அல்பாக்கா

அல்பாக்கா என்பது காமெலிடே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு நாட்டு மிருகமாகும், இதே குடும்பத்தில் லாமா, குவானாக்கோ, விகுஞ்ஞா ஆகியனவும் உள்ளடங்குகின்றன. இதன் தோற்றம் ஆண்டீஸ் மலைத்தொடரின் உயர்ந்த பிரதேசங்களில் ஏற்பட்டது. சுமை தூக்கும் தேவைக்காக அல்லாமல் மிருதுவான உரோமத்துக்காக ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களாக இது வளர்க்கப்பட்டு வருகிறது. வளர்ந்த மிருகம் தோள் உயரத்தில் 0.8 தொடக்கம் 1 மீற்றர் வரையும், நிறையில் 50 தொடக்கம் 84 கிலோ வரையும் இருக்கும், இது அதன் இனத்தவரான லாமாவிலும் பார்க்க மிகக் குறைந்த அளவினதாகும்.

உரோமத்துக்காகவே பிரதானமாக அல்பாக்கா வளர்க்கப்பட்டாலும், பல வளர்ப்பாளர்கள் இதனை மேய்ச்சல் நிலத்துக்கான துணை மிருகமாகவும் சிறிய பண்ணை மிருகமாகவும் வைத்திருக்கிறார்கள். இவை கூட்டமாக வாழும் இயல்புடையவை, தனித்து விடப்பட்டால் ஆரோக்கியமாக இருக்க மாட்டா. அதனால் எப்போதும் இரண்டுக்கு மேற்பட்ட எண்ணிக்கையிலேயே வளர்க்கப்படும். இவற்றின் சுபாவம் பொதுவாக அமைதியும் ஆர்வமும் கலந்ததாக இருக்கும், கடிப்பது அரிதாகவே நடக்கும். கடுமையான நடத்தைக்குப் பதிலாக மென்மையான உறுமல் ஒலியும் உடல் அசைவுகளும் மூலமே இவற்றின் தொடர்பாடல் பெரும்பாலும் நடைபெறும்.

ஒரு மிருக வகையாக அல்பாக்கா கிராமிய அல்லது அரை கிராமிய சூழலுக்கே பொருந்தும், அங்கு மேய்ச்சலுக்கான காணி, பாதுகாப்பான வேலி, வெயிலிலும் ஈரப்பதத்திலும் இருந்து பாதுகாப்பு தேவைப்படும். இது வீட்டுள் வளர்க்கும் செல்ல மிருகமல்ல, மாறாக பண்ணை மிருக வகையைச் சேர்ந்தது என்பதால், இதனை வளர்ப்பதற்கு பிரதேச அபிவிருத்தி அல்லது விவசாய ஒழுங்குவிதிகள் பொருந்தக்கூடும்.

அல்பாக்கா யாருக்குப் பொருத்தமானது

காணி வைத்திருக்கிறவர், ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட மிருகங்களை வளர்க்க முடிகிறவர், வருடாந்தம் உரோம் கத்தரிப்பு மற்றும் வழமையான பண்ணை பராமரிப்புக்கு தயாராக இருக்கிறவருக்கு அல்பாக்கா பொருத்தமானது. வீட்டு அறை அல்லது நகர்ப்புற வாழ்க்கைக்கும், ஒரேயொரு மிருகத்தை வளர்க்க விரும்புகிறவர்களுக்கும், மேய்ச்சல் காணியோ தங்குமிடமோ இல்லாதவர்களுக்கும் இது பொருந்தாது.

அல்பாக்காவுக்கு இரண்டே இனவகைகள்தான் உண்டு, இரண்டுமே உருவளவு அல்லது உடற்கட்டு அடிப்படையில் அல்லாமல் உரோமத்தின் அமைப்பினை வைத்தே வரையறுக்கப்படுகின்றன. உடல் வடிவிலும் சுபாவத்திலும் இரண்டு இனவகைகளும் பெருமளவு ஒத்திருப்பதால், எந்த வகையான உரோமத்தை பெறவேண்டும் என்பதன் அடிப்படையிலேயே பொதுவாக தெரிவு நடைபெறும். உலகம் முழுவதிலும் ஹுவாக்காயா இனவகையே சூரியை விட அதிகமாகக் காணப்படுகிறது.

இனவகைகள் எவ்வாறு பிரிக்கப்படுகின்றன

இரண்டு இனவகைகளும் ஒரே சிற்றினத்தைச் சேர்ந்தவை, ஒன்றுடன் ஒன்று இனவிருத்தி செய்யக்கூடியவை. உரோமத்தின் பண்புகளை வைத்தே இவை பிரிக்கப்படுகின்றன. ஹுவாக்காயாவின் உரோமம் இழுவைத்தன்மையும் மீள்தன்மையும் கொண்டது, சூரியினுடையது மென்மையும் பளபளப்பும் கொண்டது. ஒவ்வொரு இனவகைக்குள்ளும் மிருகங்கள் பொதுவாக உரோம வர்ணத்தினால் அடையாளப்படுத்தப்படும், வெள்ளை தொடக்கம் மங்கிய மஞ்சள் கலந்த பழுப்பு, பழுப்பு, சாம்பல், கறுப்பு வரை இயற்கையான வர்ணங்களில் இது வியாபித்திருக்கும்.

அமெரிக்க கண்டத்தின் மிகவும் பழைமையான நாட்டு மிருகங்களில் அல்பாக்காவும் ஒன்று. தற்போதைய பேரு நாடும் அதைச் சூழவுள்ள பிரதேசங்களும் அடங்கிய உயர்ந்த ஆண்டீஸ் மலைகளிலேயே இது நாட்டு மிருகமாக்கப்பட்டது, அங்கு பல்லாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்னரே காமெலிட் மிருகங்களை மந்தையாக வளர்த்த சான்றுகளை தொல்பொருள் ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. மரபணு ஆய்வுகளின்படி அல்பாக்கா முதன்மையாக காட்டு விகுஞ்ஞாவிலிருந்தே பரிணமித்திருக்கிறது, இது இதன் விஞ்ஞான நாமமான Vicugna pacos-இல் பிரதிபலிக்கின்றது.

பிரதானமாக சுமை தூக்கும் நோக்குடன் வளர்க்கப்பட்ட, உருவில் பெரியதான லாமாவைப் போலல்லாமல், அல்பாக்கா அதன் உரோமத்தின் தரத்துக்காகவே தெரிவு செய்யப்பட்டது. கொலம்பஸுக்கு முந்திய காலகட்ட ஆண்டீஸ் பண்பாடுகளில் அல்பாக்கா உரோமம் ஒரு மதிப்புள்ள பொருளாகக் கருதப்பட்டது, மிருகங்கள் உயர் பிரதேச புற்தரைகளில் பெரும் மந்தைகளாக பராமரிக்கப்பட்டன.

பதினாறாம் நூற்றாண்டில் ஐரோப்பியரின் வருகை ஆண்டீஸ் மந்தை வளர்ப்பு முறையை பாதித்தது, அந்த காலப்பகுதியில் அல்பாக்கா எண்ணிக்கை கடுமையாகக் குறைந்தது. ஆயினும் இந்த சிற்றினம் அதற்கு மிகவும் ஏற்ற உயர் மலைப் பிரதேசங்களில் தப்பிப் பிழைத்தது, ஆண்டீஸ் சமூகங்களிடையே மந்தை வளர்ப்பு பாரம்பரியம் தொடர்ந்து காணப்பட்டது.

இருபதாம் நூற்றாண்டின் இறுதிப் பகுதியிலிருந்து அல்பாக்கா தென் அமெரிக்காவுக்கு வெளியேயுள்ள நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டு நிலைபேறு அடைந்தது, ஆஸ்திரேலியா, அமெரிக்க ஐக்கிய அரசு மற்றும் ஐரோப்பாவின் சில பாகங்கள் உட்பட, அங்கு உரோமத்துக்காகவும் சிறிய பண்ணை மிருகமாகவும் இது வளர்க்கப்படுகிறது. இன்று வரையும் அதிக அல்பாக்கா தொகையைக் கொண்ட நாடாக பேரு காணப்படுகிறது.

அல்பாக்காவின் உடல் கச்சிதமாக அமைந்திருக்கும், கழுத்து நீண்டு நிமிர்ந்திருக்கும், தலை சிறியது, கண்கள் பெரியவை, காதுகள் கூர்மையாக நிமிர்ந்து காணப்படும். கால்கள் மெலிந்தவை, குளம்புகளுக்குப் பதிலாக மெத்தை போன்ற அடிப்பாகத்துடனான இரு விரல் பாதங்களில் முடிவடையும். உடல் தொடர்ந்து வளரும் உரோமத்தால் மூடப்பட்டிருக்கும், வருடாந்தம் கத்தரிப்பு மூலம் இது அகற்றப்படும். லாமாவுடன் ஒப்பிடும்போது அல்பாக்கா சிறியது, முகம் மேலும் உருண்டையானது, காதுகள் குட்டையானவை, லாமாவின் நீளமான வாழைப்பழ வடிவ காதுகள் இதற்குக் கிடையாது.

இனவகைகளுக்கிடையிலான தோற்ற வேறுபாடு

இரு இனவகைகளுக்கும் இடையிலான முதன்மையான வெளித்தோற்ற வேறுபாடு உரோம அமைப்பிலேயே காணப்படுகிறது. ஹுவாக்காயாவின் உரோமம் சுருண்டு, அடர்த்தியாக உடலிலிருந்து நிமிர்ந்து நிற்கும், இது பஞ்சு போன்ற, டெடி பேர் தோற்றத்தை அளிக்கும். சூரியினுடைய உரோமம் நீண்டு தனித்தனி வளையங்களாகத் தொங்கும், இது மேலும் மென்மையான, இறங்கிய தோற்றத்தை அளிக்கும். உடல் அளவும் கட்டமைப்பும் இரு இனவகைகளிலும் பெரும்பாலும் ஒரே தன்மையானதே.

அல்பாக்கா ஒரு இரையாகக்கூடிய மிருகம், வலுவான மந்தை உள்ளுணர்வு கொண்டது, எண்ணிக்கையிலேயே பாதுகாப்பு எனும் தேவை இதன் நடத்தையில் தெளிவாகத் தெரியும். தனித்து விடப்படும் அல்பாக்கா பொதுவாக பதற்றமடையும், அதனாலேயே இவை குழுவாக வளர்க்கப்படுகின்றன. மந்தைக்குள் இவை தளர்வான சமூக ஒழுங்கை உருவாக்கி, நாளின் பெரும்பகுதியை ஒன்றுசேர்ந்து மேய்வதில் செலவிடும். இவை அபாயத்தைக் கண்டறியும் விழிப்புடன் இருக்கும், ஆபத்தை உணர்ந்தால் எச்சரிக்கை சத்தமிடும்.

பல்வேறு மென்மையான ஒலிகள் மூலம் அல்பாக்கா தொடர்பாடல் நடத்தும், இவற்றுள் மிகவும் பொதுவானது மென்மையான உறுமல், இதனுடன் காதின் நிலையும் கழுத்தின் அசைவும் போன்ற உடல் மொழியும் சேர்ந்து பயன்படும். இவை பொதுவாக அமைதியான மிருகங்கள். துப்புதல் என்பது இவற்றின் இயல்பான நடத்தையின் ஒரு பாகம், மந்தைக்குள் உணவு அல்லது தரவரிசை தொடர்பான முரண்பாடுகளைத் தீர்ப்பதற்கே பிரதானமாக இது பயன்படுத்தப்படும், மனிதரை விட மற்ற அல்பாக்காக்களை நோக்கியே இது அதிகமாக செலுத்தப்படும்.

அநேகமான அல்பாக்காக்கள் ஆரம்பத்தில் தொடுவதற்கு தயங்கும், பிடித்துக் கொள்ளப்படுவதையோ இறுக்கமாக பிடிக்கப்படுவதையோ விரும்பாது. அமைதியான, தொடர்ச்சியான கையாளுகையின் மூலம் இவை மனித வருகைக்குப் பழக்கப்படும். இவை இயல்பாகவே ஆக்ரோஷமானவை அல்ல, கடிப்பது அரிதே நடக்கும், ஏனெனில் இவற்றுக்கு மேல் வாய் முன் பற்கள் இல்லை.

அன்றாட பராமரிப்பு

• சுத்தமான மேய்ச்சல் காணி அல்லது தரமான வைக்கோலை வழங்கவும்
• எப்போதும் சுத்தமான தண்ணீர் கிடைப்பதை உறுதி செய்யவும்
• ஒவ்வொரு மிருகத்தினதும் சாதாரண நிலைப்பாடு, பசி, கழிவை கவனிக்கவும்
• மந்தை பாதுகாப்புக்காக குறைந்தபட்சம் இரு அல்பாக்காக்களை ஒன்றாக வைத்திருக்கவும்

சூழல்

• அல்பாக்காக்களை உள்ளேயும் வேட்டையாடும் மிருகங்களை வெளியேயும் தடுக்க பாதுகாப்பான வேலி
• நிழலுக்கும் மழை காற்றிலிருந்து பாதுகாப்புக்கும் மூன்று பக்கம் மூடப்பட்ட தங்குமிடம் அல்லது கொட்டில்
• கால் மற்றும் ஒட்டுண்ணி தொல்லைகளைக் குறைக்க தண்ணீர் நன்கு வடியும் காணி
• வெப்பமான காலநிலையில் நிழலும் காற்றோட்டமும், ஏனெனில் அல்பாக்கா குளிரை விட வெப்பத்தையே குறைவாகவே தாங்கும்

உரோம் பராமரிப்பும் கையாளுகையும்

உரோமத்தை சேகரிக்கவும் வெப்பத் தொல்லையைத் தவிர்க்கவும் வருடத்துக்கு ஒருமுறை, பொதுவாக வசந்த காலத்தில், அல்பாக்கா கத்தரிக்கப்படும். நகங்களை அவ்வப்போது வெட்டவேண்டும், கீழ் முன் பற்கள் தொடர்ந்து வளர்வதால் பற்களையும் பரிசோதிக்க வேண்டும். அல்பாக்காவை அமைதியாக கையாளவும், திடீரென இறுக்கமாகப் பிடிப்பதைத் தவிர்க்கவும், முன்னாலிருந்து அல்லாமல் பக்கவாட்டிலிருந்து அணுகவும்.

அல்பாக்காவுக்கு மூன்று பகுதிகளாக பிரிந்த வயிறு உண்டு, தாவரப் பொருளை திறமையாக நொதிக்க வைக்கும். வளர்ச்சிக் காலத்தில் உணவின் பெரும் பகுதி மேய்ச்சல் புல்லாகவும், மேய்ச்சல் காணி குறைவாகவோ கிடைக்காமலோ இருக்கும்போது வைக்கோலாகவும் இருக்கும். இதே எடையுள்ள பெரிய பண்ணை மிருகங்களுடன் ஒப்பிடும்போது இவை ஒப்பீட்டளவில் குறைவாகவே உண்ணும், வேரோடு பிடுங்காமல் மென்மையாகவே மேய்வது இவற்றின் வழக்கம். வளமான அல்லது அதிக ஆற்றல் தரும் தீவனத்தை அதிகமாக வழங்குவது கொழுப்பையும் உடல்நல தொல்லைகளையும் தரக்கூடும், அதனால் செறிவூட்டப்பட்ட தீவனம் வழங்கப்பட்டாலும் மிகக் குறைந்த அளவிலேயே வழங்கப்படும்.

சிற்றுண்டிகள் குறைந்த அளவிலேயே வழங்கப்பட வேண்டும், தீவனத்துக்குப் பதிலீடாக ஒருபோதும் வழங்கக்கூடாது. பல பிரதேசங்களில் மேய்ச்சலும் வைக்கோலும் போதுமான கனிமச் சத்துக்களை வழங்குவதில்லை, அதனால் காமெலிட் மிருகங்களுக்கு ஏற்ற கனிமச் சத்துத் துணை தேவைப்படக்கூடும். சுத்தமான, புத்தம்புது தண்ணீர் எப்போதும் கிடைக்க வேண்டும், வெப்பமான காலநிலையிலும் பாலூட்டும் காலப்பகுதியிலும் நீர் உட்கொள்ளல் அதிகரிக்கும்.

நல்ல பராமரிப்புடன் அல்பாக்கா உறுதியான மிருகமாகும், வழமையான ஆயுட்காலம் ஏறத்தாழ 15 தொடக்கம் 20 வருடங்கள். இவை இரையாகக்கூடிய மிருகங்கள் என்பதால், நோயை மறைத்து வைக்கும் போக்கு கொண்டவை, அதனால் நிலைப்பாடு, பசி அல்லது கழிவில் ஏற்படும் நுண்ணிய மாற்றங்களே பெரும்பாலும் ஏதோ தவறு நடக்கிறது என்பதற்கான முதல் அடையாளமாக இருக்கும். பல பொதுவான தொல்லைகள் ஒட்டுண்ணிகள், பற்கள், கால்கள், வெப்பம் தொடர்பானவை.

தடுப்பு பராமரிப்பு

• வழமையான ஒட்டுண்ணி கட்டுப்பாடும் மேய்ச்சல் காணி முகாமையும்
• வெப்பத் தாக்கத்தைத் தடுக்க வருடாந்த உரோம் கத்தரிப்பு
• பற்கள், நகங்கள், உடல் நிலையின் வழமையான பரிசோதனை
• பிரதேசத்துக்கேற்ப பரிந்துரைக்கப்படும் தடுப்பூசிகள்
• மந்தையில் சேர்ப்பதற்கு முன்னர் புதிய மிருகங்களை தனிமைப்படுத்துதல்

அல்பாக்கா பொதுவாக ஏறத்தாழ ஒன்று தொடக்கம் இரு வயதுக்குள் இனவிருத்தி முதிர்ச்சியை அடையும், பெண் அல்பாக்காக்கள் ஏற்ற உருவளவை அடைந்தபின் பொதுவாக 12 தொடக்கம் 18 மாத வயதில் இனவிருத்தி செய்யப்படும், ஆண் அல்பாக்காக்கள் இதைவிட சற்று பிந்தியே முதிர்ச்சி அடையும். பெண் அல்பாக்காக்கள் தூண்டப்பட்ட கருமுட்டை வெளியீட்டைக் கொண்டவை, அதாவது வழமையான சுழற்சிக்குப் பதிலாக இணைவு மூலமே கருமுட்டை வெளியீடு தூண்டப்படும், அதனால் வருடத்தின் பெரும் பகுதியில் இனவிருத்தி நடைபெறக்கூடும். 'கஷ்' எனப்படும் உட்கார்ந்த நிலையில் பெண் இருக்கும்போது இணைவு நடைபெறும்.

கருவுறும் காலம் நீண்டதாகும், ஏறத்தாழ 11 தொடக்கம் 12 மாதங்கள் நீடிக்கும், கிட்டத்தட்ட எப்போதும் ஒரேயொரு குட்டியையே பெற்றெடுக்கும், இது கிறியா என அழைக்கப்படும். இரட்டைக் குட்டிகள் மிகவும் அரிதானவை. பிரசவம் பொதுவாகப் பகற்பொழுதிலேயே நிகழும். பிறந்த சில மணித்தியாலங்களுக்குள் கிறியா நின்று பால் அருந்தத் தொடங்கும், பால்மறத்தல் பல மாதங்களில் மெதுவாக நடைபெறும்.

அல்பாக்கா உங்களுக்குப் பொருத்தமா

அல்பாக்காவுக்கு மேய்ச்சல் காணி, பாதுகாப்பான வேலி, தங்குமிடம் தேவை, இவை குழுவாகவே வளர்க்கப்பட வேண்டும் என்பதால் குறைந்தபட்சம் இரு மிருகங்களை ஏற்பதற்குத் திட்டமிட வேண்டும். இவை ஏறத்தாழ 15 தொடக்கம் 20 வருடங்கள் வாழும், இது ஏனைய பண்ணை மிருகங்களுக்கு ஒப்பான நீண்டகால அர்ப்பணிப்பாக ஆக்குகிறது. தொடர்ச்சியான செலவுகளில் தீவனமும் வைக்கோலும், வருடாந்த உரோம் கத்தரிப்பு, ஒட்டுண்ணி கட்டுப்பாடு, கால்நடை வைத்திய பராமரிப்பு, வேலி பராமரிப்பு உள்ளடங்கும். இவை வீட்டுக்குள் அல்லது நகர்ப்புற வாழ்க்கைக்குப் பொருந்தாதவை, இவற்றை வளர்ப்பதற்கு பிரதேச விவசாய அல்லது அபிவிருத்தி ஒழுங்குவிதிகள் பொருந்தக்கூடும்.

எங்கிருந்து பெறுவது

அல்பாக்காக்கள் பொதுவாக நிறுவப்பட்ட வளர்ப்பாளர்களிடமிருந்தோ சிறு பண்ணைகளிடமிருந்தோ வாங்கப்படும், சில வேளைகளில் புதிய தங்குமிடம் தேவைப்படும் மிருகங்களுக்கான மீட்பு அல்லது மறுவாழ்வு நிறுவனங்கள் மூலமும் கிடைக்கக்கூடும். ஆரோக்கியமான, நன்கு பழக்கப்படுத்தப்பட்ட மிருகங்களை வைத்திருக்கும், மந்தையைப் பார்வையிட அனுமதிக்கும், பராமரிப்பு தொடர்பாக ஆலோசனை வழங்கக்கூடிய மூலத்திலிருந்தே வாங்கவும். அல்பாக்காவுக்கு துணை அவசியம் என்பதால், ஒரே சமயத்தில் ஒன்றுக்கு மேற்பட்டவற்றை பெறத் திட்டமிடவும்.