Burmilla

Burmilla er ein mellomstor huskatt med opphav i Storbritannia. Han oppstod gjennom ei tilfeldig krysning mellom ein burmeser og ein chinchilla-perser, og han ber drag frå begge. Kroppen har den muskuløse og kompakte bygnaden til burmeseren, medan pelsen viser det sølvskugga eller tippa mønsteret som høyrer til chinchilla-sida.

Rasen er muskuløs utan å vere tung, og hos korthårsvarianten ligg pelsen tett inntil kroppen. Augo er store og uttrykksfulle, som regel grøne, og innramma av ein mørkare strek som gjev andletet eit markert preg. Dei fleste kattane veg mellom 3 og 6 kg.

Burmilla er sosial og glad i menneske. Han held på eit leikent og nysgjerrig lynne langt inn i vaksen alder og held seg gjerne nær familien. Lynnet er mildt og godlynt, noko som passar i heimar med born og andre dyr.

Kven han passar for

Burmilla passar i heimar som ønskjer ein kjærleg katt med eit roleg, men leikent lynne. Han trivst i familiar, hos folk som ofte er heime, og i heimar med fleire kjæledyr. Han taklar ikkje lange periodar åleine, så han passar for eigarar som kan gje han dagleg selskap og samvær.

Burmilla kan sporast tilbake til éi tilfeldig paring i England i 1981. Ei lilla burmeserhoe som høyrde til baronesse Miranda von Kirchberg, para seg med ein chinchilla-perserhann i same husstand. Paringa var utilsikta, men dei fire kattungane som kom, var slåande korthårskattar med skugga sølvpelsar.

Kvaliteten på dei fyrste ungane fekk oppdrettarar til å utvikle krysninga med vilje. Eit avlsprogram vart sett opp for å feste typen og sølvpelsen, samstundes som burmeserkroppen og det milde lynnet vart teke vare på. Rasen fekk namnet burmilla, sett saman av burmeser og chinchilla.

Gjennom 1980- og 1990-talet vart rasen vidareutvikla i Storbritannia og spreidde seg deretter til andre land. Raseklubbar vart skipa for å fastsetje ein standard og for å styre innkryssing tilbake til burmeser der det trongst for å halde genmaterialet friskt.

Avlsorganisasjonane godkjende burmilla i åra som følgde, og han er no registrert hos fleire store katteforbund. Rasen er framleis mindre vanleg enn mange eldre rasar, men han har ei stabil tilhengarskare blant eigarar som set pris på utsjånaden og det lette lynnet.

Burmilla har ein mellomstor bygnad som er muskuløs og velbalansert, korkje slank eller tettbygd. Hovudet er svakt avrunda med eit kort snuteparti og mellomstore øyre plasserte godt frå kvarandre. Augo er store, sette noko breidt, og oftast grøne, med mørkare innramming rundt augo, nase og lipper som rammar inn andletet. Beina er av middels lengd, og halen er middels til lang og spissar seg litt.

Pels og fargar

Det mest kjenneteiknande draget er den sølvfarga underpelsen med mørkare tipping eller skugge på hårendane. Hos ein tippa katt ber berre sjølve tuppane farge, noko som gjev eit lyst og glitrande inntrykk. Hos ein skugga katt går fargen lenger ned i håret og gjev ein djupare tone. Grunnfargen under sølvet kan vere svart, brun, blå, sjokolade, lilla eller raud og krem, noko som gjev eit spekter av totalfargar. Ein langhåra variant finst og vert godkjend av somme register; han ber dei same mønstera på ein mjukare, semilang pels.

Burmilla er ein kjærleg og godlynt katt som held seg knytt til folka sine. Han følgjer gjerne familiemedlemmene frå rom til rom og oppsøkjer fang og selskap, men er som regel mindre krevjande og mindre høglydd enn burmeseren han stammar frå. Det leikne og nysgjerrige lynnet frå ungdomstida varer i mange år, så rasen held på interessa for leiker og spel langt inn i vaksen alder.

Med familien er burmilla mild og tolmodig, noko som gjer han til eit godt val for heimar med born som handterer kattar varsamt. Overfor framande er han vanlegvis avslappa og nysgjerrig heller enn sky, og mange helsar på gjester. Med andre kjæledyr er han sosial og tilpassar seg godt til andre kattar og til kattevennlege hundar.

Rasen er intelligent og likar samspel. Vert han åleine i lange periodar utan selskap eller stimulans, kan han keie seg, så han trivst best der han har anten menneskeleg merksemd eller eit anna dyr som selskap.

Pelspleie

• Børst korthårspelsen ein gong i veka for å fjerne laust hår og halde han blank.
• Børst den semilanghåra varianten to eller tre gonger i veka for å hindre floker.
• Sjekk og reins øyra etter behov, og klipp klørne med nokre vekers mellomrom.
• Puss tennene jamleg for å støtte tannhelsa.

Mosjon

• Tilby dagleg interaktiv leik med fiskestangleiker, ballar eller aktiviseringsfôrbrett.
• Gje klatremoglegheiter som eit klatretre for å nytte smidigheita til rasen.
• Byt ut leiker for å halde det nysgjerrige sinnet engasjert.

Miljø

Burmilla passar for innandørsliv eller ein heim med trygg, overvaka utetilgang. Han set pris på selskap og trivst best der han ikkje vert laten åleine i lange periodar. Eit ekstra kjæledyr kan hjelpe når eigarane er borte på dagtid. Sørg for kloremoglegheiter, kvileplassar nær vindauge og rolege stader å trekkje seg tilbake.

Burmilla er ein obligat kjøtetar som alle kattar og treng eit kosthald bygd på animalsk protein. Vel eit fullverdig kommersielt fôr som oppfyller godkjende fôringsstandardar for livsfasen til katten. Både vått og tørt fôr kan fungere, og mange eigarar gjev ei blanding. Sørg for friskt vatn til kvar tid. Porsjoner fôret for å halde ein slank kropp, sidan overvekt aukar risikoen for ledd- og stoffskifteproblem.

Godbitar og tilskot

Hald godbitar til rundt 10 prosent av det daglege kaloriinntaket, og reduser hovudmåltidet tilsvarande. Ein katt på eit fullverdig og balansert fôr treng vanlegvis ikkje tilskot. Snakk med ein veterinær før du tilset noko tilskot, og spør om kosthaldsendringar for kattungar, drektige eller diegjevande hokattar og eldre kattar.

Burmilla er stort sett ein frisk rase med ein typisk levealder på 12 til 15 år, og somme kattar lever lenger med godt stell. Som ein rase utvikla frå ei lita grunngruppe kan han bere nokre arvelege tilstandar, så kjøp frå oppdrettarar som screenar kattane sine, senkar risikoen. Rutinemessig veterinærstell, vaksinering, parasittkontroll og vektstyring støttar eit langt liv.

Førebyggjande stell

• Hald kjernevaksinar og parasittførebygging oppdatert.
• Set opp ein årleg veterinærkontroll, og gå over til to gonger i året for eldre kattar.
• Spør oppdrettaren om PKD-test av foreldra.
• Hald ei slank kroppsvekt og sørg for tannstell.
• Overvak vassinntak og bruk av kassa etter kvart som katten vert eldre.

Burmilla er intelligent og følgjer godt med på folka sine, noko som gjer han lettare å trene enn mange kattar. Han kan lære å kome når han vert kalla på, bruke ein klorestolpe og til og med gjere enkle triks når treninga er kort, positiv og konsekvent. Kattar reagerer ikkje på straff, så målet er å belønne åtferda du ønskjer, og leie bort frå åtferda du ikkje ønskjer.

Grunnleggjande

1. Set opp ei rein kasse på ein roleg stad og hald henne konsekvent.
2. Plasser klorestolpar nær favorittområda og belønn bruken.
3. Lær katten namnet sitt med ein godbit kvar gong han reagerer.
4. Bruk korte leikeøkter for å byggje rutine og forbrenne energi.
5. Introduser ei transportkasse tidleg med godbitar, så veterinærturar vert rolegare.

Burmillahoer vert vanlegvis kjønnsmodne mellom rundt 7 og 12 månader, men ansvarlege oppdrettarar ventar til hokatten er fysisk mogen før parring. Drektigheita varer rundt 63 til 67 dagar. Kulla tel i snitt om lag fire ungar, i tråd med dei opphavlege kulla til rasen, sjølv om talet varierer.

Ungane vert fødde med sølvmønsteret alt synleg i lysare form, og tippinga vert djupare etter kvart som dei veks. Mora steller ungane med lite behov for inngriping ved ei normal fødsel, men oppdrettarar følgjer med på vektauken dei fyrste vekene. Ungane bør bli hos mora og kullet til rundt 12 til 13 veker, slik at dei er avvande, sosialiserte og klare for vaksinering før dei flyttar til nye heimar.

Sidan rasen kom frå ei lita grunngruppe, kryssar oppdrettarar inn burmeser der registeret tillèt det, noko som held genmaterialet variert. Å screene foreldra for arveleg nyresjukdom før parring er ein del av ansvarleg praksis.

Registrere en Burmilla i Norge

Finneren ringer nummeret oppføringen viser, eller ingen. Sørg for det første: navn, farger og bilde av din Burmilla ved siden av telefonnummeret ditt, gratis og varig hos United Pet Club. Katteregistreringen tar noen minutter.

Nummeret i vaksinasjonskortet til din Burmilla venter bare på et register. United Pet Club gir det ett gratis, for alltid: alle chipmerker, kostnadsfrie oppdateringer, søkbart døgnet rundt. Chipregistreringen er gjort på to minutter.