Strihåret vorstehhund-griffon

Korthalsgriffonen er ein mellomstor jakthund utvikla for å arbeide tett på skyttaren i variert terreng. Han står for fuglevilt og apporterer både på land og i vatn, noko som gjer han til ein allsidig fuglehund heller enn ein reindyrka standhund eller apportør. Rasen er bygd for uthald og roleg, målretta arbeid, ikkje for rein fart.

Det mest kjenneteiknande trekket er den grove, stive dekkpelsen over ein mjuk, isolerande underull. Denne doble pelsen står imot tornekratt, kulde og fukt, og rasen har markerte augebryn, barter og skjegg i andletet. Heilskapsinntrykket er ein solid, kvadratisk bygd hund som ser robust ut, men som bevegar seg med ein lett og balansert gange.

Som følgjesvenn er korthalsgriffonen menneskeorientert og knyter seg tett til familien sin. Han er som regel roleg og stabil saman med born og andre familiemedlemmer, og han svarar godt på konsekvent trening. Fordi rasen er avla fram for å samarbeide tett med ein førar, trivst han best når han får vere med i kvardagen og har ei oppgåve å løyse.

Kva slags eigar passar rasen for

Rasen passar for aktive hushald som kan tilby dagleg fysisk aktivitet og mental stimulering. Han passar godt for jegarar som vil ha éin hund til både hønsefugl og vassfugl, og for eigarar utan jaktinteresse som er villige til å byte jakt ut med strukturert aktivitet som luktarbeid (nysøk), lange turar eller hundesport. Rasen passar dårlegare for folk som er borte frå heimen store delar av dagen, eller som ønskjer ein roleg husvenn med lågt energinivå, sidan ein griffon som får for lite mosjon, lett kan verte rastlaus.

Korthalsgriffonen kan sporast tilbake til arbeidet til Eduard Karel Korthals, ein nederlandsk jaktentusiast som starta eit målretta avlsprogram på 1870-talet. Målet hans var éin allsidig fuglehund som kunne jakte fleire typar vilt, stå for fugl og apportere frå både land og vatn, samstundes som han arbeidde roleg under skoteld.

Korthals førte nøye avlsjournalar og bygde på ei blanding av ruhåra hundar og standhundtypar for å feste den grove pelsen og den tette, samarbeidsvillige jaktstilen. Fordi avlsarbeidet hans var så avgjerande for rasen, er hunden på det europeiske fastlandet stort sett kjend nettopp som korthalsgriffon.

Sjølv om Korthals var nederlandsk, og Nederland som regel vert rekna som opphavslandet til rasen, gjekk mykje av utviklingsarbeidet og den tidlege marknadsføringa føre seg på tvers av Nederland, Tyskland og Frankrike. Denne felles europeiske historia kjem til uttrykk ved at rasen framleis vert anerkjend under fleire ulike nasjonale namn.

Rasen kom til Nord-Amerika før overgangen til 1900-talet, og han har sidan halde fram som ein relativt sjeldan, men stabilt vedlikehalden jakt- og følgjehund. I dag er han anerkjend av dei store hundeorganisasjonane som ein standhundrase.

Korthalsgriffonen framstår som ein mellomstor, tilnærma kvadratisk hund med moderat beinbygnad og kroppsvolum. Kroppen er muskuløs utan å vere tung, og han er skapt for ein heil dag med feltarbeid. Hovudet har kraftige augebryn, bart og skjegg, og auga er store og runde med eit vake, vennleg uttrykk.

Det mest avgjerande kjenneteiknet er pelsen: eit grovt, rett dekkhår som kjennest stritt mot handa, og som ligg over ein fin og tett underull. Strukturen er funksjonell: pelsen slepper vatnet av og står imot kratt og klunger.

Pels og fargar

Dekkhåret skal kjennest hardt og stritt, ikkje mjukt eller krøllete. Vanlege fargar er stålgrått med brune teikningar, heilt kastanjebrunt, og ulike roan-mønster. Det er den grove teksturen og det doble pelslaget som gjev rasen den vêrbestandige arbeidsevna, så ein pels som er for mjuk, vert rekna som ein feil mot standarden.

Korthalsgriffonen er kjend for eit jamt og samarbeidsvillig temperament. Han knyter seg tett til familien og held seg gjerne i nærleiken av folka sine, ein eigenskap som kjem direkte frå avlshistoria som ein tett-arbeidande fuglehund. Saman med born er han som regel tolmodig og mild, og han kjem vanlegvis godt overeins med andre hundar.

Overfor framande er rasen som regel tilbakehalden heller enn aggressiv, ofte avventande i starten og vennleg når han vert introdusert. Denne vakne naturen gjer han til ein grei vakthund, sjølv om han ikkje er ein vernehund. Saman med andre kjæledyr kjem han som regel godt overeins, men jaktbakgrunnen gjer at små dyr kan utløyse jaging eller standåtferd.

Rasen er intelligent og ivrig etter å samarbeide, noko som gjer han mottakeleg for trening, men som òg tyder at han treng mental stimulering. Ein griffon som keiar seg, kan grave, tygge på ting eller verte høglydt. Dagleg samvær og ein tydeleg rutine held temperamentet i god balanse.

Pelspleie

• Børst pelsen éin til to gonger i veka for å fjerne daudt hår og hindre samanfiltring i skjegg og bart.
• Handlugg pelsen sjølv, eller få han stelt profesjonelt nokre gonger i året, for å halde på den rette, grove teksturen. Unngå kraftig klipping med maskin, sidan det mjukar opp pelsen.
• Reingjer skjegget og barten etter måltid og vassdrikking, sidan mat og rusk lett samlar seg der.
• Sjekk øyra vekentleg, og tørk dei etter symjing, for å redusere risikoen for infeksjon.
• Klipp klørne månadleg, og børst tennene fleire gonger i veka.

Mosjon

• Set av minst 60 minutt til aktiv mosjon dagleg, fordelt på turar, joggeturar eller feltarbeid.
• Ta med apporteringsleik og symjing, som høver godt med dei naturlege instinkta til rasen.
• Legg til luktarbeid eller treningsøkter for å dekkje dei mentale behova saman med dei fysiske.
• Bruk eit inngjerda område for aktivitet utan band, sidan jaktinstinktet kan dra hunden av garde etter fuglar eller vilt.

Bumiljø

Korthalsgriffonen tilpassar seg dei fleste heimar så lenge han får dagleg mosjon, men han trivst best med tilgang til hage og jamleg utearbeid. Den vêrbestandige pelsen gjer at han toler kulde og fukt godt. Han føretrekkjer å vere nær familien sin, og han trivst dårleg med å vere åleine over lengre periodar.

Korthalsgriffonen trivst godt på ein fullverdig, balansert kost utforma for aktive mellomstore hundar. Arbeids- og jakthundar forbrenner meir energi og kan trenge meir kaloririk mat eller større porsjonar i sesongen, medan dei mindre aktive hundane treng nøye porsjonskontroll for å unngå overvekt. Tilpass alltid mengda etter holdet til hunden, i staden for å gje same mengd heile året.

Godbitar og tilskot

Hald godbitar til om lag 10 prosent av dei daglege kaloriane, og bruk små treningsgodbitar under treningsøktene. Dei fleste friske hundar på ein fullverdig kost treng ikkje tilskot. Snakk med veterinæren om leddstøtte eller fiskeolje, særleg for eldre eller hardtarbeidande hundar.

Korthalsgriffonen er stort sett ein hardfør rase med ei forventa levetid på 12 til 15 år. Ansvarlege oppdrettarar screenar avlsdyra for arvelege tilstandar, og jamleg førebyggjande helsestell held dei fleste hundane friske og aktive langt opp i alderen. Som hos alle aktive jakthundar fortener ledd og øyre regelmessig merksemd.

Førebyggjande helsestell

• Hald kjernevaksinar og parasittførebygging oppdaterte.
• Book årlege veterinærkontrollar, og gå over til to gonger i året for seniorhundar.
• Hald ei sunn vekt for å verne ledda.
• Børst tennene jamleg, og sjekk øyra vekentleg.
• Spør oppdrettaren om resultat frå hofte- og augescreening før du kjøper valp.

Korthalsgriffonen er ein av dei mest lærevillige fuglehundrasane, fordi han er avla fram for å samarbeide tett med ein førar. Han lærer raskt, vil gjerne arbeide saman med eigaren sin, og reagerer dårleg på hard handsaming. Korte, konsekvente treningsøkter held merksemda hans oppe og byggjer påliteleg åtferd. Tidleg sosialisering med menneske, stader og andre dyr legg grunnlaget for ein trygg vaksenhund.

Grunnleggjande trening

1. Start med sosialisering og skånsam handsaming allereie i valpealderen.
2. Lær hunden namnet sitt og eit påliteleg innkall tidleg, sidan jaktdrifta kan trekkje han bort.
3. Bygg grunnleggjande lydigheit: sitt, bli, ligg og god førsel i band.
4. Introduser apportering og vassarbeid for å kanalisere dei naturlege instinkta.
5. Legg til meir avansert trening eller felttrening når grunnlaget sit.

Ansvarleg avl på korthalsgriffon startar med helsescreena foreldredyr som samsvarar med rasestandarden når det gjeld pelstekstur, bygning og temperament. Hundane oppnår som regel fysisk mognad før dei vert brukte i avl, og seriøse oppdrettarar ventar til begge foreldra har fullført tilrådde hofte- og augeundersøkingar.

Etter ei vellukka paring varer drektigheita i om lag ni veker. Tispa bør ha eit roleg valpingsområde og tett oppfølging etter kvart som termindatoen nærmar seg. Valpane vert fødde blinde og hjelpelause, og er heilt avhengige av mora dei første vekene.

Å ta hand om kullet inneber å halde valpane varme, sørgje for at kvar einskild diar, og starte forsiktig sosialisering når auga og øyra opnar seg. Tidleg handsaming og eksponering for vanlege lydar og synsinntrykk i heimen bidreg til trygge, menneskeorienterte vaksenhundar. Valpane flyttar vanlegvis til nye heimar etter avvenning og ei første runde med veterinærkontroll.

Registrere en Strihåret vorstehhund-griffon i Norge

En skanning gir bare det nummeret registeret svarer med. Gi din Strihåret vorstehhund-griffon et register som svarer med ditt: gratis profil med bilde, opplysninger og kontaktinformasjon, gyldig hele hundelivet uten gebyr. Registreringen gjøres én gang og står seg.

Chipen settes hos veterinæren; registreringen av nummeret er din jobb, og et uregistrert nummer fører ingen steder. Registrer mikrochipen gratis på livstidsplanen: alle merker godtas, flytting oppdateres uten kostnad, og oppføringen svarer på oppslag hele døgnet, i Norge og utenfor. Opprett gratis konto og bli ferdig med begge deler nå.