Britisk langhår

British Longhair er den halvlanghåra utgåva av British Shorthair. Han har den same kompakte kroppen, det runde andletet og det stabile lynnet, men ber ein mjuk og tett pels som står litt ut frå kroppen. Rasen er mellomstor, og vaksne kattar veg som regel mellom 4 og 8 kilo, alt etter kjønn og bygnad.

I lynne er British Longhair roleg og jamn. Han er kjærleg utan å krevje merksemd heile tida, og likar å halde seg nær menneska sine og fylgje med på huslyden i staden for å klatre i gardinene eller rase over møblane. Difor blir han ein trygg fylgjesvein i mange slags heimar, frå små leilegheiter til familiar med born.

Pelsen treng jamt stell for å halde seg fri for floker, men til dagleg er rasen roleg og nøysam. Han høver for eigarar som ynskjer ein kjærleg katt med lågare energinivå.

Kven han høver for

British Longhair høver for eigarar som ynskjer ein mild katt utan mykje dramatikk, og som kan binde seg til å børste han fleire gonger i veka. Han trivst både i leilegheit og hus. Huslydar som er borte i lengre bolkar, kan høve rasen fordi han er sjølvstendig, men han set framleis pris på selskap og ein føreseieleg rutine.

British Longhair stammar beint frå British Shorthair, ein rase som vart utvikla i Storbritannia frå stadeigne huskattar. Mot slutten av 1800-talet vart desse robuste kattane stilte ut og registrerte på tidlege rasekattarrangement i Storbritannia.

Den lange pelsen kom inn i linja gjennom krysning. Etter fyrste verdskrigen kryssa oppdrettarar British Shorthair med perser og andre langhårskattar for å byggje opp att bestanden og styrkje typen. Desse krysningane gav no og då kattungar med halvlang pels, sidan langhårsgenet er recessivt og kan berast utan å syne seg.

Gjennom store delar av 1900-talet vart slike langhåra kattungar sedde på som eit biprodukt i staden for ein eigen rase, og mange register godtok dei ikkje i korthårsklassane. Etter kvart tok oppdrettarar til å setje pris på varianten for hans eigen del og arbeidde for å etablere han som ein eigen type.

Det tok tid før han vart godkjend, og det varierer mellom register. Fleire store katteorganisasjonar godtek no British Longhair som eigen rase, sjølv om han somme stader framleis blir ført som ein langhåra variant av British Shorthair. Namn som er brukte gjennom åra, er mellom anna Lowlander og Britanica i visse regionar.

British Longhair har den same kraftige og avrunda bygnaden som British Shorthair. Kroppen er kompakt og tett, sett på korte til mellomlange bein med runde labbar. Hovudet er breitt og rundt med fyldige kinn, ein kort og brei nase og små, avrunda øyre som sit langt frå kvarandre. Augo er store og runde.

Pelsen er den viktigaste skilnaden frå korthårsvarianten. Han er halvlang, tett og mjuk, og står ut frå kroppen i staden for å liggje flatt. Halen er tjukk ved rota med ein fyldigare pelsdusk.

Pels og fargar

Pelsen finst i ein brei fargepalett. Einsfarga variantar er mellom anna blå (ofte kalla British Blue), svart, kvit, krem, lilla, sjokolade og raud. Mønster er mellom anna klassisk og makrellstripa tabby, skjelpaddeskal, røyk, sylv, colourpoint og ulike tofarga og trefarga kombinasjonar. Augnefargen fylgjer som regel pelsen, med kopar og gull vanleg hjå einsfarga kattar, grønt hjå sylv- og tabbykattar og blått hjå colourpoint-kattar.

British Longhair er kjend for eit stabilt og godlynt vesen. Han knyter seg tett til huslyden sin og likar å vere nær menneska, men krev sjeldan merksemd og blir ikkje klengete. Mange sit heller ved sida av eigaren enn på fanget, og dei møter gjerne gjester med roleg nyfikne i staden for otte.

Med born er rasen som regel tolmodig og overberande, særleg når han blir handsama varsamt. Han godtek vanlegvis andre kattar og kattevenlege hundar, noko det rolege lynnet hjelper til med. Rasen er ikkje særleg vokal og talar helst med ei mjuk røyst no og då.

Energinivået er moderat til lågt. Vaksne kattar er nøgde med korte leikebolkar og lange kviledrag. Difor blir British Longhair eit stilt nærvær i heimen, men han har likevel godt av leiker og samspel for å halde seg engasjert.

Pelsstell

• Børst to til tre gonger i veka, og dagleg i periodane med sesongfelling, for å hindre floker og samanfiltring
• Ver ekstra merksam på den lengre pelsen bak øyra, under beina og kring halen, der floker blir danna fyrst
• Sjå over øyra og reingjer dei varsamt ved behov, og klipp klørne med nokre vekers mellomrom
• Bading trengst sjeldan, men den tette pelsen bør tørkast grundig om katten blir våt

Mosjon

• Tilby korte daglege leikebolkar med fjørleiker eller ballar for å halde vekta under kontroll
• Sørg for eit kloremøbel og ei stabil hylle for klatring og utsyn
• Bruk aktiviseringsleiker eller leiker som blir bytte ut, for å gje katten lett mental stimulering

Miljø

British Longhair tilpassar seg godt til innelivet og høver i leilegheit. Han føretrekkjer ein roleg og føreseieleg heim med stille kvilestader. Fordi rasen lett legg på seg, bør porsjonane haldast under kontroll og dagleg rørsle eggjast fram. Sørg for ei rein kattedo og friskt vatn til kvar tid.

British Longhair treng eit komplett og balansert kattefôr med animalsk protein som hovudingrediens. Fordi rasen av natur er kompakt bygd og har lett for å leggje på seg, tel porsjonskontroll meir enn for mange andre kattar. Mål opp måltida i staden for fri tilgang, og juster mengda for å halde katten slank. Både vått og tørt fôr høver, og ein kombinasjon kan hjelpe både med væskeinntak og vektkontroll.

Godbitar og kosttilskot

Hald godbitar til ein liten del av det daglege kaloriinntaket, godt under ti prosent, for å verne mot vektauke. Eit komplett fôr gjev vanlegvis alle nødvendige næringsstoff, så kosttilskot bør berre gjevast etter råd frå veterinær. Somme eigarar brukar eit veterinærtilrådd hårballmiddel eller ei fiberkjelde for å hjelpe den tette pelsen gjennom fordøyingssystemet.

British Longhair er stort sett ein hardfør og langliva katt, med ein typisk levealder på 12 til 17 år. Det felles opphavet med British Shorthair og perser gjer at han kan bere visse arvelege tilstandar, så ansvarlege oppdrettarar testar kattane sine. Vektkontroll er ein av dei viktigaste helsefaktorane til dagleg, sidan overvekt aukar risikoen for diabetes og leddplager.

Førebyggjande helse

• Årleg helsesjekk hjå veterinær, med besøk to gonger i året for eldre kattar
• Hald vaksinar og parasittbehandling oppdaterte
• Be oppdrettaren om resultat frå HCM- og PKD-testing når du kjøper ein kattunge
• Fylg opp tannhelsa for å førebyggje tannkjøtsjukdom
• Vei katten jamt for å fange opp gradvise vektendringar tidleg

British Longhair er intelligent, men sjølvstendig, så trening fungerer best når ho er kort, positiv og knytt til beløningar katten set pris på. Rasen tek naturleg til kattedoa og er som regel lett å venje til rutinar i heimen. Han kan lære namnet sitt, kome når han blir ropa på, og godta handsaming ved pelsstell og kloklipp med tolmod. Fordi rasen er roleg i staden for pågåande, presterer han kanskje ikkje på kommando slik ein meir aktiv katt kan gjere, så framgangen er jamn i staden for rask.

Grunnleggjande

1. Byrj med reinsemdstrening tidleg ved å setje kattungen i ei rein og tilgjengeleg do etter måltid og lur
2. Bruk godbitar og mild ros for å beløne ynskt åtferd med det same
3. Introduser pelsstell og kloklipp i korte bolkar så katten lærer å tole handsaming
4. Lær katten å gå friviljug inn i transportburet ved å fôre han attmed og deretter inne i det
5. Leid kloring over til eit kloremøbel i staden for å straffe, og beløn bruken av møbelen

British Longhair modnast, som British Shorthair, seint og når kanskje ikkje full fysisk modning før kring tre års alder, sjølv om hokattar kan bli fruktbare tidlegare. Ansvarleg avl parar kattar som er testa for arvelege tilstandar som HCM og PKD, og som viser det rolege lynnet som er typisk for rasen.

Drektigheita varer om lag 63 til 67 dagar. Kulla tel i snitt kring fire kattungar, med noko variasjon. Hokattane er som regel gode og merksame mødrer. Kattungane blir fødde med kort pels, og den halvlange pelsen utviklar seg etter kvart som dei veks, så den endelege pelslengda er ikkje heilt tydeleg hjå svært unge kattungar.

Kattungane bør bli hjå mora og kullet til dei er minst tolv veker gamle, for å fullføre avvenjing, sosialisering og dei fyrste vaksinane. Langhårspelsen er recessiv, så to langhåra foreldre gjev langhåra kattungar, medan par som ber korthår, kan gje ei blanding.

Registrere en Britisk langhår i Norge

Finneren ringer nummeret oppføringen viser, eller ingen. Sørg for det første: navn, farger og bilde av din Britisk langhår ved siden av telefonnummeret ditt, gratis og varig hos United Pet Club. Katteregistreringen tar noen minutter.

Har katten chip fra før, må nummeret meldes inn et sted som faktisk svarer. Registrer mikrochipen gratis på livstidsplanen: alle merker godtas, endringer etter flytting koster ingenting, og oppføringen til din Britisk langhår svarer på oppslag her og i utlandet. Gratis konto tar resten.