய பிணைப்பைப் பேணிக்கொள்ளும்; கூட்டத்தினர் ஒருவரை ஒருவர் அடையாளம் காணுவர். பன்றிகள் பலவகை குரகுர ஒலிகளாலும் கத்தல்களாலும் தகவல் பரிமாறிக்கொள்ளும்; இவை மகிழ்ச்சி, எச்சரிக்கை, பசி, துன்பம் ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடும். உடல் வெப்பநிலையை சீராக்கவும் தோலைப் பராமரிக்கவும் இவை சேற்றிலோ நீரிலோ புரண்டு படுக்கும்; இது சுத்தமின்மையின் அறிகுறியல்ல, சாதாரணமான பழக்கமே. போதிய இடவசதி இருந்தால், தூங்கும் இடத்தையும் மலம் கழிக்கும் இடத்தையும் பன்றி வழக்கமாகச் சுத்தமாகவே வைத்திருக்கும்.

நாள்தோறும் பராமரிப்பு

• எப்போதும் சுத்தமான நீரையும், நாள்தோறும் அளவிட்ட சமநிலையான தீனியையும் வழங்கவும்
• காயங்கள், நொண்டல், பசியிலும் பழக்கத்திலும் மாற்றங்கள் ஆகியன தொடர்பாக மிருகத்தை பரிசோதிக்கவும்
• படுக்குமிடத்தையும் மலம் கழிக்குமிடத்தையும் சுத்தம் செய்து அசுத்தமான படுக்கையை அகற்றவும்
• இயற்கை உள்ளுணர்வுகளை பூர்த்தி செய்யும் வண்ணம் மண் துருவவும் தீனி தேடவும் வாய்ப்பளிக்கவும்

சூழல்

• வலிமையான, தப்பமுடியாத வேலி அமைக்கவும்; ஏனெனில் பன்றி வலிமை மிக்கது, தடைகளைத் தூக்கியோ தள்ளியோ விடக்கூடும்
• காற்று உள்ளடங்காத உலர்ந்த தங்குமிடத்தையும் வைக்கோல் போன்ற சுத்தமான படுக்கையையும் அமைக்கவும்
• குளிர்விப்பதற்கு சேற்றிடம் அல்லது நிழல் தரும் இடத்தை ஏற்பாடு செய்யவும்; ஏனெனில் பன்றி இலகுவில் அதிக வெப்பமடையும்
• மண் துருவுதல் ஏற்புடையதாகும் ஒரு இடத்தையும் விட்டுவைக்கவும்; ஏனெனில் இது நடந்தே தீரும்

மயிர்ப் பராமரிப்பும் கையாளுதலும்

பன்றிக்கு அதிக மயிர்ப் பராமரிப்பு தேவைப்படாது; ஆயினும் காய்ந்த தன்மை, வெயில் தழும்பு, ஒட்டுண்ணிகள், காயங்கள் ஆகியவற்றுக்காக தோலைப் பரிசோதிக்க வேண்டும். குளம்புகளும் கோரைப்பற்களும் அவ்வப்போது பராமரிப்பாளர் அல்லது கால்நடை வைத்தியரின் கவனிப்பு கோரக்கூடும். சிறு வயதிலிருந்தே பன்றியை அமைதியாகவும் நிலையாகவும் கையாள்வதற்குப் பழக்குதல் வேண்டும்; ஏனெனில் வளர்ந்த பன்றி கனமும் வலிமையும் மிக்கது, முரட்டான அல்லது நிலையற்ற நடத்தைக்கு நன்கு பதிலிறுக்காது.

பன்றி எல்லாவகை உணவையும் உண்ணும் இயல்புடையது; அகன்ற வகைமையான உணவை உண்ணும் என்றபோதும், ஆரோக்கியமாக இருக்கவும் அதிக எடையைத் தவிர்க்கவும் சமநிலையான தீனி அவசியம். பெரும்பாலான பன்றிகளுக்கு வயதுக்கேற்ப தயாரிக்கப்பட்ட தீனியோ தானிய அடிப்படையிலான உணவோ வழங்கப்பட்டு, அதனுடன் தீனி, புல், பொருத்தமான காய்கறிகள் சேர்க்கப்படும். வளர்ப்பு பன்றிகளுக்கு அதிகமாக உணவளித்துவிடும் போக்கு காணப்படுவதால், அளவை நிறுத்திக் கொடுத்து உடல் நிலையை கண்காணிக்க வேண்டும். எடுக்கும் அளவைவிட உணவின் தரமும் சமநிலையும் அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை.

பயிற்றுவிப்புக்கும் மனத் தூண்டலுக்குமாக சிறிதளவு பழம் அல்லது காய்கறியை உபயோகிக்கலாம்; ஆயினும் இவை தீனியில் ஓர் அற்பமான பகுதியாகவே இருக்கவேண்டும். தீனியில் எந்த மாற்றமும் படிப்படியாகவே செய்யப்படவேண்டும். சுத்தமான, புதிய நீர் எக்காலமும் கிடைக்கவேண்டும்; வெப்பமான வானிலையிலும் பாலூட்டும் காலத்திலும் நீர் தேவை கூர்மையாக அதிகரிக்கும்.

பன்றி பொதுவாக தாங்கும் திறன் மிக்க மிருகமேனும், இதன் ஆரோக்கியம் தீனி, தங்குமிடம், வழக்கமான பராமரிப்பு ஆகியவற்றைப் பெரிதும் சார்ந்திருக்கும். வளர்ப்பு பன்றிகளிடத்து அதிக எடை என்பது அடிக்கடி காணப்படும் பிரச்சினையாகும்; இது மூட்டு, கால், கண் தொடர்பான பிரச்சினைகளுக்கும் வழிவகுக்கலாம். தோல் தொல்லைகள், வெயில் தழும்பு, உள் வெளி ஒட்டுண்ணிகள், சுவாசக் கோளாறு ஆகியவற்றுக்கும் பன்றி ஆளாகக்கூடும்; ஈரமான அல்லது நெருக்கமான தங்குமிடத்தில் இது இன்னும் அதிகரிக்கும். நல்ல பராமரிப்புடன் வளர்க்கப்பட்டால், வளர்ப்பு இனத்துப் பன்றிகள் வழக்கமாக 12 முதல் 18 வருடங்கள் வரை வாழும்.

முன்னெச்சரிக்கை பராமரிப்பு

• அளவிட்ட சமநிலையான தீனி வழங்கி உடல் நிலையை மெலிதாக வைத்திருக்கவும்
• நல்ல காற்றோட்டமுள்ள சுத்தமான, உலர்ந்த தங்குமிடம் வழங்கவும்
• கால்நடை வைத்தியரின் ஆலோசனையுடன் ஒட்டுண்ணி கட்டுப்பாட்டுத் திட்டத்தைத் தொடரவும்
• குளம்பு, கோரைப்பல் பராமரிப்பையும் வழக்கமான ஆரோக்கிய பரிசோதனையையும் தொடர்ந்து செய்யவும்
• உள்ளூர் தடுப்பூசி, நகர்வு பதிவேடு தொடர்பான தேவைகளைப் பின்பற்றவும்

பன்றி பொதுவாக ஏறத்தாழ 5 முதல் 8 மாத வயதில் பாலியல் முதிர்ச்சி எய்தும்; ஆயினும் மிருகம் முழுமையாக வளரும்வரை பேரினப் பெருக்கம் தள்ளிவைக்கப்படுவதே வழக்கம். தாய்ப்பன்றி ஏறத்தாழ மூன்று வாரங்களுக்கொருமுறை காமச் சுழற்சிக்குள்ளாகும்; இதுள் குறுகிய காலத்திற்கே ஏற்புடையதாக இருக்கும். இணைவுக்குப் பின், கருவுறுகாலம் ஏறத்தாழ 114 நாட்கள் நீடிக்கும்; இதை மூன்று மாதங்கள், மூன்று வாரங்கள், மூன்று நாட்கள் என்று பெரும்பாலோர் நினைவில் வைத்திருப்பர்.

குட்டிகளின் தொகை பொதுவாக 8 முதல் 12 வரை இருக்கும்; ஆயினும் இது இனத்தையும் தாய்ப்பன்றியையும் பொறுத்து மாறும். பிறந்தவுடனேயே குட்டிகள் நகரவும் பாலூட்டவும் இயலும்; ஆரம்பகால வாழ்வில் தாயின் பாலையும் அரவணைப்பையும் நம்பியிருக்கும். இவை பொதுவாக பல வாரங்கள் வயதில் பால் மறக்கப்பட்டு, பின்னர் கெட்டியான தீனிக்கு மாற்றப்படும். பொறுப்புடன் பன்றிகளை இனவிருத்தி செய்வதற்கு தாய்ப்பன்றியின் பராமரிப்பு, குட்டிகளை வளர்ப்பதற்குரிய செலவும் இடமும், பிறக்கும் மிருகங்களுக்கு வீடு அல்லது நோக்கமும் திட்டமிடல் வேண்டும்.

பன்றி வளர்ப்பது உமக்கு ஏற்றதா

பன்றி வளர்ப்பது ஒரு பெரிய பொறுப்பாகும். வளர்ப்பு இனங்கள் 12 முதல் 18 வருடங்கள்வரை வாழக்கூடும்; ஆகவே ஒன்றை ஏற்றுக்கொள்வதென்பது ஒரு தசாப்தத்திற்கும் மேலாக நாள்தோறும் பராமரிப்பைத் திட்டமிடுவதைக் குறிக்கும். பன்றிக்கு பாதுகாப்பான வெளிநில இடமும் வலிமையான வேலியும் தேவை; ஏனெனில் சிறிய இனங்களும் கூட வலிமையும் பிடிவாதமும் மிக்கவை. தினமும் உணவளித்தல், சுத்தம் செய்தல், கவனிப்பு ஆகியவற்றுக்கு நேரம் ஒதுக்கவேண்டும்; பன்றி அல்லது பண்ணை மிருகங்களைச் சிகிச்சை செய்யும் கால்நடை வைத்தியரையும் அணுகக்கூடியதாக இருக்கவேண்டும். தீனி, படுக்கை, வேலி, கால்நடை வைத்தியப் பராமரிப்பு எனத் தொடர்ச்சியான செலவுகள் மிருகத்தின் முழு வாழ்நாள் முழுக்கவும் நீடிக்கும். பல இடங்களில் பன்றி வளர்ப்பு தொடர்பான ஒழுங்குவிதிகளும் காணப்படும், பதிவு, நகர்வு பதிவேடு உள்ளிட்டவை உள்ளடங்கலாக; ஒன்றைப் பெறுமுன் இவற்றை உறுதிசெய்துகொள்ள வேண்டும்.

எங்கிருந்து பெறலாம்

பொறுப்புள்ள இனவளர்ப்பாளர்கள், பண்ணைகள், மீட்பு நிலையங்கள் அல்லது சரணாலயங்கள் ஊடாக பன்றிகளைப் பெறலாம். மிருகங்கள் எவ்வாறு வளர்க்கப்படுகின்றன என்பதைக் காணும் வாய்ப்பு தரும், சாத்தியமான வளர்ந்த உடலளவு, சுபாவம் தொடர்பாக நேர்மையான விபரங்கள் தரும், ஆரோக்கியம் பின்னணி விபரங்களும் தரும் மூலத்தையே தெரிவு செய்யவும். மீட்பு நிலையங்களிலும் சரணாலயங்களிலும் அடிக்கடி வீடு தேடும் பன்றிகள் இருக்கும்; குறிப்பாக, வளர்ப்பாளர்களின் எதிர்பார்ப்புக்கு மேலாக வளர்ந்துவிட்ட வளர்ப்பு இனங்கள். பன்றி எவ்வளவு பெரிதாக வளரும் என்பதை மறைத்து அல்லது குறைத்துக் கூறும் மூலங்களைத் தவிர்க்கவும்.